İlgili Mevzuat:

YABANCILARA İKİNCİ EL TAŞIT SATIŞI HAKKINDA KANUN

10 / 1.525 sonuç gösteriliyor

Kanun 2920
1983-10-19

TÜRK SİVİL HAVACILIK KANUNU

Bu metin, sivil havacılık faaliyetlerinin ülke çıkarlarıyla uyumlu ve güvenli bir şekilde yürütülmesini amaçlar ve operatörler, kamu kurumları ile üzerinde çalışılan taraflar için uygulanabilir kurallar getirir. Türkiye’nin hava sahasında egemenlik ve güvenlik önceliklidir; hava sahasında uçuş yapabilenler belirli şartları yerine getirmek zorundadır ve diğer hava araçlarının kullanımı için yetkili makamların iznine ihtiyaç vardır. Ayrıca askeri ve güvenlik ihtiyaçlarına göre uçuş yasakları veya sınırlamaları geçici veya sürekli olarak uygulanabilir. Uçuşların planlanması ve hava sahası kullanımı, güvenlik ve koordinasyon gerekleriyle belirlenir; bu süreçte temel olarak askeri makamlar ile ilgili sivil havacılık otoritesi birlikte çalışır. Dış ülkelere ait uçaklar için giriş-çıkış ve kullanım kuralları sıkılaştırılmış olup, özel durumlarda esneklik de sağlanabilir. Kamu güvenliği, can ve mal güvenliği açısından kazalara ilişkin bildirim ve inceleme süreci vardır; her türlü sivil kazada yetkili makamlar hızlıca bildirim alır ve delillerin korunması sağlanır. Sivil havacılık için bağımsız uzmanlardan oluşan bir kurul, kazaların nedenlerini ve oluş biçimini anlamak için teknik inceleme yapar; sonuçlar, güvenliği artırmaya dönük önerilerle birlikte rapor halinde ilgili taraflara sunulur ve gerektiğinde kamuya duyurulur. Kaza sonrası enkazın durumu ve kaybolma durumları için belirli güvenlik ve idari süreçler öngörülür; enkaz sahipleri, belirli bir sürede enkazı alma hakkına sahiptir. Kaybolma kararı, mahkeme aracılığıyla ve ilgili usullere göre verilir. Ticari hava işletmeleri için ön şartlar, izin ve işletme ruhsatı alma zorunluluğu vardır; bu ruhsatlar devredilemez ve belirlenen şartlara uyulması gerekir. Tarifeler ve posta taşıması gibi ek yükümlülükler de yerleşik kurallar çerçevesinde yönetilir. Denetimler, denetim gerektiren bilgiler ve belgeler için işletmeciler sorumludur; gerekli görüldüğünde ilgili faaliyetler durdurulabilir. Havacılık faaliyetleriyle ilgili önemli kararlar, genel güvenlik hedefleriyle uyumlu olarak, ülke güvenliği ve uluslararası yükümlülükler gözetilerek uygulanır. Kargo ve yolcu taşımacılığı için iç hatlar konusunda belirli sınırlamalar bulunur; yeni bir düzenlemeyle Türk taşıyıcıların yabancı tescilli uçakları kiralayıp iç hatlarda taşıma yapmasına olanak tanınmıştır. Havalimanı ve tesisleri devlet veya kamu tüzelkişileri tarafından kurulur ve işletilir; sivil havacılık için gerekli planlama, kamulaştırma ve gelişim çalışmaları ilgili makamların koordinasyonu ile yürütülür; milli güvenlik gerekçeleriyle izinler verilmeyebilir veya mevcut kapsam dışında kullanım için izin iptal edilebilir. Yine bu alanlarda yapılan özel inşaat veya işletme faaliyetleri, yetkili makamların olumlu görüşüyle gerçekleşir. Yabancı havayolu işletmeleri için uygulanacak hükümler, uluslararası anlaşmalar ve karşılıklılık ilkesi çerçevesinde belirlenir. Gösteri ve yarışlar için gerekli izinler istenir ve askeri katılımla ilgili konular, güvenlik açısından yetkili makamlarca yönetilir.

