10 / 947 sonuç gösteriliyor

Kanun 3704
1939-07-14

KÖY EĞİTMEN KURSLARİYLE İLK ÖĞRETMEN OKULLARININ İDARESİNE DAİR KANUN

Köy eğitmen kurslarıyla ilköğretmen okullarının amacı öğretmen yetiştirmektir ve bu kurumlar için gerekli arazi ve diğer kaynaklar devlet tarafından talep üzerine tahsis edilebilir. Her kurum için devlet bütçesinden sermaye verilebilir ve ihtiyaç duyulan vasıtalar bu sermayeden temin edilebilir. Sermaye ile yapılacak alım ve satım işlemleri bazı resmi yasa ve denetim kurallarının kapsamı dışında olabilir; ancak sermayeye ilişkin hesaplar tutulur. İşletmeden elde edilecek fazlalar kayıtlara alınır ve devlete aktarılır veya yatırım için kullanılır. Ziraat vekaletine ait eşya ve hayvanlar ile ziraat işlerinde kullanılan malzemeler eğitim kurumuna devredilir ve mevcut değerleri sermayeye dahil edilir. Köy öğretmen okulları kavramı zamanla farklı adlarla ifade edilmiş ve metinde bu değişiklikler yansıtılmıştır.

CB Kararı 200611239
2006-12-08

EMNİYET GENEL MÜDÜRLÜĞÜNE BAĞLI HER DERECE VE TÜRDEKİ EĞİTİM VE ÖĞRETİM KURUMLARI İLE HİZMET İÇİ EĞİTİM, KURS VE SEMİNERLERDE ÜCRETLE OKUTULACAK DERS SAATLERİNİN SAYISI, DERS GÖREVİ ALACAKLARIN NİTELİKLERİ VE DİĞER HUSUSLARIN TESPİTİNE İLİŞKİN KARAR

- Bu karar, Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı eğitim ve öğretim kurumlarında ders görevi, zorunlu ve isteğe bağlı ücretli ek dersler ile bu derslerin ödenmesine ilişkin esasları belirler. - Ders görevi veren kadrolu öğretim elemanlarının haftalık ders saatleri ve ek derslerin hesaplanması, hangi eğitim faaliyetlerinde uygulanacağı ve kimlerin görevlendirilebileceği hususlarını tanımlar. - Hizmet içi eğitim, uluslararası eğitim, kurs ve seminerler gibi faaliyetler için ödenecek ek ders ücretinin türüne göre uygulanacağını ifade eder. - Atış eğitimleri gibi özel eğitim alanlarında görev alan personel için ek ders görevi ve ödemelerin nasıl yapılacağına ilişkin kuralları getirir. - Sınav görevlerinde görev alan öğretim elemanları ve ilgili komisyonlarda görev alanların ek ders ücretlerinin nasıl belirleneceğini ve sınav türlerine göre ödemelerin hesaplanacağını belirtir. - Ders dışı faaliyetler kapsamında yapılan çalışmalar için ek ders ücreti ödenebileceğini ve bu ödemelerin şartları ile sınırlarını düzenler. - Ücretli ek ders görevi için gerekli onay ve yetki süreçlerini netleştirir. - Kapsam ve uygulama açısından hangi birimler ve personel için geçerli olduğunu tanımlar.

CB Yönetmeliği 20146459
2014-06-18

MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞINA BAĞLI EĞİTİM KURUMLARI YÖNETİCİ VE ÖĞRETMENLERİNİN NORM KADROLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

