İlgili Mevzuat:

KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU

10 / 2.002 sonuç gösteriliyor

CB Yönetmeliği 20046801
2004-02-25

KAMU KURUM VE KURULUŞLARI PERSONEL SERVİS HİZMET YÖNETMELİĞİ

Bu yönetmeliğin uygulanmasının pratik etkileri şunlardır: - Kamu kurum ve kuruluşları, personel servis hizmeti kurmak veya işletmek için izne başvurmalı ve verilen izni düzenli olarak yeniletmelidir. - Hizmet, öncelikle belediyelerin toplu taşıma araçları ve bu araçları kullanan gerçek/tüzel kişiler ile belediyelerin belirlediği ücret tarifelerine uygun olarak yürütülmelidir; belediyelerin yeterli olmadığı durumlarda ilgili birimlerden alınacak yazılı gerekçeye dayanılarak talep karşılanabilir. - Servis ihdası için güzergah, hangi yerleşim yerleri arasında hizmet verileceği, yararlanacak personel sayısı, zaman tarifesi ve kullanılacak araç sayısı gibi bilgiler başvuruda belirtilmelidir. - Taşımacılar, taşıyacakları araçların ruhsat ve kapasite belgelerini sunmalı; sözleşme süreci izne bağlanmalı ve hizmetin birkaç taraf tarafından yürütülebilmesi durumunda ortak girişim gibi yapılar kabul edilebilir. - Ücretlendirme, ilgili meslek odalarının tarifeleri doğrultusunda belirlenir ve ödemelerin nasıl yapılacağı hakkında bilgiler tespit edilir. - Taşımacılar, yolcuların güvenliğini, araç içi düzeni ve yolcuların rahatsız edici içeriklerden korunmasını sağlamakla yükümlüdür; güzergah izin belgelerinin dışına çıkılmamalı ve belediye ile trafik komisyonlarının kararlarına uyulmalıdır. - Taşımacılar ve sürücüler, araçlarının güvenlik ve bakım yönünden gerekli şartlara uygun olmasını temin etmeli; taşıt üzerinde gerekli güvenlik ekipmanları ve emniyet kemerleri bulunmalıdır; periyodik muayene ve bakımlar düzenli olarak yapılmalıdır. - Sürücü ve yardımcıların sabıka kaydı, gerekli sürücü belgesi ve kamu güvenliğine ilişkin uygunluk gibi şartları taşıması gerekir; olumsuz durumlar durumunda işleyiş engellenebilir. - Servis araçları için zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırılmalı; sigortası olmayan araçlarla personel taşımacılığı yapılmamalıdır. - Denetimler, ilgili kurumlarca yürütülür ve kurallara aykırı durumlar tespit edildiğinde gerekli yaptırımlar uygulanabilir; ayrıca ihlaller ilgili valilikler veya belediyelere bildirilir. - Servis araçlarından yararlanacak personelin kimlik kartı taşıması ve gerektiğinde gösterebilmesi gerekir; acil durumlar için ek kullanım hakları tanımlanabilir. - Taşıtın teknik uygunluk belgeleri ve güvenlik şartları sağlanmalı; araç içi güvenlik, yolcu taşıma kapasitesi ve diğer teknik gereklilikler kontrollü olarak sağlanır. - Kamu kurumları, servis hizmetlerindeki aksaklıkları ve kural dışı hareketleri tespit ederek uygun yaptırımları uygular; ilgili meslek odalarına bildirimde bulunulur. - Yolcu taşıyan servislerin acil durumlarda (yangın, afet, eğitim vb.) kullanımı sözleşmede belirtilen ücret karşılığında mümkün olabilir.