Kanun 7464
2023-11-02

KONUTLARIN TURİZM AMAÇLI KİRALANMASINA VE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

Konutların turizm amaçlı kiralanmasına ilişkin usul ve esaslar netleşmiştir; turizm amaçlı kiralama yapabilmek için izin belgesi alınması zorunlu hale gelmiş ve buna ilişkin plaket konut girişine asılır. İzin belgesi başvurusu ve süreçleri, ilgili binanın yönetimi ve bağımsız bölümleriyle ilgili kararların belirlenmesi gibi koşulları içerir; bazı durumlarda konut sitelerinde uygulanabilirlik için kat maliklerince oy birliğiyle alınmış kararın ibrazı istenir. Birden çok bağımsız bölümden oluşan yapı ve konut sitelerinde, iznin aynı kiraya veren adına verilebilecek bölüm sayıları ve gerekli durumlarda ek kararlar hakkında hükümler bulunmaktadır. İzin belgesinin olmaksızın turizm amaçlı kiralama yapanlar cezai yaptırımlarla karşılaşır; cezalar çeşitli durumlar için belirlenir ve belirlenen sürede izin belgesinin alınması gerekir. Belge sahibiyle kullanıcı arasındaki sözleşme belirli koşullarda sona erer; bazı durumlarda kullanıcı hakları sözleşme süresi sonuna kadar korunur. Kullanıcılar açısından, kendi namına turizm amaçlı kiralama yapanlar veya kiralayanın kendi adına üçüncü kişilere turizm amaçlı kiralama yaptıranlar için sınırlar koyulur; bazı durumlarda bu tür kullanımlar kısıtlanır veya özel istisnalar uygulanır. İzin belge sahibi ve işlemlerine ilişkin yükümlülükler netleşir; gerekli bilgi ve belgelerin zamanında iletilmemesi, değişikliklerin bildirilmemesi ve yanıltıcı bilgi verilmesi gibi haller için cezai yaptırımlar uygulanır ve gerekli durumlarda belge sahibinin sorumlulukları belirlenir. İzinsiz faaliyetler tespit edildiğinde denetim yetkisi Bakanlık ve/veya valilik üzerinden kullanılır; uygulamanın tutarlılığını sağlamak ve birliğini korumak amacıyla gerekli düzenlemeler yapılır. Geçmişte turizm amacıyla kiralamaya başlayanlar için uygulanabilirlik ve geçiş süreciyle ilgili hükümler bulunmaktadır; başvuru ve izin süreciyle ilişkili uyum yükümlülükleri uygulanır. Bazı hükümler, diğer kanunlarda yapılan değişiklikler kapsamında değerlendirilir ve bu çerçevede uygulanır. Yürütme ve uygulanma süreçlerinde esas yetkili olan merciler tarafından, kanun hükümlerinin hayata geçirilmesi için gerekli denetim ve düzenlemeler yürütülür.

