10 / 771 sonuç gösteriliyor

Kanun 4708
2001-07-13

YAPI DENETİMİ HAKKINDA KANUN

Bu kanunun pratik amacı, can ve mal güvenliğini ön planda tutarak yapıların imar planına, fen, sanat ve sağlık kurallarına uygun şekilde projelendirilmesini ve inşa edilmesini denetim yoluyla güvence altına almaktır. Tüm yapılarda denetim hizmetinin, yapı denetim kuruluşları tarafından yürütülmesi öngörülür; bu kuruluşlar yalnızca yapı denetimiyle uğraşan ve mimar/ mühendis kökenli ortaklıklardan oluşur. Yapı sahibi ile denetim kuruluşu arasında kurulan hizmet sözleşmesi, denetim sürecinin temel çerçevesini oluşturur ve sürecin ruhsat ile kullanma izni aşamalarında belirleyici rol oynar. Denetim kuruluşları, yapının zemin ve temel çalışmaları ile uygulama projelerini inceler, kullanılan malzeme ve imalatın proje ve standartlara uygunluğunu kontrol eder, gerekli laboratuvar denetimlerini yaptırır ve sonuçları ilgili idarelere raporlar. Ruhsat eki projelere aykırılık tespit edildiğinde durum ilgili idareye bildirilir; ayrıca iş sağlığı güvenliği planlarının uygulanması için gerekli tedbirlerin alınması yönünde yapı müteahhidine yazılı olarak uyarıda bulunulur ve uyulmadığında adil süreçler işletilir. Yapı hasarı ve kusurlar konusunda denetim kuruluşu ile çalışanları belirli kapsamlar içinde sorumluluk taşır; dış etkenlerden kaynaklanan hasarlarda ise sorumluluk sınırlı olabilir. Tamamlanan yapılarda, kamuya ve ilgili mercilere yapı hakkında teknik ve genel bilgileri içeren bir yapı kimlik sertifikası sunulur. Merkez ve illerde kurulacak yapı denetim komisyonları, denetim süreçlerinin gözetimini ve düzenlenmesini sağlar. Yapı denetimi hizmetlerinin organize edilmesi için elektronik usuller uygulanır; sözleşmelerin şartları, hizmet bedelleri ve yürütülen yükümlülükler net olarak belirlenir; belirli durumlarda inşaatın durdurulması gibi idari tedbirler uygulanabilir. Yapı denetim kuruluşları, görevi dışında ticari faaliyetlerde bulunamaz; denetim personeli de bu kapsama dahil olarak ek ticari işlerle meşgul edemez. Genel olarak amaç, yapıların güvenli, standartlara uygun ve kontrollü bir şekilde tamamlanmasını sağlayarak kullanıcıların güvenliğini artırmaktır.

