10 / 1.060 sonuç gösteriliyor

Kanun 5258
2004-12-09

AİLE HEKİMLİĞİ KANUNU

- Aile hekimliği hizmetlerinin yürütülmesi için Sağlık Bakanlığı, ilgili kurumlar ve çalışanlar arasındaki sözleşmeli veya görevlendirmeye dayalı istihdam yapısını düzenler; bu sayede acil durumlarda personel temininde esneklik sağlanır. - Aile hekimi ile birlikte çalışan aile sağlığı çalışanlarının (hemşire, ebe, sağlık memuru gibi) da sözleşmel ile görevlendirilmesi öngörülür; ihtiyaç halinde kurumlarca görevlendirilebilirler ve gerektiğinde fazladan personel alınabilir. - Sözleşmeli çalışanların mevcut kadro veya statüleri korunur, önceki hizmet süreleri dikkate alınır ve istek halinde eski görevlerine dönme imkanı tanınır. - Ödemeler, bölgesel gelişmişlik düzeyi, hizmet giderleri ve performans gibi kriterlere göre belirlenir; performans hedeflerine ulaşılamaması durumunda ödeme veya sözleşme yenilenmeme gibi yaptırımlar uygulanabilir. Ayrıca nöbet ve ek ödemeler gibi yan ödemeler sözleşmelere göre düzenlenir. - Disiplin cezaları, mevcut yöntemler ve disiplin kurulları aracılığıyla uygulanır; bazı durumlarda sözleşmenin feshiyle sonuçlanan yaptırımlar sözleşme hükümleri kapsamı dışında uygulanır. - Hizmetin esasları kapsamında vatandaşlar aile hekimine kaydeder ve hizmetler bu kaydı esas alarak planlanır; hasta kayıtları ve sevk belgeleri devredilir ve kişiye ait sağlık dosyaları güvenli şekilde muhafaza edilir. - Taşınmazlar, aile sağlığı merkezlerinin kurulması ve işletilmesi amacıyla kamu kurumlarına kiralanabilir; kamuya ait taşınmazların kullanımıyla merkezlerin fiziki altyapısı sağlanır. - Aile hekimliği hizmetleri kapsamında kayıtlama, değiştirme ve hizmet akışını düzenleyen süreçler netleştirilir; toplumun birinci basamak sağlık hizmetlerine erişimi ve sürekliliği artırılır. - Yabancılar için bazı hizmetler ücretsiz veya belirlenen koşullarda sunulur; acil durumlar ve özel istisnalar için ise uygulamalar Bakanlığın belirlediği esaslara göre yapılır. - Yabancılar ve yerel halk için hizmet veren merkezler, dış hizmetler ve ek ödemeler konusunda gelir akışlarını yönetir; bu kapsamda gelirlerin ve giderlerin nasıl hesaplanacağına ilişkin esaslar belirginleşir. - Aile hekimleri ve aile sağlığı çalışanları tarafından tutulan kişisel kayıtlar il/ilçe sağlık idarelerinde saklanır ve gerektiğinde güvenli şekilde devredilir; raporlar, sevkler ve reçeteler resmî kayıt olarak kabul edilir. - Aile hekimliği dışındaki birinci basamak hizmetleri toplum sağlığı merkezleri tarafından sunulur; bu merkezlerin organizasyonu ve çalışma esasları Bakanlıkça belirlenir. - Kamu sağlığının geliştirilmesi amacıyla desteklemeler ve performans ölçütleriyle ilgili uygulamalar devreye alınır; gerekli gördüğünde hizmet sunumu için gerekli kaynak ve altyapı kullanılır.

