İlgili Mevzuat:

MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞINA BAĞLI MESLEKİ VE TEKNİK ÖĞRETİM OKULLARI DÖNER SERMAYESİ HAKKINDA KANUN

10 / 3.140 sonuç gösteriliyor

Kanun 5661
1950-04-01

YÜKSEK ÖĞRENİM ÖĞRENCİ YURTLARI VE AŞEVLERİ HAKKINDAKİ KANUNA EK KANUN

- Yurt ve benzeri kurumların açılması ve işletilmesi için ilgili bakanlık iznine ihtiyaç vardır ve denetimler bu kurumlar tarafından yürütülen esaslara göre yapılır. - Kurucular, kurucu temsilcileri ve personel için güvenlik ve uygunluk açısından ağır şartlar bulunur; suçlardan hüküm giymiş olanlar veya belirli güvenlik riskleri taşıyan bağlantıları olanlar uygun değildir. - Yapılan inceleme ve denetimler sonucunda ortaya çıkan belirli fiiller için idari para cezaları uygulanabilir; bazı fiillerin tekrarı veya ağır nitelik taşımaları durumunda ise izinlerin ve ruhsatların iptali gündeme gelir. - Kurum açma izni verilen yerler barınma hizmetine başlamalıdır; başlamama ya da faaliyete izinsiz ara verme durumunda izin ve ruhsat iptali söz konusudur. - Öğrenci barınma hizmeti veren kurumlar ruhsatlı ve yetkili kurumlarca denetlenir; ruhsatsız faaliyetler cezai yaptırımlara ve kapatmaya yol açar. - Öğrenci yurtları ile umuma açık yerler ve alkollü içki satılan yerler arasındaki mesafe ile ilgili düzenlemeler uygulanır; yükseköğrenim yurtları için mesafe kuralları ilgili yönetmelikle belirlenir. - Yurtlarda görev yapan personele ilişkin disiplin kuralları yönetmelikle belirlenir; uyarma, kınama ve benzeri disiplin cezaları uygulanabilir; yabancı uyruklu personel istihdamı da ilgili mevzuata göre değerlendirilebilir. - Kapatılan kurumlar tüm defter, dosya ve evraklarını ilgili merciye teslim etmek zorundadır; teslimden kaçınanlara cezai yaptırımlar uygulanır. - Yapılan cezalar yetkili makamlarca uygulanır ve sürecin yürütülmesi bu çerçevede gerçekleştirilir. - Öğrencilere barınma hizmeti veren kurumlar için denetim kriterleri ve gerekli işlemler, ilgili yönetmelikler ile belirlenir.

Kanun 969
1967-12-30

TARIM VE KÖYİŞLERİ BAKANLIĞININ MERKEZ VE TAŞRA KURULUŞLARINA DÖNER SERMAYE VERİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu yasa, Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı merkez ve taşra kuruluşlarında döner sermaye işletmeleri kurulması ve bu sermayenin kendi kaynaklarıyla finanse edilmesi yönünde bir mekanizma getirir. Sermaye kaynağı olarak mevcut döner sermaye varlıkları, bütçe ödenekleri ile ayni yardımlar, elde edilen karlar ve bağışlar kullanılır; sermaye sınırı aşıldığında fazlası devlete aktarılır. Döner sermaye işletmeleri üretim, ıslah, hayvancılık, gıda, yem, kooperatifçilik, el sanatları ve hayvan hastalıklarıyla ilgili tüm döner sermaye faaliyetlerini yürütür; gerekli her türlü tesis ve taşıt yapımına ve edinimine ihtiyaç duyduklarında bulunabilir. İşletmeler faaliyetlerini yürütürken gerçek ve tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Gerekli olan demirbaşlar, üretim ve tüketim maddeleri ile diğer giderler döner sermayeden karşılanır; personel ve gündelik giderleri de bu kapsama dahildir. Merkezde saymanlık birimi bağlı olarak çalışır; taşrada ise ilgili kuruluşlar tarafından döner sermaye işletmeleri kurulur ve yönetilir. Döner sermaye işletmelerinin kârının bir kısmı üretimi teşvik amacıyla personele aktarılabilir; dağıtım ve hesaplama esasları belirli kurallara göre yapılır; işletmenin zararı takip eden yılların kârlarından mahsup edilir. İşletmelerin işlemleri için gerekli harcamalar ve yatırımlar döner sermayeden karşılanır; gerekli belgelerin hazırlanması ve hesapların düzenlenmesiyle ilgili esaslar belirlenir. Döner sermaye işletmeleri, devletin malı sayılır ve mali iş ve muhasebe işlemlerinin yürütülmesi için denetim ve raporlama süreçlerine tabidir. Sorumluluk açısından işletme müdürü ile sayman birlikte mali işlerden sorumludur. Görevi nedeniyle tesislerde yemek yeme ve barınma gerekliliği durumunda ilgili giderler döner sermayeden karşılanır.

