İlgili Mevzuat:

FİNANSMAN KANUNU

10 / 3.469 sonuç gösteriliyor

Kanun 210
1963-02-28

DEĞERLİ KAĞITLAR KANUNU

Bu kanunun pratik etkileri şunlardır: - Değerli kâğıt olarak kabul edilen belge türleri belirlenir ve ilgili işlemlerde bu belgelerin kullanılmaları zorunlu hale gelir; elektronık imza ile oluşturulan noter belgeleri de değerli kâğıt kapsamındadır. - Değerli kâğıtlar hazırlanır, bastırılır ve uygun yerlerde satılır; içeriğe göre bedeller uygulanır. - Noter işlemleri ve ilgili belgeler için belirlenen bedeller üzerinden işlem yapılır; adi kâğıt kullanımı halinde bedellerin ödenmesi gerekebilir. - Adi kâğıt yerine değerli kâğıt kullanımı esas olduğundan, buna uymayanlar için ağır cezai yaptırımlar uygulanabilir. - Çeşitli belge türleri için bir bedel tablosu bulunur ve bu tablodaki bedeller karşılığında belgeler temin edilir; bankalar da çekleri bu kapsamda basar ve satar. - Eski belge bedelleri ile yeni bedeller arasındaki farklar taraflarca tamamlanır; kullanılmayan eski bedeller iade edilir. - Değerli kâğıtların hazırlanması, basımı ve satışı ilgili kamu kurumları tarafından yürütülür. - Sistemin amacı, değerli kâğıtların kullanımıyla işlemlerin takip edilebilirliğini ve ülke genelinde kamu mali yönetimini sağlamaktır.

Kanun 1479
1971-09-14

ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANLAR SOSYAL SİGORTALAR KURUMU KANUNU

Esnaf ve sanatkarlar ile diğer bağımsız çalışanlar için aylık bağlanması konusunda yeni esaslar getirilmiştir; hak kazanımında prim ödeme süresi ve yaş kriterleri esas alınır. Önceden başka kurumlarda bildirilen hizmet süreleri bu kanun kapsamında geçerli sayılarak emeklilik hesaplamalarına dahil edilir. Mevcut haklar korunur; henüz hak talebi yapılmamış ise, kanunun uygulanmasıyla birlikte uygun sürede başvurular değerlendirilecektir. Geçiş hükümleri, eski mevzuata göre kazanılmış hakların yeni yapıya aktarılmasını ve gerekli durumlarda yeniden hesap yapılmasını öngörür. Ayrıca bu kapsamdaki sigortalılarla ilgili başvuru süreci ve hangi koşullarda aylık alınacağı hususları netleştirilir. Yeni düzenlemelerin amacı, esnaf ve bağımsız çalışanların emeklilik haklarını prim ödeme süresi ve yaşa dayalı olarak güvence altına almaktır.

Kanun 4059
1994-12-20

FİNANSAL İSTİKRAR İLE BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

Bu kanun, finansal istikrar ve fiyat istikrarını hedefleyen iki komitenin kurulmasını ve bu komitelerin işleyişine ilişkin usul ve görevleri belirler. - Finansal İstikrar Komitesi, ilgili kurumlar arasındaki iş birliği ve eş güdümü sağlayarak finansal sistemin kırılganlıklarını ve sistemik riskleri belirlemek, izlemek ve yönetmek amacı taşır. Ayrıca finansal düzenlemelerin etkilerini değerlendirmek, sektörün sürdürülebilir ve istikrarlı gelişimini sağlamak için politika önerileri geliştirmek ve kriz durumunda uygulanacak kriz yönetim planlarını oluşturmakla görevlidir. Komite, gerektiğinde kamu kurumlarından veri ve bilgi talep edebilir ve alınması gereken tedbirleri belirleyip uygulamak için talimat verebilecek yetkiye sahiptir. - Fiyat İstikrarı Komitesi, fiyat istikrarını kalıcı olarak tesis etmek ve sürdürmek amacıyla kurulmuştur. Görevleri arasında para ve maliye politikalarının eş güdümünü sağlamak suretiyle fiyat istikrarını desteklemek; fiyat istikrarını tehdit eden riskleri izlemek ve gerekli durumlarda para politikası araçları dışında alınması gereken tedbirleri belirlemek ve uygulanmasını sağlamak; yapısal politika önerileri geliştirmek bulunmaktadır. Ayrıca kamu tarafından belirlenen ya da yönlendirilen fiyatların fiyat istikrarı odağında uygulanmasını sağlamak için kararlar almak yetkisine sahiptir. Sekretarya hizmetleri ve çalışma esasları bu komitenin belirlediği şekilde yürütülür ve komitenin bilgi ve belge talep etme yetkisi vardır; kamu kurumları talep edilen bilgileri belirlenen biçim ve süre içinde sunmakla yükümlüdür.