Kanun 6001
2010-07-13

KARAYOLLARI GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN HİZMETLERİ HAKKINDA KANUN

Bu Kanunun uygulamasıyla Karayolları Genel Müdürlüğü, karayollarını üç ana sınıfta (otoyolları, devlet yollarını ve il yollarını) kapsayacak şekilde planlar, yönetir ve bu yolların kamu yararı ve milli ihtiyaçlar doğrultusunda geliştirilmesini sağlar. Karayolları ağının hangi yolları kapsayacağına ilişkin kararlar ilgili kurumların görüşleriyle birlikte Bakanlık onayıyla uygulanır; hak ve sorumluluklar, bu ağlardan çıkarılan yollar için gerekli bildirimlerin yapıldığı andan itibaren ilgili idarelere devredilir. Geçiş ve kullanım koşullarıyla ilgili olarak geçiş ücretli yollar ve erişme kontrolü uygulaması, Genel Müdürün teklifi üzerine Bakanın onayıyla belirlenir; ücretler, yolun sınıfı, trafik yoğunluğu ve diğer ilgili faktörler dikkate alınarak belirlenir ve sözleşmelere uygun şekilde uygulanır. Ücretli olmayan kesimler ile işletme hakkı verilen veya devredilen alanlar için geçişler genel hükümler doğrultusunda belirlenir. Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantılar ve şehir geçişleri, Genel Müdürlük önerisi ve Bakanlık ile belediyelerin ortak kararıyla düzenlenir; erişim kontrollü yol çevresindeki taşınmaz sahiplerinin doğrudan giriş-çıkış hakları yoktur ve bağlantıların ulaşımı toplayıcı yol veya bağlantı noktaları üzerinden sağlanır. Belediyeler ve mücavir alanlar dışında kalan yerlerde imar planı çalışmalarında Genel Müdürlük görüşü aralıklı olarak dikkate alınır; kesinleşen güzergâh planları imar planlarına işlenir ve bu süreçler koordineli yürütülür. Tesisler ve yapılarla ilgili olarak erişme kontrollü karayolları sınırları içinde Genel Müdürlük izniyle kurulacak tesisler, mimari ve mühendislik sorumluluğu Genel Müdürlükte olmak üzere plan, ruhsat ve lisans süreçlerine tabi değildir; ancak bu tesislerin bulunduğu alanlar karayoluna bağlı olarak yürütülür ve ilgili izinler bu kapsamda değerlendirilir. Kamulaştırma ve trampa yetkileri, gerekli taşınmazların temini için Genel Müdürlük tarafından kullanılır; trampa yoluyla taşınmazlar kamu yararı amacıyla uygun görüldüğünde değiş tokuş edilerek kullanıma alınır; kamulaştırılan taşınmazlar devlet malı olarak kabul edilir. Genel Müdürlüğün mal ve gelirleri devlet malı hükmünde olup haczedilemez; bazı vergilerden ve harçlardan muaf olabilir; gelirler vergiden istisnai olarak etkilenebilir; bu muafiyetler mevzuat çerçevesinde uygulanır. Güzergâh planları ve imar planı uyumu üzerinde yoğun bir koordinasyon vardır; güzergâhlar, imar planlarına işlenmek üzere belediye ve ilgili kurumlarla paylaşılarak değerlendirilir; itirazlar Genel Müdürlükçe karara bağlanır ve karayolu güzergâhı kesinleşince ilgili kurum ve kamu kurumlarına bildirilir; jeolojik, jeoteknik ve fotogrametrik raporlar bu süreçlerde temel alınır. Çevre ve güvenlik açısından, karayolları kenarında atık bırakılması yasaktır; güvenlik ve trafik güvenliğinin sağlanması amacıyla gerektiğinde müdahaleler Genel Müdürlük gözetiminde veya yetkili makamlarca gerçekleştirilir ve zarar veya masraflar sorumlu kişilerden talep edilir. Ulaşımın sürekliliği amacıyla, erişme kontrolü uygulanması nedeniyle yolların kapatılması durumunda, taşınmaz sahipleri için en kısa mesafeden alternatif erişim sağlanır ve bu haklar korunur. Özetle, bu yapılandırma karayolları ağını planlama, sınıflandırma, erişim ve geçiş koşullarını belirleme, kamulaştırma ve taşınmaz temin süreçlerini düzenleme, bağlantı ve şehir geçişlerini koordine etme, tesisleşme ve güvenlik konularını merkezi bir yönetim altında tutar; kamu yararı, çevre güvenliği ve imar alanıyla uyum ilkeleri doğrultusunda karar alınmasını ve uygulanmasını hedefler.

