10 / 78 sonuç gösteriliyor

Kanun 6361
2012-12-13

FİNANSAL KİRALAMA, FAKTORİNG, FİNANSMAN VE TASARRUF FİNANSMAN ŞİRKETLERİ KANUNU

Bu mevzuat finansal kiralama, faktoring, finansman ve tasarruf finansman şirketlerinin kuruluşu, faaliyeti ve denetimine ilişkin temel kuralları belirler. Kapsam olarak Türkiye’de kurulu bu tür şirketler ile bazı işlemler bu kurallara tabidir; bazı işlemler için saklı hükümler bulunur. Kuruluş için gerekli izin süreci ve uygunluk şartları düzenlenir; anonim şirket şeklinde kurulma ve adın ilgili tanıma uygun olması, kurucuların ve yöneticilerin niteliklerinin karşılanması, ortaklık yapısının şeffaf olması gibi hususlar gereklidir. Kurucuların mali güç, itibar ve kontrol açısından uygun olması ile belirli etik ve yasal kriterleri taşıması gerekir. Faaliyet izni için ayrıca bir başvuru ve onay süreçleri gereklidir; faaliyete geçiş için sermaye, muhasebe ve iç kontrol sistemlerinin kurulması, raporlama süreçlerinin belirlenmesi ve yöneticilerin niteliklerinin karşılanması gerekir. Şubeler yurt içi veya yurt dışı olarak açılabilir; bunun için izne ihtiyaç vardır. Şirketin yapamayacağı işler ve sınırlamalar net olarak belirlenir; ana faaliyet konularının dışına çıkılamaz, belirli oranlar dahilinde kredi verme, garanti ve kefalet verme gibi işlemler sınırlanır, mevduat toplama veya tasarruf finansmanı dışında finansman sağlama konusunda kısıtlar uygulanır. Sigorta mevzuatı saklıdır; sigorta işlemleriyle aracılık kapsamı dışına çıkılamaz. Tasarruf finansman şirketleri için özel kısıtlamalar getirilir; konut veya taşıt edinimine yönelik tasarruf finansmanı dışında finansman sağlanamaz, üçüncü taraflara borç verilemez, ortaklık edinilemez, reklam ve banka imajı yaratacak ifadeler kullanılamaz, sadece yurt içinde kayıtlı konut/taşıt/çatılı işyeri edinimini finanse edebilir. Şirketlerin iştirakleri ve ortaklık yapıları ile ilgili usul ve esaslar kurum tarafından belirlenir.

CB Yönetmeliği 979853
1997-08-29

YAP-İŞLET MODELİ İLE ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETİM TESİSLERİNİN KURULMASI VE İŞLETİLMESİ İLE ENERJİ SATIŞININ DÜZENLENMESİ HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu düzenleme, Yap-İşlet modeliyle termik santral kurup işletmeyi ve üretilen elektriği belirlenen esaslar çerçevesinde satmayı sağlayan uygulanabilir bir çerçeve getirir. Kapsam açısından hidroelektrik, jeotermal, nükleer ve diğer yenilenebilir enerji santralleri bu düzenlemenin kapsamı dışındadır. Üretim şirketleri tesisleri kendilerine ait olarak kurar ve işletir; ürettikleri elektriği sözleşmede belirlenen kurallara göre belirli bir alıcıya satar. İhale ve sözleşme süreçleri rekabetçi, şeffaf ve önceden belirlenen şartnameye uygun olarak yürütülür. Projelerin finansmanı tamamen üretim şirketinin sorumluluğundadır; vergi ve diğer mali yükümlülükler de bu şirkete aittir. Çevre izinleri ve ÇED gibi ilgili mevzuata uyum üretim şirketinin sorumluluğundadır; mevzuat değişiklikleri maliyetleri etkileyebilir ve buna uygun düzenlemeler gerekebilir. Üretim tesisinin bağlantı hattı ve entegrasyonu güvenilir enerji iletimine uygun şekilde sağlanır; kamulaştırma ve taşınmaz bedelleriyle ilgili giderler üretim şirketinin sorumluluğundadır ve sözleşme kapsamındadır. Enerji üretim ve satışına ilişkin esaslar sözleşmede netleşir; fiyat yapısı, eskalasyon ve maliyet değişiklikleri için uygulanacak mekanizmalar öngörülür. Faturalandırma, ödemeler ve gecikme durumlarında uygulanacak güvence mekanizmaları sözleşmede belirlenir. Yer seçimi, arazi temini, inşaat ve devreye alma süreçleri üretim şirketinin sorumluluğundadır; test ve kabul süreçleri de bu kapsama dahildir. Sözleşme süresi, izinler ve tesisin işletme süresi dikkate alınarak belirlenir; gerekli görüldüğünde yeniden değerlendirme ve uzatma imkanına ilişki öngörülebilir. Taraflar arasındaki ilişkilerde üçüncü taraf devri ve temlikine ilişkin kurallar netleştirilir ve bu işlemler için yazılı onay gerekir. Şartname ve sözleşmede yer alması gereken hükümler arasında ödenecek ücretler, vergi ve mali yükümlülükler ile geçici teminat ve diğer ilgili belgeler için kurallar bulunur. Bu çerçeve, enerji arz-talep dengesinin korunması ve ulusal enerji sistemi güvenliğinin sağlanması hedefleriyle uyumlu olarak uygulanır.

