10 / 1.871 sonuç gösteriliyor

Kanun 4857
2003-06-10

İŞ KANUNU

Bu Kanunun uygulanması, işverenler ile çalışanlar arasındaki çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumlulukları netleştirmeyi amaçlar ve kapsamı büyük ölçüde geniştir; bazı istisnalar hariç tüm işyerlerini kapsar. - İşveren, işveren vekili ve işçi kavramları netleşir; vekil de işverenin sorumluluklarını taşır. - Alt işverenlik ilişkisinde asıl işverenin sorumlulukları devam eder; muvazaalı bir uygulama tespit edilirse çalışanlar başlangıçtan itibaren asıl işverenin çalışanı sayılır; böylece çalışan hakları korunur. - İşin bölünerek alt işverene verilmesi konusunda sınırlamalar bulunur; ana işin çoğu veya tamamı dışındaki işler için alt işverenlik kurulabilir; bu durumda taraflar birlikte sorumluluk taşıyabilir. - İşyerinin devri durumunda mevcut iş sözleşmeleri devralana geçer; devralan, çalışanın hizmet süresi esas alınan haklarını bu devretme sürecinde korur; devreden ve devralandan önceki borçlar için ortak sorumluluk olabilir; bazı durumlarda ortak sorumluluk sınırlı olabilir. - Geçici iş ilişkileri belirli koşullarda kurulabilir; süre ve yenileme sınırları öngörülür; geçici işçi, geçici iş veren ve özel istihdam bürosu arasındaki yazılı sözleşmeye bağlı olarak çalışır; ücret ödemeleri ve sigorta hakları güvence altındadır; iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim ve tedbirler alınır; geçici işçiler için sosyal hizmetlerden eşit muamele sağlanır. - Eşit davranma ilkesi uygulanır; dil, ırk, cinsiyet, engellilik gibi sebeplerle ayrım yapılamaz; eşit işe eşit ücret ilkesi geçerli olur; cinsiyet veya gebelik nedeniyle doğrudan veya dolaylı farklı işlem yapılamaz; ihlal halinde haklar ve tazminat doğabilir. - İş sağlığı ve güvenliği eğitimi ve gerekli tedbirler tüm çalışanlar için sağlanır; özellikle geçici işçiler için yükümlülükler belirlenmiştir. - İş yerinin veya bölümünün devri, hakların korunması ve yükümlülüklerin paylaşılması açısından kurallara tabi tutulur; tescil ve bildirim gibi hususlar uygulanır. - Kanunun uygulanmaması gereken bazı işler ve iş ilişkileri de öngörülmüştür (örneğin bazı tarım, aile ekonomisi kapsamındaki işler ve ev içi hizmetler gibi alanlar). - Muvazaalı işlem nedeniyle çalışan haklarının ihlal edildiği durumlar için gerekli denetim ve itiraz mekanizmaları öngörülür; tespit halinde işçiler başlangıçtan itibaren haklarını talep edebilir. Bu düzenlemeler, çalışanların korunmasını, adil çalışma koşullarını sağlamayı ve işverenler için çalışan hakları ile sorumluluklarının netleşmesini hedefler.

Kanun 6706
2016-05-05

CEZAÎ KONULARDA ULUSLARARASI ADLÎ İŞ BİRLİĞİ KANUNU

Bu kanun cezaî konularda uluslararası adlî iş birliğini düzenler ve yabancı devletlerle adlî yardımlaşmanın usul ve esaslarını belirler. Uygulamada adlî merciler arasındaki talepler değerlendirilir ve uygun yardımlaşmanın sağlanıp sağlanmayacağına karar verilir. Gelen bilgiler kendi gönderen devletin izni olmadan soruşturma, kovuşturma veya infaz amacıyla kullanılamaz. Suçun niteliği veya sonradan ortaya çıkan durumlar nedeniyle bazı istisnalar uygulanabilir. Adlî yardımlaşma talepleri kısmen reddedilebilir veya ek bilgi istenebilir; talebin yerine getirilmesini belirleyen kurallar uygulanır. Yabancı adlî mercilerin talepleri için benzer kurallar geçerlidir; delillerin korunması amacıyla geçici tedbirler alınabilir; arama veya el koyma talepleri için yeterli hukuki unsurlar gerekir. Görüntülü ve sesli iletişim yoluyla adlî yardımlaşma talebiyle yerine getirme mümkün olabilir; bu yöntem taraf devletlerin mevzuatı ve uluslararası anlaşmalar çerçevesinde uygulanır. İade süreçleri, yabancı kişinin başka devlete iade edilmesini içeren işlemleri kapsar; iade uygun bulunduğunda taleplere ilişkin kararlar verilir ve bu kararlar taraflar arasındaki koordinasyonla yürütülür. İadenin reddedilme hallerinde ve öncelik sıralamasında gerekli esaslar uygulanır. İade kararının uygulanması ve güvenlik tedbirlerinin uygulanması için süreçler yürütülür. Transit geçiş ve eşya teslimi gibi yardımlar da düzenlenir. Son olarak iade prosedürü sınır dışı kararlarıyla ilgili koordinasyon ve iletişim ile yürütülür.