Kanun 4925
2003-07-19

KARAYOLU TAŞIMA KANUNU

Karayolu taşımacılığına ilişkin bu düzenleme, yolcu ve eşya taşıma ile ilgili hizmetleri kapsar ve hizmetlerin düzenli, güvenli, çevreye duyarlı ve rekabetçi bir yapıda yürütülmesini amaçlar. Taşımacılık, acentelik, taşıma işleri komisyonculuğu, nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapabilmek için yetki belgesi almak gerekir; bu belge, meslekî saygınlık, mali yeterlilik ve meslekî yeterlilik gibi koşulları içerir. Taşımacılar, taşıma hizmetlerini kendi nam ve hesabına yükümlendiği şekilde yürütmek zorundadır; güvenli taşıma, uygun taşıt ve nitelikli personel temini ile yasal ve teknik şartlara uyum büyük önem taşır. Taşımacılar, yolculuğun güvenliği ve konforu için gerekli tedbirleri almak zorundadır; beklenmedik gecikmelerde alternatif güzergâhlar kullanabilme veya yolcuyu uygun bir noktaya yönlendirme yükümlülüğü vardır; bu tür durumlarda yolcu ve eşya hakları saklıdır ve ek ücret talep edilemez. Göndereni, eşyanın türü, miktarı ve diğer önemli bilgileri tam ve doğru biçimde taşıma tarafına bildirmek zorundadır; yanlış bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Acenteler ve taşıma işleri komisyoncuları, yaptıkları faaliyetlerden taşıyıcı ile müştereken ve müteselsilen sorumludur; nakliyat ambarı ve kargo işletmecileri ise eşyayı teslim alma anından teslim edilene kadar olan süreçte güvenlik, düzen ve çevre koruma kurallarına uymaktan sorumludur. Taşıma yasağı, yetki belgesi sahibi olmayanların kendi nam ve hesabına taşıma yapmasını engeller; yolcu taşımacılığında komisyonculuk yapılamaz; işlem yapanlar, müşterinin hesabına taşıma yapmalıdır. Ücret ve zaman tarifeleri, yetki belgesine sahiplerce hazırlanır ve Bakanlığa bildirilir; tarifeler görülebilir yerlerde bulundurulur; rekabeti bozucu veya aşırı ücret uygulamalarında müdahale edilebilir; zaman tarifeleri onaylıdır ve uygulanır. Uluslararası taşımalar için belirlenen kapsam ve yetki gereklidir; taşıtlar yabancı plakalı olabilir ancak bazı hallerde özel izin veya yetki gerekir; yabancı plakalı araçlar Türkiye içinde iki nokta arasında tamamlama taşımacılığı yapamaz. Sınır geçişlerinde geçiş ücretleri uygulanır; köprü, tünel, otoyol ücretleri bu geçiş ücretlerine dahil değildir. Taşımacılar, sürücülerin ceza puanı durumunu belirli periyotlarda kontrol ettirir ve yüksek ceza puanlı sürücüler için gerekli eğitim ve iç denetim tedbirlerini alır. Gönderenler, eşyayı varış noktası, cinsi, miktarı ve nitelikleri konusunda doğru bilgi vermekle yükümlüdür; yanlış bilgi durumunda sorumluluk gönderene aittir. Uluslararası taşımaların uygulanması, taraf olunan uluslararası anlaşmalar ve yetki belgesi gereklilikleriyle yönetilir; yabancı plakalı taşıtlar için sınırlar ve taşıma yetkileri belirlenir. Taşımacılık faaliyetiyle ilgili gereklilikler, güvenlik, çevre koruma, düzen ve kamu yararı çerçevesinde denetlenir ve uygulanır.