Kanun 3996
1994-06-13

BAZI YATIRIM VE HİZMETLERİN YAP-İŞLET-DEVRET MODELİ ÇERÇEVESİNDE YAPTIRILMASI HAKKINDA KANUN

- Bu yasa, ileri teknoloji veya yüksek maddi kaynak gerektiren bazı yatırım ve hizmetlerin yap-işlet-devret modeliyle yaptırılmasını mümkün kılar; kamu kurumları bu tür projeleri özel sermaye şirketleri veya yabancı şirketler aracılığıyla hayata geçirebilir. - Kapsamda yer alan alanlar geniş bir yelpazeye yayılarak altyapı ve hizmet yatırımlarını kapsar; köprü, tünel, baraj, su tesisleri, haberleşme, kültür ve turizm yatırımları, konaklama ve spor tesisleri, yurtlar, tema parklar, lojistik merkezleri, terminaller ve limanlar ile demiryolu ve diğer ilgili altyapıları içerir. - İşleyişte idare ile sermaye şirketi veya yabancı şirket arasında özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşme kurulur; şirket yatırım, finasman, inşa ve işletmeyi üstlenir ve projenin devlete devriyle sonuçlanır. - Şirketler, projenin tasarımı, finansmanı, kurulumu ve işletilmesinden sorumludur; sözleşmede belirlenen yükümlülükler yerine getirilmediğinde tazminat gibi yaptırımlar düzenlenir. - Ücretler ve katkı payları belirli kurallar çerçevesinde saptanır; bazı ödemeler ilgili kamu idaresinin bütçesinden karşılanabilir; ücretler tüketim veya kullanım miktarlarına göre ve farklı kriterlere göre uygulanabilir. - Proje süresinin sonunda yatırım ve hizmetler bakımlı ve çalışır durumda bedelsiz olarak idareye geçer. - Gerekli kamulaştırma işlemleri yapılır; kamulaştırılan taşınmazlar idareye aittir ve ilgili bedeller sözleşmede belirlenir. - Kamu tarafının çeşitli garantileri verebilmesi ve gerektiğinde borç üstlenimi ya da finansmanın teminine yönelik yükümlülükler üstlenilmesi mümkün olabilir; bu çerçevede mali riskler belirlenen şartlar içinde paylaşılır veya garanti edilir. - Muafiyetler ve bazı mali işlemlere ilişkin özel düzenlemeler bulunur; bazı hallerde ihaleye tabi olmayan hizmet alımları yapılabilir. - Uygulanmayacak veya saklı tutulan hükümler ile ek hükümler sayesinde, belirli projeler için özel kararlar ve ek düzenlemeler uygulanabilir.

