İlgili Mevzuat:

HEMŞİRELİK KANUNU

10 / 2.594 sonuç gösteriliyor

Kanun 3433
1938-06-25

ASKERİ HASTABAKICI VE HEMŞİRELER HAKKINDA KANUN

Ordu sağlık kurumlarında hasta bakıcı hemşirelerin yetiştirilmesi amacıyla bir eğitim programı uygulanır ve adaylar uygunluk şartlarına göre seçilir. Okul ve eğitim süreci devlet tarafından parasız yatılı olarak sağlanır; öğrencilere gerekli giysi ve teçhizat ile günlük ihtiyaçlar için ödenek verilir. Eğitim süresince öğrencilerin devlet hesabıyla desteklenmesi ve gerekli malzeme ile hizmet içi ihtiyaçlarının karşılanması güvence altındadır. Mezunlar veya ilgili okullardan yetiştirilecek kişiler, atamaları yapıldıktan sonra ordudaki sağlık kurumlarında hizmet etmek üzere zorunlu hizmete tabi tutulurlar. Eğitimden ayrılma, mecburi hizmeti yerine getirmeme veya disiplin nedeniyle ilgili kararlar sonucunda eğitim masraflarının geri ödenmesi veya tazminat talebi uygulanabilir. Program, benzer resmi veya özel eğitimlerle uyumlu olarak yürütülür ve öğretim programı ile diğer hususlar ilgili kurumlarca belirlenir.

Kanun 2659
1982-04-20

ADLİ TIP KURUMU İLE İLGİLİ BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

- Adli Tıp Kurumu’nun örgütsel yapısı yeniden yapılandırılmıştır; bazı bölümler kaldırılmış veya değişmiştir ve kuruma ilişkin yetki ve sorumluluklar netleşmiştir. - Morg ve otopsi işlemlerine ilişkin hükümler, cesetlerin muhafazası, kimlik tespiti ve araştırma süreçlerinin düzenli uygulanmasına yönelik çerçeve sağlamıştır; kimsesiz cesetlerin yönetimine ilişkin uygulamalar belirlenmiştir. - Bilimsel araştırma için yükseköğretim kurumlarına verilecek ceset veya parçaların kullanımı ve bu süreçlerin yönetimiyle ilgili düzenlemeler getirilmiştir. - Döner sermaye üzerinden yapılacak ödemeler ve kurumun mali yönetimi için yeni esaslar getirilmiş; malzeme, ekipman ve araştırma giderleri ile personel giderlerinin nasıl karşılanacağı konusunda yönlendirme sağlanmıştır. - Özlük hakları konusunda ek ödemeler ve ücretlemelere ilişkin yeni uygulama esasları getirilmiş; farklı personel gruplarına uygulanacak ödemelerle ilgili çerçeve belirlenmiştir. - Atama süreçleri ve mecburi hizmet yükümlülükleri için yeni düzenlemeler getirilmiş; görev yerleşimi, hizmet yükümlülükleri ve ilgili süreçler için çerçeve oluşturulmuştur. - Adli bilişim, adli tıp alanında uzmanlık ve yan dallar ile ilgili eğitim ve kadro uygulamaları için yeni mevzuat düzenlemeleri yapılmıştır; bu alanlarda kapasite geliştirme hedeflenmiştir. - Vergi muafiyetleri ve burslarla ilgili istisnalar ve eğitim süreçlerinin uygulanmasına yönelik hükümler güncellenmiştir; bazı kapsamlar yeniden düzenlenmiştir. - Geçici ve yürürlüğe ilişkin hükümler ile uygulanabilirlik çerçevesi belirlenmiştir.