Kanun 4904
2003-07-05

TÜRKİYE İŞ KURUMU İLE İLGİLİ BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

- Bu düzenleme özel istihdam bürolarının kurulması, izin verilmesi, faaliyet gösterme ve denetlenmesini kapsayarak işgücü piyasasında aracı hizmetleri düzenler. - Özel istihdam bürosu kurma izni almak için belirlenen şartları taşıyanlar başvurabilir ve izinler belirli sürelerle geçerli olur; yenileme esasları uygulanır. - Bürolar şube açabilir veya mevcut sistem ve markayı kullandırabilir; bunun için belirli şartlar ve sınırlamalar geçerlidir. - Teminat verilmesi, vergi ve sosyal güvenlik prim borçlarının yapılandırılmış olması gibi yükümlülükler yerine getirildiği sürece faaliyet yürütülebilir; borçlar bulunmuyorsa veya uygun yapılandırma devam ediyorsa işlem devam eder; aksi durumlarda iznin iptali söz konusu olabilir. - Özel istihdam büroları iş ve işçi bulmaya aracılık edebilir, istihdam ve insan kaynakları hizmetleri verebilir ve gerekli görürse mesleki eğitim düzenleyebilir; ayrıca yetki verilmesi halinde geçici iş ilişkisi kurabilirler. Kamu kurum ve kuruluşlarının kadro ve pozisyonları için aracılık yapamazlar; basın ve medya aracılığıyla ilan veremezler. - Yurtdışına işçi göndermek için kuruma onay almak gerekir. - Faaliyetler Bakanlık müfettişleri tarafından inceleme, denetleme ve teftiş kapsamındadır; gerekli bilgileri ve belgeleri sunmak zorunludur. - Özel istihdam büroları yıl içinde yaptıkları aracılık faaliyetleri, istihdam ve eğitim hizmetleri ile ilgili olarak düzenli raporlar sunar; eksiklikler tespit edildiğinde gerekli işlemler yapılır. - Faaliyetlerin iptali veya geçici iş ilişkisi kurma yetkisinin kaldırılması durumunda teminatlar ve alacakların ödenmesiyle ilgili işlemler uygulanır; alacaklar öncelikli olarak karşılanır ve iade/iade talepleri buna göre yürütülür. - Bu tür faaliyetler, mevzuata aykırı olarak yürütüldüğünde işlemeyecek şekilde denetim ve gerekli yaptırımlar uygulanır; kuruma sunulması istenen bilgiler ve kayıtlar ayrıntılı olarak takip edilir.