Kanun 224
1961-01-12

SAĞLIK HİZMETLERİNİN SOSYALLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu kanun sağlık hizmetlerinin topluma eşit ve ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulmasını hedefler. Sağlık hizmetleri, sağlık evleri, sağlık ocakları, sağlık merkezleri ve hastaneler ile bunlara bağlı teşekküllerden oluşan bir ağ halinde düzenlenir ve bu yapılar içinde sağlık personeli görev yapar. Vatandaşların, sosyalleştirilmiş bölgelerde kendi sağlık hizmeti sağlayıcılarını seçme hakları vardır ve hizmetlerden yararlanma konusunda belirli koşullara göre ücretsiz veya kısmi maliyetli faydalanma imkanı sağlanır; listeye dahil olan ilaç ve tedavi araçları ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulur, liste dışında kalanlar için ücret ödenir. Bölgelerde yaşayan yabancı uyruklu kişiler ve sigortalılar da belirli şartlar altında sağlık hizmetlerinden faydalanabilir. Sağlık hizmetlerinin örgütlenmesi ve yürütülmesi belirli bir plan ve yapılar çerçevesinde koordine edilir ve yurt çapında aşamalı olarak uygulanır. Sağlık personelinin istihdamı sözleşme esasına dayalı olarak düzenlenir; sözleşme süresi, yer değiştirme ve hizmetten ayrılma durumlarında haklar ve kısıtlamalar bulunur. Hizmetlerin yürütülmesi için gerekli altyapı ve lojman gibi olanakların temin edilmesi esastır; altyapı olmadan sosyalleştirme planı uygulanamaz. Kamuya ait binalar ve malzemeler belirli şartlar altında devredilir ve kullanıma alınır. Halkla iletişim ve işbirliği amacıyla kurullar kurulur; halkın talepleri ilgili birimlere iletilir ve hizmetlerin geliştirilmesi için bilinçlendirme çalışmaları yapılır. Genel olarak, sağlık hizmetlerinin sosyal güvence altında sunulması ve maliyet paylaşımı yoluyla adil erişimin sağlanması amaçlanır.

Kanun 1219
1928-04-14

TABABET VE ŞUABATI SAN´ATLARININ TARZI İCRASINA DAİR KANUN

- Türkiye içinde tababet icrası için tıp fakültesi diplomasına sahip olmak ve diplomanın tasdik ve tescilinin ilgili makamlarca yapılması gerekir; diploma sahibi, hizmet yükümlülüğünü tamamlamışsa ve tasdik/tescil işlemleri tamamlanmışsa sicilde kayıtlı olarak icra edebilir. - Diplomayla ilgili belgeler olmadan veya gerekli tasdik/tescil yapılmadan kimsenin hekimlik yapması yasaktır; bu durumda meslek icrası mümkün değildir. - Cerrahi müdahaleler ve sünnet gibi işlemler için ilgili eğitim ve belgeler bulunmalı; bazı durumlarda özel izin ve gözetim altında istisnai uygulamalara izin verilebilir. - Yabancı tıp fakültelerinden hekimlik yapanların Türkiye’de çalışabilmesi için diplomanın denetlenmesi, Türkiye’deki ders programı ve uygulamalarla uyumunun araştırılması gerekir; uygun bulunanlar onaylanıp meslek icrasına izin verir. - Özel muayenehane açmak veya evde muayene yapmak isteyenler, kayda ve bildireceği yerlere ilişkin usullere uymalı; muayenehanenin taşınması halinde de bildirim yapmalıdır. - Bir mahalde çalışan hekimler, gerekli vasıflara sahip olmak zorundadır ve bazı istisnai durumlar hariç, Türk hastalarını tedavi edebilir; farklı kurumlarda çalışma esasları ve istihdam kuralları belirlenmiştir. - Hekim odaları ve Ali Divanı Haysiyet adlı etik/disiplin kurulları oluşturulur; mesleki adaba uymayanlar hakkında disiplin cezaları uygulanabilir ve kararlar temyize tabi tutulabilir. - Hekim odaları tarafından ilan, reklam ve mesleki duyurular sınırlandırılır; hasta kabul ettiği mahal ve muayene saatleri gibi bilgiler dışında başka biçimde reklam yapılamaz. - İş yeri hekimliği, kamu veya özel kurumlarda belirli şartlar altında yürütülebilir; küçük iş yerlerinde bazı esneklikler ve ek uygulamalar olabilir; uluslararası sağlık turizmi kapsamında işbirlikleri yapılabilir ve bu işlerde bütçe paylaşımı şartları belirlenebilir. - Büyük ameliyatlar için uzman hekim ile birlikte çalışılması gerekir; acil veya zorunlu hallerde bu kuralın istisnaları uygulanabilir ve ilgili yönetmelikler yoluyla usul ve esaslar belirlenir. - Diplomaları olmayan veya gerekli yetkileri taşımayanlar hasta tedavisi yaparsa cezai yaptırımlar uygulanabilir; meslek etiğine aykırı davrananlar için çeşitli yaptırımlar öngörülmüş olup uygulama esasları düzenlenir.