Kanun 3458
1938-06-28

MÜHENDİSLİK VE MİMARLIK HAKKINDA KANUN

Bu yasa, Türkiye’de mühendislik veya mimarlık unvanı ile çalışmak isteyenlerin gerekli vesikaları taşımalarını zorunlu kılar ve bu vesikalar üzerinden çalışma yetkisini belirler. Uygulanabilir diploma veya ruhsat yolları şunlardır: Türk yükseköğretim kurumlarından alınan mühendislik veya mimarlık diploması; muadili sayılan yabancı bir yüksek mühendislik veya mimarlık okulundan alınan diploma ve buna uygun ruhsatname; Türk Teknik Okulu mühendislik programına muadili sayılan diğer bir mühletin diploması ve buna uygun ruhsatname; muadili sayılan yabancı bir okuldan alınan diploma ve buna uygun ruhsatname. Yabancı ülkelerden mezun olanlar için istenen koşullar şunlardır: adaylar asli talebe olarak eğitimlerini sürdürmüş olmalı, tüm tedrisatı muntazaman izlemiş ve kurumun cari usullere göre gereken bütün imtihanları tamamlamış olmalıdır. Birinci fıkrada yazılı vesikaları taşıyanlara yüksek mühendis veya yüksek mimar ile buna denk sayılanlar için mühendis veya mimar unvanı verilir; bu unvanlar diploma veya ruhsatnamelere işlenir. Doktora diploması alanlara doktor mühendis unvanı verilir. Diploma veya ruhsatnamenin bulunmaması durumunda Türkiye’de mühendislik veya mimarlık unvanıyla istihdam edilme, imza atma ve oy verme yetkisi elde edilmez; bu unvanlar başkasının adına kullanılamaz. Yasaya aykırı hareket edenler için hapis ve adli para cezası öngörülür; bu durumun tüzel kişilik temsilcileri için de ceza sorumluluğu doğurabileceği belirtilir. Devlete ait görevli ve belediye hizmetlerinde çalışan yüksek mühendis, yüksek mimar, mühendis, mimar ve fen memurlarının çalışma saatleri dışında bile olsa özel sanat icrası yapmaları kısıtlanır; bazı şartlar ve denetim koşulları bulunur ve bu kısıtlamadan profesörlük, öğretmenlik ve doçentlik istisnādır. Bu yasa geçmişe ilişkin hükümleri yürürlükten kaldırır ve mevcut diplomaların yenilenen unvanlara dönüştürülmesiyle ilgili geçici düzenlemeler öngörülür. Uygulama ve ayrıntılar, ruhsatnamelerin verilmesi, diploma eşdeğerliğinin incelenmesi ve ücretlendirme gibi hususlar için gerekli nizamname hazırlanır.

Kanun 5544
2006-10-07

MESLEKÎ YETERLİLİK KURUMU İLE İLGİLİ BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

Bu yasa Meslekî Yeterlilik Kurumu’nun görevlerini, organlarını ve yönetim yapısını belirgin şekilde ortaya koyar; kurumun iç işleyişini ve denetim mekanizmasını netleştirir. Ulusal meslek standartlarının hazırlanması ve uygulanması ile Türkiye Yeterlilikler Çerçevesi’nin entegrasyonu ve belgelendirme ile sınav süreçlerinin yürütülmesi sorumluluğunu kuruma yükler; kalite güvence ölçütlerini belirler. Sektör komitelerinin kurulması ve ilgili tarafların temsil edildiği danışma ve karar organlarının oluşturulmasıyla politika üretimine ve uygulamaya katılımı sağlar. Geçici veya özel işler için dış uzmanların görevlendirilmesini olanaklı kılar; bu çalışmalar için ödeme sınırları ve usulleri belirli kurallara bağlar. Kurum personelinin atanma şartları, emeklilik ve sosyal güvenlik yönünden statüsünü düzenler; Başkan ve yönetim kurulunun görev ve yetkilerini tanımlar. Kurum’un mali işleyişi, bütçe ve denetim süreçlerini düzenler; denetim ve uyum mekanizmalarını kurumsallaştırır. Tehlikeli işlerde çalıştırılacak kişilerin meslekî yeterlilik belgesine sahip olmalarının zorunlu olması yönünde uygulama getirilir; bazı emsal istisnalar ve geçiş hükümleriyle yürürlüğe giren düzenlemeleri içerir; denetim ve yaptırım mekanizmalarını öngörür. Uluslararası akreditasyon ve mesleki yeterlilik süreçlerinin uyumlu ve uygulanabilir hale getirilmesi için gerekli çerçeveyi ortaya koyar.

