10 / 1.022 sonuç gösteriliyor

Kanun 4857
2003-06-10

İŞ KANUNU

Bu Kanunun uygulanması, işverenler ile çalışanlar arasındaki çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumlulukları netleştirmeyi amaçlar ve kapsamı büyük ölçüde geniştir; bazı istisnalar hariç tüm işyerlerini kapsar. - İşveren, işveren vekili ve işçi kavramları netleşir; vekil de işverenin sorumluluklarını taşır. - Alt işverenlik ilişkisinde asıl işverenin sorumlulukları devam eder; muvazaalı bir uygulama tespit edilirse çalışanlar başlangıçtan itibaren asıl işverenin çalışanı sayılır; böylece çalışan hakları korunur. - İşin bölünerek alt işverene verilmesi konusunda sınırlamalar bulunur; ana işin çoğu veya tamamı dışındaki işler için alt işverenlik kurulabilir; bu durumda taraflar birlikte sorumluluk taşıyabilir. - İşyerinin devri durumunda mevcut iş sözleşmeleri devralana geçer; devralan, çalışanın hizmet süresi esas alınan haklarını bu devretme sürecinde korur; devreden ve devralandan önceki borçlar için ortak sorumluluk olabilir; bazı durumlarda ortak sorumluluk sınırlı olabilir. - Geçici iş ilişkileri belirli koşullarda kurulabilir; süre ve yenileme sınırları öngörülür; geçici işçi, geçici iş veren ve özel istihdam bürosu arasındaki yazılı sözleşmeye bağlı olarak çalışır; ücret ödemeleri ve sigorta hakları güvence altındadır; iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim ve tedbirler alınır; geçici işçiler için sosyal hizmetlerden eşit muamele sağlanır. - Eşit davranma ilkesi uygulanır; dil, ırk, cinsiyet, engellilik gibi sebeplerle ayrım yapılamaz; eşit işe eşit ücret ilkesi geçerli olur; cinsiyet veya gebelik nedeniyle doğrudan veya dolaylı farklı işlem yapılamaz; ihlal halinde haklar ve tazminat doğabilir. - İş sağlığı ve güvenliği eğitimi ve gerekli tedbirler tüm çalışanlar için sağlanır; özellikle geçici işçiler için yükümlülükler belirlenmiştir. - İş yerinin veya bölümünün devri, hakların korunması ve yükümlülüklerin paylaşılması açısından kurallara tabi tutulur; tescil ve bildirim gibi hususlar uygulanır. - Kanunun uygulanmaması gereken bazı işler ve iş ilişkileri de öngörülmüştür (örneğin bazı tarım, aile ekonomisi kapsamındaki işler ve ev içi hizmetler gibi alanlar). - Muvazaalı işlem nedeniyle çalışan haklarının ihlal edildiği durumlar için gerekli denetim ve itiraz mekanizmaları öngörülür; tespit halinde işçiler başlangıçtan itibaren haklarını talep edebilir. Bu düzenlemeler, çalışanların korunmasını, adil çalışma koşullarını sağlamayı ve işverenler için çalışan hakları ile sorumluluklarının netleşmesini hedefler.

CB Kararı 10680
2025-12-11

193 SAYILI GELİR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 67 NCİ MADDESİNİN ON DOKUZUNCU FIKRASINDA YER ALAN SÜRENİN 31/12/2030 TARİHİNE KADAR (BU TARİH DÂHİL) UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 10680)

Geçici vergi hükmünün uygulanabilirlik süresinin uzatılmasıyla, ilgili vergi düzenlemesi belirlenen süre boyunca geçerli kalır. Bu, mevcut uygulamaların sürekliliğinin korunmasını sağlar.

CB Kararı 3248
2020-12-02

4447 SAYILI İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNUNUN GEÇİCİ 19 UNCU VE GEÇİCİ 21 İNCİ MADDELERİNDE YER ALAN BAZI TARİHLERİN UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 3248)

Bu karar, geçici hükümlerin uygulanabilirliğinin süresinin uzatılmasına yol açmaktadır. Böylece mevcut haklar, muafiyetler ve yükümlülükler süre dolmadan önceki biçimde devam eder. Etkilenen vatandaşlar ve işletmeler için mevcut uygulamanın kesintisiz sürdürülmesi sağlanır ve ani değişiklik riski azaltılır. Sonuç olarak, bu geçici düzenlemeler kapsamında yürütülen faaliyetler mevcut koşullara uygun şekilde uzatılmış bir süre boyunca aynen devam eder.