Kanun 3100
1984-12-15

KATMA DEĞER VERGİSİ MÜKELLEFLERİNİN ÖDEME KAYDEDİCİ CİHAZLARI KULLANMALARI MECBURİYETİ HAKKINDA KANUN

Bu yasa, bazı tüccar türlerinin ödeme kaydedici cihaz kullanmasını zorunlu kılar ve bu kapsam dışı durumlar için muafiyetler öngörür. Ödeme kaydedici cihazlar, alışveriş başına satış fişi ve günlük kapanış fişi düzenler; bu fişler, faturaya alternatif olarak satışın belgelendirilmesini sağlar. Cihazlar güvenli ve müdahaleye karşı korunur yapıda olur; mali hafızası sayesinde vergi tutarlarını kaydeder ve işlevini korumak için enerji ihtiyacı olan dış müdahalelere karşı güvenliğe sahiptir; kullanıcı dışı müdahaleyi engelleyecek tedbirler uygulanır; cihazların sicil numarası kayıtlıdır. Satış fişlerinde satıcının adı/üzerine ilişkin bilgi, bağlı olduğu vergi dairesi ve hesap numarası, satılan malların cinsi ve bedeli, verginin uygulanıp uygulanmadığı, fiş numarası, işlem tarihi, cihaz onay sembolü ve cihaz sicil numarası gibi bilgiler bulunur. Üretici veya ithalatçı firmalar, cihazlara ilişkin ruhsatname düzenler ve cihazların kimlere satıldığına dair bildirimde bulunur; arıza durumunda yetkili servisler tamir yapar ve tamir kayıtları ruhsatta ayrıntılı biçimde tutulur; bakım ve onarım servislerinin şartları denetlenir ve belirlenir; cihazlar ruhsatsız olarak satılamaz, kiralanamaz veya devredilemez. Modellerin onayı, ilgili kurumlarca belirlenen şartlara uygunluk üzerinden yapılır; onay süresiyle sınırlı olabilir; şartlara uyulmadığında onay iptal edilebilir. Kullanım mecburiyetinin başlaması, satış hacmi gibi ölçütlere dayanır; bu ölçütler büyütülebilir veya değiştirilir. Mükellefler, cihazlar için amortisman veya vergi matrahı düşüşü imkanlarından yararlanabilir; uygulanacak usul ve esaslar belirlenir. Cezalar ve sorumluluklar, usulsüzlük cezaları dahil olarak düzenlenir; üretici/ithalatçıların özel mühür ve servis yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde cezai yaptırımlar uygulanır; cihazları kayıtlı biçimde satışa sürmeyenler veya çalışır durumda tutmayanlar için sorumluluk doğar; usul ve esaslar maliye tarafından belirlenir. Bakım ve onarım için teknik görevlilerin sicilleri tutulur, kendilerine yetki belgeleri ve özel mühürler verilir; bu görevlilerden istenen yardımı sağlamaları beklenir ve denetlenir. Diğer mevzuat hükümleri bu alanla ilgili olarak uygulanır. Cihazlar, vergi borçları nedeniyle mükellefin hesabı sürerken haczedilemez.