KHK 663
2011-11-02

SAĞLIK ALANINDA BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME

Pratik etki olarak sağlık alanında teşkilat ve görevler sadeleşirken koordinasyon güçlenir; hastane hizmetlerinin düzenli ve verimli yürümesi için yerel ve merkezi düzeyde uyum sağlanır. Hastane koordinasyon kurulları kurularak hastanelerin gelişim planlarının onaylanması, uygulanmasının izlenmesi ve çalışan yükümlülüklerinin takibi merkezi bir mekanizmadan gerçekleştirilir. Sağlık meslekleri kurulu, meslek etiği, eğitim müfredatı ve hasta hakları konularında standartlar belirleyerek eğitim ve denetim süreçlerini yönlendirir; mesleki yetersizlik veya etik ihlaline ilişkin kararlarla eğitim programları ve gerektiğinde meslekten men kararları uygulanır. Etik ilkelere aykırı davranışlar veya hasta hakları uygulamalarında belli ölçülerde ihlalde, eğitim programına yönlendirme veya meslekten geçici/kalıcı men gibi yaptırımlar devreye alınır; bu süreçler bağımsız olarak silsile içinde yürütülebilir. Mesleki hatalar ve ihmal nedeniyle ağır sonuçlar doğuran fiillerde, ceza soruşturmasıyla bağlantılı süreçler etkilenmeksizin gerekli disiplin cezaları uygulanabilir; disiplin kararları, diğer hukuk işlerinden bağımsız olarak yürütülebilir. Sözleşmeli personel ve uzman kadrolarında istihdam, süreli sözleşmeler ve performans esaslı değerlendirme ile yönetilir; performans hedeflerine ulaşılmayan durumda sözleşme feshi veya uzatma gibi kararlar alınabilir. Memurların sözleşmeli statüye geçişiyle ilgili haklar ve süreçler belirlenir; aylık izinler, emeklilik ve diğer özlük hakları açısından kazanılmış haklar dikkate alınır ve geçişler yasal çerçevede gerçekleştirilir. Bağlı kuruluşlar arasındaki yapısal değişiklikler uygulanırken, halk sağlığı hizmetinin koordinasyonu ve kalitenin güvence altına alınması ön planda tutulur; denetim ve hizmet standartları bu kapsamda zorunlu hale getirilir. Taşra teşkilatı ve hastane yönetimlerinde koordinasyon ile görevler netleştirilir; hastane gelişim planlarının uygulanması ve sözleşme yükümlülüklerinin yerine getirilmesi konularında denetim ve koordinasyon kapasitesi artar.

Kanun 209
1961-01-09

SAĞLIK BAKANLIĞINA BAĞLI SAĞLIK KURUMLARI İLE ESENLENDİRME (REHABİLİTASYON) TESİSLERİNE VERİLECEK DÖNER SERMAYE HAKKINDA KANUN

