10 / 2.657 sonuç gösteriliyor

CB Yönetmeliği 4022
2021-05-27

UYGUNLUK DEĞERLENDİRME KURULUŞLARI VE ONAYLANMIŞ KURULUŞLAR YÖNETMELİĞİ

Bu yönetmelik, uygunluk değerlendirme kuruluşları ile bunların içinden görevlendirilen onaylanmış kuruluşların faaliyetlerini yöneten temel kuralları ve taraflara bildirim yükümlülüklerini belirler; ürün güvenliği ve uyum amacıyla gerekli tüm süreçlerin bu çerçevede yürütülmesini sağlar. Uygunluk değerlendirme kuruluşları şeffaf, bağımsız, tarafsız ve müşterilerini gereksiz yük altına sokmadan hizmet verir; faaliyetlerle ilgili tüm belge ve kayıtlar gerektiği süre boyunca saklanır ve talep edildiğinde ilgili mercilere sunulur. Yetkili kuruluşlar, uygunluk değerlendirme kuruluşlarını görevlendirme, gözetim ve denetim yoluyla takip eder; olası uygunsuzluk hallerinde kısıtlama veya durdurma kararları uygulanabilir. Onaylanmış kuruluşlar için bağımsızlık, tarafsızlık ve çıkar çatışmalarını önleyici tedbirler, yeterli teknik niteliklere sahip olma, uygun personel ve altyapıya sahip olma gibi şartlar aranmaktadır; ayrıca gizlilik ve mesleki sorumluluk sigortası gibi yükümlülükler yer alır. Başvuru sürecinde uygunluk değerlendirme kuruluşları, kendilerine ait yeterlilikleri kanıtlayan belgeler ve gerektiğinde akreditasyon bilgilerini sunar; akreditasyon mevcut değilse uygun kanıtlar sunma yükümlülüğü bulunur. Ulusal akreditasyon ve uluslararası eşdeğerlik ilişkileri kapsamında karşılıklılık ilkesi benimsenir; bazı durumlarda uluslararası akreditasyon kuruluşlarının hizmetleriyle işbirliği veya eşdeğerlik kabulü mümkündür. Onaylanmış kuruluşlar, yürüttükleri çalışmaların güvenilirliği için gerekli politikalar ve prosedürlere sahip olur ve karar süreçlerinde tarafsızlığı korur; riskli durumlarda uygunluk değerlendirme faaliyetleri için gerekli teknik gerekliliklere göre karar verir. Faaliyet sonu veya talep halinde kayıtlar, başka bir uygunluk değerlendirme kuruluşuna devredilebilir veya güvenli biçimde saklanır; bu durumda sorumluluklar belirli süreler boyunca sürer.

CB Yönetmeliği 5405
2022-04-07

TELİF HAKLARI ALANINDA MESLEK BİRLİKLERİ YÖNETMELİĞİ

Bu yönetmelik eser sahipleri, bağlantılı hak sahipleri ve kitap yayıcıları için meslek birlikleri ve federasyonlarının kurulması, denetlenmesi ve hak yönetimi süreçlerinin nasıl işleyeceğini belirler; üyelik kriterleri, örgütlenme yapıları ve telif ücretleri ile tazminatların dağıtımına ilişkindir. Birliklerin aynı alanda birden fazla kurulabilmesi için gerekli koşulları ve başvuru sürecinde sunulması gereken bilgi ve belgeleri düzenler. İlk genel kurul toplantısının nasıl yapılacağı, organların nasıl oluşacağı ve birliğin faaliyet izninin elde edilmesi sürecini kapsar. Tüzükte yer alması gereken asgari konuları ve birliklerin görev alanlarını netleştirir; ayrıca telif gelirleri ile tazminatların dağıtımına dair ilke ve uygulamaları belirler. Birliklerin görevleri, hakların etkin yönetimi, gelirlerin toplanması ve adil, şeffaf dağıtımı, veri tabanlarının oluşturulması ve güncellenmesi gibi yükümlülükleri içerir; aynı alanda ortak veri tabanı ve gerekli bildirimler de öngörülür. Üyelik konusunda objektif, ayrımcı olmayan kriterler belirlenmesi ve hak sahiplerinin hiçbirine zorunlu üyelik yükümlülüğü getirilememesi; aynı alanda yalnızca bir birlik üyeliğinin hâkim olması kuruludur. Üyeliğin kazanılması, reddedilmesi ve itiraz süreçleri ile üyeliğin sona ermesi ve çıkarılma durumlarında geçerli usuller uygulanır; üyelikten ayrılma ve çıkış kararlarına karşı itiraz ve hukuki yollar açılır. Üyelerin temsil ve hak takibi konularında yetkileri ve sorumlulukları belirlenir; hak sahiplerinin kanuni haklarının başka kurumlarca özel olarak takip edilememesi hükümlerine yer verilir. Uluslararası faaliyetler ve yabancı kuruluşlarla ilişkiler, temsilcilik sözleşmeleri ve işbirliği süreçlerinin düzenli olarak bildirilmesi gerekliliğini getirir. Temsilcilik sözleşmeleri kapsamında elde edilen gelirlerden birlik payı dışındaki kesintiler belirli kurallara bağlanır ve ilgili taraflara bilgilendirme yapılır; sözleşme kapsamındaki bilgiler düzenli olarak paylaşılır. Birlik organları ve şubelerin kurulması, görevleri ve yetkileri ayrıntılı olarak tanımlanır; zorunlu organlar dışında ihtiyari organlar oluşturulabilir, ancak zorunlu organların yetkileri devredilemez. Genel kurulun temel yetkileri arasında bütçe, tüzük değişiklikleri, telif gelirleriyle ilgili kararlar, üyelik ve giriş/aidat politikaları, şube açılması, şirket kurma ve ortak olma kararları, taşınmaz işlemleri ve risk yönetimi gibi kararlar yer alır.