Kanun 237
1961-01-12

TAŞIT KANUNU

Bu Kanun kamu kurumları ve bağlı kuruluşları ile mahalli idare birliklerinin resmi taşıtlarını düzenler; askeri maksatla kullanılan taşıtlar kapsam dışıdır. Taşıtlar ve kapsam - Taşıtlar motorlu ve motorsuz araçları kapsar ve çeşitli sınıflarda tanımlanır. - Taşıtlar emrine verilen kurumlar için ayrılır ve daimi hizmetlerde kullanılacak sınırlı sayıda taşıt bulundurulabilir. Edinim, kullanım ve bütçe - Taşıt ihtiyacı esas olarak hizmet alımıyla karşılanır; uygun olmayan durumlarda diğer yollarla edinilebilir. - Edinilecek taşıtlar muhtemelen sade, ekonomik ve resmi hizmette kullanılabilir nitelikte olmalıdır. - Taşıtlar yalnızca resmi hizmette kullanılabilir; makam sahipleri ve ilgili hizmetler için gerekli durumlarda refakat ve belirli kişilerin taşınması da mümkün olabilir. - Şehir içi ve tren/otobüs gibi tarifeli hatlardan uzak mevkilere hizmet götürmek için taşıtlar kullanılabilir; dar ve uzak mevkilerde görevli personelin en yakın resmi taşıt hattına götürülmesi için de olanak tanınabilir. - Taşıtların cinsi, adedi ve kullanımı bütçe planlarına bağlı olarak belirlenen esaslara göre düzenlenir ve her yıl güncellenen esaslar üzerinden belirlenir. Bakım, onarım ve operasyon giderleri - Taşıtların bakımı, işletme ve onarım giderleri ilgili kurum bütçelerinden karşılanır; bazı durumlarda yerel bütçelerden de karşılanabilir. - Taşıtların kullanımına ilişkin yönetim ve giderlerle ilgili esaslar Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. Satış ve elden çıkarma - Taşıtlar artık hizmet üretmiyorsa veya ekonomik ömrünü doldurduysa satılabilir; satış süreci raporlama ve karar süreçlerini içerir. - Hizmetin kalmaması halinde taşıtlar belirli yollarla devredilebilir veya başka tasarruf yöntemleriyle değerlendirilir. Kayıt, plaka ve görünürlük - Taşıtlar için resmi plaka ve belirtilen görünüm kuralları uygulanır; taşıtların “resmi hizmete mahsustur” ibaresi taşıması sağlanır. - Milli savunma ve güvenlik güçlerine ait bazı taşıtlar bu kurallara tabi değildir. Uygulama kapsamı ve cezai sonuçlar - Genel seferberlik veya savaş halinde bu Kanun hükümleri uygulanmayabilir; bu durum Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. - Taşıtları yetkisiz kullanma, karara aykırı plaka/etiket uygulama veya benzeri ihlaller halinde yaptırımlar ve hapis cezaları öngörülebilir. Diğer hükümler - Vakıf, dernek, sandık ve benzeri kuruluşlara ait taşıtların giderleri kamu bütçelerinden karşılanmaz; bu taşıtlarla ilgili özel kurallar uygulanabilir. - Dış temsilcilikler ve bazı özel durumlara ilişkin ek hükümler bulunabilir.

