10 / 287 sonuç gösteriliyor

CB Kararı 4092
2021-06-22

DEVLET DESTEKLİ TİCARİ ALACAK SİGORTASI SİSTEMİNE DEVLET TARAFINDAN TAAHHÜT EDİLECEK REASÜRANS DESTEĞİNE DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 4092)

Bu karar, küçük ve orta ölçekli işletmelere yönelik devlet destekli ticari alacak sigortası sisteminde reasürans desteğini devreye alır. Reasürans desteği, sigorta ettirilen risklerin devlet tarafından karşılanan payını belirli şartlar altında güvenceye alır. Desteğin uygulanabilir olması için ilgili paylar için devletin taahhüdü söz konusu olur. Desteğin maliyeti, iptaller düşüldükten sonra yazılan prim üzerinden hesaplanır. Gerektiği durumda bu tutar, kamu budgetünden karşılanır ve ödemeler genel bütçeye gelir olarak kaydedilir. Merkez hesaplamaların, gerekli bildirimlerin ve ödemelerin doğru ve zamanında yapılmasından sorumludur ve reasürans anlaşmalarını düzenleme yetkisine sahiptir. Bu karar, sistemi işleten kuruma devletin garanti kapsamını kullanarak sigorta kapsamını genişletme imkanı verir. Ayrıca bu karar, mevcut düzenlemelerle paralel olarak uygulanır.

CB Kararı 2326
2020-03-30

DEVLET DESTEKLİ TİCARİ ALACAK SİGORTASI SİSTEMİNE DEVLET TARAFINDAN TAAHHÜT EDİLECEK REASÜRANS DESTEĞİNE DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 2326)

- Devlet destekli ticari alacak sigortası sistemi kapsamında devletin reasürans desteği sağlanır. - Reasürans desteği, sigorta sözleşmelerinden kaynaklanan ve transferi mümkün olmayan risk payını kapsar. - Sistem içinde sigorta şirketinde kalan risk payı için reasürans desteği taahhüt edilir. - Finansman, gerekli durumda devlet bütçesi üzerinden Merkez’e ödenir ve destek sağlanır. - Merkez, hesaplamaların doğru yapılmasından ve ödemelerin gerektiği şekilde gerçekleştirilmesinden sorumludur. - Merkez, devletin taahhüt ettiği reasürans desteğini azaltacak şekilde reasürans sözleşmeleri yapmaya yetkilidir. - Merkez, hesaplanan tutar ve ödemelerle ilgili bilgileri ilgili makamlara bildirir ve gerektiğinde ödemeleri gerçekleştirir. - Hesaplanan destek ve diğer gelirler bütçe kuralları çerçevesinde yönetilir; aşan tutar belirli bir süre içinde Bakanlık bütçesine aktarılır. - Bu karar, küçük ve orta ölçekli işletmelerin ticari alacak sigortasına erişimini güvence altına almayı ve sistemin istikrarını sağlamayı amaçlar.

CB Kararı 4637
2021-10-28

TARIM SİGORTALARI HAVUZU TARAFINDAN 2021 YILINDA KAPSAMA ALINACAK RİSKLER, ÜRÜNLER VE BÖLGELER İLE PRİM DESTEĞİ ORANLARINA İLİŞKİN KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 4637)

Belirli ilçelerde uygulanacak bir pilot proje kapsamında ekmeklik ve makarnalık buğday ürünlerinde hasat sonrası meydana gelen ve beklenen fiyat arasındaki fark nedeniyle oluşabilecek gelir kaybını güvence altına almak amaçlanmaktadır. Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı çiftçilerin kişisel, ürün ve arazi bilgilerinin dikkate alınarak Tarım Sigortaları Havuzu tarafından teminat kapsamına alınması öngörülmektedir. Bu teminattan yararlanma için gerekli finansman ilgili bütçeden karşılanacaktır. Uygulamanın amacı, bu bölgelerde üreticilerin gelir güvenliğini artırmaktır.

CB Kararı 5552
2022-05-13

TÜRKİYE CUMHURİYET MERKEZ BANKASI ANONİM ŞİRKETİ ESAS MUKAVELESİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 5552)

Yabancı ülke merkez bankalarına ait para, alacak, mal, hak ve varlıklar Banka nezdinde bulunduğu sürece haczedilemez ve üzerinde ihtiyati tedbir ile ihtiyati haciz uygulanamaz. Bu hüküm, Banka’da bulunan yabancı merkez bankalarına ait varlıkların Türkiye’deki icra veya benzeri tedbirlerden korunmasını sağlayan bir güvence oluşturur.