Kanun 6235
1954-02-04

TÜRK MÜHENDİS VE MİMAR ODALARI BİRLİĞİ KANUNU

Bu kanun, mühendislik ve mimarlık meslek mensuplarını ihtisas alanlarına göre odalara toplayan ve bu odalarla Birliği biçiminde örgütlenen bir yapıyı kurar; amaç, mesleğin gelişimini desteklemek, meslek disiplinini ve etiğini korumak, meslek mensuplarının müşterek ihtiyaçlarını karşılamak ve kamu yararını gözetmektir. Birlik ve odalar, kamu kurumu niteliğinde kurulu olan ve mesleğin genel çıkarlarını kollayan kurumsal yapılar olarak iş görür; bu yapılar kendi iç yönetim organlarına sahip olur ve bağımsız kararlar alır. Üyelik için gerekli temel koşullar, mesleği icra yetkisine sahip olmak ve gereken vatandaşlık statüsüne sahip olmak olarak belirlenir; ihtisas mevzuları farklı ise uygun odaya kaydolma esasına dayanır; ihtisas alanına uygun oda kurulmamışsa en yakın ilgili oda üzerinden kaydolma yapılır. Meslek disiplini ve etik ilkelerinin korunması için gerekli gördüğü bütün faaliyetlerde bulunulur; disiplin cezaları uygulanabilir ve bu cezaların itiraz ve denetim süreçleri vardır. Odalar, ihtisas alanlarına göre kendi kapsamlarında faaliyet gösterir; birliğin amaçları dışında faaliyette bulunamazlar; gerektiğinde yerel ve branşlar halinde şubeler açabilirler. Oysa odaların ve Birliğin mali yapısı, üyelik aidatları, fevkalade yardımlar, neşriyat gelirleri ve bağışlar gibi unsurlarla yönetilir. Kamu kurumları ile mesleki mevzuatın uygulanması ve geliştirilmesi konusunda odalar ve Birlik gerekli hallerde görüş bildirmek ve işbirliği yapmakla yükümlüdür. Yabancı mühendis ve mimarların Türkiye’de belirli koşullarda çalışabilmesi için çalışma izni alınması ve Odalar Birliği görüşünün alınması gerekir; kısa süreli konaklamalarda geçici kayıt olabilme imkanı bulunabilir. Meslek unvanlarının yalnızca yasal olarak kendilerine verilen unvanlar ile kullanılması gerekir; aksi halde mesleki faaliyetler engellenebilir. Seçimler ve organ kararları, adil ve güvenilir bir süreç içinde yürütülür; seçimler gizli oyla yapılır ve kararlar bağlayıcıdır; gerektiğinde kamu denetimi ve üst kurullarca denetlenir. Genel olarak, bu kanun, mühendislik ve mimarlık mesleklerinin örgütlenmesini, meslek disiplinini, kamu güvenini ve meslek mensuplarının ortak çıkarlarını koruyacak kurumsal bir çerçeve sağlar; üyelerin mesleki faaliyetleri için gerekli kayıt, yetki ve yükümlülükler ile disiplin mekanizmalarını belirler.

