İlgili Mevzuat:

BAZI KANUNLAR İLE 375 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

10 / 3.982 sonuç gösteriliyor

Kanun 5653
2007-05-18

YUNUS EMRE VAKFI KANUNU

Bu yasa Yunus Emre Vakfı’nın kurulmasını ve amacını belirler; Türkiye’nin kültür mirasını, Türk dilini, kültürünü ve sanatını tanıtmayı; Türkiye ile diğer ülkeler arasındaki dostluğu geliştirmeyi ve kültürel alışverişi artırmayı hedefler; yurt dışında kültür merkezleri kurup işletilmesini sağlamayı amaçlar. Yurtdışında eğitim ve sertifika programları geliştirerek bu alanlarda hizmet vermeyi ve bu konularda bilgi ve belgeleri dünyaya sunmayı öngörür; üniversite ve sivil toplum kuruluşlarıyla ortak projeler yürütmeyi ve ilgili yazılı/görsel yayınları yapmayı veya yaptırmayı amaçlar. Uluslararası kuruluşlarla işbirliği yapmayı ve benzer kurumlarla koordineli çalışmayı amaçlar; ayrıca bilgibankalarıyla çalışmalar yürütüp toplanan bilgileri dünyaya sunmayı ve yurtiçi ve yurtdışında bu alanlarda çalışmalar için kurumlar arası işbirliklerini güçlendirmeyi öngörür. Vakfın faaliyetlerini desteklemek ve yürütmek için gerekli kurumsal yapılanmayı kurar; yönetim, denetim ve danışma organlarını ve kültür merkezleri koordinasyon kurullarını oluşturarak karar alma, icra ve denetim süreçlerini düzenler; merkezlerin yerinin belirlenmesi, personel ve müdürün seçimi, bütçe ve programların oluşturulması gibi konularda koordinasyon sağlar. Vakfın gelir kaynaklarını çeşitlendirir; hizmet karşılığı ücretler, kamu bütçesi aktarımı, bağışlar, taşınmaz gelirleri ve işletme gelirleri gibi çeşitli finansman imkanlarını kullanır; ayrıca vakıf ve kültür merkezleri için vergi muafiyetleri ve bağışların vergi matrahından indirilmesi gibi avantajlardan yararlanmayı öngörür; gerektiğinde enstitü, iktisadi işletme veya sermaye şirketi kurabilir. Yurt dışında görevlendirilen personelin resmi vazifeler kapsamında haklar ve kolaylıklardan yararlanması için gerekli düzenlemeler sağlar. Kültür merkezlerinin bulunduğu ülkelerdeki faaliyetlerin mevzuata uygun yürütülmesini sağlamak, denetim ve koordinasyon mekanizmaları aracılığıyla faaliyetlerin farkında olmayı ve gerektiğinde durdurulması için acil önlemlerin alınmasını hedefler. Kuruluş sonrası geçiş süreçlerinde kamu kurumlarına ait ilgili birimlerin vakfa devri ve personelin haklarının korunması gibi uygulamaları öngören geçici hükümler içerir.

Kanun 4962
2003-08-07

BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI VE VAKIFLARA VERGİ MUAFİYETİ TANINMASI HAKKINDA KANUN

Bu düzenlemenin amacı, bütçelere dayalı olarak hizmet üreten ve bu amaçla kurulan vakıflara vergi muafiyeti sağlanabilmesini mümkün kılmaktır. Muafiyetten yararlanma şartları ile muafiyetin kaybedilmesine ilişkin usul ve esaslar belirli bir kurum tarafından konulup uygulanır. Denetimler sırasında veya özel denetimler sonucunda muafiyet şartlarını kaybettiği tespit edilen vakıfların muafiyeti kaldırılabilir. Muafiyetle ilişkili hükümler yürürlüğe girer ve bazı maddeler bu kapsamda uygulanır; ayrıca bazı maddeler iptal edilmiştir. Bu değişiklikler, mevcut mevzuata yönelik yeni bir düzenleme getirir ve vakıflara vergi muafiyeti konusunda uygulanabilir bir çerçeve oluşturur.