Kanun 4357
1943-01-19

HUSUSİ İDAREDEN MAAŞ ALAN İLKOKUL ÖĞRETMENLERİNİN KADROLARINA, TERFİ, TALTİF VE CEZALANDIRILMALARINA VE BU ÖĞRETMENLER İÇİN TEŞKİL EDİLECEK SAĞLIK VE İÇTİMAİ YARDIM SANDIĞI İLE YAPI SANDIĞINA VE ÖĞRETMENLERİN ALACAKLARINA DAİR KANUN

Bu yasa ilkokul öğretmenlerine yönelik Sağlık ve İçtimai Yardım Sandığı adıyla bir sandık kurmayı ve bu sandığın işleyişine ilişkin temel esasları belirlemeyi amaçlar. Sandık, Maarif hizmetlerinde çalışan çeşitli öğretmenlik ve ilgili görevli personelin sağlık ve içtimai yardımlarına yönelik bir destek mekanizması sağlar. Kapsam ve üyelik - Sandık, ilkokul öğretmenleri ve bu kapsamda çalışan belirli personel için kurulmuştur; sandık üyeliği olanlar gerektiğinde bu yönde yararlanabilir. Gelirler ve finansman - Sandık gelirleri üyelerden kesilecek aidatlardan, devlet yardımlarından ve sandık yatırımlarından elde edilen karlardan oluşur; ayrıca sandığın maksatlarına uygun tesisler edinilerek bunların işletilmesinden elde edilen gelirler de sağlanabilir. Hizmet ve yardımlar - Sandık, üyelerine karşılıksız veya karşılıklı yardımlar yapabilir; hangi tür yardımlar ve miktarların hangi koşullarda verileceğine ana statüde belirli esaslar konulur. Vergi ve haciz konuları - Sandığın gelirleri ve varlıkları vergiden, haciz veya devreye konulması şartlarından bağımsızdır; bu haklar devletin malı sayılır. Yönetim ve esaslar - Sandığın yönetimi, işleyişi ve esasları ana statü ile belirlenir; bu statü Bakanlıkça hazırlanır ve sandığın mevcut organları, gerekli görüşleri bildirir. İdariPersonel ve ödemeler - Sandıkta çalışacak memur ve diğer personel, ilgili yasal esaslara göre belirlenir ve maaşları sandıktan ödenir. Emeklilik ve devam eden üyelik - Sandık üyeliğinden emekli olanlar isterlerse üyeliklerini sürdürme hakkına sahiptirler. Diğer hususlar - Sandığın varlıkları ve alacakları, sandığın hak ve rüçhanları devletin malik olduğu kapsamındadır; sandık yönetimi ve denetimi ilgili organlar tarafından yürütülür. Ana sonuca etkileri - İlkokul öğretmenleri için sağlık ve sosyal yardım konusunda resmi bir destek mekanizması kurulmuş olur; üyelerin mali yükümlülükleri ve hakları, desteklerin kapsamı ve uygulanması ana statü ile belirlenir; bu yapı, öğretmenlerin sosyal güvenlik ihtiyaçlarına yönelik yapısal bir kaynak oluşturur.