Kanun 5355
2005-06-11

MAHALLİ İDARE BİRLİKLERİ KANUNU

- Bu kanun, mahalli idare birliklerinin amacına uygun olarak ortak hizmetleri birden fazla mahalli idarenin birlikte yürütmesi ve altyapı projelerini koordine etmesini sağlar; hedef, hizmetlerin daha verimli ve uyumlu bir şekilde sunulmasını mümkün kılmaktır. - Kapsama dahil olan mahalli idareler il özel idaresi, belediye ve köylerdir; bunlar kendi aralarında birlik kurabilir ve bu birlikler kamu tüzel kişisi olarak faaliyet gösterebilir. - Birlik tamamen kurulduğunda tüzel kişilik kazanır; üye olmak isteyen mahalli idarelerin meclis kararlarıyla birlik meclisinin kabulü gerekirse birlik katılımı sağlanır; ayrılmada ilgili mahalli idare meclisinin kararı yeterlidir. - Belli altyapı ve hizmetler için gerekli olduğunda bazı durumlarda Cumhurbaşkanı bu birliklere katılım konusunda karar verebilir; ayrılma da Cumhurbaşkanının iznine bağlı olabilir. - Birliğin tüzüğü gerekli bilgilerle hazırlanır; birlik tüzüğünde ad, amaç, üyeler, merkezi, görev ve süre, devredilen görevler, toplantı dönemleri, temsil usulleri ve mali dağılım gibi hususlar bulunur. - Birlikler, tüzükte belirtilen işleri kendi yetki ve haklarıyla yürütebilecek ve üye mahalli idarelerin hak ve yetkilerine sahip olacak şekilde çalışır. - Birliğin organları birlik meclisi, birlik encümeni ve birlik başkanından oluşur; birlik başkanı hem meclise hem encümene başkanlık eder. - Birlik meclisi, üye mahalli idarelerin temsilcilerinden oluşur; doğal üye olarak vali, belediye başkanı ve köy muhtarları bulunabilir; meclis toplantı ve karar süreçleri birlik tüzüğünde belirlenen esaslara göre yürütülür. - Meclisin görevleri arasında yatırım planı ve çalışma programını görüşüp kabul etmek, bütçe ve kesin hesabı onaylamak, hizmet ücret tarifelerini belirlemek, tamirat ve taşınmaz işlemlerine karar vermek, yatırım yapılmasına karar vermek, tüzük değişikliklerini kabul etmek ve gerekli diğer idari kararları almak yer alır. - Meclis başkanlığı ve encümen üyeliği seçimleri ve görev süreleri meclis içerisinde belirlenir; encümen, birlik başkanı ile meclis üyelerinden oluşan ve uygulama kararlarını alır; encümenin görevleri yatırım planını incelemek, kamulaştırma kararlarını almak, gerekli ödeneğin harcama yerlerini belirlemek ve taşınmaz işlemlerine ilişkin kararları uygulamaktır. - Birlik başkanı, birlik yönetimini yürütür, bütçeyi ve çalışma programını hazırlar ve uygular, birlik temsilcisini belirler, meclis ve encümene başkanlık eder; maliyetlerle ilgili kararları alır ve personeli atar; yetkilerini gerektiğinde genel sekreter veya müdüre devredebilir. - Birliklerin gelirleri üyelerin katılım payları, hizmet ücretleri, diğer kamu kurumlarından aktarılacak ödenekler, taşınır ve taşınmaz malların gelirleri, bağışlar ve diğer gelirleri kapsar; giderler ise hizmetlerin yürütülmesi, personel ve yönetim giderleri, kira, bakım, vergiler, avukatlık ve danışmanlık giderleri ile ortak projelere ilişkin giderleri içerir. - Köylere hizmet götürme birlikleri ilçe sınırları içinde köylerin katılımıyla köy altyapı ve hizmetlerini yürütmek üzere kurulabilir; başkan merkez ilçelerde vali veya görevlendireceği vali yardımcısı, diğer ilçelerde kaymakamdır; meclis köy muhtarları ile il genel meclisi üyelerinden oluşur; encümen meclisin kendi üyeleri arasından belirlenen üyelerden oluşur. - Köylere hizmet götürme birliklerinin bütçesi il genel meclisi kararıyla belirlenir; bu birlikler gerektiğinde diğer merkezi idareler ve illerle işbirliği yaparak yatırımları hayata geçirebilir ve bütçeleri kendi faaliyet alanlarına uygun olarak yönetir. - Köylere yönelik yatırımlar için merkezi idareler ve il özel idareleri aktarma yapabilir; bu ödenekler birliklerin hizmet kapsamına tabi olmaksızın kullanılabilir; belediyeler ve il özel idareleri bu birliklerle işbirliği halinde yatırımları koordine edebilir. - Köylere hizmet götürme birlikleri gerektiğinde personel istihdam edebilir; ancak personel giderleri belirli bir sınırla kısıtlanabilir ve vali ile kaymakamlar gereken durumlarda diğer kamu kurumlarından personel görevlendirebilir. - Ülke düzeyinde yalnızca bir birlik kurulabilir ve bu birlik il özel idareleri ile belediyelerin temsilciliğini yapar; ülke düzeyinde kurulan birlikler doğal üyeler aracılığıyla temsil edilir. - İvrik ve uygulanabilir yasal çerçeve, birliklerin ortak hizmetleri için planlama, bütçeleme, idari karar alma ve denetim süreçlerini merkezi bir koordinasyonla yürütmeyi amaçlar; bu sayede farklı mahalli idarelerin kaynakları bir araya getirilerek hizmet kalitesi ve verimlilik artırılır. - İlgili mevzuatta yer alan bazı hususlar yürürlükten kaldırılmış veya değişmiştir; bu değişiklikler, özellikle mevcut altyapı ve tarımsal hizmetlerle ilgili yapılandırmaları etkiler. - Bu düzenleme, mahalli idarelerin çıkarlarını savunmak, personeli eğitmek ve kanun yapım süreçlerinde görüş bildirmek amacıyla ülke düzeyinde kurulacak birliklerle birlikte yerel hizmetlerin planlanması ve uygulanmasına yön verir.