Kanun 6760
1956-06-30

VAKIFLAR UMUM MÜDÜRLÜĞÜ VAZİFE VE TEŞKİLATI HAKKINDA KANUN

Bu kanun, Vakıflar Genel Müdürlüğünün görev ve teşkilâtını düzenler; uzun süre önce birçok hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Mevcut uygulanabilir hüküm, merkez ile illerde vakfa ait konut niteliğindeki bazı taşınmazların görevli personelin ikametgahı olarak tahsis edilmesini öngörür; bu tahsislerin kimlere ve nasıl yapılacağı bir talimatnameyle belirlenir. Taşınmazlarla ilgili uygulanacak diğer hükümler, mevcut mevzuat ve talimatnameyle ortaya konur. Kanunda zaman içinde yapılan değişiklikler nedeniyle uygulanabilirlik, bu değişikliklere göre şekillenir.

Kanun 7103
2018-03-27

VERGİ KANUNLARI İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Bu kanun, vergi uygulamalarını, beyan ve tahsilat süreçlerini etkileyen kapsamlı değişiklikler getirir. Özel tüketim vergisi konusunda mevcut araçlarla ilgili yeni bir indirim/terkin mekanizması oluşturulur ve bu mekanizmanın usulüne uygun olarak uygulanması için gerekli sınırlamalar ve yaptırımlar belirlenir. Bu kapsamda, muafiyet veya indirimlerden haksız faydalananlar için cezai hükümler ve gecikme faizi uygulanır. Kamu idareleri bazı haklardan yararlanamaz; kamu tüzel kişilikleri için uygulanabilirlik konusunda düzenlemeler yapılır. Değişiklikler, uygulama usulleri ve geçiş hükümleriyle birlikte hayata geçirilir; bazı maddelerin yürürlüğe giriş zamanları farklılaştırılır. Sektörel alanlarda yeni teşvikler ve destek düzenlemeleri öngörülür; enerji verimliliği ve yatırım destekleri gibi konulara ilişkin hükümler bulunmaktadır. Vergi cezaları, gecikme faizleri ve diğer yaptırımların uygulanmasına ilişkin esaslar netleştirilir ve uygulanır. Birden çok eski yasa hükmü tek çatı altında toplanarak yeni yapıya entegre edilir; uygulama süreçleri sadeleştirilir ve uyumlaştırılır.

Kanun 4736
2002-01-19

KAMU KURUM VE KURULUŞLARININ ÜRETTİKLERİ MAL VE HİZMET TARİFELERİ İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmetlere uygulanacak tarife konusunda genel olarak ücretsiz veya indirimli tarife uygulanamayacağı hüküm taşır. Ancak belirli hak sahipleri ve belirli hizmetler için ücretsiz ya da indirimli tarife sağlanması mümkün kılınır; belediyeler ve belediyeler tarafından kurulan toplu taşıma hizmeti sağlayıcıları da şehir içi toplu taşıma hizmetlerinde bu hakları uygulayabilir. Ücretsiz veya indirimli yolculuk hakkının kullanılmaması durumunda tarife üzerinden idari para cezası uygulanabilir. İlgili hizmetlere ilişkin uygulama usul ve esasları düzenleyici işlemlerle belirlenir. Bu yasanın yürürlüğe girmesiyle daha önce uygulanmakta olan bazı ücretsiz veya indirimli tarife uygulamaları sona erer. Geçici hüküm, mevcut ücretsiz seyahat haklarının korunmasını sağlar. Yasanın uygulanmasına ilişkin kararlar ve uygulamayı yönlendiren kurallar düzenleyici süreçlerle belirlenir.

Kanun 5597
2007-03-23

YURT DIŞINA ÇIKIŞ HARCI HAKKINDA KANUN İLE ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Yurt dışına çıkış yapan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarından yurt dışına çıkış harcı alınır. Harç miktarı, her yıl yeniden değerleme yoluyla belirlenen tutara göre hesaplanır ve küsuratlar dikkate alınmaz. Belirli durumlarda harç alınmaz; yurt dışında oturma izni bulunanlar, yaş olarak belirli bir sınıra ulaşmamış çocuklar, belirli belgelerle çıkış yapanlar ve bazı toplu taşıma araçlarının mürettebatı gibi kişiler muaf tutulur. Harcın beyanı ve ödemesi, çıkış yapan kişiler tarafından yapılır ve bu işlemlerde harcı tahsil edenler ilgili işlemleri yürütür. Hacın miktarı ve uygulanması, yetkili makamlarca belirlenen kurallara göre değişebilir; bazı durumlarda harç artırılabilir veya indirilebilir. Harcın tahsilatı, beyan dönemlerinin belirlenmesi ve uygulama esasları gibi konular, ilgili uygulama kurallarıyla düzenlenir. Bu kanunun değişiklikler yapılarak uygulanmasıyla bazı hükümler yürürlükten kaldırılmıştır.