Bu düzenleme, Sağlık Bakanlığı merkez ve bağlı kuruluşlarında döner sermaye işletmeleri kurulmasını öngörür ve kaynağını kurumların kârı, bağışlar ve devlet yardımlarından oluşan bir döner sermaye havuzundan sağlar; ihtiyaç halinde bu havuz büyütülebilir. Döner sermaye, kurumların hizmetlerini sürdürmesini ve geliştirmesini sağlayacak çeşitli amaçlar için kullanılabilir; tıbbi malzeme ve cihaz alımı, ilaç ve kan ürünleri temini, laboratuvar ve tetkik giderleri, yabancı hastalara sağlık hizmeti, eğitim, araştırma, danışmanlık ve akreditasyon giderleri, atölye ve tamirat işleri, taşıtlar ve hizmet araçları temini, taşınır ve taşınmaz alımları ile kiralama giderleri, deneysel çalışmalar ve canlı hayvan bakımından faydalanma gibi giderler bu kapsama girer. Kurumlar, gerekli gördüklerinde fiyatlandırma ve mal/hizmet temini konusunda ortak hareket edebilir ve aynı il sınırları içinde mal verebilmek için ariyet sözleşmesi yapabilirler. Ayrıca bütçe kısıtları ve yatırım programlarıyla uyumlu olarak bina, tesis, ekipman gibi yatırımlar için döner sermayeden harcama yapabilirler. Döner sermaye gelirleri, hizmetin aksatılmaması ve yatırım programlarıyla uyumlu olması şartıyla genel bütçe ödeneğine katkı sağlayan amaçlar için aktarılabilir ve bu kapsamda harcamalar merkezi bir planlama ile yürütülür. Döner sermaye üzerinden, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerini desteklemek amacıyla harcamalar yapılabilir; bunlar için gerekli süreçler ve kriterler Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen esaslar doğrultusunda işler. Personel için ek ödemeler ve teşvikler sağlanabilir; bu ek ödemeler, performans, görev türü ve çalışma koşulları gibi etkenlere bağlı olarak hesaplanır ve belirli sınırlamalarla uygulanır. Ayrıca özel durumlar ve iş birliği çerçevesinde üniversite ve özel hastanelerle yapılan sözleşmelerle ilgili uygulamalar da belirli esaslara bağlanır. Döner sermaye elde edilen gelirlerden, SGK ve diğer kaynaklar dahil olmak üzere ek ödeme dağıtımları gerçekleştirilebilir; toplam dağıtım için belirlenen sınırlar bulunur ve denetim altında uygulanır. Uluslararası sağlık hizmetlerinden elde edilen gelirler, ilgili personele ek ödeme olarak dağıtılabilir; bu uygulamalar için özel kurallar geçerlidir ve paylaşımlar bu kurallara göre yapılır. Bu uygulama, hasta hizmetlerinin sürekliliğini, hizmet kalitesini ve verimliliğini artırmayı, eğitim ve araştırma faaliyetlerini desteklemeyi hedefler.

Kanun 3269
1986-03-25

UZMAN ERBAŞ KANUNU

- Bu yasa uzman erbaş olarak istihdam edilecek kişilerin seçiminden işe başlama, görev ve haklarına kadar temel uygulama esaslarını belirler ve astsubaylığa geçiş için uygulanacak esasları düzenler. - Uzman erbaşlar, erbaş kadro sınırları içinde, teknik ve kritik görevlerde istihdam edilmek üzere kapsama dahildir; bunları istihdam eden birlikler ve ilgili kurumlar bu kadroları duyurur. - Uzman çavuş ve uzman onbaşı olarak çalışmaya aday olanlar için gereken nitelikler ve müracaat şartları belirlenir; uygun görülenler eğitim sürecine yönlendirilir ve hizmete başlatılır. - Görev kapsamında uzman erbaşlar, kendilerine verilen kadro görevleriyle birlikte iç hizmet kanununda erbaşlar için belirtilen görevleri de yerine getirir. - Uzman erbaşlar için giyim, bakım ve barınma gibi temel ihtiyaçlar devlet tarafından sağlanır; bu haklar ilgili bakanlıklarca düzenlenen listelerde yer alır. - Kademe ilerlemesi ve derece yükselmesi için belirli başarılara ulaşma ve görevde belirli süreler geçirme gibi şartlar aranır; bu şartları sağlayanlar terfi edebilir. - Tedavi ve sağlık hizmetleri, uzman erbaşlar ve bakmakla yükümlü oldukları aile fertleri için uygulanır; hastalık ve tedavi süresinin nasıl hesaplanacağı ile ilgili hükümler uygulanır. - İzinler konusunda uzman erbaşlara yıllık izin ve kısa süreli mazeret izni sağlanır; bazı özel hallerde ek izinler söz konusu olabilir. - Emeklilik, maluliyet ve ilgili durumlarda uğrayacakları haklar belirlenir; harp ve vazife malullüğü gibi durumlarda dul ve yetimler için sağlanan maaş ve haklar konusunda esaslar bulunur. - Sözleşme süreleri, şartlar ve uzatma durumları esnek ve hukuki çerçeve içinde belirlenir; olağanüstü hallerde ihtiyaç duyulduğunda uygulanacak esneklikler öngörülebilir. - Sağlık nedeniyle sözleşmesi sona erenlerin tedavi süreci ve bu süreçteki hakları belirli sürelerle güvence altına alınır; ayrıca sözleşmeleri sağlık nedeniyle sona erenlerden, ilgili süreler içinde hak kazanılan bazı haklar devam eder.

