İlgili Mevzuat:

ECZACILAR VE ECZANELER HAKKINDA KANUN

10 / 825 sonuç gösteriliyor

Kanun 6643
1956-02-02

TÜRK ECZACILARI BİRLİĞİ KANUNU

Bu kanun, eczacıların mesleki örgütlenmesini ve meslek-adabı ile halk sağlığını korumayı hedefleyen kamu hukukuna uygun bir çerçeve kurar; Türk Eczacıları Birliği ile eczacı odalarını oluşturarak mesleğin genel yararını gözetir ve mesleki faaliyetleri kolaylaştırır. Eczacılar mesleğini serbest icra ediyorsa veya hizmetlerde çalışıyorsa başlamadan önce bulunduğu ilin eczacı odasına kaydolmak ve üyelik görevlerini yerine getirmek zorundadır; kamu kurumlarında çalışanlar ve meslekle ilgili hizmetlerde bulunmayanlar ise isterlerse eczacı odalarına kaydolabilirler. Birlik ve odalar, amacı dışına çıkmamak kaydıyla resmi törenlere katılabilir, taşınır ve taşınmaz mal edinebilir ve mesleki ve sosyal amaçlı tesisler açabilir. Birliğin ve odaların görevi, halk sağlığına öncelik veren eczacılık geleneğini korumak ve geliştirmek, üyelerin hak ve menfaatlerini korumak ve bunları kamu menfaatiyle uyumlu kılmak, kanunların uygulanmasına yardımcı olmak, kütüphane kurmak ve dergi çıkarmak, ilmi konferans ve kongreler tertip etmek ve öğrencilerin stajlarını düzenlemek, ilaç fiyat tariflerini tayin etmek ve uygulanmasını denetlemek, halk sağlığını korumak, üyelere iş sahaları ve refah sağlamak, ihtiyacı olan bölgelerde yeni eczane açılmasını teşvik etmek, resmi makamlarla işbirliği yapmak ve mesleki kayıtları düzenlemek gibi görevleri içerir. İlde yeterli sayıda eczacı varsa o ilde eczacı odası kurulması, yeterli yoksa hangi illerin birleşeceği ve bağlılık konularının Merkez Heyeti önerisiyle Büyük Kongre tarafından kararlaştırılması kuralları vardır; odalar tüzelkişiliklerini Birlik aracılığıyla Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bildirir ve kurucu üyeler atanır; odalar en kısa sürede organlarını seçer ve kurulu sayılır. Odaların ve Birliğin genel kurulu, idare heyeti ve haysiyet Divanı gibi organları bulunur; bu organlar faaliyet raporlarını, bütçeyi ve denetim raporlarını inceler, yönerge ve önerileri görüşür, temsilci ve muhakkak kararlar için görevler atar ve disiplin süreçlerini yürütür. Haysiyet Divanı, üyelerin meslek adap ve haysiyetine aykırı fiil ve hallerini inceleyerek uygun disiplin cezalarını verir; cezalar yazılı ihtar, para cezası, geçici olarak sanat icrasından men ve bölgesel olarak mesleğin icrasından men gibi yaptırımları içerebilir; cezalar için savunma hakkı tanınır ve gerektiğinde yüksek mahiyetteki kurullara itiraz yolu bulunur. Disiplin süreçleri, dosyaların tilmizde en geç karar bağlanması ve savunma hakkının korunması ilkesine dayanır; cezaların uygulanması ve ceza süreçlerinin tamamlanmasına ilişkin usul ve esaslar bu özetin kapsamı dışındadır, ancak adil yargılanma ve karşı taraf savunmasının esas olduğu belirtilir. Bu kapsamda, meslek etiği ve kamu yararı gözetilerek, denetim ve disiplin mekanizmaları aracılığıyla eczacıların davranışları izlenir, müşterinin güveninin sağlanması ve mesleğin saygınlığının korunması amaçlanır.