Bu Yönetmelik, okullarda yönetici ve öğretmen norm kadrolarının belirlenmesi ve dağıtımına ilişkin usul ve esasları ortaya koyar. Norm kadro, her eğitim kurumunun ihtiyaçlarına göre, kurum türü, öğrenci sayısı ve kampüs yapısı gibi kriterler dikkate alınarak belirlenir. Birden çok kurumun aynı kampüs içinde bulunduğu durumlarda müdür kadrosu genelde en yoğun bulunan kuruma verilir ve kampüs için ayrı bir müdür kadrosu tanımlanır; çoğu durumda her kuruma ayrıca müdür kadrosu verilmez. Müdür yardımcısı kadrosu, yatılı veya pansiyonlu olanlara, ek gelirli uygulamaların yürütüldüğü kurumlara ve tam gün tam yıl uygulamasının yapıldığı kurumlara göre ilave edilebilir. Kademelere göre müdür yardımcısı kadrosu verme esasları, öğrencilerin sayısal büyüklüğüne göre belirlenen kriterlere dayanır; özel eğitim kurumları için de benzer şekilde ayrı kurallar uygulanır. Meslekî ve teknik eğitim kurumlarında, atölye ve laboratuvar ders yükü esas alınarak atölye ve laboratuvar öğretmeni norm kadroları belirlenir; ders yükü ve alan/branş bazında dağıtım yapılır ve ihtiyaç doğduğunda ilave kadro sağlanır. Genel bilgi ve meslek dersleri için norm kadro, toplam ders yüküne göre hesaplanır; yoğunluk arttıkça ilave norm kadrosu verilir ve bu kadrolar, aynı yerleşim merkezindeki kurumlar arasında adil biçimde dağıtılır. Rehberlik ve araştırma merkezleri için rehberlik alan öğretmeni norm kadrosu, nüfus ve yerleşim merkezi ihtiyaçlarına göre belirlenir; bağımsız anaokulları ve özel eğitim kurumları için ek düzenlemeler uygulanır. Norm belirlemede her kuruma özgü olarak, öğrencilerin sınıf/grup sayıları, özel eğitim sınıfları ve alt grupların durumu gibi birçok faktör dikkate alınır. Dağıtım süreci, yükü en yoğun olan kurumlardan başlayarak uygulanır ve ihtiyaç artan kurumlardan yana öncelik tanınır. Bu uygulama, yönetici ve öğretmen kadrolarını ihtiyaç odaklı, iş yapabilirlik ve adil dağıtım ilkelerine uygun şekilde planlamayı amaçlar.

Kanun 442
1924-04-07

KÖY KANUNU

Bu yasa köyleri tanımlar ve sınırların belirlenmesi ile ilgili süreçleri düzenler; sınırların komşu köylerle uzlaşamaması durumunda nasıl çözülececeğini ve sınırların resmi olarak kayda geçirilmesini öngörür. Köyün ortak mal ve alanlarının kullanımı ile sınır içindeki hakların nasıl paylaştırılacağını belirler. Köy yönetimi başlıca muhtar ve ihtiyar meclisince yürütülür; bu kişiler köy derneği aracılığıyla halk arasından seçilir ve muhtar köy işlerinde devlet memuru olarak görev yapar. Köy işleri mecburi olanlar ve köylünün isteğine bağlı olanlar olarak ayrılır; mecburi işlere uyulmaması halinde cezai sorumluluk doğar, isteğe bağlı işler ise çoğunluk kararıyla uygulanır. Mecburi işler köy içinde içme suyu ve temiz su temini, yol ve köy meydanı ile toplumsal altyapıların inşası ve bakımı; köydeki sağlık, tarımsal ve hayvancılık faaliyetlerinin desteklenmesi; salgın ve bulaşıcı hastalıkların önlenmesi ve gerekli bildirim mekanizmasına uyum gibi görevleri kapsar. Köy gelirleri ve giderleri köy derneği tarafından yönetilir; muhtarın aylığı, köy işlerinin giderleri ve emlak gelirleri ile bağışlar gibi çeşitli gelirlerden oluşur. Köyün ortak kullanılan arazilerinin ve korularının bakımı ve kullanımı yürütülür; ihtiyaç halinde finansal destek ve krediler sağlanabilir. Köy imamı ve öğretmeni ihtiyar meclisinin daimi üyeleridir; köy yönetiminin yasal denetimi için mekanizmalar öngörülür; sınır değişiklikleri diğer köylere zarar vermeyecek şekilde gerçekleştirilir.

