10 / 1.153 sonuç gösteriliyor

Kanun 5627
2007-05-02

ENERJİ VERİMLİLİĞİ KANUNU

Bu kanun enerji verimliliğini artırmaya ve enerjinin daha etkin kullanılmasına yönelik bir çerçeve getirir. - Enerji verimliliği hizmetlerini yürütmek için yetkilendirme sistemi kurulur ve bu belgelerin belirli periyotlarda yenilenmesi sağlanır. - Endüstriyel işletmeler ve binalar için enerji yöneticisi atanır; bazı büyük yapılar için enerji yönetim birimi kurulması öngörülür; enerji yöneticilerinin görevleri enerji etütleri yapmak, izlemek, raporlamak ve önlemlerin uygulanmasını organize etmektir. - Enerji tasarrufu sağlayan uygulama ve yatırım projeleri hazırlanır, tasarruflar garanti edilir; taahhütlerin yerine getirilmemesi halinde ilgili sonuçlar ve ileriki süreçler uygulanabilir. - Yetkilendirilmiş kurumlar ve şirketler için eğitim, denetim ve sertifikalandırma süreçleri belirlenir; bu süreçler için gerekli başvurular ve raporlama yapılır. - Eğitim ve bilinçlendirme faaliyetleri yürütülür; enerji yöneticileri için eğitim programları, kamuoyuna yönelik farkındalık çalışmaları ve enerji verimliliği konularında bilgilendirme programları gerçekleştirilir; enerji yöneticiliği ve enerji verimliliği haftaları düzenlenir. - Ülke genelinde enerji envanteri, bölge ve sektör bazında analizler ile yıllık raporlar hazırlanır ve yayımlanır; endüstriyel işletmeler ve binalar gerektiği bilgileri sunar. - Binalarda enerji performansını artırmaya yönelik normlar ve standartlar belirlenir; merkezi veya yerel ısı paylaşımına ilişkin uygulamalar öngörülür ve yapı projeleri bu kriterlere uygun olarak hazırlanır. - Kamu kesiminin enerji verimliliğiyle ilgili uygulamalara öncelik verilmesi amacıyla uygun finansman ve izleme süreçleri organize edilir; tasarruf bilgilerinin ölçülmesi ve raporlanması esas olur. - Gizlilik ve ticari sırlarının korunması güvence altına alınır; hizmet veren kurum ve kişiler müşteri bilgilerinin gizliliğini sağlar. - Enerji verimliliğiyle ilgili ölçüm ve raporlama süreçleriyle, uygulama takibi ve sonuçların şeffaf olarak paylaşılması hedeflenir.

Kanun 209
1961-01-09

SAĞLIK BAKANLIĞINA BAĞLI SAĞLIK KURUMLARI İLE ESENLENDİRME (REHABİLİTASYON) TESİSLERİNE VERİLECEK DÖNER SERMAYE HAKKINDA KANUN