Kanun 2684
1982-06-19

İLKÖĞRETİM VE ORTAÖĞRETİMDE PARASIZ YATILI VEYA BURSLU ÖĞRENCİ OKUTMA VE BUNLARA YAPILACAK SOSYAL YARDIMLARA İLİŞKİN KANUN

Bu kanun, ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında okuyan öğrencilere parasız yatılı veya burslu okuma imkanı ile bu hak kapsamında sosyal yardımlar sağlanmasına ilişkin esasları belirler. Parasız yatılı veya burslu okumak için temel kriterler, maddi imkânsızlıkla birlikte başarıdır; bazı durumlarda aile durumuna bakılmaksızın haklardan yararlanılabilir. Kontenjanlar ve seçme süreçleri her yıl belirlenir ve uygulanır. Sınavsız olarak parasız yatılı veya burslu kabul edilebilecek bazı özel gruplar bulunur; yabancı uyruklu öğrenciler için istisnai izinle sınavsız yatılılık verilebilir; öğretmen çocukları gibi diğer özel gruplara da sınavsız kabul bazı durumlarda söz konusu olabilir. Burslar, hak kazandıkları tarihten sonra ödenir ve tatil dönemlerinde de devam eder; burslar, belirli durumlarda kesilebilir veya devam edebilir. Parasız yatılı ve burslu okuma hakları arasında geçiş yapılabilir; bu geçiş bir kez olabilir. Başka kurumlarca verilen burslar alınırsa, kanunda öngörülen parasız yatılı veya burslu okuma hakları etkilenebilir. Sosyal yardımlar kapsamına eğitim araçları ve gereçleri, yiyecek, giyecek, harçlık ve diğer ihtiyaçlar girer; muayene ve tedavi giderleri karşılanır. Okuldan ayrılma, disiplin cezaları veya belirli başarısızlıklar gibi durumlar hakların sona ermesine yol açabilir; kendi isteğiyle ayrılma da bu kapsamdadır. Tatil dönemlerinde kalanlar için barınma ve sosyal yardımlar devam eder. Parasız yatılı veya burslu okumanın karşılığı olarak hiçbir mecburi hizmet veya geri ödeme yükümlülüğü doğmaz. Kapasite artırımı için planlar yapılır ve mevcut kapasiteye kadar yerleştirme uygulanır.

Kanun 4769
2002-08-02

CEZA İNFAZ KURUMLARI TUTUKEVLERİ PERSONELİ EĞİTİM MERKEZLERİ KANUNU

Bu yasa ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde görev yapan personelin mesleki eğitimine odaklanan merkezi ve bölge eğitim merkezlerinin kurulmasını ve işleyişini düzenler. Amacı, personeli mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve davranışa sahip, insan haklarına saygılı, adalet ve tarafsızlık ilkelerini benimsemiş kişiler olarak yetiştirmaktır. Merkezler müdür ve müdür yardımcıları ile bir eğitim kurulu ve öğretim görevlilerinden oluşur; öğretim görevlileri deneyimli hakim ve savcılar, üniversite öğretim elemanları ve çeşitli uzmanlardan oluşur. Eğitimler hizmet öncesi eğitim, hizmet içi eğitim ve görevde yükselme eğitimlerini kapsar; ayrıca dersler, konferanslar ve benzeri etkinlikler düzenlenir. Eğitim görenler için dersler karşılığında mali destek verilir; başarılı olanlar uygun kadrolara atanır, başarısız olanlar eğitimle bağları kesilir ve ödenen giderler iade edilmez. Eğitim merkezlerinde konaklama ve yemek imkanı sağlanabilir; tüm ihtiyaçlar kurum bütçesinden karşılanır ve yatılı tesisler kurulabilir. Mecburi hizmet uygulanır; eğitimini tamamlayanlar belirli bir süre görev yapmakla yükümlü tutulur; görevi yarıda bırakanlar veya suç işleyenler giderleri karşılar. Denetim ve disiplin kuralları belirlenir ve denetimlerle hesap verebilirlik sağlanır. Geçici hükümler ile mevcut personelin eğitim programlarına yönlendirilmesi öngörülür.