Kanun 4458
1999-11-04

GÜMRÜK KANUNU

Gümrük kuralları Türkiye Gümrük Bölgesine giren veya çıkan eşyaya ve taşıt araçlarına uygulanır; bölge kapsamı kara suları, iç sular ve hava sahasını içerir. Gümrük mevzuatı, kavramlar ve işlemler konusunda taraflar için net tanımlar sağlar; bir kişinin temsilci atayabilmesi, temsilin türüne göre hareket etmesi ve yetki belgesini ibraz etmesi gerekir; doğru beyan edilmeyen hareketler kendi adıyla işlem görmek olarak kabul edilebilir. Temsilci sistemi, transit sınırlaması olanlar hariç, gümrük işlemlerinde yerleşik kişiler tarafından yürütülür ve temsilci işlemleri belirli kurallara uygun olarak yapılır. Yetkilendirilmiş yükümlü statüsü, yerleşik işletmelere daha hızlı ve basitleştirilmiş emniyet ve güvenlik kontrolleriyle avantaj sağlayabilir; statü ve izinler, hangi kontrollerin uygulanacağını ve hangi idarelerin yetkili olduğunu belirleyen kurallarla düzenlenir. Gümrükle ilgili kararlar için talep süreci vardır; kararlar için gerekli bilgi ve belgeler sunulur, talep yazılı olarak yapılır ve belirli sürelerde karar verilmesi amaçlanır; alınan kararlar gerekçeli olarak bildirilir ve itiraz yoluyla olur. Lehine verilen kararlar bazı durumlarda iptal veya değiştirme kapsamına girebilir; iptalin veya değiştirmenin hangi durumlarda mümkün olduğunun şartları belirlenir ve iptal kararı tebliğ edildiğinde yürürlüğe girer; ihtiyaç halinde erteleme yapılabilir. Kişiler gümrük mevzuatı uygulamaları hakkında bilgi talep edebilir; bilgiler ücretsiz olarak verilir; bazı özel hallerde masraflar talepte bulunan tarafından karşılanır. Bağlayıcı tarife ve bağlayıcı menşe bilgisi yazılı talep üzerine verilir; bu bilgiler belirli süreler için geçerlidir ve bazı değişiklikler veya yanlış beyanlar durumunda geçerliliğini kaybedebilir; menşe kuralları veya tarife kaydıyla ilgili değişiklikler sonrasında bilgiler yeniden değerlendirilir ve değiştirilir veya iptal edilebilir. Gümrük güvenliği ve gözetimi ile ilgili uygulamalar, eşyaların giriş-çıkış- transit ve nihai kullanımına ilişkin prosedürleri kapsar; bu süreçler, güvenli ve uyumlu bir ticaret akışını sağlamak amacıyla uygulanır. İdareler ve kişiler, mevzuata uygun hareket etmek ve gümrük vergilerini ödemek, gerekli kayıtları tutmak ve denetimlere açık olmakla yükümlüdür. Risk, ülkeler arası taşınan eşyaların güvenlik, ekonomi, çevre ve tüketici açısından potansiyel tehditler yaratma ihtimalini ifade eder; risk yönetimi, bu riskleri azaltmak için veri toplama, analiz ve önlemleri kapsayan bir süreç olarak tanımlanır.

Kanun 4501
2000-01-21

KAMU HİZMETLERİ İLE İLGİLİ İMTİYAZ ŞARTLAŞMA VE SÖZLEŞMELERİNDEN DOĞAN UYUŞMAZLIKLARDA TAHKİM YOLUNA BAŞVURULMASI HALİNDE UYULMASI GEREKEN İLKELERE DAİR KANUN

Kamu hizmetleriyle ilgili imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinde doğabilecek uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesini öngören bir çerçeve oluşturur ve bu yolun uygulanmasına ilişkin temel ilkeleri belirler. Yabancı unsur taşıyan uyuşmazlıklar için milletlerarası tahkim yoluyla çözüm seçeneklerini netleştirir; Türkiye’de toplanarak Türk hukukuna veya yabancı hukuka göre karar verecek hakem veya hakem kurulunda, yabancı bir ülkede toplanıp karar verecek hakem veya hakem kurulunda veya kendi tahkim usulüne sahip bir milletlerarası tahkim kuruluşunda çözüm kabul edilebilir. Tahkim yolunun uygulanması halinde taraflar arasındaki tahkim anlaşmasının veya tahkim şartının sözleşmeye konulması gerekir ve bu şart veya sözleşmede şu konuların ayrıntılı biçimde düzenlenmesi beklenir: uyuşmazlıkların kapsamı, uygulanacak kurallar, tahkim yerinin belirlenmesi, hakem veya hakem kurulunun sayısı ve niteliği, hakemlerin yetkisi ve yargılama usulü, kullanılacak dil, maddihukukun seçimi, tarafların delil ibrazı, bilirkişilerin seçimi, taraflara bildirim şekli ve süresi, tahkim süresi, delil toplama yetkisi ve usulleri, hakem ücreti ve diğer giderler ile vekalet ücretinin paylaşımı ve benzeri konular. Hukuki olarak uyuşmazlıkta etkin biçimde tahkim yolunun tercih edildiğini gösteren bir sözleşme içinde sözleşmenin yürürlüğe girmesine ilişkin esaslar belirlenir. Hüküm bulunmayan hallerde, bu kanunla ve ilgili uluslararası anlaşmalarla getirilmeyen konularda genel hukuk hükümleri ile uluslararası özel hukuk hükümleri uygulanır.