Kanun 193
1961-01-06

GELİR VERGİSİ KANUNU (GVK)

Bu metin gerçek kişilerin gelir vergisine tabi olduğunu ve mükellefiyetin iki temel durumda uygulanacağını belirtir: Türkiye’de yerleşmiş olanlar dünya çapında elde ettikleri gelirler üzerinden vergilendirilir; Türkiye’de yerleşik olmayanlar ise sadece Türkiye’de elde ettikleri gelirler üzerinden vergilendirilir. Gelirin unsurları olarak sayılan kazanç ve iratlar bulunduğu için, ticari kazançlar, ziraî kazançlar, ücretler, serbest meslek kazançları, gayrimenkul sermaye iratları, menkul sermaye iratları ve diğer kazanç ve iratlar vergilendirmenin konusunu oluşturur; bu gelirler, verginin hesaplanmasında genelde elde edilen gerçek ve net miktarlar üzerinden nazara alınır. Türkiye’de yerleşmiş sayılanlar için vergilendirme, dünya çapında elde ettikleri gelirlerin tamamını kapsar; yerleşik olmayanlar için ise vergilendirme yalnızca Türkiye’de elde edilen kazanç ve iratlar üzerinden yapılır. Dar mükellefiyet kapsamında olanlar ise Türkiye’de elde ettikleri kazanç ve iratlar üzerinden vergilendirilir. Esnaf muaflığına bağlı olarak vergi muafiyeti uygulanan belirli küçük ölçekli ticaret ve zanaat faaliyetleri bulunmaktadır. Bu muaflıktan faydalanabilmek için ilgili esnaf odasına kayıt olmak ve Esnaf Muaflığı belgesi gibi belgeleri temin etmek gerekir; ayrıca hasılat üzerinden vergi tevkifatı uygulanır ve bir sınırı aşanlar gerçek usulde vergilendirmeye geçer. Muaflığın şartları sağlandığında esnaf olarak vergiden muaf olunabilir; ancak muaflık şartlarının ihlali veya belirli sınırların aşılması durumunda muaflık kaldırılır. Diplomatlar ve consoloslar ile karşılıklı olarak belirlenen memurlar, vergilendirme dışında kalır; ayrıca bu kişilerle ilişkili ücretler belli koşullarda vergiden istisna edilir. Ayrıca bazı hizmet erbaplarına pay senedi verilmesi halinde belirli şartlar dahilinde vergi istisnası uygulanır; istisna kademeli olarak ve belirli süreler içinde elden çıkarma suretine göre değişir ve vergilerin zamanında tahsilatı için özel hükümler uygulanır. Yaşlılık muaflığı gibi ek istisnalar ve bazı diğer muaflıklar da mevcut olup, bunlar serbest meslek erbapları ve diğer kategoriler için ayrı ayrı düzenlenmiştir.

Kanun 5520
2006-06-21

KURUMLAR VERGİSİ KANUNU

Bu metin, kurumlar vergisinin kapsamını ve uygulanışını belirler. Kurumlar vergisi konusu olan kazançlar arasında sermaye şirketleri, kooperatifler, iktisadi kamu kuruluşları, dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmeler ile iş ortaklıkları yer alır ve bu kurumların kazançları vergilendirilir. Tam mükellefiyet olanlar tüm kazançları üzerinden vergilendirilir; dar mükellefiyet olanlar ise Türkiye’de elde ettikleri kazançlar üzerinden vergilendirilir. Dar mükellefiyetteki kazançlar Türkiye’de elde edilen iş kazancı, tarımsal kazanç, Türkiye’de elde edilen serbest meslek kazancı, kiralama gelirleri, Türkiye’de elde edilen menkul sermaye iratları ve diğer gelirlerden oluşur. Kamu idareleri tarafından yürütülen pek çok hizmet için çeşitli muafiyetler sağlanır. Bu muafiyetler eğitim ve kültür, sağlık, sosyal yardım, sergiler ve fuarlar gibi faaliyetleri kapsayan kuruluşları etkiler; ayrıca kreşler, askeri kantinler, emekli sandıkları ve bazı kamu hizmetlerine ilişkin işlemler için muafiyetler uygulanabilir. İstisnalar kapsamında iştirak kazançları ve belirli yatırım enstrümanlarından elde edilen kazançlar muafiyet kapsamına alınabilir; bu tür istisnalar için sahiplik oranları, süre ve vergilendirme konusundaki bazı şartlar bulunur. Yurt dışı iştiraklerinden elde edilen kazançlarda da istisnalardan yararlanılabilir; ancak bu istisnaların uygulanması belirli koşullara bağlıdır ve bu koşullar değişkenlik gösterebilir. Kooperatiflerle ilgili özel hükümler bulunur; kooperatiflerin bazı işlemleri ortak dışı işlem olarak kabul edilebilir ve bu işlemlere ilişkin vergilendirme kuralları ayrıca belirlenir. Ayrıca organize sanayi bölgeleri ve benzeri altyapı projelerini yürüten iktisadi işletmeler için ortak ihtiyaçları karşılamak amacıyla kurulan yapılar kapsamında muafiyetler söz konusu olabilir. Genel olarak bu düzenleme, hangi kurumların vergilendirileceğini, hangi durumlarda muafiyet veya istisna uygulanacağını, yatırım ve iştirak ilişkilerinden doğan kazançların vergilendirilmesini ve bu alanlardaki uygulanabilir kriterleri ortaya koyar.