CB Yönetmeliği 4021
2021-05-27

"CE" İŞARETİ YÖNETMELİĞİ

CE işaretinin konulması ve kullanılmasına ilişkin yükümlülükler netleşir. İmalatçı, gerekli teknik dosyayı hazırlamak, uygunluk değerlendirme işlemlerini yapmak ve/veya yaptırmak, CE işaretini ürüne koymak ve AB uygunluk beyanını düzenlemekle yükümlüdür; teknik dosya ve beyanı saklamakla yükümlüdür. Yetkili temsilci, imalatçının yazılı olarak görevlendirmesi halinde uygunluk işlemlerini yürütür, AB uygunluk beyanını düzenler ve CE işaretini ürüne koyar; ancak teknik dosyayı kendi başına düzenleyemez. İthalatçı, imalatçının yükümlülüklerini teyit eder, ürünün CE işaretini taşıdığını ve gerekli belgelerin eşlik ettiğini teyit eder, AB uygunluk beyanını saklar ve gerektiğinde yetkili kuruluşa sunar; teknik dosyanın bir örneğini sağlamakla yükümlüdür. Dağıtıcı, piyasaya sürmeden önce CE işaretinin ve uygunluk belgelerinin geçerliliğini doğrular ve gerektiğinde yetkili kuruluşa sunar. Çoklu düzenlemelerin kapsadığı durumlarda CE işareti, uygulanabilir tüm hükümlerin karşılandığını gösterir. Yetkili kuruluşlar gerektiğinde uygunluk değerlendirmeye katılır ve CE işaretinin yanında ilgili kuruluşun bilgileri bulunabilir. Üründe CE işaretiyle birlikte piktogramlar veya risk göstergeleri bulunabilir; CE dışındaki işaretler CE işaretinin okunabilirliğini bozmayacak şekilde konulur. AB uygunluk beyanı, imalatçı veya yetkili temsilci tarafından düzenlenir; beyan çoğu durumda gerekli içerikte hazırlanır ve gerektiğinde elektronik olarak sunulabilir; beyan güncellenebilir. Başka uygunluk beyanları gerekiyorsa, ilgili usullere uygun olarak düzenlenir. AB üyesi ülkelerde yerleşik yetkili temsilciler Türkiye’de yerleşik olanlarla denk kabul edilebilir. Bu yönetmelik, CE işaretinin konulmasını öngören düzenlemelerle birlikte uygulanır. Uymayanlar için yaptırımlar uygulanabilir. Yönetmelik AB mevzuatına uyum çerçevesinde hazırlanmıştır.

CB Kararı 5445
2022-04-20

TÜRKİYE İHRACAT KREDİ BANKASI ANONİM ŞİRKETİNİN KURULUŞ VE GÖREVLERİNE İLİŞKİN ESASLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR ESASLAR (KARAR SAYISI: 5445)

Bu değişiklik ile ihracat kredi sigortasının kapsamı, ihracatçıların yurtdışında kurulu olan veya yurtdışında ortaklı firmaların ürettiği ürünleri veya bu firmaların markaları altında satılan ürünleri kapsayacak şekilde genişletilmektedir. Kapsama, aynı grup içindeki firmaların markalarını da dahil eder. Bu sayede bu tür satışların kredi riskinin sigorta ile güvence altına alınması mümkün olur; böylece bu işlemlerde finansman seçenekleri artabilir.