Kanun 3291
1986-06-03

1211 SAYILI TÜRKİYE CUMHURİYET MERKEZ BANKASI KANUNU, 3182 SAYILI BANKALAR KANUNU, 2983 SAYILI TASARRUFLARIN TEŞVİKİ VE KAMU YATIRIMLARININ HIZLANDIRILMASI HAKKINDA KANUN, 2985 SAYILI TOPLU KONUT KANUNU, 7/11/1985 TARİHLİ VE 3238 SAYILI KANUN, 2499 SAYILI SERMAYE PİYASASI KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI VE 1177 SAYILI TÜTÜN TEKELİ KANUNUNUN BAZI MADDELERİNİN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASI VE KAMU İKTİSADİ TEŞEBBÜSLERİNİN ÖZELLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu kanun devlet sahipliğindeki işletmelerin özelleştirilmesini düzenleyen çerçeveyi günceller ve farklı sektör mevzuatları arasındaki ilgili kuralları uyumlu hale getirerek özelleştirme süreçlerini tek bir çatı altında toplamayı amaçlar. Özelleştirme işlemleri için karar alma süreçlerini netleştirir ve gerekli yetki devri imkanlarını kurallarla çerçevelendirir; bazı durumlarda yetkilerin başka bir kurum veya organ tarafından yürütülmesine imkan sağlar. Özelleştirme programının finansmanını ve varlık yönetimini desteklemek için kurulan fonlar arasındaki aktarma ve kullanım esaslarını düzenler. Çeşitli alanlarda ilgili mevzuatta yapılan değişikliklerle özelleştirme hedeflerinin uyumlu bir şekilde uygulanmasını sağlar; bu alanlar bankacılık, sermaye piyasası, konut ve kamu teşebbüslerinin çalışması gibi konuları kapsar. Mevzuatta daha önce yürürlükte olan bazı hükümler, diğer yargı kararları veya üçüncü kişilerle ilgili düzenlemeler nedeniyle değiştirilmiş veya yürürlükten kaldırılmış olabilir; bunun sonucu özelleştirme uygulamalarının uygulanabilirliği ve kapsamı yeniden şekillenmiştir. Geçiş dönemine ilişkin ek hükümler ve mevcut özelleştirme faaliyetlerinin uygulanmasına yönelik yeni veya değiştirilen kurallar eklenmiştir; uygulama ve denetim süreçlerinin netleşmesi hedeflenmiştir. Genel olarak, devletin sahip olduğu işletmeleri özelleştirme yoluyla özel sektöre devretmesini kolaylaştırmak, bu süreç için karar ve işlem mekanizmalarını düzenlemek ve ilgili mevzuatı uyumlu hale getirmek amacıyla tasarlanmıştır.

Kanun 3824
1992-07-11

BAZI VERGİ KANUNLARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN (213 SAYILI VERGİ USUL KANUNU, 193 SAYILI GELİR VERGİSİ KANUNU, 5422 SAYILI KURUMLAR VERGİSİ KANUNU, 492 SAYILI HARÇLAR KANUNU İLE, 474 SAYILI KANUNA EKLİ GÜMRÜK GİRİŞ TARİFE CETVELİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI; GELİR VE KURUMLAR VERGİLE- Rİ ÜZERİNDEN ÖDENEN FONLARIN BİRLEŞTİRİLMESİ; GÜMRÜK VERGİSİ HASILATI İLE FON PAYI HASILATININ DAĞILIMI; 26.1.1967 TARİHLİ VE 827 SAYILI KANUN İLE 31.10.1990 TARİHLİ VE 3675 SAYILI KANUNUN, 31.12.1960 TARİHLİ VE 193 SAYILI, 2.2.1981 TARİHLİ VE 2380 SAYILI,7.11.1985 TARİHLİ VE 3238 SAYILI, 29.5.1986 TARİHLİ VE 3294 SAYILI KANUNLARIN BAZI HÜKÜMLERİNİN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASI HAKKINDA KANUN