Kanun 2872
1983-08-11

ÇEVRE KANUNU

Çevrenin korunması, iyileştirilmesi ve kirliliğin önlenmesi amacıyla toplumun her kesimi sorumluluk sahibidir ve katılım önemlidir. Çevreyle ilgili kararlar alınırken sürdürülebilir kalkınma ilkesi gözetilir; çevre maliyetlerinin hesaplanması ve gerekli tedbirlerin alınması esastır. Kirletenler, kirliliği önlemek, zararları gidermek veya azaltmak için gerekli önlemleri almakla ve mali sorumluluğu üstlenmekle yükümlüdür. Her türlü atığın alıcı ortama zarar verecek şekilde verilmesi yasaktır; kirliliğin meydana gelmesi durumunda ilgili taraflar müdahale etmek ve etkileri azaltmak için gerekli tedbirleri alır. Biyolojik çeşitlilik ile ekosistemlerin korunması önceliklidir; bölgeler ve havza bazında çevre düzeni planları yapılır ve koruma statüsü kazanmış alanlar planlarda gösterilir; sulak alanlar korunur ve bu alanlarda uygun kullanımlar sağlanır; nadir ve tehdit altındaki türler korunur; balıkçılık ve su ürünleri istihsali için hassas alanlarda belirli sınırlamalar uygulanır. Atıksu yönetimi ve su kirliliğinin önlenmesi için alıcı ortamlara deşarj standartlarına uyum sağlanır; atıksu arıtımı ve gerekli altyapı yatırımlarıyla kirliliğin etkileri azaltılır; bazı durumlarda ileri arıtım yöntemleri kullanılır. Çevresel etki ve stratejik çevresel değerlendirme çalışmalarıyla planlar ve programlar ile projelerin çevresel etkileri önceden belirlenir; olumsuz etkilerin azaltılması için gerekli önlemler öngörülür ve karar vericilere yönlendirme sağlanır. Çevre yönetimi, doğal ve yapay çevrenin sürdürülebilir kullanımını sağlayacak politika ve uygulamaların hayata geçirilmesini kapsar; ilgili yönetim birimlerinin kurulması ve yetkilendirilmesi yoluyla uygulanır. Kamuoyunun çevre konusunda bilinçlendirilmesi ve bilginin paylaşılması teşvik edilir; çevreyle ilgili mevcut bilgiye erişim sağlanır. Maliyetler ve sorumluluklar açısından kirleten tarafından gerekli harcamaların karşılanması esas alınır; gerektikçe kamu kaynakları da bu kapsamda kullanılabilir.

CB Yönetmeliği 3413
2021-01-07

6831 SAYILI ORMAN KANUNUNUN EK 16 NCI MADDESİ KAPSAMINDA ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARMA İŞLEMLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

- Bu yönetmeliğin amacı orman sınırları dışına çıkarılabilecek yerleri ve çıkarılamayacak alanları belirlemek ve uygulama usullerini netleştirmektir. - Çıkarım için talep toplama süreci başlatılır ve ilgili belgeler toplanır. - İnceleme heyeti kurulur; talep ve belgeler incelenir; sınır koordinatları ve haritalar rapora eklenir. - İnceleme raporuna dayanılarak talebin uygun olup olmadığı bildirilir; uygun bulunan durumda sınır değişikliği için gerekli aşamalara geçilir. - Nihai karar alındığında sınır belirlenir ve orman sınırları dışına çıkarma işlemi uygulanır. - Sınır dışına çıkarılan alanlar parsel numaralandırılır, ölçülür ve haritalara işlenir; haritalarda gösterilir. - Orman vasfını yitiren alanlar tarımsal veya yerleşim amaçlı kullanıma açılır ve tapuda tescil edilir. - Taşınmazlar ormana tesis etmek amacıyla tahsis edilip teslim edilir. - Tutanaklar ilan olunur, itiraz süreleri ve süreçleri uygulanır; kararlar kesinleştiğinde itiraz süreci tamamlanır. - Dosyalar derlenir ve denetim için ilgili yerlere iletilir.