Kanun 5253
2004-11-23

DERNEKLER KANUNU

- Derneklerin Türkiye’deki faaliyetlerinin çerçevesini belirler; amaçları, yapıları, denetimleri ve uygulanacak yaptırımları kapsar. - Dernek kurma hakkını güvence altına alır ve tüzükte bulunması gereken asgari konuları tanımlar. - Genel kurul, yönetim ve denetim kurulları ile diğer organların görevlerini, yetkilerini ve üyelik süreçlerini düzenler. - Şubeler, temsilcilikler, platformlar, federasyonlar ve konfederasyonlar gibi tüzel kişilikleri ve organları arasındaki ilişkiyi ve yönetimini kurallandırır. - Uluslararası faaliyetlere ilişkin esasları getirir; yurt dışında temsilcilik veya şube açma, yabancı kuruluşlarla işbirliği ve Türkiye’de faaliyet için gerekli izin/görüş süreçlerini belirler. - Tüzel kişilerin oy kullanmasını ve temsil yetkilerini düzenler. - İç denetim zorunluluğu getirir ve bağımsız denetim kuruluşlarıyla denetim yapılmasına olanak tanır; denetim sonuçlarının ilgili kişiler ve kurul tarafından sunulmasını sağlar. - Gelir ve giderlerin belgelenmesini, saklama sürelerini ve mali süreçlerin yürütülmesini standardize eder; bankacılık işlemleri için gereken belgeleri belirtir. - Derneklerin maddi yardım alabileceği ve verebileceği tarafları, kamu kurumlarıyla ortak projeler için mali paylaşımına ilişkin esasları ve ilgili sınırlamaları kurallaştırır. - Sandık kurulumu ile üyelerin zaruri ihtiyaçlarının karşılanmasına ilişkin esasları düzenler. - Üyelik kabulü, çıkışı, değişiklikler ve organ üyelerinin bildirilmesi gibi işlemlerde uygulanacak usulleri belirler. - Taşınmaz mal edinme ve tasfiye süreçlerini, mal varlığının korunması ve devriyle ilgili esasları düzenler. - Kolluk kuvvetlerinin müdahale yetkileri ve el koyma hallerinde hakim kararının gerekliliğini ve bildirim yükümlülüğünü belirtir. - Yurtdışından yardımların alınması ve yurtdışına yapılacak yardımların bildirilmesi ile kayıt altına alınmasına ilişkin esasları getirir. - Faaliyetlerin ve hesapların şeffaflığı için beyanname verilmesi ve yıl sonunda denetimlerin yapılmasına ilişkin uygulamaları özetler.