Kanun 237
1961-01-12

TAŞIT KANUNU

Bu Kanun kamu kurumları ve bağlı kuruluşları ile mahalli idare birliklerinin resmi taşıtlarını düzenler; askeri maksatla kullanılan taşıtlar kapsam dışıdır. Taşıtlar ve kapsam - Taşıtlar motorlu ve motorsuz araçları kapsar ve çeşitli sınıflarda tanımlanır. - Taşıtlar emrine verilen kurumlar için ayrılır ve daimi hizmetlerde kullanılacak sınırlı sayıda taşıt bulundurulabilir. Edinim, kullanım ve bütçe - Taşıt ihtiyacı esas olarak hizmet alımıyla karşılanır; uygun olmayan durumlarda diğer yollarla edinilebilir. - Edinilecek taşıtlar muhtemelen sade, ekonomik ve resmi hizmette kullanılabilir nitelikte olmalıdır. - Taşıtlar yalnızca resmi hizmette kullanılabilir; makam sahipleri ve ilgili hizmetler için gerekli durumlarda refakat ve belirli kişilerin taşınması da mümkün olabilir. - Şehir içi ve tren/otobüs gibi tarifeli hatlardan uzak mevkilere hizmet götürmek için taşıtlar kullanılabilir; dar ve uzak mevkilerde görevli personelin en yakın resmi taşıt hattına götürülmesi için de olanak tanınabilir. - Taşıtların cinsi, adedi ve kullanımı bütçe planlarına bağlı olarak belirlenen esaslara göre düzenlenir ve her yıl güncellenen esaslar üzerinden belirlenir. Bakım, onarım ve operasyon giderleri - Taşıtların bakımı, işletme ve onarım giderleri ilgili kurum bütçelerinden karşılanır; bazı durumlarda yerel bütçelerden de karşılanabilir. - Taşıtların kullanımına ilişkin yönetim ve giderlerle ilgili esaslar Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. Satış ve elden çıkarma - Taşıtlar artık hizmet üretmiyorsa veya ekonomik ömrünü doldurduysa satılabilir; satış süreci raporlama ve karar süreçlerini içerir. - Hizmetin kalmaması halinde taşıtlar belirli yollarla devredilebilir veya başka tasarruf yöntemleriyle değerlendirilir. Kayıt, plaka ve görünürlük - Taşıtlar için resmi plaka ve belirtilen görünüm kuralları uygulanır; taşıtların “resmi hizmete mahsustur” ibaresi taşıması sağlanır. - Milli savunma ve güvenlik güçlerine ait bazı taşıtlar bu kurallara tabi değildir. Uygulama kapsamı ve cezai sonuçlar - Genel seferberlik veya savaş halinde bu Kanun hükümleri uygulanmayabilir; bu durum Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. - Taşıtları yetkisiz kullanma, karara aykırı plaka/etiket uygulama veya benzeri ihlaller halinde yaptırımlar ve hapis cezaları öngörülebilir. Diğer hükümler - Vakıf, dernek, sandık ve benzeri kuruluşlara ait taşıtların giderleri kamu bütçelerinden karşılanmaz; bu taşıtlarla ilgili özel kurallar uygulanabilir. - Dış temsilcilikler ve bazı özel durumlara ilişkin ek hükümler bulunabilir.