Kanun 3359
1987-05-15

SAĞLIK HİZMETLERİ TEMEL KANUNU

Sağlık hizmetlerinin ülke çapında eşit, kaliteli ve verimli biçimde planlanması, koordine edilmesi ve geliştirilmesi amaçlanır, Kamu ve özel sağlık kurumlarının kurulması ve işletilmesinde kaynak israfı ve atıl kapasiteye yol açılmaması gerektiği gözetilir; gerektiğinde hizmet alımı yoluyla kaliteli hizmet sunumu esas alınır. Koruyucu sağlık hizmetine öncelik verilir; hizmetlerin fiyatlandırılması, standartlaştırılması ve denetlenmesiyle kalite ve verimlilik sağlanır; kamu ve özel tüm sağlık kuruluşları için ücret tarifeleri ve mali denetimler ilgili mevzuata göre belirlenir veya onaylanır. Bütün sağlık kurum ve personelinin ülke genelinde dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılması hedeflenir; sağlık hizmetlerinin standartlara uygun olarak sunulması için eğitim, denetim ve oto kontrol sistemi kurulur ve işletilir. Sağlık hizmetlerinin izlenmesi ve iyileştirilmesi amacıyla kayıt ve bildirim sistemleri kurulur; elektronik ortam ve e-Devlet entegrasyonu vasıtasıyla sağlık verileri daha etkin takip edilir. Sağlık personelinin istihdamı, hizmet içi eğitim programları ve yetiştirme amacıyla koordinasyon sağlanır; üniversitelerle işbirliği ve eğitim-araştırma faaliyetlerinin yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır. İlaç, aşı, serum ve biyolojik maddeler ile bunların üretimi, ithali, ruhsatlandırılması, fiyatlandırılması, kalite kontrolü ve güvenli kullanımı konusunda denetim ve yetkiler belirlenir. Engelli çocuk doğumlarının önlenmesi, gebelik öncesi ve gebelik dönemiyle ilgili eğitim ve önleyici çalışmaların yürütülmesi; yeni doğan metabolik hastalık taramalarıyla riskli bebeklerin belirlenmesi sağlanır. Rehabilitasyon amaçlı kullanılan yardımcı araç ve gereçlerin üretimi için gerekli izin, kalite standardı ve denetim süreçleri düzenlenir. Sağlık kurumlarının amaçlarına uygun teşkilatlanması ve sağlık hizmetlerinin zincir halinde koordineli şekilde yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır ve hizmet standartları denetlenir. Devlet hizmeti yükümlülüğü bulunan personelin mesleklerini icra edebilmesi için gerekli hizmet süresinin tamamlanması zorunluluğu uygulanır; atama yerleri ve süreçleri ilgili mevzuata göre belirlenir. Eğitim ve araştırma hastanelerinde görevli eğitim görevlilerinin atama ve görev süreçleri ile ücretlendirme ve bütçe sınırlamaları, yönetmeliklerle düzenlenir; sözleşmeli eğitim görevlilerinin çalışma esasları ve karşılığı belirlenir.