Kanun 2813
1983-04-07

BİLGİ TEKNOLOJİLERİ VE İLETİŞİM KURUMUNUN KURULUŞUNA İLİŞKİN KANUN

Pratik etki özeti: - Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu kurulur ve bu kurum idari ve mali özerkliğe sahip bağımsız bir kamu tüzel kişiliği olarak görevlerini yürütür. - Kurumun karar organı, başkanlık teşkilatıyla birlikte yöneten bir kuruldur; başkan, kurumun yönetim ve temsil yetkisini üstlenir ve gerektiğinde temsil yetkisini yazılı olarak devredebilir. - Kurum, görevlerini bağımsız olarak yerine getirir; hiçbir organ veya kişi kendisine emir veremez. - Kurumun iç yapısında merkezi birimler, danışma ve yardımcı birimler ile bölge müdürlüklerinden oluşan bir teşkilatlanma bulunur. - Görev alanı, elektronik haberleşme ve telekomünikasyon ile ilgili hizmetlerin düzenlenmesi, lisanslanması, denetimi ve mevzuat geliştirilmesini kapsar. - Kurum, bölge müdürlükleri kurabilir ve gerekli gördüğünde taşra teşkilatıyla hizmet sunumunu yaygınlaştırabilir. - Kurum personeli, mesleki niteliklere göre istihdam edilir; ücret ve sosyal haklar kurulca belirlenen esaslara göre düzenlenir; bazı sınırlamalarla birlikte personel istihdamı ve kariyer ilerleyişi belirli çerçeveye bağlanır. - Kurum üyeleri ve personeli, görevleri sırasında öğrendikleri gizli bilgileri korur; bu yükümlülük görevin bitiminden sonra da devam eder. - Kurum gelirleri vergiden muaftır ve hizmetlerden, ücretlerden, cezai işlemlerden, bağışlardan vb. farklı kaynaklardan elde edilen gelirlerle finanse edilir; giderler ve bütçe, belirlenen esaslar çerçevesinde kullanılır. - Kurum, alacaklar ve cezai yükümlülüklerle ilgili olarak uzlaşma yoluna başvurabilir; uzlaşma tutanakları hüküm ifade eder ve gerektiğinde icra yoluyla uygulanır; uzlaşma koşulları belirlenir. - Doğrudan temin yoluyla avukatlık hizmetleri sözleşmeleri yapılabilir ve kurumun ihtiyaçlarına uygun hukuki destek sağlanabilir. - Eskiden hüküm süren bazı atıflar yeni yapıya devredilir; bu çerçevede ilgili süreçler Kurum üzerinden yürütülür.

Kanun 4688
2001-07-12

KAMU GÖREVLİLERİ SENDİKALARI VE TOPLU SÖZLEŞME KANUNU

Bu düzenleme, kamu görevlileri için sendika ve konfederasyon kurma, bu yapıların organlarını oluşturma ve görevlerini yürütme ile toplu sözleşme süreçlerini düzenler; pratik olarak sendika ve konfederasyonların kurulması, yönetilmesi ve toplu sözleşme görüşmelerinin işlemesi için çerçeve sağlar. Sendikalar hizmet kolu esasına göre kurulur; aynı hizmet kolunda birden fazla sendika kurulabilir; meslek veya işyeri esasına göre sendika kurulamaz. Sendika ve konfederasyonlar önceden izin almak zorunda olmadan kurulabilir; kurucu kamu görevlileri gerekli belgelerle başvurarak tüzel kişilik kazanır; kuruluş sürecinde ilgili makamlar belgelerin uygunluğunu denetler. Tüzükte zorunlu olarak bulunacak konular belirlenir; bunlar arasında ad, amaç, üyelik ve temsil şekilleri, mali yönetim ve denetim, fesih ve tasfiye süreçleri ile iç denetim gibi hususlar yer alır. Zorunlu organlar genel kurul, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve disiplin kuruludur; gerektiğinde bunların dışındaki organlar da kurulabilir. Üyelik gönüllüdür; üyelik başvurusu genellikle kabul edilmeyecek şekilde sonuçlanmazsa üyelik kazanılır; birden çok sendikaya üye olunamaz; bazı kamu görevlileri sendikaya üye olamaz. Genel kurullarda seçimler serbest, eşit ve gizli oy esasına göre yapılır; delegeler aracılığıyla temsil sistemi uygulanabilir; genel kurul kararları bütçe, çalışma programı ve tüzük değişiklikleri gibi konuları kapsar. Genel kurulların görevleri arasında organların seçimi, tüzük değişikliği, çalışma programı ve bütçenin görüşülmesi, şube açma/kapama ve diğer yönetim işlemlerinin yetkilerinin belirlenmesi bulunur; konfederasyon ve sendikaların birleşme veya katılma kararları da bu kapsamda verilebilir. Üyeler için üyelik kaydı ve bildirim süreçleri belirlenir; üyelik başvuruları ve kabul süreçleri ile ilişkilendirilecek kanuni haklar güvence altına alınır. Birden çok sendikaya üyelik yasak olduğundan, üyelik tek sendikayla sınırlıdır; üyelikten çıkarılma veya engelleme durumlarında ilgili hukuk yolları saklıdır. Birlikte çalışmayı güçlendirmek amacıyla sendikaların birleşmesi, başka konfederasyonlara katılımı, uluslararası kuruluşa üye olması veya çekilmesi gibi kararlar genel kurullar tarafından alınabilir. Toplu sözleşme görüşmeleri, tarafların mutabakatı halinde imzalanan sözleşme ile sonuçlanır; mutabakat sağlanamadığında durum tutanaklaştırılır ve süreçler ilerletilir.