Kanun 4645
2001-04-24

EMNİYET GENEL MÜDÜRLÜĞÜNE AİT ARAÇ, GEREÇ, MAL VE MALZEMENİN SATIŞ, HİBE, HEK VE HURDA DURUM VE İŞLEMLERİ İLE HİZMET SATIŞINA DAİR KANUN

Bu düzenlemenin pratik etkileri şu şekilde özetlenebilir: - Emniyet Genel Müdürlüğü’nün ihtiyaç fazlası, standart dışı veya hurdaya ayrılan taşıt, silah, mühimmat, makine ve malzeme ile bu kapsamda verilen hizmetlerin tasfiye edilmesi ve değerlendirilmesi için yol haritası oluşturulur. - Bu varlıklar bedelsiz devredilebilecek, bedelli satılabilecek veya dost/müttefik devletlere hibe edilebilecek; gerektiğinde bu varlıklar karşılıklı değişim kapsamında da değerlendirilebilir. - Söz konusu varlıkların hangi kategoride (tasfiye/HEK/standart dışı/hurda) olduğuna karar vermek üzere teknik komisyonlar kurulur ve değer tespiti için ayrı komisyonlar oluşturulur. - Satış ve hizmet verilmesi işlemleri, ihale komisyonları aracılığıyla açık artırma usulüyle yürütülür; bazı hizmetler için tarife esaslı satışlar dışında kalabilir ve bu konular yönetmelikle düzenlenir. - Satışlardan ve sağlanan hizmetlerden elde edilen gelirler bütçeye kaydedilir; bu işlemler vergi ve benzeri mali yüklerden muaftır. - Uygulama esasları ileriki bir yönetmelikle belirlenir. - Ek madde kapsamında bazı kamuya ait taşınmazların satışına ilişkin işletmeler ve bu satışlardan elde edilen gelirler için gerekli bütçe düzenlemeleri yapılabilir; satış gelirleri bütçeye aktarılarak ilgili ihtiyaçlar için kullanılır.

Kanun 5811
2008-11-22

BAZI VARLIKLARIN MİLLİ EKONOMİYE KAZANDIRILMASI HAKKINDA KANUN

Bu Kanunun amacı yurt dışında bulunan para, döviz, altın, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları ile taşınmazların ekonomiye kazandırılmasını ve işletmelerin sermaye yapılarının güçlendirilmesini sağlamaktır. Yurt dışında bulunan ve kanıtlanan varlıklar Türkiye’ye getirildiğinde ya da beyanla kayda alındığında değerleri Türkiye’de belirtilerek defterlere kaydedilir; bu varlıklar özel bir fon hesabında gösterilir ve fon sermayenin bir cüz’ü olarak kabul edilir, başka amaçla kullanılamaz ve tasfiye halinde vergilendirilmez; bu varlıklar dönem kazancının hesaplarına dahil edilmez. Türkiye’de bulunan ancak işletmenin özkaynakları içinde yer almayan varlıklar için de beyan ve vergilendirme yapılır; değer üzerinden vergi uygulanır ve vergi ödenir; beyanda bulunanlar bu vergiyi ödemekle yükümlüdür. Beyan edilen varlıklar için vergi, ilgili hesaplardan ödenir ve bu verginin banka ve aracı kurumlar tarafından da ayrıca beyan edilmesi ve ödenmesi gerekir. Beyan edilen varlıklar nedeniyle verilen vergi, gider olarak kabul edilmez ve bu varlıkların amortismana tabi tutarı yoktur; elden çıkarılmasından doğan zararlar da vergisel gider olarak dikkate alınmaz. Beyan veya beyanda bulunanlar için bazı durumlarda tarhiyat veya vergi incelemesi uygulanmaz veya diğer hükümlerden istisnalar bulunabilir; bu konulara ilişkin düzenlemeler uygulanır. Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenir; uygulamayı yürüten merci ve süreçler bu kapsamda belirlenir.