Kanun 2920
1983-10-19

TÜRK SİVİL HAVACILIK KANUNU

Bu metin, sivil havacılık faaliyetlerinin ülke çıkarlarıyla uyumlu ve güvenli bir şekilde yürütülmesini amaçlar ve operatörler, kamu kurumları ile üzerinde çalışılan taraflar için uygulanabilir kurallar getirir. Türkiye’nin hava sahasında egemenlik ve güvenlik önceliklidir; hava sahasında uçuş yapabilenler belirli şartları yerine getirmek zorundadır ve diğer hava araçlarının kullanımı için yetkili makamların iznine ihtiyaç vardır. Ayrıca askeri ve güvenlik ihtiyaçlarına göre uçuş yasakları veya sınırlamaları geçici veya sürekli olarak uygulanabilir. Uçuşların planlanması ve hava sahası kullanımı, güvenlik ve koordinasyon gerekleriyle belirlenir; bu süreçte temel olarak askeri makamlar ile ilgili sivil havacılık otoritesi birlikte çalışır. Dış ülkelere ait uçaklar için giriş-çıkış ve kullanım kuralları sıkılaştırılmış olup, özel durumlarda esneklik de sağlanabilir. Kamu güvenliği, can ve mal güvenliği açısından kazalara ilişkin bildirim ve inceleme süreci vardır; her türlü sivil kazada yetkili makamlar hızlıca bildirim alır ve delillerin korunması sağlanır. Sivil havacılık için bağımsız uzmanlardan oluşan bir kurul, kazaların nedenlerini ve oluş biçimini anlamak için teknik inceleme yapar; sonuçlar, güvenliği artırmaya dönük önerilerle birlikte rapor halinde ilgili taraflara sunulur ve gerektiğinde kamuya duyurulur. Kaza sonrası enkazın durumu ve kaybolma durumları için belirli güvenlik ve idari süreçler öngörülür; enkaz sahipleri, belirli bir sürede enkazı alma hakkına sahiptir. Kaybolma kararı, mahkeme aracılığıyla ve ilgili usullere göre verilir. Ticari hava işletmeleri için ön şartlar, izin ve işletme ruhsatı alma zorunluluğu vardır; bu ruhsatlar devredilemez ve belirlenen şartlara uyulması gerekir. Tarifeler ve posta taşıması gibi ek yükümlülükler de yerleşik kurallar çerçevesinde yönetilir. Denetimler, denetim gerektiren bilgiler ve belgeler için işletmeciler sorumludur; gerekli görüldüğünde ilgili faaliyetler durdurulabilir. Havacılık faaliyetleriyle ilgili önemli kararlar, genel güvenlik hedefleriyle uyumlu olarak, ülke güvenliği ve uluslararası yükümlülükler gözetilerek uygulanır. Kargo ve yolcu taşımacılığı için iç hatlar konusunda belirli sınırlamalar bulunur; yeni bir düzenlemeyle Türk taşıyıcıların yabancı tescilli uçakları kiralayıp iç hatlarda taşıma yapmasına olanak tanınmıştır. Havalimanı ve tesisleri devlet veya kamu tüzelkişileri tarafından kurulur ve işletilir; sivil havacılık için gerekli planlama, kamulaştırma ve gelişim çalışmaları ilgili makamların koordinasyonu ile yürütülür; milli güvenlik gerekçeleriyle izinler verilmeyebilir veya mevcut kapsam dışında kullanım için izin iptal edilebilir. Yine bu alanlarda yapılan özel inşaat veya işletme faaliyetleri, yetkili makamların olumlu görüşüyle gerçekleşir. Yabancı havayolu işletmeleri için uygulanacak hükümler, uluslararası anlaşmalar ve karşılıklılık ilkesi çerçevesinde belirlenir. Gösteri ve yarışlar için gerekli izinler istenir ve askeri katılımla ilgili konular, güvenlik açısından yetkili makamlarca yönetilir.