CB Kararı 3135
2020-10-27

22/5/2003 TARİHLİ VE 4857 SAYILI İŞ KANUNUNUN GEÇİCİ 10 UNCU MADDESİNİN BİRİNCİ VE İKİNCİ FIKRALARINDA BELİRTİLEN SÜRELERİN 17/11/2020 TARİHİNDEN İTİBAREN İKİ AY UZATILMASI HAKKINDA KARAR

Geçici hükümlerde yer alan süreler uzatılmıştır; bu uzatma, ilgili işlemlerin belirlenen zaman dilimi içinde tamamlanması için daha uzun bir süreç uygulanmasını sağlar. Sonuç olarak mevcut çalışma ilişkileriyle ilgili prosedürler ve uygulamalar, değişiklik yapılmaksızın sürdürülecektir.

CB Kararı 2707
2020-06-30

22/5/2003 TARİHLİ VE 4857 SAYILI İŞ KANUNUNUN GEÇİCİ 10 UNCU MADDESİNİN BİRİNCİ VE İKİNCİ FIKRALARINDA BELİRTİLEN SÜRELERİN BİR AY UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 2707)

Geçici hükme ilişkin süreler uzatılmıştır.

CB Kararı 6619
2022-12-29

4447 SAYILI İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNUNUN GEÇİCİ 10 UNCU MADDESİNİN UYGULANMA SÜRESİNİN 31/12/2023 TARİHİNE KADAR UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 6619)

İşsizlik sigortası kapsamında geçici olarak uygulanmakta olan hükmün süresi uzatılmıştır; bu uzatma ile mevcut uygulama devam edecektir.

CB Kararı 10769
2025-12-25

4447 SAYILI İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNUNUN GEÇİCİ 10 UNCU MADDESİNİN UYGULANMA SÜRESİNİN 31/12/2026 TARİHİNE KADAR UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 10769)

Bu kararın uygulanabilir etkileri mevcut metinde açıklanmadığından hangi alanları kapsadığı ve nasıl değişiklikler doğurduğu konusunda net bir özet yapılamamaktadır.

CB Kararı 10707
2025-12-19

6446 SAYILI ELEKTRİK PİYASASI KANUNUNUN GEÇİCİ 1 İNCİ MADDESİNİN İKİNCİ FIKRASINDA YER ALAN SÜRENİN 31/12/2030 TARİHİNE KADAR UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 10707)

Geçici hükümlerin uygulanma süresinin uzatılması, elektrik piyasasında mevcut geçici düzenlemelerin daha uzun süre yürürlükte kalması sonucunu doğurur; piyasa katılımcıları bu çerçevede faaliyetlerini mevcut kurallar doğrultusunda sürdürmeye devam eder.

CB Kararı 5058
2021-12-31

193 SAYILI GELİR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 93 ÜNCÜ MADDESİNİN BİRİNCİ, İKİNCİ VE BEŞİNCİ FIKRALARINDA YER ALAN SÜRELERİN, 31/12/2021 TARİHİNDEN İTİBAREN 30/6/2022 TARİHİNE KADAR (BU TARİH DÂHİL) UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 5058)

Bazı vergi beyanı ve ödeme süreleri uzatılmıştır. Bu uzatma, yükümlülerin beyan ve ödeme işlemlerini daha geç tamamlamalarına olanak sağlar. Böylece gecikme riskinin azaltılması ve ilgili süreçlerin daha esnek yürütülmesi hedeflenmektedir.

CB Kararı 4299
2021-07-15

5411 SAYILI BANKACILIK KANUNUNUN GEÇİCİ 32 NCİ MADDESİNİN UYGULAMA SÜRESİNİN İKİ YIL UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 4299)

Bu karar, Bankacılık Kanunu’nun geçici hükmünün uygulanma süresinin uzatılmasına yol açmaktadır. Bu uzatma, geçici düzenlemenin kapsadığı kuralların daha uzun süre yürürlükte kalması anlamına gelir. Bankalar bu süre zarfında mevcut yükümlülüklerini sürdürmek ve uyum çalışmalarını devam ettirmek durumundadır; ayrıca yeni uygulama adımları için hazırlık yapabilmeleri adına ek esneklik sağlar.