Bu düzenleme, Sağlık Bakanlığı merkez ve bağlı kuruluşlarında döner sermaye işletmeleri kurulmasını öngörür ve kaynağını kurumların kârı, bağışlar ve devlet yardımlarından oluşan bir döner sermaye havuzundan sağlar; ihtiyaç halinde bu havuz büyütülebilir. Döner sermaye, kurumların hizmetlerini sürdürmesini ve geliştirmesini sağlayacak çeşitli amaçlar için kullanılabilir; tıbbi malzeme ve cihaz alımı, ilaç ve kan ürünleri temini, laboratuvar ve tetkik giderleri, yabancı hastalara sağlık hizmeti, eğitim, araştırma, danışmanlık ve akreditasyon giderleri, atölye ve tamirat işleri, taşıtlar ve hizmet araçları temini, taşınır ve taşınmaz alımları ile kiralama giderleri, deneysel çalışmalar ve canlı hayvan bakımından faydalanma gibi giderler bu kapsama girer. Kurumlar, gerekli gördüklerinde fiyatlandırma ve mal/hizmet temini konusunda ortak hareket edebilir ve aynı il sınırları içinde mal verebilmek için ariyet sözleşmesi yapabilirler. Ayrıca bütçe kısıtları ve yatırım programlarıyla uyumlu olarak bina, tesis, ekipman gibi yatırımlar için döner sermayeden harcama yapabilirler. Döner sermaye gelirleri, hizmetin aksatılmaması ve yatırım programlarıyla uyumlu olması şartıyla genel bütçe ödeneğine katkı sağlayan amaçlar için aktarılabilir ve bu kapsamda harcamalar merkezi bir planlama ile yürütülür. Döner sermaye üzerinden, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerini desteklemek amacıyla harcamalar yapılabilir; bunlar için gerekli süreçler ve kriterler Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen esaslar doğrultusunda işler. Personel için ek ödemeler ve teşvikler sağlanabilir; bu ek ödemeler, performans, görev türü ve çalışma koşulları gibi etkenlere bağlı olarak hesaplanır ve belirli sınırlamalarla uygulanır. Ayrıca özel durumlar ve iş birliği çerçevesinde üniversite ve özel hastanelerle yapılan sözleşmelerle ilgili uygulamalar da belirli esaslara bağlanır. Döner sermaye elde edilen gelirlerden, SGK ve diğer kaynaklar dahil olmak üzere ek ödeme dağıtımları gerçekleştirilebilir; toplam dağıtım için belirlenen sınırlar bulunur ve denetim altında uygulanır. Uluslararası sağlık hizmetlerinden elde edilen gelirler, ilgili personele ek ödeme olarak dağıtılabilir; bu uygulamalar için özel kurallar geçerlidir ve paylaşımlar bu kurallara göre yapılır. Bu uygulama, hasta hizmetlerinin sürekliliğini, hizmet kalitesini ve verimliliğini artırmayı, eğitim ve araştırma faaliyetlerini desteklemeyi hedefler.

Kanun 1219
1928-04-14

TABABET VE ŞUABATI SAN´ATLARININ TARZI İCRASINA DAİR KANUN

- Türkiye içinde tababet icrası için tıp fakültesi diplomasına sahip olmak ve diplomanın tasdik ve tescilinin ilgili makamlarca yapılması gerekir; diploma sahibi, hizmet yükümlülüğünü tamamlamışsa ve tasdik/tescil işlemleri tamamlanmışsa sicilde kayıtlı olarak icra edebilir. - Diplomayla ilgili belgeler olmadan veya gerekli tasdik/tescil yapılmadan kimsenin hekimlik yapması yasaktır; bu durumda meslek icrası mümkün değildir. - Cerrahi müdahaleler ve sünnet gibi işlemler için ilgili eğitim ve belgeler bulunmalı; bazı durumlarda özel izin ve gözetim altında istisnai uygulamalara izin verilebilir. - Yabancı tıp fakültelerinden hekimlik yapanların Türkiye’de çalışabilmesi için diplomanın denetlenmesi, Türkiye’deki ders programı ve uygulamalarla uyumunun araştırılması gerekir; uygun bulunanlar onaylanıp meslek icrasına izin verir. - Özel muayenehane açmak veya evde muayene yapmak isteyenler, kayda ve bildireceği yerlere ilişkin usullere uymalı; muayenehanenin taşınması halinde de bildirim yapmalıdır. - Bir mahalde çalışan hekimler, gerekli vasıflara sahip olmak zorundadır ve bazı istisnai durumlar hariç, Türk hastalarını tedavi edebilir; farklı kurumlarda çalışma esasları ve istihdam kuralları belirlenmiştir. - Hekim odaları ve Ali Divanı Haysiyet adlı etik/disiplin kurulları oluşturulur; mesleki adaba uymayanlar hakkında disiplin cezaları uygulanabilir ve kararlar temyize tabi tutulabilir. - Hekim odaları tarafından ilan, reklam ve mesleki duyurular sınırlandırılır; hasta kabul ettiği mahal ve muayene saatleri gibi bilgiler dışında başka biçimde reklam yapılamaz. - İş yeri hekimliği, kamu veya özel kurumlarda belirli şartlar altında yürütülebilir; küçük iş yerlerinde bazı esneklikler ve ek uygulamalar olabilir; uluslararası sağlık turizmi kapsamında işbirlikleri yapılabilir ve bu işlerde bütçe paylaşımı şartları belirlenebilir. - Büyük ameliyatlar için uzman hekim ile birlikte çalışılması gerekir; acil veya zorunlu hallerde bu kuralın istisnaları uygulanabilir ve ilgili yönetmelikler yoluyla usul ve esaslar belirlenir. - Diplomaları olmayan veya gerekli yetkileri taşımayanlar hasta tedavisi yaparsa cezai yaptırımlar uygulanabilir; meslek etiğine aykırı davrananlar için çeşitli yaptırımlar öngörülmüş olup uygulama esasları düzenlenir.