Kanun 2219
1933-06-05

HUSUSİ HASTANELER KANUNU

Bu yasa özel hastanelerin kurulması, işletilmesi ve kapatılmasıyla ilgili temel çerçeveyi belirler ve özel hastanelerin, devlet hastaneleri ve belediyelerin hastanelerinden ayrıştırılmasını sağlar. Kullanım önemi ve kapsamı - Özel hastaneler, tedavi ve sağlık hizmeti sunan, bulunduğu bölgenin sağlık ihtiyaçlarına yönelik olarak açılan sağlık yurtlarıdır; açılma, işletme ve kapanma şartları yasa hükmlerine bağlıdır. - Kendi mevzuatına göre kurulan şirketler, müteahhitler ya da üretim-kamu işlerinde çok çalışanlı işyerleri tarafından açılan hastaneler belirli koşullarda bu kanunun kapsamı dışında kalabilir; bu durumda açılıp kapanma süreçleri kendi mevzuatlarına göre yürütülür ve ilgili makama bildirilmesi gerekir. Ruhsat ve kuruluş süreci - Açılmak istenen hastane için ayrıntılı bir başvuru dosyası hazırlanır; yer, yapının nitelikleri, kaç yatak, hangi hastalar tedavi edileceği, tedavinin ücretli mi parasız mı olacağı, sorumlu müdürün kim olacağı gibi bilgiler ile hastane içinde yapılacak tesisler ve tesisatla ilgili belgeler eklenir. - İnceleme sonucu uygun görülürse ruhsat verilir; ruhsat, belirli bir sürede açılamazsa hükümleri geçersiz sayılır. - Yeniden yapılacak hastaneler için de benzer süreç uygulanır ve gerekli tetkikler tamamlanır. Yönetim ve personel - Hastanenin başında, yetkili ve ehil bir hekim olan müdür bulunur; müdürün belirli mesleki nitelikler ve geçmişe ilişkin kısıtlamalar taşıması gerekir. - Hastaneler, malî ve idari işlerden sorumlu organlara sahip olabilir; devlet veya yerel idarelerin denetimi altında çalışabilirler. - Hastanenin iç yapısına göre farklı branşlar için özel uzmanlar ve uygun kadro şartları belirli yönetmeliklerle düzenlenir; gerektiğinde dış hekimlerin davet edilmesi söz konusudur. Hasta kabulü ve ücretlendirme - Hastalar, ruhsatta bildirilen kategoriye göre kabul edilip tedavi edilmek zorundadır; bulaşıcı hastalıklar için özel düzenlemeler uygulanır. - Hastane, hastaların tedavisinde dışarıdan getirilecek hekimleri de yanlarına alabilir; tedavi uygun koşullarda bu hekimlerce yürütülür. - Parasız yatak imkânı olan bölümler bulunur; parasız olarak kabul edilen hastalara ilişkin özel hükümler uygulanır; parasız kabul edenler için ek ücretler talep edilemez. - Hastalar için tedavi ücretleri, verilen hizmetlere ilişkin genel kriterlere göre belirlenir; bazı temel teşhis ve tedavi hizmetleri hariç olup, bazı operasyonlar ve dış hekim hizmetleri ayrıca ücretlendirilir. Tesis ve ekipman gerekliliği - Her hastanenin çalışması için gerekli olan laboratuvar, arıtma ve sterilizasyon tesisleri ile uygun cerrahi ve doğum ameliyathanesi gibi altyapıya sahip olması gerekir; bu olmadan hasta kabul edilemez. - Gerekli özel odalar, ekipmanlar ve sağlık hizmetleri, mevcut olmayan hastaneler hasta kabul edemez. Denetim ve yaptırımlar - Hastaneler, ilgili denetim makamlarının denetimine tabidir; eksiklikler tespit edildiğinde yazılı ihtar verilir ve belirlenen süre içinde giderilmesi istenir. - Yeterli düzeltme yapılmazsa ruhsatın geri alınması veya hastanenin kapatılması gibi yaptırımlar uygulanabilir; ayrıca, usulsüz ücret alımı ve diğer yasa dışı uygulamalara ilişkin para cezaları uygulanır ve fazlaca tahsil edilen ücretler iade edilir. - Ruhsatı geri alınan hastanelerin yeni bir ruhsat alması ve hastalara yeniden hizmet verebilmesi için belirli süreçler işletilir. Kullanım ve geçiş hükümleri - Vakıf ve benzeri özel hastaneler için yönetim, ilgili kamu idaresi tarafından denetim ve malî yönetim açısından düzenlenir; temel esaslar genel denetim ve yönetim ilkelerine tabidir. - Müdürlerin ölüm veya ayrılık gibi hallerinde yeni bir müdür atanması için süre ve süreçler belirlenir; bazı durumlarda hastanenin kapatılmaması için alternatif yönetim düzenlemeleri uygulanır. Genel etki niteliği - Özel hastaneler, hangi hastaları kabul edeceklerini, hangi hizmetleri sunacaklarını, ücretlendirme ayrıntılarını ve gerekli altyapıyı öncelemek zorundadır; eksiklik durumunda denetim ve yaptırım riski taşırlar. - Hastanenin varlığı ve faaliyetleri üzerinde sıkı denetim ve uygunluk zorunluluğu bulunur; hijyen, güvenlik ve hasta haklarına ilişkin standartlar esas alınır. - Acil ve zorunlu tedavi durumlarında hastanelerin acil müdahaleyi geciktirmeden yerine getirmesi beklenir ve bu çerçevede hastaların güvenliği ve bakım kalitesi gözetilir.