CB Yönetmeliği 9014
2024-10-10

TAŞINIR MAL YÖNETMELİĞİ

Bu yönetmelik, kamu idarelerine ait taşınır malların kaydı, muhafazası ve kullanımı ile yönetim hesabının raporlanması süreçlerini standartlaştırır ve taşınır yönetimini şeffaf ve izlenebilir kılar. Üretim tesislerinde kullanılan malzemeler için özel mevzuatın uygulanacağı, bazı üretim girdilerinin bu yönetmeliğin kapsamı dışında kaldığı belirtilir. Taşınırların kayıt ve izlenmesine ilişkin sorumluluklar netleşir; harcama yetkilileri, taşınır kayıt yetkilileri ve taşınır kontrol yetkilileri arasında görev ve sorumluluk ayrımı belirginleşir ve hesap verebilirlik sağlanır. Taşınırların giriş, çıkış, sayım, stok kontrolü ve envanter yönetimi işlemleri sistematik olarak yürütülür; eksik veya kritik stoklar için bildirim ve önlem mekanizmaları oluşur. Kullanıma verilen dayanıklı taşınırlar kullanıcıları tarafından devredilemez; görevden ayrıldıklarında ambara iade edilmesi gerekir; bu süreçler yazılı olarak kaydedilir. Kamu zararlarının oluşması halinde sorumlular üzerinden tazminat veya gider karşılığı işlemler uygulanır; zararlar kasıt, kusur veya ihmal durumlarına göre değerlendirilir. Taşınırların muhasebeleştirilmesi, ilgili belgelerle uyumlu kayıtların tutulması ve üst yönetime raporlanması süreçleri muhasebe yetkilileri tarafından yönetilir, kayıtların doğruluğu taşınır kayıt yetkilileri ve taşıt kontrol yetkilileriyle ortak sorumluluk doğurur. Taşınır bilişim sistemi üzerinden elektronik kayıt ve raporlama yapılır; veri güvenliği ve verilerin karşılıklı uyumu esas alınır. Taşınır hesaplarının konsolidasyonu için merkezi mali hizmetler biriminde konsolide görevlisi atanır ve gerektiğinde taşra birimlerindeki üst yöneticiler tarafından da görevlendirme yapılabilir; bu sayede idare düzeyinde bütünleşik raporlar hazırlanır. Defterler, belgeler ve cetvellerin şekli ve formatı ile bunların kullanımı Bakanlıkça belirlenir; varlık işlem fişi ve benzeri belgeler, işlemlerin kayıtlara dayanak oluşturması için kullanılır; bazı istisnalar ve uygulanmayan durumlar üretim birimlerine göre haklı görülebilir.

Kanun 197
1963-02-23

MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ KANUNU

Motorlu taşıtlar vergisi, kayıtlı motorlu taşıtlar ve bazı sivil hava vasıtaları için geçerlidir. Verginin mükellefi, taşıtının kayıtlı olduğu gerçek veya tüzel kişidir. Muaf tutulanlar arasında kamu kurumları ve benzerleri adına kayıtlı taşıtlar ile yabancı diplomatik temsilciliklere ait taşıtlar ve belirli engelli taşıtları ile özel donanımlı araçlar bulunur; ayrıca bazı bankalara ait taşıtlar da muaf olabilir. Vergileme esasları, otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtı ve benzerleri ile motosikletler için uygulanır; vergi hesaplanırken taşıt değeri, motor hacmi veya güç ile aracın yaşı gibi kriterler dikkate alınır; elektrikli taşıtlar için güç düzeyine göre farklı vergi tutarları uygulanır. Tarife üzerinden vergi miktarları belirlenir; yaşa ve değere bağlı olarak değişen tutarlar söz konusudur. Vergi tutarları zaman içinde yeniden değerleme oranına göre güncellenir.