Kanun 6001
2010-07-13

KARAYOLLARI GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN HİZMETLERİ HAKKINDA KANUN

Bu Kanunun uygulamasıyla Karayolları Genel Müdürlüğü, karayollarını üç ana sınıfta (otoyolları, devlet yollarını ve il yollarını) kapsayacak şekilde planlar, yönetir ve bu yolların kamu yararı ve milli ihtiyaçlar doğrultusunda geliştirilmesini sağlar. Karayolları ağının hangi yolları kapsayacağına ilişkin kararlar ilgili kurumların görüşleriyle birlikte Bakanlık onayıyla uygulanır; hak ve sorumluluklar, bu ağlardan çıkarılan yollar için gerekli bildirimlerin yapıldığı andan itibaren ilgili idarelere devredilir. Geçiş ve kullanım koşullarıyla ilgili olarak geçiş ücretli yollar ve erişme kontrolü uygulaması, Genel Müdürün teklifi üzerine Bakanın onayıyla belirlenir; ücretler, yolun sınıfı, trafik yoğunluğu ve diğer ilgili faktörler dikkate alınarak belirlenir ve sözleşmelere uygun şekilde uygulanır. Ücretli olmayan kesimler ile işletme hakkı verilen veya devredilen alanlar için geçişler genel hükümler doğrultusunda belirlenir. Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantılar ve şehir geçişleri, Genel Müdürlük önerisi ve Bakanlık ile belediyelerin ortak kararıyla düzenlenir; erişim kontrollü yol çevresindeki taşınmaz sahiplerinin doğrudan giriş-çıkış hakları yoktur ve bağlantıların ulaşımı toplayıcı yol veya bağlantı noktaları üzerinden sağlanır. Belediyeler ve mücavir alanlar dışında kalan yerlerde imar planı çalışmalarında Genel Müdürlük görüşü aralıklı olarak dikkate alınır; kesinleşen güzergâh planları imar planlarına işlenir ve bu süreçler koordineli yürütülür. Tesisler ve yapılarla ilgili olarak erişme kontrollü karayolları sınırları içinde Genel Müdürlük izniyle kurulacak tesisler, mimari ve mühendislik sorumluluğu Genel Müdürlükte olmak üzere plan, ruhsat ve lisans süreçlerine tabi değildir; ancak bu tesislerin bulunduğu alanlar karayoluna bağlı olarak yürütülür ve ilgili izinler bu kapsamda değerlendirilir. Kamulaştırma ve trampa yetkileri, gerekli taşınmazların temini için Genel Müdürlük tarafından kullanılır; trampa yoluyla taşınmazlar kamu yararı amacıyla uygun görüldüğünde değiş tokuş edilerek kullanıma alınır; kamulaştırılan taşınmazlar devlet malı olarak kabul edilir. Genel Müdürlüğün mal ve gelirleri devlet malı hükmünde olup haczedilemez; bazı vergilerden ve harçlardan muaf olabilir; gelirler vergiden istisnai olarak etkilenebilir; bu muafiyetler mevzuat çerçevesinde uygulanır. Güzergâh planları ve imar planı uyumu üzerinde yoğun bir koordinasyon vardır; güzergâhlar, imar planlarına işlenmek üzere belediye ve ilgili kurumlarla paylaşılarak değerlendirilir; itirazlar Genel Müdürlükçe karara bağlanır ve karayolu güzergâhı kesinleşince ilgili kurum ve kamu kurumlarına bildirilir; jeolojik, jeoteknik ve fotogrametrik raporlar bu süreçlerde temel alınır. Çevre ve güvenlik açısından, karayolları kenarında atık bırakılması yasaktır; güvenlik ve trafik güvenliğinin sağlanması amacıyla gerektiğinde müdahaleler Genel Müdürlük gözetiminde veya yetkili makamlarca gerçekleştirilir ve zarar veya masraflar sorumlu kişilerden talep edilir. Ulaşımın sürekliliği amacıyla, erişme kontrolü uygulanması nedeniyle yolların kapatılması durumunda, taşınmaz sahipleri için en kısa mesafeden alternatif erişim sağlanır ve bu haklar korunur. Özetle, bu yapılandırma karayolları ağını planlama, sınıflandırma, erişim ve geçiş koşullarını belirleme, kamulaştırma ve taşınmaz temin süreçlerini düzenleme, bağlantı ve şehir geçişlerini koordine etme, tesisleşme ve güvenlik konularını merkezi bir yönetim altında tutar; kamu yararı, çevre güvenliği ve imar alanıyla uyum ilkeleri doğrultusunda karar alınmasını ve uygulanmasını hedefler.