Kanun 222
1961-01-12

İLKÖĞRETİM VE EĞİTİM KANUNU

Bu kanun, tüm çocukların mecburi ilköğretim kapsamına alınmasını ve resmi veya özel okullarda eğitim görmesini sağlar; ailelerin çocuklarını zamanında kaydettirme ve düzenli devamını sağlama sorumluluğu doğar. Okul yapısı, bağımsız ya da birlikte çalışabilir şekilde uygulanabilir; özel eğitim ihtiyacı olan çocuklar için özel sınıflar ve yetiştirme programları kurulabilir. Mecburi öğrenimi tamamlamayanlar için ek süreler öngörülür ve bu süreçte gerekli düzenlemeler yapılır. Kırsal ve göçebe bölgelerde okullara erişimi sağlamak amacıyla bölgesel, gezici veya pansiyonlu/uygulamalı çözümler uygulanabilir. Okullara ilişkin altyapı ve araziler devlet ve yerel yönetimlerce temin veya tahsis edilir; bazı durumlarda arazinin kullanımına ilişkin esneklikler tanınır. Okullarda görev yapan personel türleri ve nitelikleri belirli yönetmelikler çerçevesinde düzenlenir; rehberlik ve sağlık gibi destek hizmetleri sunulur. Öğrencilerin kaydı ve devamsızlığı konusunda yerel yöneticiler ve muhtarlar ile iş birliği yapılır; devamsızlık durumunda gerekli bildirimler ve tedbirler alınır ve bazı hallerde yaptırımlar uygulanabilir. Özel kurs ve dersanelere girişin sınırlı veya yasak olduğu durumlar bulunur; gerektiğinde izinli programlar düşünülebilir.