Kanun 6461
2013-05-01

TÜRKİYE DEMİRYOLU ULAŞTIRMASININ SERBESTLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

- Demiryolu altyapısı ile tren işletmeciliği birbirinden bağımsız şekilde yönetilir; altyapı işletmecisi olarak TCDD görev yaparken tren işletmecisi olarak da TCDD Taşımılık A.Ş. faaliyette bulunur. - Hizmet kalitesinin artırılması ve maliyetlerin düşürülmesi hedeflenir. - Kamu tüzel kişileri ve ticari şirketler, altyapı inşa etmek ve/veya altyapı üzerinde işletmecilik yapmak üzere yetkilendirilebilir; bu işlemler, ticari şartlarda ayrımcılık yapmaksızın yürütülür. - Altyapı kullanım ücretleri, altyapı sahibinin ve diğer tren işletmecilerinin bakış açısıyla adil ve eşit şekilde belirlenir. - Tasarrufundaki altyapıya ilişkin olmayan alanlar da işletilmek, kiralanmak veya kullanılabilir hale getirilir; bazı durumlarda bu alanlar için bedelsiz kullanım hakları tesis edilebilir ve kullanım süresi sonunda varlıklar devletin malına geçer. - Kamu hizmeti yükümlülükleri, Bakanlık ile tren işletmecileri arasında yapılan sözleşmelerle belirlenir; hat boyu, sefer sayıları ve yolcu taşımacılığı ücretleri gibi ayrıntılar bu sözleşmelerde yer alır. - Kamu hizmeti yükümlülüğü kapsamında gerekli ödenekler bütçeden karşılanır. - Demiryolu ile karayolu kesişimlerinde demiryolu ana yol olduğu için geçiş üstünlüğü demiryoluna aittir; gerektiğinde üst/alt geçitler ve güvenlik önlemleri sağlanır. - Yeni yolun bağlı olduğu kuruluşlar tarafından emniyet nedeniyle gerekli düzenlemeler yapılır ve gerektiğinde yapılar kaldırılır. - Taşınmazlar üzerinden yapılan devirler için bedelsiz irtifak hakları tesis edilebilir; vergi veya harç gibi bazı işlemlerden muafiyetler uygulanabilir. - Taşınmazlar üzerinde yapılan kiralama ve kullanımların ecrimisil gibi bedelleri durumunda belirli geçiş süreçleri güvence altına alınır ve bazı işlemler için vergi ve harç muafiyetleri uygulanabilir. - Özel mevzuat gereği tescil ve devir işlemleri kamu maliyesinin uygun gördüğü kapsamda yürütülür; bazı taşıtlar ve kadrolar için yeni yapılanmalara uygun protokoller yapılabilir. - Transfer süreci tamamlanana kadar mevcut TCDD görevleri devam eder; devir ve tahsis süreçleri Bakanlık tarafından gözetilir ve ihtilaflar bu merciler aracılığıyla çözülür. - Altyapı yatırımlarının finansmanı, bütçe ve ilgili ilişkili mekanizmalar üzerinden sağlanır; altyapı yatırımları için gerekli planlamalar yapılır.

CB Kararı 5209
2022-02-24

YATIRIMLARDA DEVLET YARDIMLARI HAKKINDA KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 5209)