Kanun 3291
1986-06-03

1211 SAYILI TÜRKİYE CUMHURİYET MERKEZ BANKASI KANUNU, 3182 SAYILI BANKALAR KANUNU, 2983 SAYILI TASARRUFLARIN TEŞVİKİ VE KAMU YATIRIMLARININ HIZLANDIRILMASI HAKKINDA KANUN, 2985 SAYILI TOPLU KONUT KANUNU, 7/11/1985 TARİHLİ VE 3238 SAYILI KANUN, 2499 SAYILI SERMAYE PİYASASI KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI VE 1177 SAYILI TÜTÜN TEKELİ KANUNUNUN BAZI MADDELERİNİN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASI VE KAMU İKTİSADİ TEŞEBBÜSLERİNİN ÖZELLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu kanun devlet sahipliğindeki işletmelerin özelleştirilmesini düzenleyen çerçeveyi günceller ve farklı sektör mevzuatları arasındaki ilgili kuralları uyumlu hale getirerek özelleştirme süreçlerini tek bir çatı altında toplamayı amaçlar. Özelleştirme işlemleri için karar alma süreçlerini netleştirir ve gerekli yetki devri imkanlarını kurallarla çerçevelendirir; bazı durumlarda yetkilerin başka bir kurum veya organ tarafından yürütülmesine imkan sağlar. Özelleştirme programının finansmanını ve varlık yönetimini desteklemek için kurulan fonlar arasındaki aktarma ve kullanım esaslarını düzenler. Çeşitli alanlarda ilgili mevzuatta yapılan değişikliklerle özelleştirme hedeflerinin uyumlu bir şekilde uygulanmasını sağlar; bu alanlar bankacılık, sermaye piyasası, konut ve kamu teşebbüslerinin çalışması gibi konuları kapsar. Mevzuatta daha önce yürürlükte olan bazı hükümler, diğer yargı kararları veya üçüncü kişilerle ilgili düzenlemeler nedeniyle değiştirilmiş veya yürürlükten kaldırılmış olabilir; bunun sonucu özelleştirme uygulamalarının uygulanabilirliği ve kapsamı yeniden şekillenmiştir. Geçiş dönemine ilişkin ek hükümler ve mevcut özelleştirme faaliyetlerinin uygulanmasına yönelik yeni veya değiştirilen kurallar eklenmiştir; uygulama ve denetim süreçlerinin netleşmesi hedeflenmiştir. Genel olarak, devletin sahip olduğu işletmeleri özelleştirme yoluyla özel sektöre devretmesini kolaylaştırmak, bu süreç için karar ve işlem mekanizmalarını düzenlemek ve ilgili mevzuatı uyumlu hale getirmek amacıyla tasarlanmıştır.

Kanun 3653
1939-07-04

YALOVA TERMAL KAPLICALARININ İDARESİ VE İŞLETİLMESİ HAKKINDA KANUN

Yalova kaplıcaları ve bunlara ait alanlar devlete ait olarak kalır ve işletme için kamu yönetimiyle doğrudan işletim veya özel kişi/özel hukuk tüzel kişilerine kira verilmesi ya da restore-et-işlet-devret yöntemiyle devredilmesi seçenekleriyle işletilebilir. İşletme çalışmalarının nasıl yürütüleceği ve muhasebe uygulamalarının esasları için uygun esaslar belirlenir. Kiraya verildiğinde gelirler belirli kaynaklara aktarılır ve kalan kısmı bütçeye gelir olarak kaydedilir. Kiralama yoluyla işletilmeye geçildiğinde bazı hükümler uygulanmaz. Binaların yerleşimi ve inşa şekli belirli plana göre yapılır; plana aykırı olan yapılar yıkıma tabi olabilir. Her bina için verilecek arsa miktarı sınırlıdır; bu sınır aşıldığında arsa konusundaki kararlar bu çerçevede alınır. İnşaate başlanması için belirli bir süre öngörülür; süre dolmadan tamamlanmayan inşaatlar devlet adına işlem görür ve bazı durumlarda süreler uzatılabilir; varisler için de haklar devralınabilir. Tarife işletme sahibiyle birlikte belirlenir ve uygulanır; kiralama veya devri söz konusu olduğunda tarife yeniden düzenlenebilir. Kaplıcalara ilişkin tüm mal varlığı devlet adına korunur ve suiistimaller durumunda cezai yaptırımlar uygulanır.