CB Yönetmeliği 20059668
2005-12-14

YIPRANAN TARİHİ VE KÜLTÜREL TAŞINMAZ VARLIKLARIN YENİLENEREK KORUNMASI VE YAŞATILARAK KULLANILMASI HAKKINDA KANUNUN UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

Aşağıdaki özet, yenilenerek korunması ve yaşatılarak kullanılmasına ilişkin uygulama yönetmeliğinin pratik etkilerini taraflar açısından sade ve tarafsız biçimde yansıtmaktadır. - Yıpranmış tarihi ve kültürel varlıkları içeren bölgeler yeniden inşa ve restore edilerek konut, ticaret, kültür, turizm ve sosyal donatı alanlarıyla kullanılır; bu süreçte bölgenin afet riskleri azaltılır ve alanın ekonomik-kentsel işlevselliği artırılır. - Yenileme alanları net sınırlarıyla belirlenir ve planlama ile uygulama için gereken koordinasyon sağlanır; proje tüm çalışmaları bu alan içinde yürütülür. - Süreç, bölge halkı ve taşınmaz sahipleri başta olmak üzere ilgili paydaşları bilgilendirme ve görüşlerini alma ilkesine dayanır; gerektiğinde geniş katılımlı toplantılar ve danışma mekanizmaları oluşturulur. - Uygulama birimi adıyla bir koordinasyon yapısı kurulur; mali, idari ve teknik yürütümden sorumlu olur, diğer mahalli idarelerle gerektiğinde ortak çalışmalar koordine edilir. - Taşınmazların özel mülkiyeti durumunda taraflar aralarında anlaşarak proje kapsamındaki işlemleri belirler; anlaşma sağlanamazsa, proje amaçlarına uygun olarak kamulaştırma veya diğer hukuki yollarla çözüm yoluna gidilir ve ödemeler belirlenen esaslar çerçevesinde gerçekleştirilir. - Kamuya ait bazı taşınmazlar proje gerekliliğine bağlı olarak devredilir veya proje içinde yeniden konumlandırılır; değerli veya karşılıklı fayda sağlayan düzenlemeler yapılabilir. - Yenileme alanında tescilli yapıların korunması için rölöve, restitüsyon ve restorasyon gibi projeler hazırlanır; korunması gereken yapılarla ilgili karar ve uygulamalar koruma mekanizmalarına göre yürütülür. - Altyapı ve ulaşım projeleri öncelikli olarak ele alınır ve bu alanlarda ilgili kurumlar işbirliği içinde çalışır; gerekli durumda genel planlama prensipleri devreye girer. - Projede kamusal kurumlar ile özel sektör veya gerçek/tüzel kişiler arasında katılım, ortak çalışma ve mutabakatlar mümkün olup proje bütünlüğünün bozulmaması esasına dayanır. - Projelerin uygulanması etaplar halinde yönetilebilir; etap projeleri onay mekanizmalarıyla yürürlüğe girer ve tescilli taşınmazlar için özel uyarlamalar uygulanabilir. - Proje bedelleri ve finansmanla ilgili süreçler, mali yükümlülüklerin adil ve şeffaf bir şekilde karşılanmasını amaçlar; gerekli koşullarda karşılıklı menfaatler gözetilir. - Proje kapsamı içinde kamu yararı açısından gerekli görülen taşınmazlar için katılım, anlaşma ve kamulaştırma süreçleri, işin amacı doğrultusunda yürütülür ve planlanan sonuçlara ulaşılması hedeflenir. - Proje uygulama süreçlerinde risk yönetimi ve güvenlik önlemleri dikkate alınır; bölgede oluşabilecek olumsuzluklar için gerekli tedbirler alınır ve izlenir.