Kanun 1262
1928-05-26

İSPENÇİYARİ VE TIBBİ MÜSTAHZARLAR KANUNU

- Bu kanun kapsamındaki ispençiyari ve tıbbi müstahzarlar güvenlik ve kalite açısından sıkı denetim ve ruhsatlandırma kapsamındadır. - Üretim, ithal ve ticareti için ruhsat veya izne sahip olmak gerekir; yabancı ürünler için yerel temsilci bulundurulması zorunludur. - Üretim tesislerinde yetkili bir sorumlu müdür bulundurulması ve denetimlere açık olunması gerekir. - Müstahzarların formülü, kullanım amacı ve ambalajı ile etiketlenmesi; üretici ve ruhsat sahibine dair bilgiler Türkçe olarak açıkça yazılmalıdır. - Satış ve dağıtım kuralları, reçeteli ilaçlar ile reçetesiz satılanlar açısından ayrı ayrıntılarla belirlenmiştir; hangi durumlarda hangi kanalların kullanılacağı açıkça ifade edilmiştir. - Tanıtım ve reklamlar, tedavi vasıflarını yanlış veya fevkalade abartılı şekilde öne çıkarmaya yönelik caydırıcı kısıtlamalara tabidir; internet üzerinden reklamlar için ek denetim ve yaptırımlar uygulanabilir. - Ürünlerin yanlış tanıtımı, tıbbi vasıfları kötüye kullanan beyanlar veya izinsiz satış cezai yaptırımlara konu olabilir; reklam ve satış yolları titizlikle denetlenir. - Üretim ve ithal ürünlerinin kalitesinin denetlenmesi için numuneler alınır, analizler yapılır ve bu işlemlerin masrafları belirli tarafça karşılanır. - Formül, ambalaj veya tarifnamede yapılacak her türlü değişiklik için izin veya onay gereklidir; onaysız değişiklikler satışa engel oluşturarabilir. - Ruhsat sahibi veya üretici, miras yoluyla devralınsa dahi şartlar uygun değilse ruhsat geçersiz sayılabilir ve yeniden ruhsat alınması gerekir. - Özellikle insan sağlığına ilişkin bazı ürünler için ürün takibi ve tedarik zinciri üzerindeki hareketler izlenir; uygunsuzluk halinde idari yaptırımlar uygulanır.