CB Yönetmeliği 20169431
2016-11-11

TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ, JANDARMA GENEL KOMUTANLIĞI VE SAHİL GÜVENLİK KOMUTANLIĞI SAĞLIK YETENEĞİ YÖNETMELİĞİ

Bu düzenlemenin pratik amacı, ilgili personel ve adayların sağlık durumunu tespit etmek ve barışta ile savaşta uygulanacak sağlık işlemlerini belirlemektir. Kapsamı, askerliğe ilişkin görevli ve aday olan kişileri kapsar. Sağlık muayenesi ve sınıflandırma - Muayene, varsa aile hekimi tarafından veya yoksa en yakın resmi sağlık kuruluşunda tek tabip tarafından yapılır. - Muayene sonucunda yükümlülerin durumuna göre üç ayrı sınıflandırma yapılır: askerlik için elverişli, askerlik için elverişli değildir ve geçici rahatsızlığı olanlar. - Sınıflandırma, hangi göreve veya sevke uygun olduğunun belirlenmesini ve gerekli işlemleri doğrudan etkiler. İşlemler ve sonuçlar - Askerlik için elverişli olmayanlar alınmaz; elverişli görülenler için raporlar düzenlenir ve onay süreci tamamlandığında kesinleşir. - Geçici hastalıklar tespit edildiğinde ertesi yıla bırakma veya sevke geciktirme kararları verilir ve bu raporlar ilgili birimlere iletilir. - Geçici hastalıklar tamamen iyileşinceye kadar sevk geciktirme, ertesi yıla bırakma veya hava değişimi gibi işlemler uygulanabilir. Yurtdışında yaşayan yükümlüler - Yurtdışında yaşayanlar için muayene, bulunduğu ülkedeki mevzuata uygun olarak yapılır ve sonuçlar yükümlünün kayıtlı olduğu yerdeki askeri makama iletilir. - Yurtdışında belirli durumlarda işlemler konsolosluklarca yürütülebilir. Ücretler - Muayene ve raporlar için herhangi bir ücret veya katkı payı alınmaz. İtirazlar ve sağlayacağınız süreçler - Sağlık raporlarına itirazlar önce sağlık kurulu kararına götürülür; gerekirse daha ileri inceleme için uygun kurula sevk edilir. - İlk rapor ile kontrol muayenesi arasındaki uyumsuzluk durumunda, daha ileri inceleme için başka bir kurula yönlendirilebilirsiniz ve karar yeniden gözden geçirilir. Hastalıkların birleşimi ve sonuçlar - Birden çok hastalık birlikte değerlendirildiğinde, bu durum askerlik yapmayı engelliyorsa elverişsiz karar verilir. - Belirli bir süre içinde tedaviyle veya stabilleşmeyle birlikte durum değişirse, yeniden değerlendirilebilir. Hava değişimi ve istirahat - Sevk sonrası geçici hastalıklar için hava değişimi veya istirahat işlemleri uygulanabilir. Genel etki - Bu süreçler, hizmete alma, sevk, ertesi yıla bırakma ve geçici bakım kararlarını etkileyerek askerlik sürecinin sağlık açısından nasıl işleyeceğini belirler.

Kanun 4734
2002-01-22

KAMU İHALE KANUNU

Bu kanun, kamu kurum ve kuruluşlarının mal, hizmet ve yapım işlerine ilişkin ihalelerde uygulanacak esas ve usulleri belirleyerek kamu kaynaklarının kullanımında rekabetçi, şeffaf ve hesap verebilir süreçler oluşturmayı hedefler. Kapsamı açısından kamu idareleri ve bağlı kuruluşlar ile bazı tüzel kişilerdeki mal ve hizmet alımları ile yapım işlerini kapsar; bazı özel kurumlar ve ilişkili kuruluşlar da bu kapsam içerisindedir. Tanımlar, ihaleye konu olan mal, hizmet ve yapım ile bu işlemlerde taraf olan tedarikçi kavramlarını netleştirir ve ihalelerin hangi tür işlemleri kapsadığını belirler. İstisnalar ve özel durumlar açısından savunma, güvenlik, gizlilik gerektiren haller, uluslararası finansman projeleri ve bazı özel kurumlardan yapılacak alımlar gibi durumlarda ihaleden muaf veya farklı usullerin uygulanabildiği alanlar bulunur; yabancı ülkelerdeki satın almalar, acil veya özel ihtiyaçlar için hızlı teminler gibi özel süreçler de söz konusu olabilir. Pratik etkileri açısından kamu alımlarında rekabet ve şeffaflık ilkesinin güçlendirilmesi, süreçlerin standardize edilmesi ve hesap verebilirliğin artırılması hedeflenir; tedarikçilerin ihalelere katılımı için belirli kurallar çerçevesinde faaliyet göstermesi gerektiği bir çerçeve oluşur; bazı durumlarda ise istisnalara bağlı olarak doğrudan temin veya özel süreçler uygulanabilir. Genel olarak, mal, hizmet ve yapım ihalelerinin yürütülmesinde temel operasyonel çerçeve oluşturur; alımların planlanması, tekliflerin değerlendirilmesi ve sözleşme süreçlerinin düzenli ve denetim altında yürütülmesi gibi sonuçlar doğurur.