Kanun 2873
1983-08-11

MİLLİ PARKLAR KANUNU

Bu metnin pratik etkileri şu şekilde özetlenebilir: - Belirlenen milli parklar, tabiat parkları, tabiat anıtları ve tabiatı koruma alanları, doğal değerlerin bozulmadan korunması, geliştirilmesi ve yönetilmesi amacıyla özel bir koruma ve yönetim çerçevesine alınır. - Bu alanlarda gerekli gelişme ve kullanım planları hazırlanır; iskan ve yapılaşma, planlara uygun projeler ve onay süreçleri çerçevesinde yürütülür. - Kamu yatırım ve projeleri için izinler verilir ve uygulamalar denetlenir; tarihi ve arkeolojik alanlarda çalışmalar için özel izinler gereklidir. - Turizm amaçlı bina ve tesisler için izinler verilebilir; ilgili haklar ve kullanımlar belirli süreler için tesis edilebilir; süre sonunda tesislerin devri ve değer üzerinden uzatma olanakları bulunabilir. - Kamuya ait alanlarda yapılan ya da yapılacak kullanımlar için belirlenen sınırlar dışına çıkılmaz; bu alanlarda kullanım izni ve irtifak hakları sınırlanabilir. - Ardında maden ve petrol arama/işletme ruhsatları, korunması gerekli alanlarda, uygunluk ve koruma koşulları göz önünde bulundurularak verilir. - Alanlarda altyapı ve hizmetler, koruma ve yönetim amaçları doğrultusunda ilgili yetkili kurumlar tarafından gerçekleştirilir ve işletilir. - Kaynakların geliştirilmesi amacıyla koruma ve çok taraflı kullanım dengesi gözetilerek teknik uygulamalar yapılır; belirli yerlerde üretim, avlanma ve otlatmaya yönelik izinler verilebilir. - Tabiat alanlarında doğal denge, yaban hayatı ve ekosistem korunur; bozulacak veya bozabilecek her türlü müdahale ile kontrollü olmadan yapı ve tesis kurulması engellenir. - Tescil açısından kamu arazileri ve mevcut tesisler üzerinde yetkisiz tescil işlemleri yasaktır; gerektiğinde müdahale ve el koyma yürütülür. - Koruma görevlileri ve alan kılavuzlarıyla ziyaretçi yönetimi, eğitim ve bilgilendirme faaliyetleri yaygınlaştırılır; yöre halkı bu süreçte alan kılavuzluğu konusunda eğitilir. - Uygulama ve yönetişim için gerekli yönetmeliklerin çıkarılması ve uygulanması sağlanır; bu kapsamda planlar ve sorumluluklar netleşir. - Koruma alanlarında yasa dışı fiiller ve tahribatlar için cezai yaptırımlar uygulanır ve artırılabilir. - Mevzuat değişiklikleri ve geçici hükümler, mevcut hakların korunması ve giriş ücretleri ile cezaların uygulanması üzerinden süreçleri etkiler. - Yürürlük ve uygulanabilirlik, kanunun belirlediği kapsamda hayata geçirilir.

CB Yönetmeliği 20123682
2012-09-08

EĞİTİM ÖĞRETİM TESİSLERİNİN KİRALAMA KARŞILIĞI YAPTIRILMASI İLE TESİSLERDEKİ EĞİTİM ÖĞRETİM HİZMET ALANLARI DIŞINDAKİ HİZMET VE ALANLARIN İŞLETİLMESİ KARŞILIĞINDA YENİLENMESİNE DAİR YÖNETMELİK