Kanun 3359
1987-05-15

SAĞLIK HİZMETLERİ TEMEL KANUNU

Sağlık hizmetlerinin ülke çapında eşit, kaliteli ve verimli biçimde planlanması, koordine edilmesi ve geliştirilmesi amaçlanır, Kamu ve özel sağlık kurumlarının kurulması ve işletilmesinde kaynak israfı ve atıl kapasiteye yol açılmaması gerektiği gözetilir; gerektiğinde hizmet alımı yoluyla kaliteli hizmet sunumu esas alınır. Koruyucu sağlık hizmetine öncelik verilir; hizmetlerin fiyatlandırılması, standartlaştırılması ve denetlenmesiyle kalite ve verimlilik sağlanır; kamu ve özel tüm sağlık kuruluşları için ücret tarifeleri ve mali denetimler ilgili mevzuata göre belirlenir veya onaylanır. Bütün sağlık kurum ve personelinin ülke genelinde dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılması hedeflenir; sağlık hizmetlerinin standartlara uygun olarak sunulması için eğitim, denetim ve oto kontrol sistemi kurulur ve işletilir. Sağlık hizmetlerinin izlenmesi ve iyileştirilmesi amacıyla kayıt ve bildirim sistemleri kurulur; elektronik ortam ve e-Devlet entegrasyonu vasıtasıyla sağlık verileri daha etkin takip edilir. Sağlık personelinin istihdamı, hizmet içi eğitim programları ve yetiştirme amacıyla koordinasyon sağlanır; üniversitelerle işbirliği ve eğitim-araştırma faaliyetlerinin yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır. İlaç, aşı, serum ve biyolojik maddeler ile bunların üretimi, ithali, ruhsatlandırılması, fiyatlandırılması, kalite kontrolü ve güvenli kullanımı konusunda denetim ve yetkiler belirlenir. Engelli çocuk doğumlarının önlenmesi, gebelik öncesi ve gebelik dönemiyle ilgili eğitim ve önleyici çalışmaların yürütülmesi; yeni doğan metabolik hastalık taramalarıyla riskli bebeklerin belirlenmesi sağlanır. Rehabilitasyon amaçlı kullanılan yardımcı araç ve gereçlerin üretimi için gerekli izin, kalite standardı ve denetim süreçleri düzenlenir. Sağlık kurumlarının amaçlarına uygun teşkilatlanması ve sağlık hizmetlerinin zincir halinde koordineli şekilde yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır ve hizmet standartları denetlenir. Devlet hizmeti yükümlülüğü bulunan personelin mesleklerini icra edebilmesi için gerekli hizmet süresinin tamamlanması zorunluluğu uygulanır; atama yerleri ve süreçleri ilgili mevzuata göre belirlenir. Eğitim ve araştırma hastanelerinde görevli eğitim görevlilerinin atama ve görev süreçleri ile ücretlendirme ve bütçe sınırlamaları, yönetmeliklerle düzenlenir; sözleşmeli eğitim görevlilerinin çalışma esasları ve karşılığı belirlenir.

Kanun 1219
1928-04-14

TABABET VE ŞUABATI SAN´ATLARININ TARZI İCRASINA DAİR KANUN

- Türkiye içinde tababet icrası için tıp fakültesi diplomasına sahip olmak ve diplomanın tasdik ve tescilinin ilgili makamlarca yapılması gerekir; diploma sahibi, hizmet yükümlülüğünü tamamlamışsa ve tasdik/tescil işlemleri tamamlanmışsa sicilde kayıtlı olarak icra edebilir. - Diplomayla ilgili belgeler olmadan veya gerekli tasdik/tescil yapılmadan kimsenin hekimlik yapması yasaktır; bu durumda meslek icrası mümkün değildir. - Cerrahi müdahaleler ve sünnet gibi işlemler için ilgili eğitim ve belgeler bulunmalı; bazı durumlarda özel izin ve gözetim altında istisnai uygulamalara izin verilebilir. - Yabancı tıp fakültelerinden hekimlik yapanların Türkiye’de çalışabilmesi için diplomanın denetlenmesi, Türkiye’deki ders programı ve uygulamalarla uyumunun araştırılması gerekir; uygun bulunanlar onaylanıp meslek icrasına izin verir. - Özel muayenehane açmak veya evde muayene yapmak isteyenler, kayda ve bildireceği yerlere ilişkin usullere uymalı; muayenehanenin taşınması halinde de bildirim yapmalıdır. - Bir mahalde çalışan hekimler, gerekli vasıflara sahip olmak zorundadır ve bazı istisnai durumlar hariç, Türk hastalarını tedavi edebilir; farklı kurumlarda çalışma esasları ve istihdam kuralları belirlenmiştir. - Hekim odaları ve Ali Divanı Haysiyet adlı etik/disiplin kurulları oluşturulur; mesleki adaba uymayanlar hakkında disiplin cezaları uygulanabilir ve kararlar temyize tabi tutulabilir. - Hekim odaları tarafından ilan, reklam ve mesleki duyurular sınırlandırılır; hasta kabul ettiği mahal ve muayene saatleri gibi bilgiler dışında başka biçimde reklam yapılamaz. - İş yeri hekimliği, kamu veya özel kurumlarda belirli şartlar altında yürütülebilir; küçük iş yerlerinde bazı esneklikler ve ek uygulamalar olabilir; uluslararası sağlık turizmi kapsamında işbirlikleri yapılabilir ve bu işlerde bütçe paylaşımı şartları belirlenebilir. - Büyük ameliyatlar için uzman hekim ile birlikte çalışılması gerekir; acil veya zorunlu hallerde bu kuralın istisnaları uygulanabilir ve ilgili yönetmelikler yoluyla usul ve esaslar belirlenir. - Diplomaları olmayan veya gerekli yetkileri taşımayanlar hasta tedavisi yaparsa cezai yaptırımlar uygulanabilir; meslek etiğine aykırı davrananlar için çeşitli yaptırımlar öngörülmüş olup uygulama esasları düzenlenir.