Kanun 2547
1981-11-06

YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU

- Yükseköğretim kurumlarının teşkilatı, işleyişi ve sorumlulukları netleşir; kurumlar arasındaki koordinasyon ve denetim mekanizmaları kurulur. - Planlama, kaynak kullanımı ve bütçe yönetimi için kapsamlı bir çerçeve oluşturulur; yatırımların ve kaynakların amaçlara uygun kullanımı sağlanır. - Öğretim elemanları ve akademik kadro yapısı ile görev ve nitelikler tanımlanır; bu, akademik kapasitenin ve kalite güvencesinin geliştirilmesini amaçlar. - Eğitim programları ve akademik yapılar standardize edilir; ders içerikleri, program akışları ve yeterlilikler netleşir. - Öğrenci ve toplum yararına odaklanma artar; eğitimde eşitlik ve erişimin güçlendirilmesi hedeflenir; bilimsel çalışma ve üretim teşvik edilir. - Eğitim türleri ve esnek öğrenim modelleriyle farklı öğrenci ihtiyaçlarına yanıt verilmesi sağlanır; açık, uzaktan ve yüz yüze eğitim çeşitleri uygulanabilir hale gelir. - Bilimsel çalışma, araştırma, yayın ve uluslararası işbirliği desteklenir; bilgi üretimi ve paylaşımı güçlenir. - Mesleki ve teknik eğitimle entegrasyon ve uyum hedeflenir; iş gücü yetiştirme ve uygulama odaklı beceriler güçlendirilir. - Genelde güvenlik, sağlık ve etik konularını kapsayan kurallar uygulanır; eğitim ortamlarında güvenli ve etik bir çerçeve sağlanır. - Ülke ve bölge ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde kalkınma amaçlı planlama ve politika geliştirme süreçleri yürütülür; yükseköğretimin toplumsal kalkınmaya katkısı artırılır.