Kanun 5684
2007-06-14

SİGORTACILIK KANUNU

Bu metnin uygulanması sigorta ve reasürans şirketlerinin kurulumu, faaliyeti, denetimi ve birleşme/devir süreçlerinde pratik etkiler doğurur. Sigorta ve reasürans şirketleri yalnızca belirli tüzel yapılar içinde kurulabilir ve sigortacılık işlemleriyle doğrudan bağlantılı olmayan işlemlerle meşgul olamaz. Kurucu ve yöneticiler için güvenilirlik, mali güç ve ilgili nitelikler, mesleki deneyim ve eğitim yönünden taşıması gerekir. Kooperatif yapısında kurulanlar karşılıklı sigortacılık yapabilir; ortak sayısı ve yönetime ilişkin bazı şartlar ister. Yönetim ve denetimin iç kontrol ve risk yönetimini kapsayan kapsamlı bir iç denetim sistemi kurması zorunludur; bu sistem dış hizmetlerle de uygulanabilir. İç kontrol ve risk yönetimi uygulamaları mevzuata uygun olarak yürütülmelidir. Her sigorta branşı için ruhsat almak gerekir; ruhsatlar ilgili yerde ilan edilir ve belirli branşlarda faaliyet göstermek üzere sınırlı veya gruplar halinde izne bağlanabilir. Ruhsat başvurusu teknik donanım, yeterli nitelikte personel ve kurumsal kapasite gibi kriterlere uygunluk gerektirir; eksikliklerin tespiti halinde reddedilebilir. Ruhsatın iptali durumunda belirli süreçler uygulanır ve portföylerin devri veya tasfiye için süre ve yükümlülükler öngörülebilir; müşterilerin mevcut sözleşmeleri korunabilir ve fesih imkanları doğabilir. Ana sözleşmede yapılacak değişiklikler için yetkili makamın uygun görüşü gerekir; uygun görüş olmadan değişiklikler tescil veya genel kurul tarafından değerlendirilemez. Sermaye payı edinimi, oy hakları veya intifa hakları gibi yapısal değişiklikler için izne tabi olma ve bu hakların kötüye kullanımını engelleme amacıyla düzenlemeler bulunmaktadır. İzinsiz yapılan işlemler kayıt dışı sayılabilir ve haklar etkilenebilir. Tasfiye, birleşme, devir ve portföy devri işlemleri için yetkili makamın izni gereklidir; bu tür işlemler kamuoyuna duyurulur ve sigorta sözleşmeleri devredilen portföyde kalabilir; sözleşme sahipleri devri öğrendiği tarihten itibaren fesih hakkını kullanabilir. Şirket iflası halinde sigortalılar belirli bir konumda yer alır ve tasfiye süreci düzenlenir. Ana sözleşme değişiklikleri ve iç denetim/riski yönetim sistemi, şirket üst yönetiminin sorumluluğundadır; iç kontrol sistemleri, şirketin tüm faaliyetlerinin mevzuata ve kendi iç yönerge ve politikalarına uygunluğunu süreklilik arz edecek şekilde izler ve denetler. Sigorta hakemleri, eksperler ve aracılar gibi ilgili meslek grupları için kayıt, listeleme ve düzenlemeler uygulanır. Genel olarak, sigorta sektörü için bağımsızlık, hesap verebilirlik, hakların korunması ve güvenli çalışma ortamı sağlanmasına yönelik kapsamlı bir çerçeve oluşturulur.

CB Kararı 5480
2022-04-21

TARIM SİGORTALARI HAVUZUNA DEVLET TARAFINDAN TAAHHÜT EDİLECEK HASAR FAZLASI DESTEĞİNE İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 5480)

Bu karar, Tarım Sigortaları Havuzu kapsamındaki hasar fazlasının devlet tarafından taahhüt edilmesini sağlayan bir güvence mekanizması kurar. Devlet güvencesi, zarar fazlası olarak ortaya çıkan kısımlar için risk grubuna göre önceden belirlenmiş oranlarda uygulanır ve bazı risk gruplarında daha geniş kapsamlı destek sağlanır. Bu güvence özellikle bitkisel ürünler için don riski, hayvan hayatı branşları, ek hastalıklar ve sap hastalığı, terör riskleri ile sera ve su ürünleri branşlarını kapsar. Finansman, havuzun zarar fazlası ihtiyacı için bütçeden havuza aktarılır. Sonuç olarak, havuz kapasitesinin üzerinde meydana gelebilecek zararlar için devlet desteği sağlanır ve tarım sigortası sisteminin istikrarı ile teminat güvenliği artırılır.

CB Yönetmeliği 200713012
2008-01-09

SUÇ GELİRLERİNİN AKLANMASININ VE TERÖRÜN FİNANSMANININ ÖNLENMESİNE DAİR TEDBİRLER HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu düzenlemenin pratik etkileri, suç gelirlerinin aklanmasının ve terörün finansmanının önlenmesine yönelik yükümlülüklerin uygulanmasına yöneliktir. - Yükümlüler, risk bazlı bir uyum programı kurmakla ve bu program kapsamında müşteri kimlik tespiti, müşteri izleme, risk değerlendirmesi ve kayıt tutma gibi tedbirleri almakla yükümlüdür; şüpheli işlemleri ilgili merciilere bildirme yükümlülüğü de bulunmaktadır. - Müşteri kimliğinin tespiti ve doğrulanması, gerçek kişiler ve tüzel kişiler için belirli bilgi ve belge toplama ile gerçekleştirilir; gerçek kişinin kimlik tespiti için ad-soyad, doğum tarihi, uyruğu, kullanılan kimlik belgesi türü ve numarası, adres ve iletişim bilgileri ile gerektiğinde kimlik belgelerinin asıllarının veya onaylı suretlerinin sunulması gereklidir; tüzel kişiler için şirket adı, ticaret sicil bilgileri, vergi kimlik bilgileri, faaliyet konusu, açık adres, iletişim bilgileri ve temsil edenlerin kimlik bilgileri istenir. - İşlem öncesi ve süreklilik arz eden ilişkilerde kimlik tespiti tamamlanır; sürekli iş ilişkisi süresince ilişkinin amacı ve niteliği hakkında bilgi alınır ve gerektiğinde doğrulama yapılır. - Uzaktan kimlik tespiti imkanı, taraflar arasında yüz yüze görüşmenin zorunlu olmadığı durumlarda kullanılabilir; uzaktan kimlik tespiti için uygulanacak yöntemler ve kapsamı Bakanlık tarafından belirlenir. - Gerçek faydalanıcının kimliğinin tespit edilmesi ve nihai kontrolün hangi kişilerde olduğunun belirlenmesi zorunludur; bu süreç, müşterinin nihai faydalanıcılarına ilişkin bilgilerin elde edilmesini ve gerektiğinde teyidini kapsar. - Yükümlüler, müşterinin risk durumuna göre ek veya güçlendirilmiş yeterlilik (due diligence) uygulayabilir; riskli görülen işlemler veya müşteriler için ek tedbirler uygulanır. - Noterler, avukatlar ve bazı meslek grupları gibi bazı mesleki gruplar için sınırlı alanlarda özel istisnalar veya ek kısıtlamalar bulunmaktadır. - Kripto varlık hizmet sağlayıcıları ve bazı yeni hizmet alanları da uyum sistemi kapsamına dahil edilmiştir; bu alanlarda da kimlik tespiti, izleme ve raporlama yükümlülükleri geçerlidir. - Yükümlüler, müşterinin kimlik ve adres bilgilerini doğrulayarak kayıtlarını düzenli olarak güncel tutar ve gerektiğinde bilgilerin güvenli biçimde saklandığını güvence altına alır. - İşlemler ve müşteri işlemleri, risk durumuna göre sürekli izlenir; olağandışı, yüksek riskli veya şüpheli işlemler için ek tedbirler uygulanır ve raporlanır.