Kanun 4925
2003-07-19

KARAYOLU TAŞIMA KANUNU

Karayolu taşımacılığına ilişkin bu düzenleme, yolcu ve eşya taşıma ile ilgili hizmetleri kapsar ve hizmetlerin düzenli, güvenli, çevreye duyarlı ve rekabetçi bir yapıda yürütülmesini amaçlar. Taşımacılık, acentelik, taşıma işleri komisyonculuğu, nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapabilmek için yetki belgesi almak gerekir; bu belge, meslekî saygınlık, mali yeterlilik ve meslekî yeterlilik gibi koşulları içerir. Taşımacılar, taşıma hizmetlerini kendi nam ve hesabına yükümlendiği şekilde yürütmek zorundadır; güvenli taşıma, uygun taşıt ve nitelikli personel temini ile yasal ve teknik şartlara uyum büyük önem taşır. Taşımacılar, yolculuğun güvenliği ve konforu için gerekli tedbirleri almak zorundadır; beklenmedik gecikmelerde alternatif güzergâhlar kullanabilme veya yolcuyu uygun bir noktaya yönlendirme yükümlülüğü vardır; bu tür durumlarda yolcu ve eşya hakları saklıdır ve ek ücret talep edilemez. Göndereni, eşyanın türü, miktarı ve diğer önemli bilgileri tam ve doğru biçimde taşıma tarafına bildirmek zorundadır; yanlış bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Acenteler ve taşıma işleri komisyoncuları, yaptıkları faaliyetlerden taşıyıcı ile müştereken ve müteselsilen sorumludur; nakliyat ambarı ve kargo işletmecileri ise eşyayı teslim alma anından teslim edilene kadar olan süreçte güvenlik, düzen ve çevre koruma kurallarına uymaktan sorumludur. Taşıma yasağı, yetki belgesi sahibi olmayanların kendi nam ve hesabına taşıma yapmasını engeller; yolcu taşımacılığında komisyonculuk yapılamaz; işlem yapanlar, müşterinin hesabına taşıma yapmalıdır. Ücret ve zaman tarifeleri, yetki belgesine sahiplerce hazırlanır ve Bakanlığa bildirilir; tarifeler görülebilir yerlerde bulundurulur; rekabeti bozucu veya aşırı ücret uygulamalarında müdahale edilebilir; zaman tarifeleri onaylıdır ve uygulanır. Uluslararası taşımalar için belirlenen kapsam ve yetki gereklidir; taşıtlar yabancı plakalı olabilir ancak bazı hallerde özel izin veya yetki gerekir; yabancı plakalı araçlar Türkiye içinde iki nokta arasında tamamlama taşımacılığı yapamaz. Sınır geçişlerinde geçiş ücretleri uygulanır; köprü, tünel, otoyol ücretleri bu geçiş ücretlerine dahil değildir. Taşımacılar, sürücülerin ceza puanı durumunu belirli periyotlarda kontrol ettirir ve yüksek ceza puanlı sürücüler için gerekli eğitim ve iç denetim tedbirlerini alır. Gönderenler, eşyayı varış noktası, cinsi, miktarı ve nitelikleri konusunda doğru bilgi vermekle yükümlüdür; yanlış bilgi durumunda sorumluluk gönderene aittir. Uluslararası taşımaların uygulanması, taraf olunan uluslararası anlaşmalar ve yetki belgesi gereklilikleriyle yönetilir; yabancı plakalı taşıtlar için sınırlar ve taşıma yetkileri belirlenir. Taşımacılık faaliyetiyle ilgili gereklilikler, güvenlik, çevre koruma, düzen ve kamu yararı çerçevesinde denetlenir ve uygulanır.

