İlgili Mevzuat:

TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ ÜYELERİNİN ÖDENEK, YOLLUK VE EMEKLİLİKLERİNE DAİR KANUN

10 / 3.854 sonuç gösteriliyor

Kanun 5544
2006-10-07

MESLEKÎ YETERLİLİK KURUMU İLE İLGİLİ BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

Bu yasa Meslekî Yeterlilik Kurumu’nun görevlerini, organlarını ve yönetim yapısını belirgin şekilde ortaya koyar; kurumun iç işleyişini ve denetim mekanizmasını netleştirir. Ulusal meslek standartlarının hazırlanması ve uygulanması ile Türkiye Yeterlilikler Çerçevesi’nin entegrasyonu ve belgelendirme ile sınav süreçlerinin yürütülmesi sorumluluğunu kuruma yükler; kalite güvence ölçütlerini belirler. Sektör komitelerinin kurulması ve ilgili tarafların temsil edildiği danışma ve karar organlarının oluşturulmasıyla politika üretimine ve uygulamaya katılımı sağlar. Geçici veya özel işler için dış uzmanların görevlendirilmesini olanaklı kılar; bu çalışmalar için ödeme sınırları ve usulleri belirli kurallara bağlar. Kurum personelinin atanma şartları, emeklilik ve sosyal güvenlik yönünden statüsünü düzenler; Başkan ve yönetim kurulunun görev ve yetkilerini tanımlar. Kurum’un mali işleyişi, bütçe ve denetim süreçlerini düzenler; denetim ve uyum mekanizmalarını kurumsallaştırır. Tehlikeli işlerde çalıştırılacak kişilerin meslekî yeterlilik belgesine sahip olmalarının zorunlu olması yönünde uygulama getirilir; bazı emsal istisnalar ve geçiş hükümleriyle yürürlüğe giren düzenlemeleri içerir; denetim ve yaptırım mekanizmalarını öngörür. Uluslararası akreditasyon ve mesleki yeterlilik süreçlerinin uyumlu ve uygulanabilir hale getirilmesi için gerekli çerçeveyi ortaya koyar.

Kanun 3201
1985-05-22

YURT DIŞINDA BULUNAN TÜRK VATANDAŞLARININ YURT DIŞINDA GEÇEN SÜRELERİNİN SOSYAL GÜVENLİKLERİ BAKIMINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Yurt dışında geçen sigortalılık süreleri ve yurt dışında ev kadını olarak geçirilen süreler, istek halinde sosyal güvenlik açısından değerlendirilir ve hak kazanım amacıyla borçlanma yoluyla Türkiye içindeki sigortalılığa dahil edilme imkanı doğar. Bu süreler arasındaki veya sonunda prim ödenmemiş olsa dahi borçlanma yoluyla emeklilik hakları elde edilebilir; borçlanılan süreler karşılığında borçlar ödenerek hak sahiplerinin aylık hesaplarına konu olabilir. Borçlanılan sürelerin karşılığında hesaplanan borçlar ödendiğinde bu süreler sigortalılığa eklenir; borçlar ödenmediğinde ise bu süreler aylık hesaplarına dahil edilmez. Aylık bağlanması halinde, yurt dışında çalışmaya başlanması veya ikamete dayalı bir ödeneğe başlanması gibi durumlar aylık ödemelerinin kesilmesine yol açabilir; Türkiye’de sigortalı olarak çalışmaya başlananlar için ilgili uygulamalar dikkate alınır. Kısa süreli işlerde çalışılması durumunda bu süreler bu hükümlerin kapsamı dışında sayılır ve aylıklar etkilenmez. Yabancı ülkelerdeki primlerin Türkiye’ye transfer edilmesi halinde, transfer edilen primlerle ilgili süreler borçlanılarak karşılık gelen haklar ve tutar üzerinde uygulanır ve hak sahiplerine iade edilir. Kısmi aylık alanlar için borcun tamamen ödenmesi halinde aylığın tam aylığa dönüştürülmesiyle ilgili esaslar uygulanır. Bu kapsamda hak sahibi olanlar veya aylık bağlanmış olanlar için bu hükümlerin uygulanması mevcut durumun sınırlı olarak dışındadır; ayrıca bazı kişiler veya durumlar için istisnalar bulunmaktadır. Bu hususların uygulanmasına ilişkin ayrıntılar yönetmeliklerle belirlenir.