Kanun 209
1961-01-09

SAĞLIK BAKANLIĞINA BAĞLI SAĞLIK KURUMLARI İLE ESENLENDİRME (REHABİLİTASYON) TESİSLERİNE VERİLECEK DÖNER SERMAYE HAKKINDA KANUN

Bu düzenleme, Sağlık Bakanlığı merkez ve bağlı kuruluşlarında döner sermaye işletmeleri kurulmasını öngörür ve kaynağını kurumların kârı, bağışlar ve devlet yardımlarından oluşan bir döner sermaye havuzundan sağlar; ihtiyaç halinde bu havuz büyütülebilir. Döner sermaye, kurumların hizmetlerini sürdürmesini ve geliştirmesini sağlayacak çeşitli amaçlar için kullanılabilir; tıbbi malzeme ve cihaz alımı, ilaç ve kan ürünleri temini, laboratuvar ve tetkik giderleri, yabancı hastalara sağlık hizmeti, eğitim, araştırma, danışmanlık ve akreditasyon giderleri, atölye ve tamirat işleri, taşıtlar ve hizmet araçları temini, taşınır ve taşınmaz alımları ile kiralama giderleri, deneysel çalışmalar ve canlı hayvan bakımından faydalanma gibi giderler bu kapsama girer. Kurumlar, gerekli gördüklerinde fiyatlandırma ve mal/hizmet temini konusunda ortak hareket edebilir ve aynı il sınırları içinde mal verebilmek için ariyet sözleşmesi yapabilirler. Ayrıca bütçe kısıtları ve yatırım programlarıyla uyumlu olarak bina, tesis, ekipman gibi yatırımlar için döner sermayeden harcama yapabilirler. Döner sermaye gelirleri, hizmetin aksatılmaması ve yatırım programlarıyla uyumlu olması şartıyla genel bütçe ödeneğine katkı sağlayan amaçlar için aktarılabilir ve bu kapsamda harcamalar merkezi bir planlama ile yürütülür. Döner sermaye üzerinden, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerini desteklemek amacıyla harcamalar yapılabilir; bunlar için gerekli süreçler ve kriterler Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen esaslar doğrultusunda işler. Personel için ek ödemeler ve teşvikler sağlanabilir; bu ek ödemeler, performans, görev türü ve çalışma koşulları gibi etkenlere bağlı olarak hesaplanır ve belirli sınırlamalarla uygulanır. Ayrıca özel durumlar ve iş birliği çerçevesinde üniversite ve özel hastanelerle yapılan sözleşmelerle ilgili uygulamalar da belirli esaslara bağlanır. Döner sermaye elde edilen gelirlerden, SGK ve diğer kaynaklar dahil olmak üzere ek ödeme dağıtımları gerçekleştirilebilir; toplam dağıtım için belirlenen sınırlar bulunur ve denetim altında uygulanır. Uluslararası sağlık hizmetlerinden elde edilen gelirler, ilgili personele ek ödeme olarak dağıtılabilir; bu uygulamalar için özel kurallar geçerlidir ve paylaşımlar bu kurallara göre yapılır. Bu uygulama, hasta hizmetlerinin sürekliliğini, hizmet kalitesini ve verimliliğini artırmayı, eğitim ve araştırma faaliyetlerini desteklemeyi hedefler.

