10 / 2.214 sonuç gösteriliyor

Kanun 5228
2004-07-31

BAZI KANUNLARDA VE 178 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

- Kanun, araç muayene hizmetlerinin nasıl yürütüleceğini ve denetleneceğini düzenler; muayene istasyonları yetkili gerçek veya tüzel kişiler tarafından işletilir ve bu yetki alt işleticilere devredilebilir; işletme belgesi Ulaştırma Bakanlığı tarafından verilir. - Muayene ücretleri araç türlerine göre belirlenir ve yıllık olarak yeniden değerlemeyle ayarlanır; belirli durumlarda ödemede gecikme olduğu takdirde ek ücret ve cezalar uygulanabilir; ödemelerin zamanında yapılmaması durumunda Hazine payı toplanır ve ilgili vergi dairesine bildirimle ödenir. - Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler ile alt işleticiler tarafından elde edilen muayene hasılatının belirli oranlarda Hazine payına dönüşmesi amaçlanır; bu payın ödenmesi için belirli süreler ve bildirim yükümlülükleri getirilir; süresinde ödenmeyen tutarlar ilgili kurumlarca tahsil edilir ve eksik bildirim durumunda cezai yaptırımlar uygulanabilir. - Muayene istasyonlarının yönetmeliklere uygunluğu denetlenir; uygunluk sağlanmadığı takdirde para cezası uygulanır ve belirli durumlarda işletme belgesinin iptali söz konusu olabilir. - Özelleştirme kapsamında araç muayene istasyonları için değerleme işlemlerinde belirli bir hesaplama yönteminin kullanılması öngörülür. - Ceza ödemeleriyle ilgili uygulamalarda gecikme faizi ve ödeme koşulları düzenlenir; cezaların belirli usullere göre tahsil edilmesi güvence altına alınır. - Geçici hükümlerle bazı kurumlar için vergi muafiyetleri, tecil imkanları ve ödemelerin yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümler getirilir; bu kapsamda önceki uygulamalara ilişkin bazı talepler için özel düzenlemeler öngörülür. - Kanunun yürürlüğe girmesiyle mevcut mevzuatta kapsamlı değişiklikler yapılır ve farklı alanlardaki uygulamalar bu çerçevede yeniden düzenlenir.

Kanun 4857
2003-06-10

İŞ KANUNU

Bu Kanunun uygulanması, işverenler ile çalışanlar arasındaki çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumlulukları netleştirmeyi amaçlar ve kapsamı büyük ölçüde geniştir; bazı istisnalar hariç tüm işyerlerini kapsar. - İşveren, işveren vekili ve işçi kavramları netleşir; vekil de işverenin sorumluluklarını taşır. - Alt işverenlik ilişkisinde asıl işverenin sorumlulukları devam eder; muvazaalı bir uygulama tespit edilirse çalışanlar başlangıçtan itibaren asıl işverenin çalışanı sayılır; böylece çalışan hakları korunur. - İşin bölünerek alt işverene verilmesi konusunda sınırlamalar bulunur; ana işin çoğu veya tamamı dışındaki işler için alt işverenlik kurulabilir; bu durumda taraflar birlikte sorumluluk taşıyabilir. - İşyerinin devri durumunda mevcut iş sözleşmeleri devralana geçer; devralan, çalışanın hizmet süresi esas alınan haklarını bu devretme sürecinde korur; devreden ve devralandan önceki borçlar için ortak sorumluluk olabilir; bazı durumlarda ortak sorumluluk sınırlı olabilir. - Geçici iş ilişkileri belirli koşullarda kurulabilir; süre ve yenileme sınırları öngörülür; geçici işçi, geçici iş veren ve özel istihdam bürosu arasındaki yazılı sözleşmeye bağlı olarak çalışır; ücret ödemeleri ve sigorta hakları güvence altındadır; iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim ve tedbirler alınır; geçici işçiler için sosyal hizmetlerden eşit muamele sağlanır. - Eşit davranma ilkesi uygulanır; dil, ırk, cinsiyet, engellilik gibi sebeplerle ayrım yapılamaz; eşit işe eşit ücret ilkesi geçerli olur; cinsiyet veya gebelik nedeniyle doğrudan veya dolaylı farklı işlem yapılamaz; ihlal halinde haklar ve tazminat doğabilir. - İş sağlığı ve güvenliği eğitimi ve gerekli tedbirler tüm çalışanlar için sağlanır; özellikle geçici işçiler için yükümlülükler belirlenmiştir. - İş yerinin veya bölümünün devri, hakların korunması ve yükümlülüklerin paylaşılması açısından kurallara tabi tutulur; tescil ve bildirim gibi hususlar uygulanır. - Kanunun uygulanmaması gereken bazı işler ve iş ilişkileri de öngörülmüştür (örneğin bazı tarım, aile ekonomisi kapsamındaki işler ve ev içi hizmetler gibi alanlar). - Muvazaalı işlem nedeniyle çalışan haklarının ihlal edildiği durumlar için gerekli denetim ve itiraz mekanizmaları öngörülür; tespit halinde işçiler başlangıçtan itibaren haklarını talep edebilir. Bu düzenlemeler, çalışanların korunmasını, adil çalışma koşullarını sağlamayı ve işverenler için çalışan hakları ile sorumluluklarının netleşmesini hedefler.