Bu kanun, çeşitli vergi kanunlarında yapılan değişikliklerle vergi uygulamalarını yeniden düzenler. Vergi Usul Kanunu ile ilgili değişiklikler vergi hesaplama ve beyannameye ilişkin mevcut kurallarda değişiklikler getirir ve uygulanacak yeni düzenlemeleri belirler. Gelir Vergisi Kanunu ile ilgili değişiklikler bireylerin gelir vergisi hesaplama ve beyan süreçlerinde etkili olur; bazı maddeler değiştirilir veya yeni düzenlemeler getirilir. Kurumlar Vergisi Kanunu ile ilgili değişiklikler, kurumlar vergisi uygulamaları açısından yeni düzenlemeler ve matrah hesaplama esaslarına etkiler getirir. Harçlar Kanunu ile ilgili değişiklikler harç ödemelerinin uygulanması üzerindeki kuralları değiştirir. İthale alınan vergiler ve gümrük uygulamalarına ilişkin hükümler, gümrük vergisi uygulamaları ve tarife üzerinden alınan vergilerin uygulanmasını etkiler. Gümrük vergisi hasılatının dağıtımı konusunda yeni mekanizmalar ve paylar belirlenir; dağıtımın nasıl gerçekleştirileceğine ilişkin esaslar uygulanır. Gelir ve kurumlar vergileri üzerinden toplanan fonların birleştirilmesi amacıyla fon paylarının hesaplanması ve dağıtımı konusunda yeni düzenlemeler getirilir. Geçici ve kaldırılan hükümler, bazı eski hükümler yürürlükten kaldırılır ve yeni geçiş düzenlemeleri uygulanır. Bu değişiklikler, genel olarak vergi yükümlüleri ile ilgili beyan, hesaplama ve ödeme süreçlerinde yeni esaslar getirme amacı taşır.

Kanun 3152
1985-02-23

İÇİŞLERİ BAKANLIĞI YÜKSEK DİSİPLİN KURULU İLE İL YATIRIM VE HİZMETLERİNE İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

Bu metnin pratik etkileri şunlardır: - Illerde yatırım, yapım, bakım, onarım ve yardım işleri merkezi denetim ve koordinasyon aracılığıyla yürütülür ve bu süreçte gerekli kaynak transferleri ve ödemeler belirlenen esaslar çerçevesinde yönetilir; kullanılan ödenekler izlenir ve kullanılmayan kısımlar uygun şekilde devre veya hesaplama sistemi içinde ele alınır. - Illerdeki yatırımlar ve hizmetler için planlama, yürütme ve denetimi sağlayacak anahizmet birimleri ve taşra teşkilatı üzerinden koordinasyon kurulması öngörülür; iller ile bağlı kuruluşlar ve mahalli idareler arasındaki işbirliği sağlanır. - Bakanlık bünyesinde kurulan ve kararlara dayalı çalışan bir disiplin mekanizması oluşturulur; memurlar hakkında gerektiğinde devlet memurluğundan çıkarma cezası verebilme yetkisi bulunur; kararlar kesin olarak uygulanır. - Pasaport ve sürücü belgesi işlemleriyle ilgili görevlerin başka bir kuruma devredilmesi hedeflenir; devir tamamlanıncaya kadar mevcut birimler bu hizmetleri yürütmeye devam eder; devrin etkileri mevzuata uygun olarak uygulanır. - Sözleşmeli işlerin taraf olduğunuz davalar ve takipler kapsamında yönetimi ve sonuçlandırılması faaliyetleri belirli esaslar doğrultusunda yürütülür; devrin ardından ilgili makamlar süreçleri sonuçlandırabilir. - Taşınır, taşıt, araç ve malzeme ile borç ve alacaklar, yazışma kayıtları ve defterlerle ilgili işlemler belirlenen esaslar çerçevesinde devredilerek yürütülür.