Kanun 6009
2010-08-01

GELİR VERGİSİ KANUNU İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

Bu kanun vergi idaresi ve bağlı kurumlarda kadro yapısını yeniden düzenler ve bazı kadro ihdaslarını ve mevcut kadroların yeniden düzenlenmesini sağlar; yapılan geçirişler kamu hizmetinin kesintisiz sürdürülmesi amacıyla gerekli mali hakları korur. Geçiş sürecinde mevcut çalışanların yeni kadrolara atanmasıyla ilgili usuller belirlenir ve atama tamamlanıncaya kadar ücret, ek gösterge ve diğer mali haklar devam eder. Geçiş sürecinde daha önce sınavlarda başarılı olup atanamayanlar için belirli şartlar dahilinde yeniden kadroya atanma imkanı getirilir; kazanılmış haklar doğurmama şartı aranır. Serbest gelir uzmanı kadrolarına uygun kadrolar açıldığında atama yapılabilir; bu atamaların bütçe takvimine bağlı olarak uygulanması öngörülür. Üniversite tıp fakültelerine bağlı sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinin mali durumu zayıf bulunanları için belirlenen kriterler çerçevesinde mali destek yapılabilir; destek aktarımıyla ilgili usul ve esaslar belirlenir. Kamu çalışanlarına ek ödeme yapılması nedeniyle başlatılan idari veya mali yargılama ve takibatlar konusunda belirli istisnalar getirilebilir; işlem başlatılanlar kaldırılır. Banka’nın döviz, efektif ve altın varlıklarının değerlemesinde oluşabilecek gerçekleşmemiş farklar Banka lehine veya aleyhine ortaya çıkabilir ve bu farklar uygulanır. Sınavlar ve atama süreçleriyle ilgili mevcut haklar korunur ve uygulanır. Kadroların ihdası ve atamalarıyla ilgili geçiş hükümlerinin yürürlüğe girişleri, uygulama zamanlarına göre belirlenir. Hükümleri yürütme yetkisi yürütmeye ilişkin makamındır. Bazı hükümler, yüksek mahkeme kararlarıyla iptal edildiğinde yürürlüğe girişleri buna göre etkilenir.

Kanun 7076
2018-03-08

OLAĞANÜSTÜ HAL KAPSAMINDA BAZI DÜZENLEMELER YAPILMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMENİN DEĞİŞTİRİLEREK KABUL EDİLMESİNE DAİR KANUN

- Müsadere kararına konu şirketler, ortaklık payları ve malvarlığı değerleri, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve/veya kayyım temsilciliği tarafından Hazine ve Maliye Bakanlığının onayıyla satış veya tasfiye edilerek yerine getirilir; bu süreçte yönetiminin mevcut haliyle yürütülmesi devam eder. - Tasfiye süreci tamamlandığında tasfiye bakiyesi Hazineye irat kaydedilir. - Şirketin yüzde ellinin altındaki ortaklık paylarının müsadere edilmesine karar verilirse, bu paylar Fonu tarafından satışa çıkarılır; iki kez satışa çıkarılmasına rağmen satış gerçekleşmezse paylar bedeli karşılığında devredilebilir ve bedeli Hazineye ödenir. - Müsadere sonrası sermaye artırımına karar verilirse, bu artırım Hazine ve Maliye Bakanlığının onayına tabidir. - Satış veya tasfiye süreçleri, ilgili esaslar çerçevesinde yürütülür ve tasfiye işlemleri tasfiye komisyonları tarafından tamamlanır.