Kanun 3359
1987-05-15

SAĞLIK HİZMETLERİ TEMEL KANUNU

Sağlık hizmetlerinin ülke çapında eşit, kaliteli ve verimli biçimde planlanması, koordine edilmesi ve geliştirilmesi amaçlanır, Kamu ve özel sağlık kurumlarının kurulması ve işletilmesinde kaynak israfı ve atıl kapasiteye yol açılmaması gerektiği gözetilir; gerektiğinde hizmet alımı yoluyla kaliteli hizmet sunumu esas alınır. Koruyucu sağlık hizmetine öncelik verilir; hizmetlerin fiyatlandırılması, standartlaştırılması ve denetlenmesiyle kalite ve verimlilik sağlanır; kamu ve özel tüm sağlık kuruluşları için ücret tarifeleri ve mali denetimler ilgili mevzuata göre belirlenir veya onaylanır. Bütün sağlık kurum ve personelinin ülke genelinde dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılması hedeflenir; sağlık hizmetlerinin standartlara uygun olarak sunulması için eğitim, denetim ve oto kontrol sistemi kurulur ve işletilir. Sağlık hizmetlerinin izlenmesi ve iyileştirilmesi amacıyla kayıt ve bildirim sistemleri kurulur; elektronik ortam ve e-Devlet entegrasyonu vasıtasıyla sağlık verileri daha etkin takip edilir. Sağlık personelinin istihdamı, hizmet içi eğitim programları ve yetiştirme amacıyla koordinasyon sağlanır; üniversitelerle işbirliği ve eğitim-araştırma faaliyetlerinin yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır. İlaç, aşı, serum ve biyolojik maddeler ile bunların üretimi, ithali, ruhsatlandırılması, fiyatlandırılması, kalite kontrolü ve güvenli kullanımı konusunda denetim ve yetkiler belirlenir. Engelli çocuk doğumlarının önlenmesi, gebelik öncesi ve gebelik dönemiyle ilgili eğitim ve önleyici çalışmaların yürütülmesi; yeni doğan metabolik hastalık taramalarıyla riskli bebeklerin belirlenmesi sağlanır. Rehabilitasyon amaçlı kullanılan yardımcı araç ve gereçlerin üretimi için gerekli izin, kalite standardı ve denetim süreçleri düzenlenir. Sağlık kurumlarının amaçlarına uygun teşkilatlanması ve sağlık hizmetlerinin zincir halinde koordineli şekilde yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır ve hizmet standartları denetlenir. Devlet hizmeti yükümlülüğü bulunan personelin mesleklerini icra edebilmesi için gerekli hizmet süresinin tamamlanması zorunluluğu uygulanır; atama yerleri ve süreçleri ilgili mevzuata göre belirlenir. Eğitim ve araştırma hastanelerinde görevli eğitim görevlilerinin atama ve görev süreçleri ile ücretlendirme ve bütçe sınırlamaları, yönetmeliklerle düzenlenir; sözleşmeli eğitim görevlilerinin çalışma esasları ve karşılığı belirlenir.