- Eğitim öğretim tesislerinin yapımı veya yenilenmesi süreçleri, belirlenen temel standartlar ve planlar doğrultusunda kira karşılığı özel hak sahibi kişilerce yaptırılabilir; bu sayede kamu yatırım süreci özel finansmanla yürütülebilir. - Tesisler içinde eğitim hizmetleri dışındaki alanların (örneğin otoparklar, spor tesisleri, konaklama tesisleri, konferans merkezleri ve benzeri alanlar) işletilmesi yükleniciye bırakılabilir; bu alanların işletilmesi karşılığında kira bedelleri ve yüklenicinin sorumlulukları belirlenir. - Yüklenici, gerekli finansmanı sağlamak üzere finans kurumlarıyla çalışabilir; finans kurumlarının denetimi ve müdahale hakları sözleşmede tanımlanır. - İhaleler şeffaflık, rekabet ve kamu denetimi ilkeleriyle yürütülür; en uygun ekonomik teklif öncelikli olarak kabul edilir. - Proje için ön fizibilite, ön proje ve temel standartlar gibi aşamalar zorunlu olarak hazırlanır; ihale dokümanları bu belgelerle uyumlu şekilde oluşturulur. - Kira bedelleri ve sözleşme süreleri bütçe ve kamu yararı çerçevesinde belirli kurallara bağlanır; yükleniciye verilen haklar ve yükümlülükler dengeli biçimde dağıtılır. - Mevcut tesislerin yenilenmesi veya ek binaların yapılması da yükleniciye yaptırılabilir; bu durumda ilgili giderler ve işletme sorumlulukları sözleşme hükümlerine göre belirlenir. - Üst hakkı düzenlemesiyle, yatırım yapılan taşınmazlar üzerinde yüklenici lehine uzun süreli hak tesis edilebilir ve bu haklar belirli koşullar altında kullanılabilir; böylelikle yatırımın geri dönüşü güvence altına alınır. - Özel eğitim tesisleri ve özel alanlar için özel durumlar değerlendirilerek alan ve finansman planları uygulanabilir. - Ön proje ve tasarım süreçlerinde rekabetçi süreçler ve gerektiğinde yarışma gibi seçenekler kullanılabilir.

Kanun 6831
1956-09-08

ORMAN KANUNU

Orman olarak sayılan alanlar, tabii ve emekle yetiştirilen ağaç topluluklarının bulunduğu yerleri kapsar; bazı alanlar ise orman sayılmaz. Bunlar arasında sulaklıklar, step örtüsüyle kaplı alanlar, her türlü dikenli ve çalı türleriyle kaplı alanlar, parklar, eski mezarlıklar içindeki ağaçlar ve tarım arazileri olarak kullanılan, orman içinde bulunan veya bitişiğinde bulunan belirli ağaç ve ağaççıklar yer alabilir. Ayrıca sahipli arazide bulunan ve civarındaki ormanlarda doğal olarak yetişmeyen ağaçlar ile bazı özel kullanımdaki araziler de orman sayılmama kapsamına girebilir; bazı durumlarda yabancı türlerle veya tarımsal amaçlarla kullanılan araziler de bu kapsam dışı kalabilir. Bu kapsam dışına çıkartılan alanlar, devlet, kamuya ait kurumlar veya özel sahipler adına orman sınırlarının dışına alınabilir; çıkartılan bu yerler taşınır veya tescil süreçleriyle kayıt altına alınır ve bu işlemler kesinleşir. Orman sınırları dışına çıkartılan alanlar dışında, orman sınırlarında daraltma yapılamaz. Belirli şartlarda muhafaza ormanları, milli parklar ve üretim ormanı gibi nitelikler korunur. Ayrıca bazı alanlar, korunması gerekli bulunduğunda ya da tarihi, estetik, turistik değerler nedeniyle orman rejimine alınabilir. Ormanlar, devlet ormanları, kamuya ait ormanlar ve özel ormanlar olarak sınıflandırılır; ayrıca bu kategoriler içinde koruma ve üretim işlevlerini ifade eden alt tipler bulunur. Ormanların yönetimi ve denetimi, orman idaresinin sorumluluğundadır; diğer sahipler ise ormanlarla ilgili işlemlerden denetime tabidir. Orman kadastrosu adı verilen sınır belirleme çalışmaları, belirli komisyonlar tarafından yürütülür; ilanlar yapılır, itirazlar için belirli süreler öngörülür ve başvuru sahiplerinin katılımı sağlanır. Sınır noktaları yerinde tespit edilerek haritalara işlenir; tespit edilen sınırlar değiştirilemez ve kayıtlar ilgili kurullarca onaylanır. Kadastro çalışmalarında harita ve ölçüm işlemleri uzmanlar tarafından yapılır ve kontrol, onay süreçleriyle tamamlanır. Kesinleşen tutanak ve haritalar ilan edilir; itirazlar süresi dolduktan sonra kararlar kesinleşir. Sınır dışına çıkarılan veya kadastroyla belirlenen yerler üzerinde, fiilen orman olan alanlar tespit edilip gerektiğinde orman vasfı sürdürülür veya yasal kayıtlarla gerekli işlemler yapılır. Bu süreçler sonucunda yapılan tasarruflar için belirli ödemeler ve bedeller uygulanır; ancak bazı durumlarda, uygulama süresi içinde satış işlemleri tamamlanana kadar bu bedeller alınmaz. Noktaların, taşların ve işaretlerin korunması zorunludur; bu işaretlerin yer değiştirilmesi veya zarar görmesi yasaktır.