Kanun 3152
1985-02-23

İÇİŞLERİ BAKANLIĞI YÜKSEK DİSİPLİN KURULU İLE İL YATIRIM VE HİZMETLERİNE İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

Bu metnin pratik etkileri şunlardır: - Illerde yatırım, yapım, bakım, onarım ve yardım işleri merkezi denetim ve koordinasyon aracılığıyla yürütülür ve bu süreçte gerekli kaynak transferleri ve ödemeler belirlenen esaslar çerçevesinde yönetilir; kullanılan ödenekler izlenir ve kullanılmayan kısımlar uygun şekilde devre veya hesaplama sistemi içinde ele alınır. - Illerdeki yatırımlar ve hizmetler için planlama, yürütme ve denetimi sağlayacak anahizmet birimleri ve taşra teşkilatı üzerinden koordinasyon kurulması öngörülür; iller ile bağlı kuruluşlar ve mahalli idareler arasındaki işbirliği sağlanır. - Bakanlık bünyesinde kurulan ve kararlara dayalı çalışan bir disiplin mekanizması oluşturulur; memurlar hakkında gerektiğinde devlet memurluğundan çıkarma cezası verebilme yetkisi bulunur; kararlar kesin olarak uygulanır. - Pasaport ve sürücü belgesi işlemleriyle ilgili görevlerin başka bir kuruma devredilmesi hedeflenir; devir tamamlanıncaya kadar mevcut birimler bu hizmetleri yürütmeye devam eder; devrin etkileri mevzuata uygun olarak uygulanır. - Sözleşmeli işlerin taraf olduğunuz davalar ve takipler kapsamında yönetimi ve sonuçlandırılması faaliyetleri belirli esaslar doğrultusunda yürütülür; devrin ardından ilgili makamlar süreçleri sonuçlandırabilir. - Taşınır, taşıt, araç ve malzeme ile borç ve alacaklar, yazışma kayıtları ve defterlerle ilgili işlemler belirlenen esaslar çerçevesinde devredilerek yürütülür.

Kanun 3717
1991-05-16

ADLİ PERSONEL İLE DEVLET DAVALARINI TAKİP EDENLERE YOL GİDERİ VE TAZMİNAT VERİLMESİ İLE 492 SAYILI HARÇLAR KANUNUNUN BİR MADDESİNİN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASI HAKKINDA KANUN

Bu kanunun amacı adli personel ile devlet davalarını takibi konusunda yol gideri ve tazminat ödenmesini sağlamaktır. Yol gideri ve yol tazminatı, yapılan keşif, icra işlemleri ve rapor işlemleri gibi görevler için ödenir; kapsama sosyal çalışmacı, psikolog ve pedagogu gibi meslek grupları dâhil edilmiştir. Yol tazminatı, görevlilere ödenir ve bütçeden aylık olarak ödenir; yevmiye ödenmez. Yol tazminatı vergilerden muaf tutulur (damga vergisi hariç). Ödenecek miktarın üst sınırı bulunmaktadır ve bu sınır aşılmamalıdır. Yol giderleri, birden çok iş söz konusu olduğunda mesafeye göre orantılı hesaplanır ve ilgili kişiler tarafından karşılanır. Hazine avukatları ile bu işlemleri yapmaya yetkili daireler için yol gideri ve tazminatı ödenir; il ve ilçelerde davaları takibe yetkili diğer birimler için de uygulanır. Yasa, yürürlüğe giren değişikliklerle bazı meslek gruplarının kapsama dahil edilmesini sağlamış ve uygulama açısından bazı hükümleri değiştirmiştir; ayrıca yürürlükten kaldırılan hükümler söz konusu olmuştur.