Kanun 1739
1973-06-24

MİLLİ EĞİTİM TEMEL KANUNU

Bu yasa, Türkiye’de milli eğitimin amaçlarını, temel ilkelerini ve yapısal düzenlemelerini belirleyerek eğitim sisteminin nasıl işleyeceğini ve kimlerin hangi imkanlardan yararlanacağını pratik olarak etkiler. Eğitim sisteminin amacı; vatandaşları Atatürk’ün ilke ve Türkiye’nin Anayasal değerlerine bağlı, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devleti bilinciyle yetiştirmeyi, milli ve kültürel değerleri benimseyip korumayı, toplumun refahını gözeten, kendini geliştiren ve üretken bireyler olarak topluma kazandırmayı sağlar. Eğitim sistemi iki ana bölümden oluşur: örgün eğitim ve yaygın eğitimi kapsayan bir çerçeve olarak örgün eğitim; buna okul öncesi eğitim, ilköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretim dahildir; yaygın eğitim ise örgün eğitimin yanı sıra düzenlenen diğer eğitim faaliyetlerini kapsar. Ayrıca evde, çevrede ve işyerlerinde eğitim yapılması hedeflenir ve bu faaliyetler Milli Eğitim Bakanlığı’nın denetimine tabidir. Erişim ve eşitlik açısından her türlü ayrım gözetilmeksizin herkese açık bir eğitim sistemi kurulur; dil, ırk, cinsiyet, engellilik ve din ayrımı gözetilmez; kadın-erkek eşitliği sağlanır; maddi imkânlardan yoksun başarılı öğrencilerin en yüksek düzeye kadar öğrenim görmeleri için destekler (burs, kredi ve diğer yardımlar) sağlanır. Ayrıca özel eğitime ihtiyaç duyan çocuklar için özel tedbirler alınır; yaşam boyu öğrenme ve yetişkinlerin sürekli eğitimi için gerekli önlemler alınır. Eğitimde yöneltme ve rehberlik hizmetleriyle öğrencilerin ilgi, yetenek ve kabiliyetlerine uygun programlar ve okullar arasında geçişler sağlanır; bu yönlendirme ilköğretimden ortaöğretime, oradan da yükseköğretime geçiş için de sürdürülür. Ortak hedef, her öğrencinin ilgi ve yeteneklerine uygun olmak kaydıyla bireysel potansiyelini geliştirmesini sağlamaktır. Ders içerikleri ve öğretim yöntemleri bilimsel ve teknolojik gelişmelere, çevre ve ülke ihtiyaçlarına uygun olarak sürekli güncellenir; verimlilik ve yenilikçilik için bilimsel araştırma ve değerlendirmenin esas alınması sağlanır. Müfredat, milli değerlerin korunması ve evrensel kültürle zenginleşmesini hedefler; Atatürk ilke ve inkılapları ile Atatürk milliyetçiliği bu temellerin temelini oluşturur. Siyasal veya ideolojik telkinlere karşı eğitim ortamında tarafsızlık hatırında tutulur; demokrasi bilinci ve vatandaşlık sorumluluğu eğitim süreçlerinde geliştirilir. Karma eğitim esastır; bazı durumlarda eğitim türüne bağlı olarak kız ya da erkek öğrencilere yönelik ayrı okullara da başvurulabilir. Dini hizmetlere yönelik imam-hatip liseleri gibi özel kurumlar bu çerçeve içinde yer alabilir ve dini eğitim bazı programlarda isteğe bağlı olarak sunulabilir. Okul kampüsleri ve okul-aile birlikleri aracılığıyla okul ile aile işbirliği güçlendirilir; kampüsler ortak ihtiyaçları karşılamak üzere yönetilebilir; bağışlar ve maddi katkılar kabul edilebilir; bu tür gelirler kampüsün ya da birliklerin kendi hesaplarında tutulur ve genel bütçeyle karıştırılmaz; bu uygulamalara ilişkin usul ve denetim mekanizmaları yürütülür ve bağışlar ile yapılan yardımlar vergi muafiyetine tabi olabilir. Resmi ve özel eğitim faaliyetlerinin yanı sıra gönüllü eğitim girişimlerinin de Milli Eğitim amaçlarına uygunluğu denetlenir; eğitim kampüsleri ile okul-aile birliklerinin işlemleri ve bu birliklerin gelirlerinin dağıtımı şeffaf ve denetlenebilir şekilde yürütülür. İlköğretim zorunlu sayılır; ortaöğretime geçişte temel haklar ve yükümlülükler çerçevesinde adaylık ve girebilme olanakları sağlanır; yükseköğretim geçişi, ilgili programların özelliğine göre belirlenen kurallar çerçevesinde düzenlenir; yükseköğretim kurumları, ortaöğretim sonrasında aday olma ve hangi programlara kimlerin girebileceği konularında eşit ve adil bir sistemle organize edilir. Güzel sanatlar eğitimi, yükseköğretime dayalı olarak veya ayrı program ve kurumlar aracılığıyla desteklenebilir; bu alanda özel düzenlemeler ve uygulama esasları ilgili yönetmeliklerle belirlenir.

Kanun 439
1964-03-12

MİLLİ EGİTİM BAKANLIĞINA BAĞLI YÜKSEK VE ORTA DERECELİ OKULLAR ÖĞRETMENLERİ İLE İLKOKUL ÖĞRETMENLERİNİN HAFTALIK DERS SAATLERİ İLE EK DERS ÜCRETLERİ HAKKINDA KANUN