Kanun 3402
1987-07-09

KADASTRO KANUNU

Kadastral çalışmaların amacı, taşınmazların sınırlarını arazi ve harita üzerinde belirleyerek hukuki durumlarını tespit etmek ve tapu sicilinin güvenilirliğini sağlamaktır. Sınırların belirlenmesi ve ilanı - Her çalışma alanında sınırlar, ilgili mahalle, köy ve belediyelerin sınırları içinde belirlenir ve duyurularla ilgili taraflar bilgilendirilir. - Çalışma alanı bölgesel plana uygun şekilde belirlenir ve gerektiğinde yetkili mercilerin onayıyla uygulamaya alınır. - Kadastro çalışmalarının başlanması ve sınırın tespitine ilişkin duyurular yapılır. Kadastro ekibi ve görev dağılımı - Kadastro ekibi ve komisyonu, uzmanlar, muhtarlar ve bilirkişilerden oluşur. - Ekip, teknik incelemeler ve bilgi toplama süreçlerinde tarafların beyanlarını, harita, tapu ve vergi kayıtları ile diğer belgeleri değerlendirir. - Orman alanlarıyla ilgili kadastro çalışmaları özel gereklilikler içerebilir ve ilgili uzmanların katılımı sağlanır. Sınırlandırma ve tespit işlemleri - Taşınmaz malların sınırları, mevcut belgeler ve tarafların beyanları ışığında incelenir; sınırlar harita veya krokiler üzerinde gösterilir ve ihtilaflar için çözümler aranır. - Görüş ayrılıkları olduğunda konunun gerekçeli olarak çözümlenmesi için kadastro komisyonuna yönlendirme yapılabilir. - Çalışma alanında toplu bulunan taşınmazlar için iddia durumları incelemeye alınır ve sınırlar tespit edilerek tutanak haline getirilir. - İlgili merciler gözlemci olarak katılabilir. İtirazlar ve komisyon incelemesi - Kadastro tutanağı hazırlandıktan sonra itirazlar kabul edilebilir; itirazlar belge temelli olmalıdır. - İtirazlar kadastro komisyonu tarafından envanterine alınır ve gerekçeli kararlar ile sonuçlandırılır. - Gerektiğinde bilirkişilerden ve muhtardan bilgi alınarak kararlar pekiştirilir veya kanunî çerçevede mahkemeye devredilir. İlan ve kesinleşme - Kadastro sonuçları ilan edilerek hak sahiplerine itiraz ve dava hakları hatırlatılır; ilan süresi dolduğunda kararlar kesinleşir. - Kesinleşen sınırlar ve haklar tapu kütüklerine kaydedilir; ilan edilen haklar ve sınırlar konusunda başka itirazlar sınırlı hale gelir. - Kesinleşen tutanaklar dışında kalan eski kayıtlar işlem görmez hale gelir. Mülkiyetin tespiti - Tapuda kayıtlı taşınmazlar için, kayıt sahibi veya mirasçıları adına hak tespiti yapılabilir; kayıt sahibi yoksa zilyetlik esaslarına göre hak tespiti uygulanabilir; zilyetliğin ispatı için çeşitli kanıtlar (belgeler, beyanlar, tanık) değerlendirilebilir. - Tapuda kayıtlı olmayan taşınmazlar için de uzun süre aralıksız ve çekişmesiz zilyetlik ispatı ile hak tespiti yapılabilir; sulu ve kuru araziye ilişkin sınır ve pay paylaşımı incelenir. - Taşınmazın bir kısmının veya belirli bir payının ayrılması mümkünse, bu pay zilyetlikteki kişiye tespit edilebilir. Taksim ve paylaştırma - Kayıtlı veya kayıt dışı taşınmazların paylaşıma konu edilen kısımları, belge veya bilirkişi/tanık beyanlarıyla sabit olduğu durumda zilyetlikler paylara göre tespit edilir. Orman ve kadastroya özel hükümler - Orman alanları için özel işlemler uygulanır; orman sınırları kadastro kapsamında tespit edilip gerektiğinde ilgili mühendisler dahil edilerek çalışmalar yürütülür. - Orman kadastrosu tamamlandığında bu sınırlar geçerli sayılır. Değerlendirme ve düzeltme süreçleri - Çalışmalarda hatalar veya eksiklikler tespit edildiğinde gerekli düzeltmeler yapılır ve tutanaklar güncellenir. - Teknik ve hukuki sonuçlar gerektiğinde kadastro mahkemesine devredilerek çözümler üretilir. - Kadastro çalışmalarıyla elde edilen yeni durumlar, mevcut kayıtlarla uyumlu olacak şekilde düzenlenir ve işlemler buna göre yürütülür.