Kanun 5378
2005-07-07

ENGELLİLER HAKKINDA KANUN

Engellilerin temel hak ve özgürlüklerden eşit şekilde yararlanması için ayrımcılık yasaktır ve gerekli durumlarda makul düzenlemeler yapılır; özel tedbirler ayrımcılık olarak sayılmaz. Topluma bağımsız ve etkin katılım için engellilerin toplumsal yaşamda yer alması desteklenir; ihtiyaç duydukları bireysel ve toplum temelli destek hizmetlerine erişimleri sağlanır. Erişilebilirlik önceliklidir; yapıların, ulaşımın, bilgi ve iletişim teknolojilerinin güvenli ve bağımsız kullanılabilir olması hedeflenir; kamu ve özel toplu taşıma araçları ile bilgi erişimi engellilerin ihtiyaçlarına uygun hale getirilir. Engellilik durumuna uygun destek ve bakım, habilitasyon ve rehabilitasyon hizmetleri sunulur; bu hizmetler erken başlatılır ve engellinin bulunduğu yere mümkün olduğunca yakın yerde yapılır; gerekli yardımcı araçlar ve teknolojiler erişilebilir durumda bulundurulur. Erken tanı ve koruyucu sağlık hizmetleri desteklenir; engelliliğin önlenmesi ve var olan durumun kötüleşmesini azaltmaya yönelik çalışmalar yürütülür. Eğitimde kayıtsızlık olmadan erişim sağlanır; engellilerin bütünleşik eğitim içinde yer alması, özel eğitime ihtiyaç duyanlar için uygun değerlendirme ve yönlendirme süreçleri bulunur; işitme engelliler için iletişim desteği ve uygun materyaller (kabartma, alt yazı, işaret dili) sağlanır. İş gücü piyasasında eşitlik ve adil muamele güvence altına alınır; engellilik nedeniyle ayrımcılığa karşı önlemler alınır, işe başvuru ve çalışma koşullarında makul düzenlemeler yapılır; korumalı işyerleri için gerekli düzenlemeler belirlenir. Eğitim ve öğretimde engellilerin ihtiyaçlarına uygun planlar ve destekler uygulanır; ailelerin ve ilgili kurumların katılımı süreç boyunca esas alınır. Engellilerin, ailelerin ve sivil toplum kuruluşlarının politika yapım ve hizmet sunumu süreçlerinde katılımı sağlanır; karar alma süreçlerinde temsil imkanı artırılır. Toplum içinde izolasyon önlenir; engellilerin toplumla bütünleşmesini destekleyen bakıma ve toplumsal yaşamın her alanında eşit erişimi hedefleyen uygulamalar hayata geçirilir.

CB Kararı 200611239
2006-12-08

EMNİYET GENEL MÜDÜRLÜĞÜNE BAĞLI HER DERECE VE TÜRDEKİ EĞİTİM VE ÖĞRETİM KURUMLARI İLE HİZMET İÇİ EĞİTİM, KURS VE SEMİNERLERDE ÜCRETLE OKUTULACAK DERS SAATLERİNİN SAYISI, DERS GÖREVİ ALACAKLARIN NİTELİKLERİ VE DİĞER HUSUSLARIN TESPİTİNE İLİŞKİN KARAR