Bu düzenleme, öğretmenlerin normal ders yüklerini ve ek ders ücretlerini belirleyerek, hangi durumlarda ek dersin yapılabileceğini ve bu derslerin nasıl ücretlendirilmesi gerektiğini düzenler. Yapısal etkiler olarak şu sonuçlar doğar: - Yükseköğretim ve benzeri kademelerde çalışan öğretmenler için temel ders yüküyle birlikte ek derslerin mecburi veya isteğe bağlı olarak verilebileceği bir bünyesel çerçeve oluşur. - Atölye, tatbikat ve benzeri özel alanlarda çalışan öğretmenler için ek dersler ve buna bağlı ücretlendirme imkanı tanımlanır. - Asistan öğretmenlerin görevleri ve ücretlendirme esasları belirlenir; bazı durumlarda ek ders verilebileceği veya ek ücret alınabileceği kurallaştırılır. - Müdürler ve diğer yöneticiler için haftalık ders yükü sınırları ile ek derslere ilişkin esnek uygulama olanakları getirilir. - Eğitim yetersizliği bulunduğu durumlarda geçici olarak başka nitelikteki öğretmenlerin görevlendirilmesi ve bunun ücretlendirilmesiyle ilgili hükümler uygulanır. - Yabancı uyruklu öğretmenler ve ücretli öğretmenlik uygulamalarıyla ilgili özel sınırlamalar ve haklar ortaya konulur. - Akşam dersleri, kurslar ve benzeri farklı eğitim ortamlarında uygulanacak ek ders ücretleri için ayrı kurallar öngörülür. - Öğretmenlerin azami ders ve ek ders sınırlarını aşamayacağı, bu sınırların gerektiğinde başka kurumlarda tamamlanabileceği güvence altına alınır. - Yeterli öğretmen bulunmaması halinde geçici görevlendirme için esaslar ve ücretlendirme ilkeleri belirlenir; bu uygulamaların kazanılmış hak sayılmayacağı vurgulanır.

KHK 573
1997-06-06

ÖZEL EĞİTİM HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME

Bu metin özel eğitim gerektiren bireylerin ihtiyaçlarına uygun hizmetlere erişimini güvence altına alır ve bu hizmetlerin erken başlamasını temel bir ilke olarak benimser. Hizmetler, mümkün olduğunca akranlarıyla birlikte ve sosyal ile fiziksel çevrelerinden mümkün olduğu kadar ayrılmadan planlanır ve yürütülür. Bireyselleştirilmiş eğitim planı geliştirilmesi ve programların bireyselleştirilerek uygulanması esas kabul edilir; ailelerin süreçlere aktif katılımı zorunlu tutulur. Eğitim, erken çocukluk, okul öncesi, ilköğretim, ortaöğretim, yükseköğretim ve yaygın eğitim düzeylerinde farklı kurumlar aracılığıyla sunulur; gerektiğinde özel eğitim okulları veya sınıfları açılır. Aileler ve çevre, bireyin gelişim sürecinde aktif rol alır ve aile eğitimi programlarına katılım teşvik edilir. Değerlendirme ve yerleştirme süreçlerinde bireyin engellilik durumu dikkate alınır ve amaçlara ulaşılması hedeflenir. Akranlara kaynaştırma imkanı sağlanır ve özel eğitim okullarıyla genel eğitim arasındaki geçişler desteklenir; iş ve mesleğe hazırlama programları uygulanır. Özel eğitim araçları ve materyalleri devlet tarafından karşılanır. Rehberlik ve psikolojik danışma hizmetleriyle tanılama, yerleştirme ve destek sunumu koordine edilir; uygulamalar teftiş ve denetim mekanizmalarıyla izlenir. Terminoloji olarak özür yerine engellilik durumu ifadesi kullanılacak şekilde güncellemeler yapılır.

CB Kararı 5548
2022-05-13

YATIRIMLARDA DEVLET YARDIMLARI HAKKINDA KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 5548)

ALT BÖLGE DESTEGİNDEN YARARLANABİLECEK İLÇELER olarak belirlenen ilçeler için yatırım teşviklerinden yararlanma imkanı ortaya çıkmıştır. Bu değişiklik, bu bölgelerde yatırım yapan veya yapmayı planlayan işletmelerin devlet yardımlarından faydalanma kapasitesini artırır. Kapsamlı il ve ilçe listesinin belirlenmesiyle, yatırım kararlarında teşviklerin uygulanabilirliği genişletilmiştir. Sonuç olarak, ilgili ilçelerdeki yatırım projelerinin maliyetlerini azaltıcı desteklerden yararlanma olasılığı doğar ve bölgesel kalkınmayı destekleyici bir etki ortaya çıkabilir.