Kanun 5620
2007-04-21

KAMUDA GEÇİCİ İŞ POZİSYONLARINDA ÇALIŞANLARIN SÜREKLİ İŞÇİ KADROLARINA VEYA SÖZLEŞMELİ PERSONEL STATÜSÜNE GEÇİRİLMELERİ, GEÇİCİ İŞÇİ ÇALIŞTIRILMASI İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Bu kanun geçici iş pozisyonlarında çalışanların bazılarını sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli personel statüsüne geçirebilmek için temel kurallar ve süreçler getirir. Uygulamanın pratik etkileri şu şekilde özetlenebilir: - Kapsama giren geçici işçilerden uygun görülenler, çalıştıkları işin niteliğine ve mevcut kadro durumuna göre sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilebilir. İçinde bulundukları kuruluşun ihtiyaçları ve çalışanların özellikleri belirleyici olur. - Geçiş yapılacaklar için hizmet süreleri ve diğer ilgili kriterler dikkate alınır; emeklilik veya yaşlılık aylığı almaya hak kazanmış olanlar geçişten çıkarılır ve iş sözleşmeleri feshedilir. - Geçiş kararları ilgili çalışanlara bildirilir ve çalışanlar belirlenen süre içinde hangi statüde çalışmak istediklerini yazılı olarak iletebilir. Tercih belirtilmezse karar uygulanır. - Geçiş yapılan çalışanların mevcut ücret seviyeleri korunur; ancak yalnızca genel toplu sözleşme artışları uygulanır ve herhangi bir özel ücret artışı yapılmaz. - Geçiş nedeniyle boşalacak geçici pozisyonlar iptal edilmiş sayılır; yeni geçişler bu şekilde tamamlanır. - Mevsimlik, kampanya işleri ve orman yangınıyla mücadele gibi belirli işler için sınırlı sürelerle geçici işçi çalıştırılmasına yönelik istisnalar ve gerekli onay süreçleri bulunabilir. - Engellilik durumu veya ağır engelli yakını bulunan çalışanlar için kurum içi yer değiştirme talebi değerlendirilebilir; engellilik devam ettiği sürece zorunlu yer değiştirme uygulanmaz, durumda değişiklik olursa yeniden değerlendirme yapılabilir. - Aile viya acil hallerde ücretsiz izin gibi ek haklar ve uygulama esasları belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde uygulanabilir.

Kanun 6461
2013-05-01

TÜRKİYE DEMİRYOLU ULAŞTIRMASININ SERBESTLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

- Demiryolu altyapısı ile tren işletmeciliği birbirinden bağımsız şekilde yönetilir; altyapı işletmecisi olarak TCDD görev yaparken tren işletmecisi olarak da TCDD Taşımılık A.Ş. faaliyette bulunur. - Hizmet kalitesinin artırılması ve maliyetlerin düşürülmesi hedeflenir. - Kamu tüzel kişileri ve ticari şirketler, altyapı inşa etmek ve/veya altyapı üzerinde işletmecilik yapmak üzere yetkilendirilebilir; bu işlemler, ticari şartlarda ayrımcılık yapmaksızın yürütülür. - Altyapı kullanım ücretleri, altyapı sahibinin ve diğer tren işletmecilerinin bakış açısıyla adil ve eşit şekilde belirlenir. - Tasarrufundaki altyapıya ilişkin olmayan alanlar da işletilmek, kiralanmak veya kullanılabilir hale getirilir; bazı durumlarda bu alanlar için bedelsiz kullanım hakları tesis edilebilir ve kullanım süresi sonunda varlıklar devletin malına geçer. - Kamu hizmeti yükümlülükleri, Bakanlık ile tren işletmecileri arasında yapılan sözleşmelerle belirlenir; hat boyu, sefer sayıları ve yolcu taşımacılığı ücretleri gibi ayrıntılar bu sözleşmelerde yer alır. - Kamu hizmeti yükümlülüğü kapsamında gerekli ödenekler bütçeden karşılanır. - Demiryolu ile karayolu kesişimlerinde demiryolu ana yol olduğu için geçiş üstünlüğü demiryoluna aittir; gerektiğinde üst/alt geçitler ve güvenlik önlemleri sağlanır. - Yeni yolun bağlı olduğu kuruluşlar tarafından emniyet nedeniyle gerekli düzenlemeler yapılır ve gerektiğinde yapılar kaldırılır. - Taşınmazlar üzerinden yapılan devirler için bedelsiz irtifak hakları tesis edilebilir; vergi veya harç gibi bazı işlemlerden muafiyetler uygulanabilir. - Taşınmazlar üzerinde yapılan kiralama ve kullanımların ecrimisil gibi bedelleri durumunda belirli geçiş süreçleri güvence altına alınır ve bazı işlemler için vergi ve harç muafiyetleri uygulanabilir. - Özel mevzuat gereği tescil ve devir işlemleri kamu maliyesinin uygun gördüğü kapsamda yürütülür; bazı taşıtlar ve kadrolar için yeni yapılanmalara uygun protokoller yapılabilir. - Transfer süreci tamamlanana kadar mevcut TCDD görevleri devam eder; devir ve tahsis süreçleri Bakanlık tarafından gözetilir ve ihtilaflar bu merciler aracılığıyla çözülür. - Altyapı yatırımlarının finansmanı, bütçe ve ilgili ilişkili mekanizmalar üzerinden sağlanır; altyapı yatırımları için gerekli planlamalar yapılır.