Kanun 3234
1985-11-08

ORMAN GENEL MÜDÜRLÜĞÜNE İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

Bu düzenlemenin uygulanmasının pratik etkileri şu şekilde özetlenebilir: - Orman Genel Müdürlüğü’nün merkez ve taşra teşkilatı yeniden yapılandırılmış; bazı birimler kaldırılmış veya adları değiştirilmiş ve görevler merkezi ile taşra arasında yeniden dağıtılmıştır; bu, kurumsal işleyişin ve yetki paylaşımının yeniden netleşmesini sağlar. - Hukuk ve danışma denetim birimlerinin rol ve yetkileri belirlenmiş; merkez ile taşra için dava ve temsil süreçlerinde hangi görevlilerin görev yapacağı netleştirilmiş ve gerektiğinde sözleşmeli avukatlar kullanılabilir hale gelmiştir. - Malvarlığına ilişkin güvence ve korunma hükümleri güçlendirilmiş; ormanla ilgili taşınır ve taşınmaz mal varlığı devlet malı sayılarak haczedilemez ve kamulaştırılamaz; bu kapsamda hak ve yükümlülüklerin korunması amaçlanır. - Gelirler ve mali yönetim konularında muafiyet ve istisnalar gibi düzenlemeler getirilerek bütçe ve mali planlama süreçlerinde yeni çerçeve sağlanmıştır. - Dava ve icra işlemlerinde sulh yoluyla çözümlerin öncelikle teşvik edilmesiyle ilişkili karar mekanizmaları belirli kurallara bağlanmış; yetkili merciler arası karar süreçleri daha açık hale gelmiştir. - Orman kaynaklarının korunması ve doğal hayatın desteklenmesi amacıyla kamuoyunu bilgilendirme ve farkındalık yaratmaya yönelik programlar televizyon ve radyo üzerinden yürütülmesi yükümlülüğü getirilmiş; bu programlar ücretsiz olarak ve belirli hedeflerle gerçekleştirilir. - Taşra ve genel müdürlük arasındaki işbirliği ve koordinasyonu güçlendirmek için savunma, planlama ve bilgi akışı gibi alanlarda yeni düzenlemeler getirilmiştir; bilgi sistemleri ve harita/uzaktan izleme hizmetlerinin rolü vurgulanmıştır. - Taşra teşkilatının kuruluşu ve işleyişine ilişkin yönlendirmelerle yerel düzeyde yönetim ve uygulama kapasitesinin belirginleşmesi amaçlanır. - Ormanların korunması, yangınla mücadele ve toprak/havza yönetimi gibi alanlarda görev ve sorumluluk paylaşımı daha net hale gelir; bu kapsamda planlama ve operasyonel kararlar merkez ile taşra arasında daha uyumlu şekilde yürütülür.