Kanun 6023
1953-01-31

TÜRK TABİPLERİ BİRLİĞİ KANUNU

Bu mevzuat, Türkiye’de hekimlik yapanların meslek etiğini ve dayanışmayı korumak, meslek mensuplarının hak ve çıkarlarını savunmak amacıyla kurulan kamu niteliğinde bir meslek kuruluşu ile tabip odalarından oluşan bir yapıyı kurar. Kurumun yapısı tabip odaları, Merkez Konseyi, Yüksek Haysiyet Divanı ve Büyük Kongreden oluşur ve tüzel kişiliğe sahiptir. Birlik ve odalar amaçları dışında faaliyette bulunamaz; resmi törenlere katılabilir, amaçlarına uygun işlerde kullanılmak üzere mal varlığı ve sosyal tesisler edinebilirler. Birliğin ve odaların başlıca amacı halk sağlığını geliştirmek, meslek mensuplarının haklarını korumak ve bu amaçla resmi makamlarla karşılıklı işbirliği yapmaktır; halk sağlığını ve tıp mesleğini ilgilendiren konularda resmi makamlardan yardım sağlamaya çalışılır. Odaların ve Birliğin gelirleri üyelik aidatları, eğitim ve kültürel faaliyetler, yayınlar ve diğer hizmetlerden sağlanan gelirler gibi kalemlerden oluşur; bazı giderler için ödenecek ücretler ve bağışlar da bu kapsam içinde düzenlenir; bazı ödemeler yeniden değerlemeye göre ayarlanır. Üyelik, tabip odalarına kayıtlı hekimler açısından zorunlu kabul edilir; bazı gruplar için üye olma imkanı bulunur; üyelik süreçlerinde belirli kurallar uygulanır ve üyelerin hak ve yükümlülükleri belirlenir. Oda organları Umumi Heyet, İdare Heyeti ve Haysiyet Divanından oluşur; Genel Kurul, İdare Heyeti ve Haysiyet Divanı arasında görev ve yetki paylaşımı sağlanır; üyelerin katılımı ve hesap verebilirlik gözetilir. İdare Heyetinin görevi, odanın yıllık durumunu ve hesaplarını G enerel Heyete sunmak, bütçeyi hazırlamak ve denetim raporlarını incelemektir; meslek etiğinin korunması ve meslek içi düzenin sağlanmasına yönelik çalışmalar yürütülür. Haysiyet Divanı, meslek etiğiyle ilgili şikayetleri inceleyen ve uygun gördüğü disiplin cezalarını veren organdır; yazılı ihtar, para cezaları, meslek icrasından geçici veya kalıcı men gibi yaptırımlar uygulanabilir; kararlar için itiraz yolu ve üst merciye başvuru imkanı bulunur. Disiplin cezalarına ilişkin kararlar, uygun görüldüğünde gereğini yerine getirmek üzere uygulanır ve gerektiğinde itiraz süreci başlatılabilir; kararların adil ve bağımsız şekilde incelemesi hedeflenir. Merkez teşkilatı, yüksek etik kurulunu, tabip odalarını, Merkez Konseyi ve Büyük Kongreyi kapsar ve sağlık politikalarına ilişkin görüş ve önerilerin merkezi düzeyde oluşturulmasına katkı sağlar. Kamu sağlık makamları ile ilişkilerde, meslek mensuplarının onurunu savunmak ve sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi yönünde görüş ve talepler iletilir; meslek mensuplarının gelişimini destekleyici faaliyetler (kütüphane, eğitim) teşvik edilir.