Kanun 6136
1953-07-15

ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER HAKKINDA KANUN

Ateşli silahlar, mermiler ve bu silahlara ait parçalar ile özel olarak salt saldırı veya savunma amacıyla üretilen diğer aletlerin ülkeye sokulması, yapılması, satılması, satın alınması, taşınması veya bulundurulması bu yasa kapsamına alınmıştır ve mevzuya uygun olarak sınırlı amaçlar dışındaki işlemler yasaktır. Ülkede silah ve ilgili teçhizatların ithali ve üretimi, sadece kamu kurumlarının ve silah taşıma yetkisine sahip kişiler ile sınırlı gereksinimler için geçerli olan istisnalar dışındaki taleplere kapalıdır; gerektiğinde bu alımlar için başka kanunlarla çerçeve çizilir. Ülke içinde belirli silahlar ve benzeri aletlerin üretimi yapmak veya bulundurmak çoğu durumda yasaktır; bunun istisnaları ise belirli bir meslek veya sanat için gerekli olan durumlar için İçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Kama, hançer, şiş, rastgele müdafaa amaçlı kullanıma uygun çeşitli aletler gibi bazı kesici ve saldırı nitelikli aletlerin üretilmesi ve bulundurulması genel olarak yasağa tabidir; yalnızca gerekli özel şartları sağlayanlar izin alabilir. Sporda kullanılan ateşsiz silahlar ve av tüfekleri gibi belirli ekipmanlar ile bunlara ait malzemelerin kullanıldığı bazı meslekler veya spor faaliyetleri için gerekli olanlar bu yasa kapsamı dışında değerlendirilebilir. Yurda girişte veya ülke içinde silah taşıma ve bulundurmanın lisansla mümkün olduğu kabul edilir; lisanslar belirli bir süre için geçerlidir ve durum değiştikçe bildirilmesi gerekir; uygun görülenlere lisanslar yenilenebilir; bazı kişilere ilişkin özel kolaylıklar ve istisnalar uygulanabilir. Silah taşıma hakkı sadece belirli kişiler tarafından kullanılabilir; bu kişiler üst düzey devlet görevlileri, bazı yargı ve güvenlik görevlileri ile belirli resmi görevlerde bulunanlar gibi sınırlı bir grubu oluşturur; disiplin soruşturması veya cezai hüküm bulunanlar için taşıma izni verilmez. Bazı durumlarda Cumhurbaşkanı kararıyla belirli yerlerde toplu silah taşıma iznine olanak tanınabilir. Silah taşıma izni olanlar başkalarına silah satamaz; silah vesikasının kullanımıyla ilgili ihmal veya başkalarının zarar görmesi durumunda vesikanın geri alınması ve yeni izin verilmemesi söz konusu olabilir. Bir silahın ele geçirilmesi veya zaptı halinde bu silah ve ilgili mermiler devletin ihtiyaçlarına yönelik olarak bir plan doğrultusunda kullanılmak üzere belirli makamlara devredilir; kalan ihtiyaçlar için gerekli bütçe ve talepler çerçevesinde dağıtım yapılır. Bazı durumlarda hediye veya miras yoluyla intikal eden silahlar için vergi, resim veya harç gibi yükümlülükler bakımından özel muafiyetler veya kolaylıklar uygulanabilir. Silah taşıma izni için gerekli kimlik kartları ve belgeler düzenli olarak güncellenebilir veya geri alınabilir; bu süreçler ilgili kurumlardan koordineli olarak yürütülür. Ağır suçlar nedeniyle hüküm giymiş olanlara veya belirli güvenlik ve kamu düzenini tehdit eden kişilere silah taşıma izni verilemez; aynı şekilde bazı durumlarda süreyle sınırlı kısıtlamalar uygulanabilir.