Kanun 5225
2004-07-21

KÜLTÜR YATIRIMLARI VE GİRİŞİMLERİNİ TEŞVİK KANUNU

Bu mevzuat, kültür yatırımlarını ve kültür girişimlerini teşvik etmek amacıyla yatırımcı ve girişimcilerin belge alarak belirli avantajlardan yararlanmasını sağlar. Teşvik kapsamında kültür merkezlerinin yapımı, onarımı ve işletilmesi ile bunlara bağlı alanlarda çalışmalar yapılabilir; ayrıca kütüphane, müze, arşiv, galeriler, sahne sanatları ve benzeri faaliyetlerin yapıldığı mekânlar ile kültürel ve sanatsal alanlara yönelik çalışmalar desteklenir. Taşınmaz mal tahsisi ve bedelsiz haklar sağlanabilir; kamu arazilerinin kullanımına ilişkin kolaylıklar ve uygun koşullarla tahsisler yapılır. Vergi ve sosyal güvenlik konularında indirimler ve destekler uygulanabilir; bu kapsama giren işletmeler için vergi stopajı indirimi, sigorta prim ödemelerinde destek ve enerji ile su giderlerinde kolaylıklar söz konusu olabilir. Belgeli yatırım veya girişimlerde yabancı uzman personel ve sanatçı çalıştırılmasına imkan verilir; ilgili izinlerle sınırlı olmak üzere çalışan sayısı ve süreye ilişkin düzenlemeler uygulanabilir. Faaliyetlerin hafta sonu ve resmi tatillerde sürdürülmesi olanaklı kılınabilir; altyapı hizmetlerinin temini için kamu kurumlarının öncelikli çalışması öngörülür. Belgelendirme süreçleri ve denetim mekanizmaları ile hangi faaliyetlerin teşvikten yararlanabileceği belirlenecek ve gerektiğinde denetim sonucunda belgenin iptali veya cezai yaptırımlar uygulanabilir. Projelerin güvenli ve sürdürülebilir biçimde yürütülmesi için uygun gördürülen altyapı ve raporlama yükümlülükleri hayata geçirilir; değişiklikler, devirler ve faaliyetin sona ermesi durumunda teşviklerin uygulanabilirliği kurallara bağlanır.