Kanun 4483
1943-07-27

İZMİR TRAMVAY VE ELEKTRİK TÜRK ANONİM ŞİRKETİ İMTİYAZİYLE TESİSATININ SATIN ALINMASINA DAİR MUKAVELENİN TASDİKİ VE BU MÜESSESENİN İŞLETİLMESİ HAKKINDA KANUN

Pratik olarak bu hüküm, tramvay ve elektrik tesisatının satın alınmasına ilişkin imtiyazın onaylandığını ve bu varlıkların geçici bir idare tarafından işletilmesini öngörür. Geçici idare, işletmeyi mevcut usul ve esaslar çerçevesinde sürdürür ve belirli şartlar altında belediyeye devri sağlar. Devralınan tesisler devlet malı sayılır ve meydana gelebilecek zararlar karşısında devletin sorumluluk ve cezai hükümleri uygulanır. Belediye, hizmeti kamuya ait bir işletme olarak yürütür ve abonelerle ilişkiler, hizmetin kapsamı, tarife belirleme ve tesislerin genişletilmesi konularında mevcut uygulamaları rehber edinir; gerektiğinde bu uygulamalar revize edilir. Vergi ve resim muafiyetleri uygulanır; ithal edilmiş olan malzemeler için alınan vergiler bu devir nedeniyle aranmaz. Çalışanların geçmiş hakları korunur; kadrolar ve ücretlere ilişkin dengeler gözetilir ve terfi gibi konularda gerekli düzenlemeler uygulanır. Sonuç olarak, hizmetin sürekliliği sağlanır ve varlıklar kamu yönetiminin denetimine geçer.

Kanun 6446
2013-03-30

ELEKTRİK PİYASASI KANUNU

Bu mevzuat, elektrik piyasasında rekabetçi, istikrarlı ve şeffaf bir yapı oluşturmayı hedefler ve bağımsız bir denetim ve düzenlemenin uygulanmasını sağlar. Faaliyet gösterebilmek için üretim, iletim, dağıtım, toptan ve perakende satış, piyasa işletimi, ithalat, ihracat ve toplu aracılık gibi alanlarda lisans almak gerektiğini düzenler. Her tesis için ayrı lisans verilmesi kuralı getirilerek lisans yapısında tesis odaklı bir yaklaşım sağlanır. Lisans sahipleri finansal defter ve kayıtlarını tutmak, denetime açık olmak ve gerekli bilgi ve belgeleri sunmakla yükümlü tutulur; ayrıca tarifelerle ilgili mevzuata uymak durumundadır. İletim ve dağıtım sistemine eşit erişim ve kullanım imkanı sağlanır; bağlantı ve kullanım şartları belirlenir. Tarife ve maliyet yapısının belirlenmesi için usul ve esaslar oluşturulur ve hizmetlere ilişkin fiyat, hüküm ve şartlar belirli kurallara bağlanır. Piyasa yapısına toplu aracılık ve elektrikli araç şarj altyapısı gibi yeni faaliyetler dahil edilir; bu alanlarda lisanslar, sertifikasyon ve veri paylaşım mekanizmaları öngörülür. Şarj ağlarının halka açık olması, gerçek zamanlı verilerin paylaşılması ve şarj hizmetinin sunulması hedeflenir. Tesis sahipliğinin değişmesi veya kullanım haklarının devri gibi durumlarda denetleyici onay süreçleri bulunur. Uluslararası entegrasyon ve ticaret kapsamında ithalat ve ihracat faaliyetleri için uyum ve düzenleme mekanizmaları kurulabilir.