Kanun 6569
2014-11-26

TÜRKİYE SAĞLIK ENSTİTÜLERİ BAŞKANLIĞINA İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

- TÜSEB adıyla bir merkezi yapı kurulur ve sağlık enstitülerinin kurulumu, yönetimi ve faaliyetleri bu yapı üzerinden koordine edilir. - Enstitülerde Ar-Ge projeleri için gerekli niteliklere sahip personel, proje süresince sözleşmeli olarak çalıştırılabilir; burslardan doğan yükümlülükler TÜSEB’e devredilebilir; yabancı uzmanlar çalışma izinleri kapsamında geçici olarak istihdam edilebilir; akreditasyonla ilgili görevler için ödemeler bütçe çerçevesinde belirli sınırlar içinde yapılabilir. - Projeler kapsamında ortaya çıkan fikri haklar TÜSEB’e ait olur; haklar üzerinden elde edilecek gelirler sözleşmelerle paylaştırılır ve paylar ortaklık hissesi, kar payı veya ciro paylaşımı biçiminde verilebilir. - TÜSEB tarafından desteklenen projelerde görev alan kamu kurumlarındaki personel için proje teşvik ödemeleri yapılabilir; ödemeler proje sözleşmelerinde tanımlanan usul ve oranlara göre düzenlenir ve proje süresine bağlı olarak uygulanır. - Yükseköğretim kurumlarındaki öğretim üyelerinin TÜSEB’te çalışması akademik kariyer açısından değerlendirilir ve bu süreçte ilgili süreler sayılır. - TÜSEB’in mali işlemleri vergisel olarak avantajlı bir çerçeveye tabidir; bağış ve yardımlar vergiden düşülebilir; ithalat ve damga vergisi gibi bazı yükümlülükler istisnaTopics kapsamına alınabilir ve belirli vergisel uygulamalardan muafiyetler uygulanabilir. - TÜSEB’e ait mal ve ekipmanlar devlet malı sayılır; enstitülerde protokoller kapsamında uzmanlık eğitimi ve bilimsel çalışmalar yürütülebilir ve bu çalışmalar eğitim süreçlerine entegre edilir. - Bu düzenlemeler sağlık alanında araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin koordinasyonu için etkili bir yönetişim ve finansman yapısı kurmayı amaçlar.

Kanun 5450
2006-02-03

KAMU KURUM VE KURULUŞLARINA BAĞLI OKULLARIN MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞINA DEVREDİLMESİ İLE BAZI KANUNLARDA VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

- Kamu kurum ve kuruluşlarına bağlı okullar, eğitim merkezleri ve kurslar ile bunların döner sermaye işletmeleri, taşınır ve taşınmazları ile bütçe ödenekleriyle birlikte Millî Eğitimi Bakanlığına devredilir; devrin kapsamı dışında kalanlar belirtilir. - Devre ilişkin hak ve yükümlülükler, mevcut sözleşmeler, kredi anlaşmaları, devam eden yatırımlar ve davalar dahil olmak üzere Bakanlığa geçer; tüm bu işlemler için vergi, resim, harç ve fonlardan muafiyet uygulanır. - Devredilen kadrolar ve personel Bakanlığa devredilir; bazı kadrolar iptal edilip yeni kadrolar ihdas edilerek aktarılır; yöneticilik ve öğretmenlik kadrolarında unvan değişiklikleriyle yeni kadrolara atanma durumu gerçekleşir. - Okullarda ve kurslarda görev yapan sürekli işçi kadrolarında çalışanlar da Bakanlığa devredilir; Bakanlığa geçmek istemeyenlerin hakları ödenir ve ilişikleri kesilir. - Bakanlığa devralınan personelin yeni kadrolarındaki aylık ve mali hakları ile önceki kadrolarına göre oluşan farklar karşılaştırılarak farklar ödenir; fark ödeninceye kadar ilgili kadrolarda kalınır. - Devralınan personelin hizmet süreleri Bakanlıkta sayılır. - Eğitim ve öğretimde işbirliği kurulması; insan gücü planlaması, öğretim programlarının hazırlanması ve uygulanması konularında Bakanlıkla ortak çalışmalar yapılır; ihtiyaç duyulduğunda Bakanlık tarafından belirlenen niteliklere sahip personelin görevlendirilmesi için destek sağlanır. - Devir işlemlerinin yürütülmesi için komisyonlar kurulur ve devre ilişkin tutanaklarla taşınır ve taşınmazlar tespit edilerek işlemler yürütülür; tapu ve diğer kayıtlar Bakanlığa görevlendirme şeklinde güncellenir. - Ek ödeme ile ilgili geçici hükümler uygulanabilir; sağlık meslek liselerinde görev yapan memurlar için ek ödeme uygulamasından yararlanma imkanı vardır. - Değişiklikler yürürlüğe girer.