Kanun 1774
1973-07-11

KİMLİK BİLDİRME KANUNU

Tesisler ve konaklama hizmeti sunan işyerleri, gelen misafirlerin ve çalışanların kimliklerini kayda almak ve giriş-çıkış kayıtlarını güncel tutmakla, gerektiğinde kolluk kuvvetlerine sunmaya hazır bulundurmakla yükümlüdür; bu kayıtlar denetimler için değerlendirilebilir. Sorumlu işletmeciler ve yöneticiler, işletilen tesislere ilişkin kimlik sorumlusunu belirterek değişiklikleri bildirmekle yükümlüdür; ayrıca çalışanların ve kalanların kimlik bilgilerini takip etmekle, bilgi devrini gerektiğinde yapmakla sorumludurlar; bu yükümlülükler ortaklaşa yürütülebilir. Kolluk görevlileri talep ettiğinde kimlik kartlarının gösterilmesi zorunludur; kimlik kartları çalışanlar için düzenlenir ve kullanılır. Elektronik bildirim imkanı bulunabilir; bazı bildirimler elektronik ortamda yapılabilir; muhtar onayıyla kayıtlar onaylanabilir ve bazı durumlarda paylaşımlar gerçekleşebilir. Konutlar, iş yerleri ve benzeri yerlerde çalışanlar ile kalanlar için güvenlik amacıyla durum gözetimi yapılabilir; yöneticiler ve kat sahipleri bu süreçte yardımcı olmak ve gerekli bilgileri sağlamakla yükümlüdür. Konutlarda veya iş yerlerinde geçici veya mevsimlik yer değiştirme durumlarında, ilgili kişilerden bildirim yapması talep edilir; mevsimlik tarım işçileri için belirli uygulamalar uygulanabilir ve bu bilgiler ilgili mercilerle paylaşılabilir. Araç, gemi veya deniz aracı kiralama işletmeleri, kiralanan araçlar ve kiracıların kimlik bilgilerini kayıt altında tutmak, araç konumunu izlemek ve bu verileri kolluk kuvvetleriyle paylaşmak zorundadır; verinin doğru ve erişilebilir tutulması sağlanır; ihlaller halinde belirli yaptırımlar uygulanabilir ve ruhsatlar etkilenebilir. İhlaller durumunda idari yaptırımlar uygulanabilir ve tekrarlayan ihlaller ruhsatların iptaliyle sonuçlanabilir. Kamuya açık ve yatısız kullanılan bazı yerlerde, özel izinler çerçevesinde kalmaya ilişkin sınırlamalar bulunabilir; bu tür yerler için bildirim yükümlülüğü uygulanmayabilir. Yönetmelikler kapsamında bildirimler ve kayıt tutma süreçleri, denetim ve uygulama için belirlenen usullere göre yürütülür.

Kanun 3225
1985-06-25

MİLLÎ SAVUNMA BAKANLIĞI DÖNER SERMAYE İŞLETMELERİ KANUNU

Bu düzenleme kamu kurumlarının kendi döner sermaye işletmelerini kurup işletmesini ve bu işletmelerin kapasitesini ülke ekonomisine fayda sağlamak amacıyla kullanmasını sağlar. Döner sermaye işletmeleri, yürüttükleri hizmetler için gerekli giderleri kendi gelirleriyle karşılar ve elde edilen karlar yeniden yatırım esasına göre sermayeye eklenebilir; sermayenin tamamen ödenmesi sonrası karlar genel bütçeye aktarılabilir. Döner sermaye işletmeleri, kapasite ölçüsünde ve gerekli hallerde kamu kurumlarıyla ve bazı özel kuruluşlarla sipariş alabilir ve gerektiğinde müşterek üretimde bulunabilir; yabancı gerçek ve tüzel kişilerden sipariş almak ve işbirliği yapmak izne bağlıdır. Kamu ihtiyaçlarına öncelik verilir; asli hizmetlerin aksamaması için gerekli tedbirler alınır. Döner sermaye işlemlerinin mali işlemleri belirli kamu muhasebesi denetimlerinden bağımsız olarak yürütülebilir; ancak gelir ve giderlerle ilgili belgeler düzenlenir ve denetim amacıyla ilgili mercilere iletilir. Amortisman ve demirbaşlar gibi varlıklar için uygun bir şekilde gider ayrılır ve gerekli saymanlık işlemleri yürütülür. Binalar ve diğer işletme giderleri döner sermaye tarafından karşılanır; operasyonlar bağlı bulunan kurumlardan bağımsız olarak yürütülür. Döner sermaye kadrolarına ilişkin ek görevler ve ödemeler belirli usullerle yapılabilir; bu ödemeler vergi dışında olabilir. Araç, gereç ve malzemelerin kullanılmayanları piyasa değeri üzerinden devredilebilir ve gerektiğinde hizmetlerde kullanılabilir. Yönetim organı operasyonlar ve uygulama ile ilgili esasları belirler; uygulanacak yönetmelik ve diğer düzenlemelerle denetim ve bütçe süreçleri tanımlanır. Geçici hükümler ve devralma süreçlerine ilişkin düzenlemeler içerir; mevcut uygulamalar yeni mevzuata geçiş sürecinde yürürlükte olabilir.