KHK 663
2011-11-02

SAĞLIK ALANINDA BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME

Pratik etki olarak sağlık alanında teşkilat ve görevler sadeleşirken koordinasyon güçlenir; hastane hizmetlerinin düzenli ve verimli yürümesi için yerel ve merkezi düzeyde uyum sağlanır. Hastane koordinasyon kurulları kurularak hastanelerin gelişim planlarının onaylanması, uygulanmasının izlenmesi ve çalışan yükümlülüklerinin takibi merkezi bir mekanizmadan gerçekleştirilir. Sağlık meslekleri kurulu, meslek etiği, eğitim müfredatı ve hasta hakları konularında standartlar belirleyerek eğitim ve denetim süreçlerini yönlendirir; mesleki yetersizlik veya etik ihlaline ilişkin kararlarla eğitim programları ve gerektiğinde meslekten men kararları uygulanır. Etik ilkelere aykırı davranışlar veya hasta hakları uygulamalarında belli ölçülerde ihlalde, eğitim programına yönlendirme veya meslekten geçici/kalıcı men gibi yaptırımlar devreye alınır; bu süreçler bağımsız olarak silsile içinde yürütülebilir. Mesleki hatalar ve ihmal nedeniyle ağır sonuçlar doğuran fiillerde, ceza soruşturmasıyla bağlantılı süreçler etkilenmeksizin gerekli disiplin cezaları uygulanabilir; disiplin kararları, diğer hukuk işlerinden bağımsız olarak yürütülebilir. Sözleşmeli personel ve uzman kadrolarında istihdam, süreli sözleşmeler ve performans esaslı değerlendirme ile yönetilir; performans hedeflerine ulaşılmayan durumda sözleşme feshi veya uzatma gibi kararlar alınabilir. Memurların sözleşmeli statüye geçişiyle ilgili haklar ve süreçler belirlenir; aylık izinler, emeklilik ve diğer özlük hakları açısından kazanılmış haklar dikkate alınır ve geçişler yasal çerçevede gerçekleştirilir. Bağlı kuruluşlar arasındaki yapısal değişiklikler uygulanırken, halk sağlığı hizmetinin koordinasyonu ve kalitenin güvence altına alınması ön planda tutulur; denetim ve hizmet standartları bu kapsamda zorunlu hale getirilir. Taşra teşkilatı ve hastane yönetimlerinde koordinasyon ile görevler netleştirilir; hastane gelişim planlarının uygulanması ve sözleşme yükümlülüklerinin yerine getirilmesi konularında denetim ve koordinasyon kapasitesi artar.