Bu karar yatırım teşviklerinde bazı önemli değişiklikler yaparak uygulamaların hesap verebilirliğini, kapsama alanını ve finansman şeklini etkileyebilir. Ana pratik etkileri şu şekildedir: - Kullanılmış/yenilenmiş makinelerin yatırım tutarına dahil edilebilmesi mümkün hale gelir; ancak bu nitelikteki mallar için vergi ve gümrük muafiyeti uygulanmaz. Bu, yatırım maliyetlerinin değerlendirilmesinde esneklik sağlar fakat vergi/vergiden muafiyet olanaklarını sınırlamış olur. - Otomotiv üretimine yönelik yatırımlarda kapasite artışına bağlı olarak bazı ek ithalatlar gümrük vergisinden muaf tutulabilir; hibrit ve/veya elektrikli ürünlerle ilgili yatırımlarda ek kapasite için ek destekler devreye girebilir. Bu, otomotiv odaklı yatırımlar için ithalat ve teşvik yapılarını yeniden şekillendirebilir. - Teşviklerin iptali veya kısmi uygulanması durumunda ödenen fazladan faiz veya kar payı desteğinin, ilgili kredinin kullandırıldığı veya teminatlandırıldığı tarihteki şartlarla geri alınması öngörülür. Yatırımcılar için geri ödeme riskleri artabilir. - Bu kararla verilen teşvikler ile diğer kamu desteklerinden aynı yatırım için aynı anda yararlanılamaması yönünde kısıtlamalar getirilir; bazı durumlarda başka desteklerden yararlanma imkanı olsa da bu, bu Karar kapsamındaki desteklerle çakışmayacak şekilde sınırlandırılır. - Yatırım tamamlanması sonrası tamamlanma vizesi için belirlenen süre içinde başvurunun yapılması zorunlu hale gelir; bu sürenin aşılması halinde teşvik belgesinin iptal edilmesi ve gecikme halinde sorumluluğun yatırımcıya ait olması gibi sonuçlar doğar. - Bölgesel destekler kapsamında sektör listesi ve kriterlerinde değişiklikler yapılır; bazı enerji üretimi yatırımları (yenilenebilir enerji) belirli bölgelerde, lisanssız üretim kapsamındaki yatırımlar için desteklerden yararlanabilir hale gelir; ayrıca bazı yeni yatırımlar (örneğin lif çeşitleriyle entegre iplik üretimi gibi) bölgesel desteklerden faydalanabilir. Ferro-krom gibi bazı ürün yatırımları için de bölgesel destek kapsamı yeniden düzenlenir. - Gümrük vergisi muafiyeti listesinde bazı makineler ve cihazlar için muafiyet uygulanmayacağı belirtilir; ihtiyaç sahipleri bu cihazlar için vergi yükümlülüklerini dikkate almalıdır. - Değişiklikler, ilgili uygulama kararlarının kapsamı ve geçerliliği konusunda Bakanlık tarafından belirlenecek uygulama usulleriyle yürürlüğe girer; mevcut ve yeni teşvik belgeleri bu usullere göre uygulanır. - Kısa vadede, bazı geçici hükümlerle belirli süreler için esneklik veya uzatma imkanı getirilebilir; ancak bunlar uygulama sürecinde netleşecektir.

Kanun 3465
1988-06-02

KARAYOLLARI GENEL MÜDÜRLÜĞÜ DIŞINDAKİ KURULUŞLARIN ERİŞME KONTROLLÜ KARAYOLU (OTOYOL) YAPIMI, BAKIMI VE İŞLETİLMESİ İLE GÖREVLENDİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu düzenleme özel sermaye şirketlerine otoyolların ve bağlı hizmet tesislerinin yapımını, bakımı ve işletmesini yapma görevi verebilme imkanı tanır. Bu kapsamda mevcut ve yapılacak otoyollar ile hizmet tesislerinin tasarımı, yapımı, bakımı ve işletilmesi için sözleşmeler yapılabilir ve gerekirse projelendirme ile değişiklik veya genişletme işlemleri kapsamında da uygulanabilir. Sözleşme süresi ve kapsamı çerçevesinde işlemler ele alınır; işletme haklarının devri gibi seçenekler de söz konusu olabilir. Görevlendirilen şirket, işleri kendi kaynağıyla veya başkasına yaptırabilir; bu durumda şirkete düşen yükümlülükler devam eder. Kamulaştırma işlemleri devlet tarafından yürütülür; kamulaştırma bedellerinin tamamen veya kısmen şirket tarafından ödenmesi söz konusu olabilir. Kamulaştırılan arazi ve üzerinde yapılacak tesisler devletin malı olarak kalır; ancak inşa ve işletme süresince her türlü hukuki ve mali sorumluluk operatöre aittir. Tarife belirleme süreci, talep eden tarafın ve onay sürecinin rolüyle gerçekleşir; tarife belirlenirken trafik dengesi, maliyetler, yatırımlar ve bölgesel koşullar dikkate alınır. Otoyol ve bağlı tesisler, sözleşmenin sona ermesiyle birlikte devlete bedelsiz olarak geçer; sözleşmenin sona erme şartları ve sonuçları sözleşmede düzenlenir. Hizmet tesisleri, otel, lokanta, akaryakıt istasyonu gibi alanları kapsar. Görevin devri mümkün olabilir; devri düzenleyen esaslar uygulanır. Uygulama ayrıntıları yönetmelikle belirlenir. Bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili hükümler yürürlüğe girer ve yürütülür.