Kanun 4737
2002-01-19

ENDÜSTRİ BÖLGELERİ KANUNU (ENDÜSTRİ BÖLGELERİ KANUNU VE ORGANİZE SANAYİ BÖLGELERİ KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN)

- Endüstri bölgelerinin kurulması, yönetimi ve işletilmesi için bir çerçeve oluşturulur; bölgelerin yönetimi bir yönetici şirketi tarafından yürütülür ve tek yatırımcı bulunması halinde o yatırımcı yönetici olarak hareket eder. - Yatırım yapmak isteyen gerçek kişi veya tüzel kişiler için başvuru ve ön yer tahsisi süreçleri uygulanır; yatırım için gerekli izin ve ruhsatlar, belirlenen esaslar çerçevesinde sağlanır; yatırımcıya belirli türde haklar tesis edilebilir ve kullanma izni verilebilir. - Endüstri bölgelerindeki arazi ve kamulaştırma işlemleri yapılabilir; kamulaştırılan araziler devlet adına tescil edilerek bölgenin kullanımına alınabilir; yatırımcılar lehine haklar tesis edilebilir veya bedelsiz devri mümkün olabilir. - Altyapı ve üstyapı yatırımları planlanır ve denetlenir; altyapı giderleri yatırımcılar tarafından karşılanabilir; altyapı tamamlandığında hizmetler başlatılır ve işletilir. - İmar planları ve parklar, sağlık koruma bandı gibi alanlar belirli usullere göre düzenlenir ve ilan edilir; bölge sınırları içindeki bazı yapılar ve yollar yönetici şirketin sorumluluğundadır ve gerektiğinde işlemler yürütülür. - Endüstri bölgelerinde elektrik, su, doğal gaz gibi altyapı ve hizmetlerin temini için gerekli düzenlemeler yapılır; yatırımcılar bu altyapı hizmetlerini bölge içinde kullanır; serbest tüketici ve ilişkin haklar konusunda çeşitli esneklikler bulunabilir. - Özel endüstri bölgeleri ilanı için belirli yatırım taahhütleri ve sahiplik/irtifak haklarına ilişkin şartlar aranır; ilan edilen alanlar başka amaçlarla kullanılamaz ve yatırım tamamlandığında bölgenin özel statüsü korunur. - Yatırımlar için çevresel etki değerlendirme kararları gibi çevresel mevzuat gereklilikleri dikkate alınır; çevre ve sağlık güvenliği açısından gerekli tedbirler alınır.

KHK 233
1984-06-18

KAMU İKTİSADİ TEŞEBBÜSLERİ HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME

- Kamu iktisadi teşebbüsleri ile kamu iktisadi kuruluşları ve bunlara bağlı müessese, bağlı ortaklık ve iştiraklerden oluşan özerk tüzel kişiler kurulur ve bu yapılar ekonominin kurallarına uygun olarak yönetilir; amaç, verimlilik ve karlılık ilkeleriyle sermaye birikimini artırmaktır. - Teşebbüsler kurulur ve kendi merkezi ile iç işleyişini belirleyen özerk bir yapıya sahip olur; yönetim organları karar alma süreçlerini yönlendirir ve operasyonları yürütür. - Teşebbüsler, verimli ve kararlı bir şekilde çalışmak için gerekli esasları belirler, yıllık program ve bütçelerini onaylar ve ilgili mercilere sunar; müessese ve bağlı ortaklıklar da bu süreçlerle koordineli çalışır. - Müessese ve bağlı ortaklıklar kendi yönetim komiteleri veya yönetim kurulları aracılığıyla karar verir ve operasyonları yürütür; bunlar teşebbüsün görüşleri doğrultusunda hareket eder. - Bağlı ortaklıklar, devletin çoğunluk hissesine sahip olduğu şirketler olarak kurulabilir; özel sektör temsilcilerinin de bazı konumlarda yer alabileceği bir yönetim yapısı öngörülür. - İştirakler, teşebbüs veya bağlı ortaklıkların başka anonim şirketlerde pay sahibi olduğu ortaklıklardır ve yönetimlerinde bu ortaklığa yönelik katılım esaslarına göre hareket eder. - Planlama, yatırım ve finansman alanlarında uzun vadeli ve yıllık programlar hazırlanır; sermayenin verimli kullanımı ve yatırım kapasitesinin geliştirilmesi hedeflenir. - Finansal sonuçlar ve faaliyet raporları hazırlanır ve belirli bir denetim/raporlama mekanizması aracılığıyla ilgili aşamalara iletilir; bu süreçler aracılığıyla denetim ve hesap verebilirlik sağlanır. - Bu yapılar, kamu hizmetlerini yerine getirirken ekonomik verimlilik ve maliyet etkinliği gözetir ve milli ekonomi ile uyum içinde çalışmayı amaçlar. - Yapılar arasında koordinasyon ve işbirliği mekanizmaları kurulur; birimler arası uyum ve ortak karar alma süreçleri uygulanır. - Bu çerçevedeki örgütlenme, kamu kaynağıyla kurulan tüzel kişiler olarak özel hukuk hükümlerinin bazı alanlarda uygulanması dışında, devletin sektörel planlama ve yatırım hedeflerine uygun şekilde yönetilir.