Kanun 3624
1990-04-20

KÜÇÜK VE ORTA ÖLÇEKLİ İŞLETMELERİ GELİŞTİRME VE DESTEKLEME İDARESİ BAŞKANLIĞI TEŞVİK VE MUAFİYETLERİ KANUNU

Bu metin Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı adında bir kurumun kurulmasını ve görevlerini belirler. Başkanlık, mikro, küçük ve orta ölçekli işletmeleri geliştirme ve destekleme amacıyla teşvikler ve muafiyetler de dahil olmak üzere çeşitli destek tedbirlerini yürütür ve bu desteğin gerektirdiği finansman ve kaynak yönetimini sağlar. Başkanlık, bağlı kurulu kuruluşların ödeyeceği aidatlar ve diğer gelirlerle bütçesini karşılar; bu ödemeler belirlenen hesaplara yatırılır ve gider kaydına alınır. Başkanlık, Ar-Ge ve yenilik gibi faaliyetler ile girişimcilik ve üretim alanlarında destek politikaları tasarlayabilir ve bu kapsamda geçici olarak görevli uzmanları görevlendirebilir; bu kişilere ilişkin ödemeler Başkanlıkça belirlenen esaslara göre yapılır. Başkanlık, politika geliştirme amacıyla bilgi toplama, analiz ve raporlama işlemlerini yürütmek üzere ilgili kamu kurumlarıyla gerçek ve tüzel kişilerden veri alabilir, bu verileri analiz ederek paylaşıma açabilir. Ayrıca muafiyetler ve teşvikler kapsamında bazı vergilerden muafiyetler sağlanır ve bağışlar ile diğer işlemler dolayısıyla avantajlar uygulanabilir; bu kapsamda işletmeler için gerekli olan vergi ve finansal kolaylıklar öngörülür. Bazı uygulamalarda ilgili kanun hükümleri uygulanmaz ve belirtilen işlemler için idari para cezaları uygulanabilir.

Kanun 5431
2005-11-18

SİVİL HAVACILIK GENEL MÜDÜRLÜĞÜ İLE İLGİLİ BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

- Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü’nün yapısını ve görevlerini belirleyen kurumsal bir çerçeve kurulmuş; ana hizmet birimleri ile yardımcı birimler tanımlanmıştır. - Personel statüsü ve havacılıkla ilgili uzmanlıklar ile görevlendirme süreçleri düzenlenmiştir. - Uyuşmazlıkların sulh yoluyla çözülmesi için uygulanacak esaslar ve dava süreçlerinin nasıl işleyeceğine ilişkin düzenlemeler getirilmiştir. - Hukuki görüş alma ve denetim gibi destek birimler ile iç yapının uyum içinde çalışmasını sağlayacak esaslar öngörülmüştür. - Ancak bu hükümlerin çoğu sonradan yürürlükten kaldırılmıştır; mevcut uygulama bu kanunun eski hükümlerine dayanmaz ve güncel çerçeveye göre yeniden yapılandırılmıştır. - Geçici ve ek hükümlerin uygulamasıyla ilgili düzenlemeler değiştirilmiş veya kaldırılmıştır; mevcut durum esas alınır.