Kanun 6569
2014-11-26

TÜRKİYE SAĞLIK ENSTİTÜLERİ BAŞKANLIĞINA İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

- TÜSEB adıyla bir merkezi yapı kurulur ve sağlık enstitülerinin kurulumu, yönetimi ve faaliyetleri bu yapı üzerinden koordine edilir. - Enstitülerde Ar-Ge projeleri için gerekli niteliklere sahip personel, proje süresince sözleşmeli olarak çalıştırılabilir; burslardan doğan yükümlülükler TÜSEB’e devredilebilir; yabancı uzmanlar çalışma izinleri kapsamında geçici olarak istihdam edilebilir; akreditasyonla ilgili görevler için ödemeler bütçe çerçevesinde belirli sınırlar içinde yapılabilir. - Projeler kapsamında ortaya çıkan fikri haklar TÜSEB’e ait olur; haklar üzerinden elde edilecek gelirler sözleşmelerle paylaştırılır ve paylar ortaklık hissesi, kar payı veya ciro paylaşımı biçiminde verilebilir. - TÜSEB tarafından desteklenen projelerde görev alan kamu kurumlarındaki personel için proje teşvik ödemeleri yapılabilir; ödemeler proje sözleşmelerinde tanımlanan usul ve oranlara göre düzenlenir ve proje süresine bağlı olarak uygulanır. - Yükseköğretim kurumlarındaki öğretim üyelerinin TÜSEB’te çalışması akademik kariyer açısından değerlendirilir ve bu süreçte ilgili süreler sayılır. - TÜSEB’in mali işlemleri vergisel olarak avantajlı bir çerçeveye tabidir; bağış ve yardımlar vergiden düşülebilir; ithalat ve damga vergisi gibi bazı yükümlülükler istisnaTopics kapsamına alınabilir ve belirli vergisel uygulamalardan muafiyetler uygulanabilir. - TÜSEB’e ait mal ve ekipmanlar devlet malı sayılır; enstitülerde protokoller kapsamında uzmanlık eğitimi ve bilimsel çalışmalar yürütülebilir ve bu çalışmalar eğitim süreçlerine entegre edilir. - Bu düzenlemeler sağlık alanında araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin koordinasyonu için etkili bir yönetişim ve finansman yapısı kurmayı amaçlar.

Kanun 4684
2001-07-03

BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

Bu Kanun, bazı fonlardan yapılan kesintilerin nasıl yönetileceğini ve bu fonlardan elde edilen gelirlerin bütçeye aktarılmasını değiştirecek şekilde düzenler. Kesintilerin uygulanması ve tahsilatı mevcut vergilendirme çerçevesi içinde sürdürülür ve gerektiğinde oranlar ayarlanabilir veya kesinti tamamen kaldırılabilir. Bu kesintiler genel bütçeye gelir olarak kaydedilir ve Hazine hesaplarına devredilir. Kaynak Kullanımını Destekleme Fonu’ndan destek primleri nedeniyle bankalara ödenmesi gereken tutarlara ilişkin borçlar, Hazine zararları olarak kabul edilir ve tasfiye süreçleri çerçevesinde kapatılır. Tasfiye edilen bazı hesaplardan elde edilen nakitler, bütçeye gelir kaydedilir ve Hazine hesaplarına aktarılır. Tasfiye edilen Akaryakıt Fiyat İstikrar Fonu’nun tahakkuk etmiş ancak ödenememiş yükümlülükleri bütçeden karşılanır. Tasfiye edilen Toplu Konut Fonu gelirleri için, yeni bir düzenleme yapılana kadar Hazine adına tahsilat sürdürülür ve Hazine hesaplarına aktarılır. Mera Fonu’ndan ücretli olarak çalışanların uygun memur kadrolarına atanması yönünde düzenleme uygulanır; atama talebinde bulunanlar uygun kadrolara atanır; atama yapılmayanların hakları ödenerek kurumlarıyla ilişkileri kesilir. Bu Kanun kapsamındaki hususlar dışında kalan konularda mevcut geçici hükümler uygulanmaya devam eder. Kanun kapsamındaki hükümlerin uygulanması ve yürütülmesi süreciyle ilgili düzenlemeler uygulanır.