Kanun 5362
2005-06-21

ESNAF VE SANATKARLAR MESLEK KURULUŞLARI KANUNU

Bu kanun esnaf ve sanatkârların meslekî ve teknik ihtiyaçlarını karşılamak, meslekî faaliyetleri kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlerine uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının güvenli ve dürüst ilişkilerini korumak ve meslekî eğitim ile disiplinin esas olduğu bir kurumsal çerçeve oluşturmak amacıyla odalar, birlik, federasyon ve konfederasyonu düzenler. Oda, birlik, federasyon ve konfederasyon şeklinde örgütlenen esnaf ve sanatkâr meslek kuruluşları için çalışma bölgeleri tanımlar ve aynı bölgede aynı mesleğe ilişkin birden çok odanın kurulmasına engel olur; kuruluş ve yürütme süreçlerinde resmi onay ve denetim mekanizmalarını öngörür. Üyelik için sicile kayıt zorunluluğu getirir; kayda dayalı hizmetler ve meslekî destekler üyelik üzerinden sağlanır; kayıtlı olmayanlara oda hizmeti verilmez; ikamet veya işyeri değişiklikleri halinde üyelikler ilgili oda veya birlik üzerinden devredilir; belirli şartların kaybolmasıyla veya başka nedenlerle üyelik sona erebilir ve gerektiğinde yeniden kazanılabilir. Oda organları genel kurul, yönetim kurulu ve denetim kurulundan oluşur; bu organlar başkan ve diğer yöneticileri seçer, çalışma programı ve bütçeyi onaylar, faaliyet raporlarına ilişkin kararlar alır, üyelerin sicillerini güncel tutar, meslekî eğitim programlarını planlar ve üyelerin haklarını korumak için gerekli girişimlerde bulunur; meslekî kararlar ve disiplin işlemleri gibi konularda yetkili kararlar alır ve gerektiğinde birliğe bağlı olarak ortak çalışmalar ve projeler için yetki verir. Resmî ve özel kuruluşlarla ilişkiler odaların önemli işlevlarındandır; odalar meslekî belgeleri düzenler ve verir, karar süreçlerinde görüşleri talep edilir ve temsil edilmek üzere görevli bulundurulur; belediyeler ruhsat işlemlerinde odadan ilgili belgenin ibrazını ister; kamu kurumları, iktidar veya finansal kuruluşlar odaların üye bilgilerini talep edebilir ve bu bilgiler üzerinden işlem yapabilir. Odaların gelir kaynakları kayıt ücreti, yıllık aidat, düzenlenen belgeler ve hizmetler karşılığında alınan ücretler, meslekî yeterlilik belgeleri, yayın ve sınav gelirleri, danışmanlık ve eğitim faaliyetleri, tasfiye veya iştiraklerden elde edilen gelirler ve bağışlar gibi çeşitli kalemlerden oluşur. Odaların feshi ve tasfiye süreçleri, üye sayısının azalması, mevzuata aykırı kararların düzeltilmemesi veya mali durumun iyileştirilememesi gibi durumlarda uygulanabilir; bu süreçler ilgili kurumlar tarafından gözetim ve denetim altında yürütülür. Genel olarak bu çerçeve, esnaf ve sanatkârların kurumsal temsilini güçlendirmek, meslekî eğitim ve etik standardının yükseltilmesini sağlamak, üyelerin hak ve çıkarlarını korumak ve kamu yararına uygun olarak mesleki gelişmeyi desteklemek amacıyla işlemler yürütür.

Kanun 6360
2012-12-06

ON DÖRT İLDE BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ VE YİRMİ YEDİ İLÇE KURULMASI İLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

Bu değişiklikler, belediyelerin yapısını büyüteç altına alarak daha merkezi bir yönetime doğru evrilmesini sağlar; küçük yerel birimler tüzel kişiliğini kaybeder ve bağlı oldukları ilçelerin mahallesi olarak hizmet üretir. Bu durum, kamu hizmetlerinin kent genelinde tek merkezli bir çatı altında sunulmasını hedefler. İlçe yöneticilikleri yeniden oluşturulur ve sınırlar yeniden belirlenir; bazı yerleşim birimleri farklı ilçelere bağlanır veya yeni ilçeler kurulur; bu, bölgedeki idari organizasyonun yeniden yapılandırılması anlamına gelir. İl özel idaresinin tüzel kişiliği kaldırılır; bu kurumun görev ve yetkileri diğer kamu yapıları ve ilçeler arasında paylaşılır. İmar ve planlama alanında standartlaştırılmış yaklaşım uygulanır; köy ve beldelerde geleneksel, kültürel ve mimari özelliklere uygun tip projeler benimsenir ve uygulanır; bu projeler belediyelerce halka ücretsiz olarak sunulur. Mali yönetimde bazı gelirler ve harcamalar genel bütçeye kaydırılır; bu süreç, bütçe ve harcama şekillerinde merkezi düzene uyumu sağlamak amacı taşır. Doğal kaynaklar ve ruhsatlar gibi konulardaki yetkiler merkezi mekanizmalara bağlı olarak yürütülür; ihale ve ceza gibi uygulamalar bu çerçevede gerçekleştirilir. Geçici ve gönüllü köy korucularının hakları korunur; mevcut görevlerine devam edebilirler ve ihtiyaç duyulduğunda yeni görevlendirmeler yapılabilir. Devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin yönetimi için bir geçiş komisyonu kurulur ve bu komisyon süreçleri düzenler.