CB Kararı 3135
2020-10-27

22/5/2003 TARİHLİ VE 4857 SAYILI İŞ KANUNUNUN GEÇİCİ 10 UNCU MADDESİNİN BİRİNCİ VE İKİNCİ FIKRALARINDA BELİRTİLEN SÜRELERİN 17/11/2020 TARİHİNDEN İTİBAREN İKİ AY UZATILMASI HAKKINDA KARAR

Geçici hükümlerde yer alan süreler uzatılmıştır; bu uzatma, ilgili işlemlerin belirlenen zaman dilimi içinde tamamlanması için daha uzun bir süreç uygulanmasını sağlar. Sonuç olarak mevcut çalışma ilişkileriyle ilgili prosedürler ve uygulamalar, değişiklik yapılmaksızın sürdürülecektir.

CB Kararı 10680
2025-12-11

193 SAYILI GELİR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 67 NCİ MADDESİNİN ON DOKUZUNCU FIKRASINDA YER ALAN SÜRENİN 31/12/2030 TARİHİNE KADAR (BU TARİH DÂHİL) UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 10680)

Geçici vergi hükmünün uygulanabilirlik süresinin uzatılmasıyla, ilgili vergi düzenlemesi belirlenen süre boyunca geçerli kalır. Bu, mevcut uygulamaların sürekliliğinin korunmasını sağlar.

Kanun 5838
2009-02-28

BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Bu Kanun, vergi, resim, harç ve ilgili uygulamaları geniş ölçüde güncelleyerek mevcut mevzuatı yeni bir çerçeveye taşımayı amaçlar; pek çok farklı alanda hükümlerin uyumlu ve uygulanabilir hale getirilmesini sağlar. Motorlu taşıtlar açısından önemli etkiler ortaya çıkar: belirli şartlar altında trafik tescil kaydı silinen taşıtlar üzerinden doğan motorlu taşıt vergisi, gecikme zamları, faizi ve cezaları terkin edilebilir; bazı işlemler karşılığında vergi muafiyetleri uygulanabilir; noterden yapılan satış veya kamu kurumlarından alınan taşıtlarla ilgili tescil süreçleri tamamlandığında yükümlülükler yeniden belirlenebilir; tescil kaydı silinen taşıtların elde ettiği kazançlar ve işlemler vergi, resim ve harçtan muaf sayılabilir; bu kapsamda katma değer vergisi uygulamaları bazı durumlarda uygulanmaz. Ayrıca geçmişteki bazı kayıtlar ve ödemelerle ilgili olarak durumlar netleşir ve uygulama usulleri belirlenir; ileride taşıtların bulunması halinde yeniden tescil ve vergi yükümlülükleri doğabilir. Bu değişiklikler, vergi uyumunu kolaylaştırmayı ve uygulamadaki belirsizlikleri azaltmayı hedeflerken, bazı yükümlülüklerin iade veya terkinine ilişkin istisnai düzenlemeleri de içerir. Ayrıca değişikliklerin uygulanmasına ilişkin geçiş ve yürütme süreçleri ile ilgili düzenlemeler getirilir. Anayasa Mahkemesi kararına bağlı olarak, bazı hükümlerin uygulanışında değişiklikler veya iptaller doğuracak etkiler vardır.