Kanun 6745
2016-09-07

YATIRIMLARIN PROJE BAZINDA DESTEKLENMESİ İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

Proje bazlı yatırımlara yönelik kapsamlı destek mekanizması getirerek yatırımcıların projelerini hızlandırmayı ve teknolojik, katma değerli üretimi teşvik etmeyi amaçlar. Teşvik kapsamı yatırım maliyetlerini azaltmaya ve yatırımın getirilerini artırmaya yöneliktir; kurumlar vergisi indirimi veya istisnası, gelir vergisi stopajı teşviki ile gümrük vergisi muafiyeti gibi mali avantajlar öngörülür. İnşa ve işletme aşamasında devlet arazisi üzerinde yatırım yapanlar için bedelsiz irtifak hakkı veya bedelsiz kullanım hakkı tesisi, tamamlanma ve istihdam hedeflerinin karşılanması halinde bedelsiz arazi devri gibi haklar tanınabilir; yatırım tamamlandıktan sonra bu hakların korunması şarttır. İşveren hisselerinin karşılanması suretiyle prim yükümlülüklerinin belirli bir süre için devlet tarafından karşılanması, yatırım döneminde enerji tüketim giderlerinin belirli bir kısmının karşılanması gibi mali destekler öngörülür; ayrıca yatırımın finansmanı için faiz veya kar payı desteği ya da hibe sağlanması imkanları sunulur. Yatırımlar için belirlenen sayıda nitelikli personel istihdamı halinde ücret desteği sağlanması gibi istihdam odaklı teşvikler bulunur; yatırım tutarının belirli bir oranını aşmayan ortaklık yapısı içinde halka arzı veya yatırımcıya satış imkanıyla yatırımlara ortak olunması sağlanabilir. Projelerin hızlı ve kolayca hayata geçirilebilmesi için izin, ruhsat ve diğer düzenleyici işlemlerinde istisnalar veya hızlandırılmış süreçler uygulanabilir; gerekli görüldüğünde altyapı yatırımları da karara bağlanabilir. Yatırımların uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenecek; bu esaslara uyulmaması halinde teşviklerin geri alınması ve ilgili vergi alacaklarının tahsiline ilişkin yaptırımlar uygulanabilir. Yatırım devri halinde devir alan yatırımcının aynı şartları yerine getirmesi durumunda mevcut teşviklerden yararlanması devam edebilir. Nükleer enerji projeleri ve uluslararası işbirliğiyle yürütülen ilgili yatırım projeleri için de teşviklerden yararlanma imkanı öngörülür. Teşvikler, genel olarak maliyet olarak karşılanır. Ek Madde kapsamında belirli nükleer enerji projeleri için özel teşvikler uygulanabilir.

CB Kararı 8566
2024-05-29

TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE AFGANİSTAN İSLAM CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA DİPLOMATİK PASAPORT HAMİLLERİ İÇİN VİZE YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜN KARŞILIKLI OLARAK KALDIRILMASINA DAİR ANLAŞMANIN 1/6/2024 TARİHİNDEN İTİBAREN UYGULANMASININ DURDURULMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 8566)

Belirli bir işlemin geçici olarak durdurulmasına karar verilmiştir. Bu durum, ilgili süreçlerin geçici olarak yapılamaması ve uygulamaların askıya alınması anlamına gelir.

CB Kararı 8323
2024-04-07

154 KV HASANÇELEBİ-MALATYA ENERJİ İLETİM HATTI PROJESİ KAPSAMINDA GÜZERGÂH DEĞİŞİKLİĞİ YAPILMASI GEREKTİĞİNDEN; 256 NUMARALI DİREK YERİNİN TÜRKİYE ELEKTRİK İLETİM ANONİM ŞİRKETİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ TARAFINDAN ACELE KAMULAŞTIRILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 8323)

Bu karar ile iletken hat geçiş alanında irtifak hakkı kurulması öngörülmekte ve gerektiğinde acil kamulaştırma uygulanabilir. Böylece hat için gerekli alanların kullanım hakkı güvence altına alınır ve projenin hızlı şekilde hayata geçirilmesi hedeflenir. Kullanıma konu olan arazilere ilişkin tazminat ve diğer uygulama süreçleri ilgili mevzuat çerçevesinde yürütülür.