Kanun 2860
1983-06-25

YARDIM TOPLAMA KANUNU

Bu yasa, yardım toplama faaliyeti için kimin yetkili olduğunu ve yardımın toplanması, kullanılması ile denetlenmesine ilişkin usulleri belirler. Kapsam olarak bazı kurum ve kuruluşlar bu yasa kapsamı dışındadır. Yardım toplamaya uygun olanlar gerçek kişiler, dernekler, kurumlar, vakıflar, spor kulüpleri ile gazete ve dergiler olabilir. Yardım toplama gönüllülük esasına dayanır; kimse yardım yapmaya zorlanamaz. Yardım toplama şekilleri çeşitlidir; makbuz ve biletler, belirli yerlere kutu koyma, bankalarda hesap açtırma, yardım pulları çıkarma, eşya piyangosu, kültürel ve sportif gösteriler ile geziler ve eğlenceler gibi yöntemler kullanılabilir ve elektronik sistemler de kullanılabilir. İzin almak zorunludur; izinsiz toplama derhal durdurulur ve sorumlular hakkında işlem başlatılır. İnternet üzerinden izinsiz toplama bulunduğunda içeriğin kaldırılması veya erişimin engellenmesi için gerekli işlemler uygulanır. İzin verme süreciyle başvuru ve inceleme yapılır; başvuru içeriği ve uygunluk değerlendirilir ve karar bildirilir. Toplama süresi belirli bir süreyi aşamaz; gerektiğinde uzatılabilir. Çalışmayı yürütecek sorumlu kurul oluşturulması zorunludur; değişiklikler ilgili makama bildirilir. Gazete ve dergiler tarafından toplanan bağışlar özel bir hesaba yatırılır; bağış yapanların adları ve tutarları, aksi yönde talep olmadığı sürece kamuya açık şekilde yayımlanabilir. Kamu görevlileri izin olmadan yardım toplama faaliyetlerinde çalışamaz; bazı durumlarda belirli istisnalar saklıdır ve ücret verilmesi yasaktır. Yardım toplama faaliyeti yürütenler, faaliyetin düzenli ve amaca uygun şekilde yürütülmesinden, toplanan mal ve paranın korunmasından ve amaca uygun kullanılmasından sorumludur. İzin veren makam, her faaliyet için dosya tutar ve görevlilere kimlik belgesi verir; faaliyetin sonunda bu belgeler iade edilir ve ilgili dosyada saklanır. Faaliyetler denetlenir; net gelirin amaca uygun kullanılıp kullanılmadığı denetlenir ve raporlanır. Denetim sonucunda elde edilen bilgiler denetçiler tarafından belirlenen süre içinde ilgili makama sunulur; denetçilere ödenecek ücretler belirlenir. Giderler için belirlenen oranlar aşılırsa fark sorumlu kurul üyelerine yansıtılabilir; bazı durumlarda giderler için gereklilikler kabul edilebilir. Toplanan yardımın amaca ulaşıp ulaşmaması veya artan miktar olması durumunda yardımlar, ilgili amaçla uyumlu benzer amaçlara hizmet eden kuruluşlara devredilebilir. Basımevleri, bastıkları makbuz ve biletlerin seri ve numaralarını bildirmek ve örneklerini ilgili makama iletmek zorundadır. Yabancı temsilciliklerin yardım toplaması için izne ihtiyaç vardır; bu temsilciliklerin topladığı yardımlar bu yasa kapsamı dışı olabilir. Yardımın zimmetine geçirilmesi suçtur ve buna ilişkin yaptırımlar uygulanır.

Kanun 3346
1987-04-09

KAMU İKTİSADİ TEŞEBBÜSLERİ İLE FONLARIN TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİNCE DENETLENMESİNİN DÜZENLENMESİ HAKKINDA KANUN

Parlamento, kamu iktisadi teşebbüslerinin denetlenmesini sağlayan bir komisyon kurar ve bu komisyon bu denetimi yürütür. Denetimin kapsamına giren kuruluşlar, mali tabloları ve bilanço ile netice hesaplarını içeren raporlar sunar; bu raporlar ilgili görüşler ve cevaplarla birlikte değerlendirilir. Komisyon, alt komisyonlar ve raportörler aracılığıyla yerinde inceleme yapabilir ve gerektiğinde merkez dışındaki yerlerde kısa süreli incelemeler için hareket eder. Denetim, kuruluşların özerk biçimde verimli ve karlı şekilde yönetilmesini, mevzuata, uzun vadeli kalkınma planına ve uygulama programlarına uygunluğu sağlamayı amaçlar. Komisyonun incelemeleri sonucunda raporlar tasvib edilirse yönetim kurulları ibra edilir; tasvip edilmeyle ibra edilmesi reddedilir ve karar meclise iletilir. Komisyon raporları meclisin Genel Kuruluna sunulur; Genel Kurul bu raporları görüşerek karar verir ve sonuç yayımlanır. İbra edilmeyen kuruluşların sorumluları hakkında gerekli adli veya idari işlemler için kararlar verebilme olanığı doğar. Bazı genel görüşmeye tabi olan kuruluşlar için raporlar üzerinde oy kullanılamaz; bunlar yalnızca genel görüşme konusu olarak ele alınır. Denetim süreci, üst teşebbüslerle birlikte yürütülür ve hangi teşebbüsün hangi üst teşebbüs tarafından denetleneceğine ilişkin esaslar uygulanır. Denetim, mevzuata, uzun vadeli kalkınma planına ve uygulama programlarına uygunluk açısından yönetim ve performans ilkeleri çerçevesinde değerlendirilir.