CB Kararı 2707
2020-06-30

22/5/2003 TARİHLİ VE 4857 SAYILI İŞ KANUNUNUN GEÇİCİ 10 UNCU MADDESİNİN BİRİNCİ VE İKİNCİ FIKRALARINDA BELİRTİLEN SÜRELERİN BİR AY UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 2707)

Geçici hükme ilişkin süreler uzatılmıştır.

CB Kararı 3248
2020-12-02

4447 SAYILI İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNUNUN GEÇİCİ 19 UNCU VE GEÇİCİ 21 İNCİ MADDELERİNDE YER ALAN BAZI TARİHLERİN UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 3248)

Bu karar, geçici hükümlerin uygulanabilirliğinin süresinin uzatılmasına yol açmaktadır. Böylece mevcut haklar, muafiyetler ve yükümlülükler süre dolmadan önceki biçimde devam eder. Etkilenen vatandaşlar ve işletmeler için mevcut uygulamanın kesintisiz sürdürülmesi sağlanır ve ani değişiklik riski azaltılır. Sonuç olarak, bu geçici düzenlemeler kapsamında yürütülen faaliyetler mevcut koşullara uygun şekilde uzatılmış bir süre boyunca aynen devam eder.

CB Kararı 5058
2021-12-31

193 SAYILI GELİR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 93 ÜNCÜ MADDESİNİN BİRİNCİ, İKİNCİ VE BEŞİNCİ FIKRALARINDA YER ALAN SÜRELERİN, 31/12/2021 TARİHİNDEN İTİBAREN 30/6/2022 TARİHİNE KADAR (BU TARİH DÂHİL) UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 5058)

Bazı vergi beyanı ve ödeme süreleri uzatılmıştır. Bu uzatma, yükümlülerin beyan ve ödeme işlemlerini daha geç tamamlamalarına olanak sağlar. Böylece gecikme riskinin azaltılması ve ilgili süreçlerin daha esnek yürütülmesi hedeflenmektedir.

CB Kararı 9487
2025-02-01

193 SAYILI GELİR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 67 NCİ MADDESİNDE YER ALAN TEVKİFAT ORANLARI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 9487)

Bu karar, yatırım gelirlerinden yapılan tevkifat oranlarının kapsamını ve uygulanışını yeniden belirliyor ve bazı kazançlar için tevkifat uygulanmamasını öngörüyor. Hisse senedi ve pay endekslerine dayalı işlemler ile bu alanlarda işlem gören araçlardan elde edilen kazançlarda tevkifat uygulanmaması veya farklı bir uygulama yönünde düzenleme getiriliyor. Hisse senedi yoğun fonlar ile uzun vadeli yatırım fonu katılım payları ve gayrimenkul yatırım fonu katılım paylarından elde edilen kazançlar için muafiyet veya tevkifat uygulanması açısından değişikler söz konusu. Daha önce finansman bonoları ve varlık kiralama şirketleri tarafından ihraç edilen kira sertifikaları üzerinden elde edilen gelir ve kazançlar için tevkifat uygulanması yönünde yeni düzenlemeler içeriyor. Altına dayalı devlet iç borçlanma senetleri ile Darphane sertifikaları ve altına dayalı kira sertifikalarından elde edilen kazançlar için tevkifat uygulaması konularında muafiyet veya özel uygulamalar getiriliyor. Diger kazançlar için uygulanacak tevkifat oranlarında yeni kurallar belirleniyor. Faizler ve kâr payları için uygulanacak tevkifatlar açısından da yeni düzenlemeler yapılıyor ve bu düzenlemelerin hangi hesaplar için geçerli olacağı hükümlerle belirleniyor. Geçiş hükümleri ile bazı hükümlerin hangi tarih itibarıyla yürürlüğe gireceği ve uygulanacağına ilişkin düzenlemeler bulunuyor.

CB Kararı 6583
2022-12-21

3065 SAYILI KATMA DEĞER VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 39 UNCU MADDESİNİN BİRİNCİ FIKRASINDA YER ALAN SÜRENİN 31/12/2024 TARİHİNE KADAR UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 6583)

Katma Değer Vergisiyle ilgili geçici bir sürenin uzatılmasına ilişkin uygulama yürürlükte kalır. Bu uzatma, vergi mükelleplerine yükümlülüklerini yerine getirmek için ek süre tanır ve mevcut uygulamanın devamını sağlar.