- Bu karar, Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı eğitim ve öğretim kurumlarında ders görevi, zorunlu ve isteğe bağlı ücretli ek dersler ile bu derslerin ödenmesine ilişkin esasları belirler. - Ders görevi veren kadrolu öğretim elemanlarının haftalık ders saatleri ve ek derslerin hesaplanması, hangi eğitim faaliyetlerinde uygulanacağı ve kimlerin görevlendirilebileceği hususlarını tanımlar. - Hizmet içi eğitim, uluslararası eğitim, kurs ve seminerler gibi faaliyetler için ödenecek ek ders ücretinin türüne göre uygulanacağını ifade eder. - Atış eğitimleri gibi özel eğitim alanlarında görev alan personel için ek ders görevi ve ödemelerin nasıl yapılacağına ilişkin kuralları getirir. - Sınav görevlerinde görev alan öğretim elemanları ve ilgili komisyonlarda görev alanların ek ders ücretlerinin nasıl belirleneceğini ve sınav türlerine göre ödemelerin hesaplanacağını belirtir. - Ders dışı faaliyetler kapsamında yapılan çalışmalar için ek ders ücreti ödenebileceğini ve bu ödemelerin şartları ile sınırlarını düzenler. - Ücretli ek ders görevi için gerekli onay ve yetki süreçlerini netleştirir. - Kapsam ve uygulama açısından hangi birimler ve personel için geçerli olduğunu tanımlar.

CB Yönetmeliği 11105
2026-03-19

MEMURLARIN YETİŞTİRİLMELERİ VE EĞİTİMLERİ HAKKINDA GENEL YÖNETMELİK

Bu yönetmelik, memurların yetiştirilmesi ve eğitimleriyle ilgili uygulamaları yapılandırır ve bunun operasyonel etkisini belirler. Aday memurlar için temel eğitim, hazırlayıcı eğitim ve staj süreçlerinin ardışık olarak gerçekleştirilmesi ve bu süreçlerin başarıyla tamamlanmasının asli memurluk için şart olması, adaylık sürecinin eğitimle gerekli yetkinliklerin kazanılmasına yönlendirilmesini sağlar. Asli memurlar için hizmet içi eğitim ve mesleki gelişim amaçlanır; kurum kültürü ile kurumsal aidiyetin güçlendirilmesi ve liyakat temelinde kariyer gelişiminin desteklenmesi hedeflenir. Eğitimlerin amacı, memurların bilimsel ve teknolojik gelişmelere uyum sağlaması, mevzuata uygun hareket etmesi ve güvenilir, vatandaş odaklı hizmet sunumu yapabilmesi için gerekli bilgi, beceri ve tutumları kazandırmaktır. Eğitimler planlı, maliyet etkin ve sürdürülebilir biçimde yürütülür; kurumlar kendi bütçe ve planları çerçevesinde hareket eder ve sınavlar ile değerlendirme süreçleriyle öğrenme çıktılarını ölçer. Eğiticiler, kurum içinden ve dışından uzmanlar ile yükseköğretim temsilcilerinden sağlanır; eğiticilerin niteliklerini karşılaması ve eğitim süreçlerine katkı sağlaması beklenir. Eğitim merkezleri ve ilgili alanlar kurumlar içinde bulunur ve merkezi envanterde kayıtlıdır; ihtiyaç halinde bu alanlar kullanılabilir. Eğitim giderleri, ilgili bütçe, protokol ve dış kaynaklar çerçevesinde karşılanabilir; gerektiğinde hizmet alımı yoluyla hizmet içi eğitim verilebilir. Erişilebilirlik önceliklidir; engelli memurlar da dahil olmak üzere tüm memurların hizmetlere ve bilgiye eşit ve bağımsız erişimi sağlanır. Eğitimlerin sonuçları izlenir ve gerektiğinde geliştirme önerileri üretilir; merkezi koordinasyon altında eğitim politikaları uygulanır.