Kanun 4736
2002-01-19

KAMU KURUM VE KURULUŞLARININ ÜRETTİKLERİ MAL VE HİZMET TARİFELERİ İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Kamu kurum ve kuruluşlarınca üretilen mal ve hizmetlere uygulanacak tarife konusunda genel olarak ücretsiz veya indirimli tarife uygulanamayacağı hüküm taşır. Ancak belirli hak sahipleri ve belirli hizmetler için ücretsiz ya da indirimli tarife sağlanması mümkün kılınır; belediyeler ve belediyeler tarafından kurulan toplu taşıma hizmeti sağlayıcıları da şehir içi toplu taşıma hizmetlerinde bu hakları uygulayabilir. Ücretsiz veya indirimli yolculuk hakkının kullanılmaması durumunda tarife üzerinden idari para cezası uygulanabilir. İlgili hizmetlere ilişkin uygulama usul ve esasları düzenleyici işlemlerle belirlenir. Bu yasanın yürürlüğe girmesiyle daha önce uygulanmakta olan bazı ücretsiz veya indirimli tarife uygulamaları sona erer. Geçici hüküm, mevcut ücretsiz seyahat haklarının korunmasını sağlar. Yasanın uygulanmasına ilişkin kararlar ve uygulamayı yönlendiren kurallar düzenleyici süreçlerle belirlenir.

Kanun 3153
1937-04-28

RADİYOLOJİ, RADİYOM VE ELEKTRİKLE TEDAVİ VE DİĞER FİZYOTERAPİ MÜESSESELERİ HAKKINDA KANUN

Radyolojiye, radyyomu, elektrikle tedaviye ve diğer fizyoterapi hizmetlerine ilişkin müesseselerin kurulması ve işletilmesi için izne ihtiyaç vardır ve bu izin için başvuru işlemi ile ayrıntılı bilgiler sunulması gerekir. İzin, başvuru içeriğinin incelenmesi ve uygunluk tespitinin ardından verilir; izinsiz işletme ve hasta kabulü yasaktır. Müesseselerin bina güvenliği, ekipmanların niteliği ve radyasyon güvenliği gibi alanlarda yönetmeliklerle belirlenen şartlara uyması gerekir. Ayrıca hastalar için tedavi süreçleri ve protokoller hakkında kayıt tutulması zorunludur ve bu kayıtlar saklanır. Muayenehanelerde bazı cihazlar bulundurulabilir; ancak güvenlik ve nitelik gerekliliklerini sağlamak için gerekli belgeler istenir ve uygunluk sağlandığına dair bildirim yapılır. Müesseseler teftişlere tabidir; eksiklikler tespit edilirse kapatılabilir veya kullanımdan menedilebilir. Yetkili kişiler tarafından işletilmeyen veya gerekli izinler alınmayan cihazlar için cezai yaptırımlar uygulanabilir. Güvenlik nedeniyle çalışma süreleri ve doz limitleri gibi kurallar uygulanır ve ihlallerde gerekli önlemler alınır.