Kanun 6101
2011-02-04

TÜRK BORÇLAR KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN

- Yürürlüğe girdikten sonra meydana gelen temerrüt, sona erme ve tasfiye gibi durumlar yeni hükümlerine tabidir. - Kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kurallar, gerçekleşme anına bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlerde uygulanır. - İçeriği kanunla belirlenen işlem ve ilişkiler, yürürlüğe girdikten sonra da tarafların iradesine bakılmaksızın doğrudan kanunla belirlenmiş biçimde uygulanır. - Önceden gerçekleşmiş fiiller için hak doğurmamış olanlar açısından da yeni hükümler uygulanır. - Hak düşürücü süreler ve zamanaşımı, geçmişe ilişkin eski hükümlerle işlemeye devam eder; kalan kısmın süresi yeni süreden uzun ise yürürlüğe girdikten sonra bu yeni sürenin geçmesiyle dolmuş sayılır; yeni süre başlangıçta dolmuşsa ek süre uygulanabilir, ancak ek süre yeni süreden daha uzun olamaz. - Diğer sürelerle ilgili hususlar da uygun ölçüde yeni kurallara göre ele alınır. - Görülen davalarda kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin hükümler ile geçici ödemeler, faize, temerrüt faizine ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin düzenlemeler uygulanır. - Kanuna atıf yapan hükümler, ilgili yeni hükümlere yönlendirilir; ancak bazı temel hükümler saklıdır. - Hangi konularda boşluk bulunursa medeni kanunun uygulanmasına başvurulur. - Gayrimenkul kiralarına ilişkin eski yasa yürürlükten kaldırılmıştır; mevcut davalarda bu değişiklik uygulanır. - Geçici hükümler, mevcut davalar ve süreçler için uygulanır; bu süreçte gerekli ek işlem yapılmasına gerek yoktur.

Kanun 4004
1994-06-19

DEVLET PLANLAMA TEŞKİLATI İLE TÜRK PATENT ENSTİTÜSÜNÜN YENİDEN TEŞKİLATLANMASINA, KURULUŞ, GÖREV VE YETKİLERİNİN BELİRLENMESİNE, 29 NİSAN 1969 TARİHLİ VE 1164 SAYILI ARSA OFİSİ KANUNU İLE 13 ARALIK 1983 TARİHLİ VE 178 SAYILI, 2 TEMMUZ 1993 TARİHLİ VE 485 SAYILI, 30/9/1983 TARİHLİ VE 90 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KANUN HÜKMÜNDE KARARNA- MELER ÇIKARILMASI AMACIYLA YETKİ VERİLMESİNE DAİR KANUN

Bu düzenlemenin pratik etkisi, devlet planlama teşkilatı ile Türk Patent Enstitüsü yeniden yapılandırılarak görev ve yetkilerinin netleşmesi ve böylece planlama, maliye politikaları ile bu alanlara yönelik hizmetlerin daha bütünlüklü ve hızlı bir şekilde yürütülmesini sağlamaktır. Kapsamında, ilgili kurumların yapısal olarak yeniden organize edilmesi ve görevlerin belirlenmesi hedeflenir; gerektiğinde kurumlar arası iş bölümü ve koordinasyon netleşir ve mevcut mevkisel yapılar içinde uyumlu değişiklikler gerçekleştirilir. Mevzuatta yapılacak gerekli değişikliklerle, kamu hizmetlerinin verimliliği artırılarak kaynak kullanımı daha tasarruflu hale getirilmeye çalışılır; hizmetin tek bir kuruluş veya birim tarafından yürütülmesi prensibi desteklenir ve gereksiz yeni birimlerin oluşturulması engellenir. Gümrük, maliye ve ilgili alanlarda düzenleyici ve idari çerçevedeki yeniden düzenlemeler, arzu edilen hizmet sunumu hedefleriyle uyumlu hale getirilmeye çalışılır; kaçakçılıkla mücadele ile konut, sanayi, eğitim ve finansal hizmetler gibi alanlarda düzenleyici süreçler güçlendirilir. Kamu hizmetlerinde bozuklukların ve boşlukların hızlıca giderilmesi için gerekli değişikliklerin yapılmasına olanak tanınır, böylece ekonomik ve mali alanlarda istikrar ve uyum sağlanır. Uygulama süreci, kısa süre içinde birden çok düzenlemenin yürürlüğe konmasını mümkün kılar ve bu çerçevede mevcut mevzuat ve uygulamalarla uyumlu hale getirilmesi amaçlanır.