Kanun 4736
2002-01-19

KAMU KURUM VE KURULUŞLARININ ÜRETTİKLERİ MAL VE HİZMET TARİFELERİ İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmetlere uygulanacak tarife konusunda genel olarak ücretsiz veya indirimli tarife uygulanamayacağı hüküm taşır. Ancak belirli hak sahipleri ve belirli hizmetler için ücretsiz ya da indirimli tarife sağlanması mümkün kılınır; belediyeler ve belediyeler tarafından kurulan toplu taşıma hizmeti sağlayıcıları da şehir içi toplu taşıma hizmetlerinde bu hakları uygulayabilir. Ücretsiz veya indirimli yolculuk hakkının kullanılmaması durumunda tarife üzerinden idari para cezası uygulanabilir. İlgili hizmetlere ilişkin uygulama usul ve esasları düzenleyici işlemlerle belirlenir. Bu yasanın yürürlüğe girmesiyle daha önce uygulanmakta olan bazı ücretsiz veya indirimli tarife uygulamaları sona erer. Geçici hüküm, mevcut ücretsiz seyahat haklarının korunmasını sağlar. Yasanın uygulanmasına ilişkin kararlar ve uygulamayı yönlendiren kurallar düzenleyici süreçlerle belirlenir.

Kanun 6569
2014-11-26

TÜRKİYE SAĞLIK ENSTİTÜLERİ BAŞKANLIĞINA İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

- TÜSEB adıyla bir merkezi yapı kurulur ve sağlık enstitülerinin kurulumu, yönetimi ve faaliyetleri bu yapı üzerinden koordine edilir. - Enstitülerde Ar-Ge projeleri için gerekli niteliklere sahip personel, proje süresince sözleşmeli olarak çalıştırılabilir; burslardan doğan yükümlülükler TÜSEB’e devredilebilir; yabancı uzmanlar çalışma izinleri kapsamında geçici olarak istihdam edilebilir; akreditasyonla ilgili görevler için ödemeler bütçe çerçevesinde belirli sınırlar içinde yapılabilir. - Projeler kapsamında ortaya çıkan fikri haklar TÜSEB’e ait olur; haklar üzerinden elde edilecek gelirler sözleşmelerle paylaştırılır ve paylar ortaklık hissesi, kar payı veya ciro paylaşımı biçiminde verilebilir. - TÜSEB tarafından desteklenen projelerde görev alan kamu kurumlarındaki personel için proje teşvik ödemeleri yapılabilir; ödemeler proje sözleşmelerinde tanımlanan usul ve oranlara göre düzenlenir ve proje süresine bağlı olarak uygulanır. - Yükseköğretim kurumlarındaki öğretim üyelerinin TÜSEB’te çalışması akademik kariyer açısından değerlendirilir ve bu süreçte ilgili süreler sayılır. - TÜSEB’in mali işlemleri vergisel olarak avantajlı bir çerçeveye tabidir; bağış ve yardımlar vergiden düşülebilir; ithalat ve damga vergisi gibi bazı yükümlülükler istisnaTopics kapsamına alınabilir ve belirli vergisel uygulamalardan muafiyetler uygulanabilir. - TÜSEB’e ait mal ve ekipmanlar devlet malı sayılır; enstitülerde protokoller kapsamında uzmanlık eğitimi ve bilimsel çalışmalar yürütülebilir ve bu çalışmalar eğitim süreçlerine entegre edilir. - Bu düzenlemeler sağlık alanında araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin koordinasyonu için etkili bir yönetişim ve finansman yapısı kurmayı amaçlar.