Kanun 5718
2007-12-12

MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKINDA KANUN

Bu düzenlemede yabancı unsur taşıyan özel hukuk ilişkilerinde uygulanacak hukuk ve bu konudaki ihtilafın çözümüne ilişkin temel kurallar belirlenir. Taraflar arasındaki meselelerde hangi ülkenin hukukunun uygulanacağına karar verirken, hangi ülkenin yetkili olduğu ve yabancı kararların tanınması gibi meseleler de dikkate alınır. Yetkili hukuk, tarafların vatandaşlığı, yerleşim yeri veya mutad meskeni gibi bağlarla belirlenir; aksi kararlaştırılmadıkça bu bağlar esas alınır. Yetkili hukuk toplu olarak tarafların mutabakatıyla değiştirilebilir; aksi açıkça kararlaştırılmadıkça söz konusu hüküm uygulanır. Yabancı hukuk belirli bir olay için uygulanabilirken, bu hukuk kamu düzenine aykırı olduğunda Türk hukuku uygulanabilir. Yetkili yabancı hukukun uygulanmasının amacı ve kapsamı açısından Türk hukukunun doğrudan uygulanabilir kuralları da devreye girebilir. Hukukî işlemlerin şekline ilişkin esaslar, işlemin yapıldığı ülkenin veya esasta uygulanacak olan hukukun öngördüğü şekil kurallarına bağlıdır. Zamanaşımı, ilişkinin esasına uygulanacak hukuka tabidir. Ehliyet ve kısıtlılık gibi hususlarda haklar çoğunlukla kişinin millî hukukuna tabidir; bazı istisnai durumlarda Türkiye’deki mutad mesken hükümleri devreye girebilir. Vasiyet, gaiplik ve ölmüş sayılma gibi konularda karar verilecek kişinin millî hukuku belirleyici olur; bazı durumlarda malların bulunduğu ülke etkili olabilir. Nişanlanma ve evlilik gibi aile hayatı konularında ehliyet, şartlar ve geçerlik genelde tarafların millî hukukuna bağlıdır; evlilik şekli ise evliliğin yapıldığı ülke hukuku tarafından belirlenir; ortak evlilik hukuku, tarafların müşterek millî hukukuna bağlı olarak ya da Türk hukuku uygulanarak çözülebilir. Boşanma ve ayrılık konuları tarafların müşterek millî hukukuna göre incelenir; nafaka, velayet ve geçici önlemler Türk hukuku kapsamına girebilir. Evlilik malları konusunda taraflar mutabık kaldıkları millî hukukunu esas alabilir; aksi halde mutad mesken hukuku veya Türk hukuku uygulanır; taşınmazlar için ilgili ülke hukuku esas alınır. Soybağı ve soybağına ilişkin hükümler, çocuğun doğum anındaki millî hukuka göre kurulur; kurulamıyorsa çocuğun mutad meskeni veya diğer yakın bağlar dikkate alınır. Evlât edinme, vesayet ve kayyımlık gibi koruma tedbirleri ile ilişkilere ilişkin hükümler çoğunlukla tarafların millî hukukuna göre uygulanır. Nafaka ve miras gibi konularda uygulanacak hukuk, alacaklı veya mirasçıların çoğu duruma göre belirlenir; taşınmazlar ve muvazaa gibi durumlarda yerleşim ya da malın bulunduğu ülke etkili olur. Taşınır ve taşınmaz üzerindeki aynî haklar, hareket halindeki mallar ve taşıma sözleşmeleri gibi alanlarda uygulanan hukuk, malın bulunduğu ülke veya tarafların seçimlerine göre belirlenir; taşınmaz haklarında ise esas olarak taşınmazın bulunduğu ülke hukuku geçerli olur. Fikri mülkiyet haklarına ilişkin işlemlerde hangi ülkenin koruma talebinde bulunduğu esas alınır; taraflar arasında hukuk seçimi yapılmışsa o hukuk uygulanır. Sözleşmeden doğan borç ilişkilerinde, taraflar açıkça bir hukuk seçmezse en sıkı ilişkili olduğu hukuk uygulanır; bu, sözleşmenin kuruluşundaki mutad mesken veya işyeri gibi kriterlerle belirlenir. Taşınmazlara ilişkin sözleşmeler, taşınmazın bulunduğu ülke hukukuna tabidir. Tüketici sözleşmeleri için tüketicinin mutad meskeninin emredici hükümleri korunur; tarafların hukuk seçimi yoksa da mutad mesken hukuku uygulanır; bazı istisnalar paket turlar kapsamında uygulanmaz. İş sözleşmeleri, tarafların belirlediği hukuka tabidir; taraflar seçim yapmamışsa işçinin mutad işyeri hukuku uygulanır; işin sürekli olarak birden çok ülkede yapıldığı durumlarda esas işyerinin bulunduğu ülke uygulanır. Fikrî mülkiyet sözleşmeleri, tarafların seçtikleri hukuka tabidir; seçim yoksa işyeri veya mutad mesken hukuku uygulanır. Sözleşmeden doğan ilişkilerde, taraflarca sıkı ilişkiyle bağlanan başka bir hukuk varsa o hukuk uygulanabilir. İnsan hakları ile ilgili durumlarda zarar görenin seçimine göre ilgili ülkelerin yasaları uygulanabilir; bu, ihlâllerin niteliğine göre değişir. Haksız fiil durumunda zarar görenin veya zararın meydana geldiği ülkenin hukuku uygulanır; sigorta ilişkilerinde hak sahipleri doğrudan sigortacıyı hedef alabilir. Kişilik haklarının ihlâliyle ilgili talepler ve cevap hakları, çeşitli bağlara göre farklı ülkelerin hukukuna tabi olabilir. İmalât ülkesinin tercihi ve mutad mesken veya işyeri gibi kriterler zarar verenin veya zararın bulunduğu ülkeye göre belirlenir. Haksız rekabet konusunda talepler, piyasaya etki eden ülkenin hukukuna tabidir; rekabetin engellenmesi ve zararlar bu bağlamda ilgili ülke hukukuna göre çözümlenir.