Kanun 2698
1982-08-13

MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI OKUL PANSİYONLARI KANUNU

Pansiyonlar açılabilir ve parasız ile paralı yatılı öğrenciler için barınma, yatırma ve beslenme hizmetleri sunulur ve bu uygulama kapsama giren kişilerle bu hizmetleri sağlayan görevlileri kapsar. Pansiyonlarda sadece kapsama giren öğrenciler ile bu kapsamda görev yapan kişiler barındırılır. Pansiyonların yönetimi ve hizmetleri okul yönetimi tarafından yürütülür ve gerekli görevlendirme yapılır. Pansiyonlardan ders saatleri dışındaki eğitim, gözetim ve idari işler için görevliler görevlendirilir; bu görevlendirme usulleri belirli yetkili makamlarca yapılır. Pansiyon bütçesi planlanır ve onaylanır; giderler bu bütçe çerçevesinde karşılanır. Pansiyonların her türlü alım-satım ve onarım işlemleri belirli kurallar çerçevesinde yürütülür. Pansiyonlarda ücretsiz yemek hizmeti verilir; belirli personel ve görevliler ile nöbetçi durumdaki öğretmenler için yemekler ücretsiz olabilir; diğer çalışanlar için de yönetmelikte belirtilen esaslar çerçevesinde yemek uygulaması yapılabilir. Paralı yatılı öğrencilerden ücret alınır; parasız yatılı öğrencilerin ücretleri devletçe karşılanabilir veya belirlenen esaslar uygulanır. Ücretler, taksitler halinde ödenir ve taksitlerin ödenmemesi halinde uygulanan sonuçlar devreye girer; nakil durumunda ödemeler transfer edilir; bu süreçlerle ilgili düzenlemeler uygulanır. Ücretler ve yemek paraları ilgili saymanlıklar aracılığıyla toplanır ve belirlenen süreler içinde hesaplara yatırılır. Pansiyon gelirleri, giderler için kullanılır; hesaplar bu amaçlar doğrultusunda uygulanır; gerekli kısım saymanlık aracılığıyla ilgili amaçlara yönlendirilir. Yıl içinde harcanmayan paralar gelecek yıla devredebilir. Birden çok kardeşe sahip öğrenciler için indirimler uygulanabilir; memurların çocuklarına ek indirimler mümkün olabilir; sınıfta kalan öğrenciler için bu indirimler uygulanmaz; mahrumiyet bölgesindeki memurların çocukları için özel uygulamalar uygulanabilir. Yönetmelik, pansiyonların yönetimi, belleticilerin nitelikleri ve görevleri, ücretli ve ücretsiz yemek uygulamaları, ödeme esasları ve diğer uygulama konularını belirler.

Kanun 3717
1991-05-16

ADLİ PERSONEL İLE DEVLET DAVALARINI TAKİP EDENLERE YOL GİDERİ VE TAZMİNAT VERİLMESİ İLE 492 SAYILI HARÇLAR KANUNUNUN BİR MADDESİNİN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASI HAKKINDA KANUN

Bu kanunun amacı adli personel ile devlet davalarını takibi konusunda yol gideri ve tazminat ödenmesini sağlamaktır. Yol gideri ve yol tazminatı, yapılan keşif, icra işlemleri ve rapor işlemleri gibi görevler için ödenir; kapsama sosyal çalışmacı, psikolog ve pedagogu gibi meslek grupları dâhil edilmiştir. Yol tazminatı, görevlilere ödenir ve bütçeden aylık olarak ödenir; yevmiye ödenmez. Yol tazminatı vergilerden muaf tutulur (damga vergisi hariç). Ödenecek miktarın üst sınırı bulunmaktadır ve bu sınır aşılmamalıdır. Yol giderleri, birden çok iş söz konusu olduğunda mesafeye göre orantılı hesaplanır ve ilgili kişiler tarafından karşılanır. Hazine avukatları ile bu işlemleri yapmaya yetkili daireler için yol gideri ve tazminatı ödenir; il ve ilçelerde davaları takibe yetkili diğer birimler için de uygulanır. Yasa, yürürlüğe giren değişikliklerle bazı meslek gruplarının kapsama dahil edilmesini sağlamış ve uygulama açısından bazı hükümleri değiştirmiştir; ayrıca yürürlükten kaldırılan hükümler söz konusu olmuştur.

Kanun 4736
2002-01-19

KAMU KURUM VE KURULUŞLARININ ÜRETTİKLERİ MAL VE HİZMET TARİFELERİ İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmetlere uygulanacak tarife konusunda genel olarak ücretsiz veya indirimli tarife uygulanamayacağı hüküm taşır. Ancak belirli hak sahipleri ve belirli hizmetler için ücretsiz ya da indirimli tarife sağlanması mümkün kılınır; belediyeler ve belediyeler tarafından kurulan toplu taşıma hizmeti sağlayıcıları da şehir içi toplu taşıma hizmetlerinde bu hakları uygulayabilir. Ücretsiz veya indirimli yolculuk hakkının kullanılmaması durumunda tarife üzerinden idari para cezası uygulanabilir. İlgili hizmetlere ilişkin uygulama usul ve esasları düzenleyici işlemlerle belirlenir. Bu yasanın yürürlüğe girmesiyle daha önce uygulanmakta olan bazı ücretsiz veya indirimli tarife uygulamaları sona erer. Geçici hüküm, mevcut ücretsiz seyahat haklarının korunmasını sağlar. Yasanın uygulanmasına ilişkin kararlar ve uygulamayı yönlendiren kurallar düzenleyici süreçlerle belirlenir.