Kanun 2238
1979-06-03

ORGAN VE DOKU ALINMASI, SAKLANMASI, AŞILANMASI VE NAKLİ HAKKINDA KANUN

Bu yasa organ ve doku alınması, saklanması, aşılanması ve nakli ile ilgili uygulamaları düzenler; oto-greflere ve kan transfüzyonuna uygulanmaz. Organ ve doku satışı yasaktır ve bu konudaki reklamlar da yasaktır. Yaşayan vericiden organ ve doku alınması sadece yetişkin ve kendi kararını verebilen kişilerden mümkün olur; vericiye ilişkin bilgiler, riskler ve olası sonuçlar ayrıntılı olarak anlatılır ve kararın kendi özgür iradesiyle verildiği yazılı veya tutanakla kanıtlanır; evli ise eşinin bu kararından haberdar olup olmadığına ilişkin durumlar dikkate alınır. Verici ile alıcı arasındaki kimlik ve kişisel bilgiler belirli koşullarda saklı tutulur; maddi çıkar veya baskı unsurlarıyla verilmeye çalışılan organ ve dokular reddedilir. Yaşamı mutlak tehlikeye sokacak organ ve dokuların alınması yasaktır. Organ ve doku alınması, saklanması, aşılanması ve nakline yönelik işlemler için gerekli tıbbi inceleme ve risk değerlendirmesi yapılır ve sonuçlar uygun bir rapor halinde belgelenir. Organ ve doku temini ve nakli için yetkilendirilmiş sağlık kurumları görev alır; yurt dışından temin ise buna yetkili kurumlar aracılığıyla gerçekleştirilir. Ölüden organ ve doku alınması sürecinde ölümün tespiti iki hekimin kararına dayanır; ölüm halinin saptandığını gösteren tespit ve ilgili tutanaklar düzenlenir ve saklanır; alınan kararlar, süreç içerisinde ilgili kurumlara bildirilir. Bir kişinin sağlığında yaptığı bağış beyanı veya vasiyeti varsa bu irade esas alınır; aksi halde yakınlar arasından rıza aranır; bazı durumlarda yakınlara öncelik uygulanabilir ve beyanlar ilgili kişilere bildirilir; beyanlar dışında hiçbir kişinin organ bağışını değiştiren işlemler yapılmaz. Ölüden alınan dokuların çoğu, bilimsel veya eğitim amaçlı saklanabilir ve gerekli prosedürlere uygun olarak yükseköğretim kurumlarına verilebilir; defin ve otopsi işlemleri için ilgili düzenlemeler uygulanır. Canlıdan organ nakliyle ilgili olarak etik komisyonları kurulması ve kararların bu komisyonlarca oyçokluğuyla verilmesi esas alınır; kararlar gizli tutulur ve kamuya açıklanmaz; gerektiğinde ulusal etik kurul devreye girer ve karar verir. Canlı ve ölü organ nakline ilişkin etik incelemeler, ilgili illerde kurulacak komisyonlar ve ulusal kurul tarafından yürütülür; bu süreçler, güvenlik ve adil ulaşım amacıyla denetlenir. Bu alanda yasa dışı faaliyetler, cezai yaptırımlar ve idari tedbirler kapsamında ele alınır; sağlık kurumlarının yasa dışı faaliyetleri halinde gerekli yaptırımlar uygulanır. Üreme teknolojileriyle ilgili ek hükümler vardır; üreme hücreleri veya embriyoların üçüncü taraflara verilmesi, bağışlanması ve bu amaçla kullanılması yasaktır; sadece evli çiftler arasında ve belirli şartlar çerçevesinde uygulanabilir; merkezler ve uygulama süreçleri etik denetimlere tabidir. Canlıdan organ nakli için etik inceleme ve karar mekanizmaları kurulur; bu mekanizmaların kararları nihai ve gizli tutulur; itirazlar özel kurul tarafından ele alınır. Genel olarak, organ ve doku bütünleşmesiyle ilgili işlemler, güvenli, gönüllü ve etik çerçevede yürütülmeye çalışılır; bu amaçla denetim, kayıt ve karşılıklı sorumluluk mekanizmaları kuruludur.

Kanun 2108
1977-09-10

MUHTAR ÖDENEK VE SOSYAL GÜVENLİK YASASI

Muhtarlar için aylık bir ödenek sağlanır ve bu ödenek vergilerden ve kesintilerden muaftır; net ödeneğin net asgari ücretten düşük kalması durumunda aradaki fark ayrıca ödenir. Bu ödeneğin karşılığı bütçeden karşılanır ve yerel idarelerin bütçelerine aktarılır; ödenek muhtarlar için her ay peşin olarak ödenir. Köy ve mahalle muhtarlarından bir sosyal güvenlik kurumundan emekli aylığı almakta olanların bu aylıkları, muhtarlık ödeneği ve harçlardan alacakları prim dolayısıyla kesilmez. Köy ve mahalle muhtarları için sigortalı sayılmayı gerektirecek bir çalışması bulunmayan veya bu kapsamda aylık almayanlar, sigortalı sayılırlar; bu kapsamda primler ilgili hesaplardan ödenir ve bütçeden karşılanır veya aktarılır. Muhtarların prim ödemeleri, prime esas kazanç üzerinden hesaplanan tutarlara göre belirlenen kurallar çerçevesinde yürütülür.