Kanun 2828
1983-05-27

SOSYAL HİZMETLER KANUNU

Bu metin sosyal hizmetlerin nasıl yürütüleceğine ilişkin geniş bir çerçeve oluşturur ve hizmetlerin amacı, kapsamı, tanımlar ile genel esaslar ve mali hükümlerini belirler. Sosyal hizmetler, ihtiyaç sahiplerinin maddi, manevi ve sosyal yoksunluklarını giderici, sorunlarını önleyici ve çözümleyici hizmetleri kapsar ve yaşam standartlarının yükseltilmesini hedefler. Korunmaya ihtiyacı olan çocuklar, engelliler ve yaşlılar gibi temel toplumsal gruplar ile benzer ihtiyaç sahipleri öncelikli olarak hizmetlerden yararlanır. Hizmetler için çeşitli kuruluş türleri ve birimler kurulur; çocuklara yönelik koruma ve bakıma odaklı yuvalar, yetiştirme yurtları, kreş ve gündüz bakım hizmetleri, huzurevleri ve bakım-rehabilitasyon merkezleri gibi birimler ile bu hedeflere uygun çalışır. Hizmetler, kamu kurumları, gönüllü kuruluşlar ve sivil toplumun koordineli işbirliğiyle, denetim ve gözetim altında sunulur; kaynaklar en verimli şekilde kullanılır. Hizmetlere erişimde ayrımcılık yasaktır; talep fazlası olduğunda belirlenen öncelikler uygulanır ve hizmetler insan onuru ve saygısı çerçevesinde sunulur. Personel seçimi ve hizmet içi eğitim, hizmetin niteliğine ve özelliklerine uygun şekilde yapılır; çalışanların nitelikleri hizmetin gerektirdiği standartlara uygun olur. Dış kuruluştan hizmet alınması gerekiyorsa izin ve standartlara uyum zorunludur; coğrafi ve fonksiyonel dağılım dengeli sağlanmaya çalışılır ve hizmet boşlukları giderilir. Engelliler için eşit katılım, erişilebilirlik, eğitimde fırsat eşitliği, istihdam ve sosyal güvenlik konularında hedefler belirlenir; engellilerin karar alma süreçlerine katılımı sağlanır. Ev tipi sosyal hizmet birimleri, merkezler ve koordinasyon yapıları aracılığıyla ihtiyaç tespiti, müdahale ve takibi bir arada ve kolay ulaşılabilir biçimde gerçekleştirilir. Hizmetler için mali kaynaklar genel bütçeden sağlanan yardımlar, hizmetlerden elde edilen gelirler, bağışlar ve benzeri çeşitli kaynaklarla finanse edilir. Kamu ve özel sektör işbirliği, üniversiteler ve sivil toplum kuruluşlarıyla koordinasyon esas alınır ve hizmetlerin yayılımı ile etkili kullanımı hedeflenir. Çalışanlar ve özel düzenlemeler konusunda sözleşmeli çalıştırma gibi alternatif istihdam biçimlerine olanak tanınabilir; engellilerin özel istihdam gerekiklikleri de gözetilir.