Kanun 4458
1999-11-04

GÜMRÜK KANUNU

Gümrük kuralları Türkiye Gümrük Bölgesine giren veya çıkan eşyaya ve taşıt araçlarına uygulanır; bölge kapsamı kara suları, iç sular ve hava sahasını içerir. Gümrük mevzuatı, kavramlar ve işlemler konusunda taraflar için net tanımlar sağlar; bir kişinin temsilci atayabilmesi, temsilin türüne göre hareket etmesi ve yetki belgesini ibraz etmesi gerekir; doğru beyan edilmeyen hareketler kendi adıyla işlem görmek olarak kabul edilebilir. Temsilci sistemi, transit sınırlaması olanlar hariç, gümrük işlemlerinde yerleşik kişiler tarafından yürütülür ve temsilci işlemleri belirli kurallara uygun olarak yapılır. Yetkilendirilmiş yükümlü statüsü, yerleşik işletmelere daha hızlı ve basitleştirilmiş emniyet ve güvenlik kontrolleriyle avantaj sağlayabilir; statü ve izinler, hangi kontrollerin uygulanacağını ve hangi idarelerin yetkili olduğunu belirleyen kurallarla düzenlenir. Gümrükle ilgili kararlar için talep süreci vardır; kararlar için gerekli bilgi ve belgeler sunulur, talep yazılı olarak yapılır ve belirli sürelerde karar verilmesi amaçlanır; alınan kararlar gerekçeli olarak bildirilir ve itiraz yoluyla olur. Lehine verilen kararlar bazı durumlarda iptal veya değiştirme kapsamına girebilir; iptalin veya değiştirmenin hangi durumlarda mümkün olduğunun şartları belirlenir ve iptal kararı tebliğ edildiğinde yürürlüğe girer; ihtiyaç halinde erteleme yapılabilir. Kişiler gümrük mevzuatı uygulamaları hakkında bilgi talep edebilir; bilgiler ücretsiz olarak verilir; bazı özel hallerde masraflar talepte bulunan tarafından karşılanır. Bağlayıcı tarife ve bağlayıcı menşe bilgisi yazılı talep üzerine verilir; bu bilgiler belirli süreler için geçerlidir ve bazı değişiklikler veya yanlış beyanlar durumunda geçerliliğini kaybedebilir; menşe kuralları veya tarife kaydıyla ilgili değişiklikler sonrasında bilgiler yeniden değerlendirilir ve değiştirilir veya iptal edilebilir. Gümrük güvenliği ve gözetimi ile ilgili uygulamalar, eşyaların giriş-çıkış- transit ve nihai kullanımına ilişkin prosedürleri kapsar; bu süreçler, güvenli ve uyumlu bir ticaret akışını sağlamak amacıyla uygulanır. İdareler ve kişiler, mevzuata uygun hareket etmek ve gümrük vergilerini ödemek, gerekli kayıtları tutmak ve denetimlere açık olmakla yükümlüdür. Risk, ülkeler arası taşınan eşyaların güvenlik, ekonomi, çevre ve tüketici açısından potansiyel tehditler yaratma ihtimalini ifade eder; risk yönetimi, bu riskleri azaltmak için veri toplama, analiz ve önlemleri kapsayan bir süreç olarak tanımlanır.