CB Yönetmeliği 11105
2026-03-19

MEMURLARIN YETİŞTİRİLMELERİ VE EĞİTİMLERİ HAKKINDA GENEL YÖNETMELİK

Bu Yönetmelik kapsamında aday ve asli devlet memurlarının eğitimine ilişkin süreçler, hedefler ve uygulanma esaslarını ortaya koyar; eğitimler planlanır, yürütülür ve sonuçlar değerlendirilir. Aday memurlar için temel eğitim, hazırlayıcı eğitim ve staj olmak üzere ardışık bir eğitim zinciri öngörülür; staj ve hazırlayıcı eğitim, temel eğitimin tamamlanmasıyla devam eder ve adaylık sürecinin başarıyla bitirilmesi halinde asli memurluğa geçiş sağlanır. Asli memurlar için ise hizmet içi eğitimler örgütlenir ve bu eğitimlerle bilgi, beceri, tutum ve yetkinliklerin artırılması hedeflenir. Eğitimlerin amacı, memurların anayasal ilkelere ve kurumsal değerlere bağlı, tarafsız, eşit ve vatandaş odaklı hizmet sunmalarını sağlamaktır; yeni teknolojik gelişmelere uyum, mevzuat değişikliklerine adaptasyon ve kurumsal kültürün güçlendirilmesi de temel hedeflerdendir. Eğitimler, memurların bilgi ve becerilerini güncel tutmayı, mesleki gelişimi ve yetkinliklerini artırmayı amaçlar; bilimsel ve teknolojik ilerlemelere, değişen mevzuata ve yeniliklere uyum esasına dayanır. İlk defa memur olarak atananların ilk yıllarında uygulamalı işbaşı yetiştirme ve deneyim kazanımı önceliklidir; liyakat ve kariyer gelişimini destekleyecek biçimde eğitim verilir. İçerikte öngörülen eğitimler kurum ve kuruluşların sorumluluğunda yürütülür; memurların eğitim planlarına uygun olarak hizmet içi eğitim alması esas alınır ve tüm eğitimler bir Plan kapsamında gerçekleştirilir. Aday memurların temel eğitimi, ortak vasıfların kazandırılmasına odaklanır; hazırlayıcı eğitim ise görev ve kadro gerekliliklerine uygun bilgi ve becerileri kazandırır; staj ise teorik bilgilerin uygulamada pekiştirilmesini sağlar ve aday memur göreviyle ilgili deneyim kazandırır. Eğitimleri başarıyla tamamlamayanlar, asli memurluk görevi için uygun görülmez. Eğitimler için merkezi bir karar ve koordinasyon yapısı oluşturulur. Merkez Eğitim Kurulu, temel eğitim programlarını hazırlamak, sınav sorularını oluşturmak ve hizmet içi eğitimlerin sonuçlarını değerlendirerek iyileştirme önerileri geliştirmekle görevlidir. Kurul, gerektiğinde farklı kurum ve yükseköğretim temsilcilerini de danışman olarak dahil edebilir; ayrıca özel bilgi birikimi gerektiren konularda eğitim önerileri geliştirebilir. Eğitimin yürütülmesi için kurumlar içinde eğitim merkezleri ve uygun diğer alanlar kullanılır; eğitim merkezleri envanterle kayıt altına alınır ve ihtiyaç halinde kullanıma açılır. Eğitim giderleri, amacı ve kapsadığı katılımcı sayısına göre verimli ve maliyet-etkin biçimde yönetilir; eğitici olarak görevlendirilecek kişiler ise kurum içinden veya dışındaki uzmanlar arasından seçilir ve gerekli eğitimleri almış olmaları beklenir. Eğitimler ayrıca uzaktan eğitim ve merkezi dijital öğrenme platformu aracılığıyla da sunulur; bu, bilgiye erişimi kolaylaştırır ve farklı öğrenme saatlerine uygunluğu sağlar. Erişilebilirlik ilkesine bağlı olarak engelli memurların da hizmetlere ve bilgiye eşit ve bağımsız erişimi sağlanır. Bu yapı, kurumların eğitimine ilişkin faaliyetlerini izlemek, değerlendirmek ve sürekli geliştirmek amacıyla düzenli olarak gözden geçirilir.