CB Yönetmeliği 20146883
2014-10-22

GEÇİCİ KORUMA YÖNETMELİĞİ

- Bu yönetmelik, ülkeden ayrılmaya zorlanan yabancılar için geçici koruma olarak adlandırılan özel bir güvence sistemi kurar ve uygulanmasını düzenler; bu koruma, bireysel olarak uluslararası koruma statüsü verilmesini doğrudan sağlamaz. - Geçici korumadan yararlanabilecek kişiler, acil ve kitlesel akın durumlarında gelenler ve bireysel olarak uluslararası koruma statüsü belirlenemeyenler arasından belirlenir. - Geçici koruma kapsamına alınanlar Türkiye’de kalış süresi boyunca güvenlik, barınma ve temel ihtiyaçlarının karşılanması dahil belirli haklara sahip olur; ancak bu koruma, daha sonraki uluslararası koruma başvurularının otomatik olarak kabulü anlamına gelmez. - Belirli koşullarda ve nitelikteki kişiler geçici korumadan yararlanamaz veya yararlandıysa korumaları iptal edilebilir; bu, ciddi suç işlemek veya insanlığa karşı suçlar gibi ağır gerekçeleri kapsar. - Geçici koruma kararları ana yetkili bir makam tarafından alınır ve uygulama ile içeriğiyle ilgili hususlar daha ayrıntılı olarak belirlenir; bireysel kararlar ise ilgili kurumlar tarafından yürütülür. - Geçici koruma kapsamında bulunan yabancılar için geçici barınma merkezleri kurulur; bu merkezlerde güvenlik ve gerekli hizmetler sağlanır; aile üyelerinin aynı yerde barındırılma imkanı da mümkün olabilir. - Geçici koruma uygulanırken, yabancıların ülkeye kabulü ve sınır kapılarından giriş/çıkış işlemleri organize edilir; belgeli veya belgesiz gelenlere gerekli tedbirler uygulanır; sınır güvenliği kontrolleri yapılır. - Geçici koruma süreci boyunca bireysel uluslararası koruma başvuruları işlemeye alınmaz; bu, korumanın uygulanabilirliğini güçlendirmek amacıyla yapılır. - Geçici korumanın sona ermesi veya kısmi/kalıcı olarak değiştirilmesi halinde, ülkelerine dönüş ya da ülkede kalmaya devam etmek gibi seçenekler değerlendirilebilir ve uygulanır; bu süreçte gerekli süreler ve koşullar belirlenir. - Geçici koruma kapsamındaki kişilerin yeniden Türkiye’ye gelmesi veya durumlarının tekrar ele alınması gerektiğinde, ilgili otoriteler tarafından uygun kararlar alınabilir. - Özel ihtiyaç sahibi kişiler için psikososyal destek ve uygun diğer hizmetler sağlanır; bu destekler bireylerin uyum ve yeniden topluma entegrasyonlarına katkı sağlar.