CB Yönetmeliği 1134
2019-06-01

TURİZM TESİSLERİNİN NİTELİKLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK

- Bu yönetmelik, turizm tesislerinin yatırım ve işletme belgeleriyle belgelendirilmesini, sınıflandırılmasını ve kalitenin sürekliliğini sağlamayı amaçlar; böylece tesisler arasında standart birliğinin kurulmasına odaklanır. - Yatırım belgesi, projenin türü, sınıfı ve süresini gösterir; planlama veya imar kararları için tek başına bağlayıcı değildir. - Tesiste bulunan tüm üniteler dikkate alınarak, fiziki ve işletmecilik bütünlüğünü sağlayan alanlar için kısmi turizm işletmesi belgesi veya turizm işletmesi belgesi verilir; kapasite, hizmet sunumu yapılan alanlarla sınırlıdır ve mevzuatta verilen haklar bu kapsamda yeni hak oluşturmaz. - Yatırım belgesi için başvurulurken gerekli olan bilgiler ve belgeler belirlenir; başvuru sahibinin kimliği/koşulları, tesisin adı, amacı, yeri ve süresi gibi bilgiler ile ilgili dış ve iç kaynaklardan temin edilen belgeler talep edilir; bazı özel konaklama tesisleri, gastronomi tesisleri, mobil evler ve koruma altında kültür varlığı bulunan yapılarda yatırım belgesi verilmez. - Özel konaklama tesisleri için yatırımın yapılacağı taşınmazın kültür varlığı olarak tescilli olduğuna dair belge istenir; termal ve sağlıklı yaşam tesisleri için gerekli izin/sertifika veya benzeri belgeler talep edilir. - Yatırım belgesi verilen tesislerin işletmeye açılma süresi belirli bir süreyle tanımlanır; bu süre, yatırımın özelliğine göre değişir ve gerektiğinde bir kez uzatılabilir; sürenin kamu taşınmazı üzerinde olması halinde ilgili görüşler dikkate alınır. - Yatırım belgesinin kısmi turizm işletmesi belgesine veya turizm işletmesi belgesine dönüştürülmesi, tesisin işletmeye açık ve kapalı dönemleri ile ilgili bilgi ve ruhsatların sunulmasıyla başlatılır; gerekli diğer belgeler de temin edilir. - Kısmi turizm işletmesi belgesi veya turizm işletmesi belgesi talepleri, evrak üzerinden uygun görülürse denetim programına alınır; eksiklikler için düzeltme süresi verilir ve neden reddedilebilecek durumlar açıklanır. - Belgelendirme sürecinde kapasite artışı veya ek yapılaşma söz konusu olduğunda, ilgili ruhsat ve kayıtlar dikkate alınarak belgeler güncellenir; ruhsat bilgilerinin uyumlu olarak iletilmesi gerekir. - Başvurular elektronik ortamda yapılır; uygun görülmeyen başvurular reddedilir; ek belgeler talep edilebilir; denetim ve sınıflandırma süreçleriyle uygunluk sağlanır. - Tesiste belgelendirme süreci sonunda uygunluk tespit edilmezse, yeniden denetim veya lojistik olarak iletilen şartlar çerçevesinde ek süre verilebilir; sonuca göre yeni talep değerlendirilmez veya reddedilir. - Tapu kaydı ve kullanım sınırlamalarıyla ilgili bazı beyanlar ve şerhler talep edilebilir; bu durumlar, turizm amaçlı kullanımın korunması ve devre mülk/kat irtifakı gibi hususların sınırlanması için uygulanır.