Kanun 5258
2004-12-09

AİLE HEKİMLİĞİ KANUNU

- Aile hekimliği hizmetlerinin yürütülmesi için Sağlık Bakanlığı, ilgili kurumlar ve çalışanlar arasındaki sözleşmeli veya görevlendirmeye dayalı istihdam yapısını düzenler; bu sayede acil durumlarda personel temininde esneklik sağlanır. - Aile hekimi ile birlikte çalışan aile sağlığı çalışanlarının (hemşire, ebe, sağlık memuru gibi) da sözleşmel ile görevlendirilmesi öngörülür; ihtiyaç halinde kurumlarca görevlendirilebilirler ve gerektiğinde fazladan personel alınabilir. - Sözleşmeli çalışanların mevcut kadro veya statüleri korunur, önceki hizmet süreleri dikkate alınır ve istek halinde eski görevlerine dönme imkanı tanınır. - Ödemeler, bölgesel gelişmişlik düzeyi, hizmet giderleri ve performans gibi kriterlere göre belirlenir; performans hedeflerine ulaşılamaması durumunda ödeme veya sözleşme yenilenmeme gibi yaptırımlar uygulanabilir. Ayrıca nöbet ve ek ödemeler gibi yan ödemeler sözleşmelere göre düzenlenir. - Disiplin cezaları, mevcut yöntemler ve disiplin kurulları aracılığıyla uygulanır; bazı durumlarda sözleşmenin feshiyle sonuçlanan yaptırımlar sözleşme hükümleri kapsamı dışında uygulanır. - Hizmetin esasları kapsamında vatandaşlar aile hekimine kaydeder ve hizmetler bu kaydı esas alarak planlanır; hasta kayıtları ve sevk belgeleri devredilir ve kişiye ait sağlık dosyaları güvenli şekilde muhafaza edilir. - Taşınmazlar, aile sağlığı merkezlerinin kurulması ve işletilmesi amacıyla kamu kurumlarına kiralanabilir; kamuya ait taşınmazların kullanımıyla merkezlerin fiziki altyapısı sağlanır. - Aile hekimliği hizmetleri kapsamında kayıtlama, değiştirme ve hizmet akışını düzenleyen süreçler netleştirilir; toplumun birinci basamak sağlık hizmetlerine erişimi ve sürekliliği artırılır. - Yabancılar için bazı hizmetler ücretsiz veya belirlenen koşullarda sunulur; acil durumlar ve özel istisnalar için ise uygulamalar Bakanlığın belirlediği esaslara göre yapılır. - Yabancılar ve yerel halk için hizmet veren merkezler, dış hizmetler ve ek ödemeler konusunda gelir akışlarını yönetir; bu kapsamda gelirlerin ve giderlerin nasıl hesaplanacağına ilişkin esaslar belirginleşir. - Aile hekimleri ve aile sağlığı çalışanları tarafından tutulan kişisel kayıtlar il/ilçe sağlık idarelerinde saklanır ve gerektiğinde güvenli şekilde devredilir; raporlar, sevkler ve reçeteler resmî kayıt olarak kabul edilir. - Aile hekimliği dışındaki birinci basamak hizmetleri toplum sağlığı merkezleri tarafından sunulur; bu merkezlerin organizasyonu ve çalışma esasları Bakanlıkça belirlenir. - Kamu sağlığının geliştirilmesi amacıyla desteklemeler ve performans ölçütleriyle ilgili uygulamalar devreye alınır; gerekli gördüğünde hizmet sunumu için gerekli kaynak ve altyapı kullanılır.

Kanun 224
1961-01-12

SAĞLIK HİZMETLERİNİN SOSYALLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu kanun sağlık hizmetlerinin topluma eşit ve ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulmasını hedefler. Sağlık hizmetleri, sağlık evleri, sağlık ocakları, sağlık merkezleri ve hastaneler ile bunlara bağlı teşekküllerden oluşan bir ağ halinde düzenlenir ve bu yapılar içinde sağlık personeli görev yapar. Vatandaşların, sosyalleştirilmiş bölgelerde kendi sağlık hizmeti sağlayıcılarını seçme hakları vardır ve hizmetlerden yararlanma konusunda belirli koşullara göre ücretsiz veya kısmi maliyetli faydalanma imkanı sağlanır; listeye dahil olan ilaç ve tedavi araçları ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulur, liste dışında kalanlar için ücret ödenir. Bölgelerde yaşayan yabancı uyruklu kişiler ve sigortalılar da belirli şartlar altında sağlık hizmetlerinden faydalanabilir. Sağlık hizmetlerinin örgütlenmesi ve yürütülmesi belirli bir plan ve yapılar çerçevesinde koordine edilir ve yurt çapında aşamalı olarak uygulanır. Sağlık personelinin istihdamı sözleşme esasına dayalı olarak düzenlenir; sözleşme süresi, yer değiştirme ve hizmetten ayrılma durumlarında haklar ve kısıtlamalar bulunur. Hizmetlerin yürütülmesi için gerekli altyapı ve lojman gibi olanakların temin edilmesi esastır; altyapı olmadan sosyalleştirme planı uygulanamaz. Kamuya ait binalar ve malzemeler belirli şartlar altında devredilir ve kullanıma alınır. Halkla iletişim ve işbirliği amacıyla kurullar kurulur; halkın talepleri ilgili birimlere iletilir ve hizmetlerin geliştirilmesi için bilinçlendirme çalışmaları yapılır. Genel olarak, sağlık hizmetlerinin sosyal güvence altında sunulması ve maliyet paylaşımı yoluyla adil erişimin sağlanması amaçlanır.