Kanun 224
1961-01-12

SAĞLIK HİZMETLERİNİN SOSYALLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu kanun sağlık hizmetlerinin topluma eşit ve ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulmasını hedefler. Sağlık hizmetleri, sağlık evleri, sağlık ocakları, sağlık merkezleri ve hastaneler ile bunlara bağlı teşekküllerden oluşan bir ağ halinde düzenlenir ve bu yapılar içinde sağlık personeli görev yapar. Vatandaşların, sosyalleştirilmiş bölgelerde kendi sağlık hizmeti sağlayıcılarını seçme hakları vardır ve hizmetlerden yararlanma konusunda belirli koşullara göre ücretsiz veya kısmi maliyetli faydalanma imkanı sağlanır; listeye dahil olan ilaç ve tedavi araçları ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulur, liste dışında kalanlar için ücret ödenir. Bölgelerde yaşayan yabancı uyruklu kişiler ve sigortalılar da belirli şartlar altında sağlık hizmetlerinden faydalanabilir. Sağlık hizmetlerinin örgütlenmesi ve yürütülmesi belirli bir plan ve yapılar çerçevesinde koordine edilir ve yurt çapında aşamalı olarak uygulanır. Sağlık personelinin istihdamı sözleşme esasına dayalı olarak düzenlenir; sözleşme süresi, yer değiştirme ve hizmetten ayrılma durumlarında haklar ve kısıtlamalar bulunur. Hizmetlerin yürütülmesi için gerekli altyapı ve lojman gibi olanakların temin edilmesi esastır; altyapı olmadan sosyalleştirme planı uygulanamaz. Kamuya ait binalar ve malzemeler belirli şartlar altında devredilir ve kullanıma alınır. Halkla iletişim ve işbirliği amacıyla kurullar kurulur; halkın talepleri ilgili birimlere iletilir ve hizmetlerin geliştirilmesi için bilinçlendirme çalışmaları yapılır. Genel olarak, sağlık hizmetlerinin sosyal güvence altında sunulması ve maliyet paylaşımı yoluyla adil erişimin sağlanması amaçlanır.

Kanun 2547
1981-11-06

YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU

- Yükseköğretim kurumlarının teşkilatı, işleyişi ve sorumlulukları netleşir; kurumlar arasındaki koordinasyon ve denetim mekanizmaları kurulur. - Planlama, kaynak kullanımı ve bütçe yönetimi için kapsamlı bir çerçeve oluşturulur; yatırımların ve kaynakların amaçlara uygun kullanımı sağlanır. - Öğretim elemanları ve akademik kadro yapısı ile görev ve nitelikler tanımlanır; bu, akademik kapasitenin ve kalite güvencesinin geliştirilmesini amaçlar. - Eğitim programları ve akademik yapılar standardize edilir; ders içerikleri, program akışları ve yeterlilikler netleşir. - Öğrenci ve toplum yararına odaklanma artar; eğitimde eşitlik ve erişimin güçlendirilmesi hedeflenir; bilimsel çalışma ve üretim teşvik edilir. - Eğitim türleri ve esnek öğrenim modelleriyle farklı öğrenci ihtiyaçlarına yanıt verilmesi sağlanır; açık, uzaktan ve yüz yüze eğitim çeşitleri uygulanabilir hale gelir. - Bilimsel çalışma, araştırma, yayın ve uluslararası işbirliği desteklenir; bilgi üretimi ve paylaşımı güçlenir. - Mesleki ve teknik eğitimle entegrasyon ve uyum hedeflenir; iş gücü yetiştirme ve uygulama odaklı beceriler güçlendirilir. - Genelde güvenlik, sağlık ve etik konularını kapsayan kurallar uygulanır; eğitim ortamlarında güvenli ve etik bir çerçeve sağlanır. - Ülke ve bölge ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde kalkınma amaçlı planlama ve politika geliştirme süreçleri yürütülür; yükseköğretimin toplumsal kalkınmaya katkısı artırılır.