10 / 582 sonuç gösteriliyor

Kanun 197
1963-02-23

MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ KANUNU

Motorlu taşıtlar vergisi, kayıtlı motorlu taşıtlar ve bazı sivil hava vasıtaları için geçerlidir. Verginin mükellefi, taşıtının kayıtlı olduğu gerçek veya tüzel kişidir. Muaf tutulanlar arasında kamu kurumları ve benzerleri adına kayıtlı taşıtlar ile yabancı diplomatik temsilciliklere ait taşıtlar ve belirli engelli taşıtları ile özel donanımlı araçlar bulunur; ayrıca bazı bankalara ait taşıtlar da muaf olabilir. Vergileme esasları, otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtı ve benzerleri ile motosikletler için uygulanır; vergi hesaplanırken taşıt değeri, motor hacmi veya güç ile aracın yaşı gibi kriterler dikkate alınır; elektrikli taşıtlar için güç düzeyine göre farklı vergi tutarları uygulanır. Tarife üzerinden vergi miktarları belirlenir; yaşa ve değere bağlı olarak değişen tutarlar söz konusudur. Vergi tutarları zaman içinde yeniden değerleme oranına göre güncellenir.

CB Kararı 537
2018-12-31

2019 YILINDA MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ TUTARLARINDA UYGULANACAK YENİDEN DEĞERLEME ORANININ BELİRLENMESİNE İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 537)

Motorlu taşıtlar vergisi hesaplarında kullanılacak yeniden değerleme oranı belirlendi ve buna göre vergiler yeniden hesaplanacaktır. Bu güncelleme araç sınıfına göre farklı vergi tarife grupları için geçerli olacak ve ödenmesi gereken tutarlarda değişiklikler ortaya çıkacaktır.

CB Kararı 6582
2022-12-21

2023 YILINDA MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ TUTARLARINA UYGULANACAK YENİDEN DEĞERLEME ORANININ BELİRLENMESİNE İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 6582)

Bu karar, araç vergisinin hesaplanmasında kullanılan yeniden değerleme oranını belirler. Bu belirlemenin uygulanmasıyla motorlu taşıtlar vergisi hesaplamalarında kullanılan değerler güncellenir. Bu güncellemenin sonucunda vergi tutarlarının hesaplanmasında değişiklikler meydana gelebilir.

Kanun 3359
1987-05-15

SAĞLIK HİZMETLERİ TEMEL KANUNU

Sağlık hizmetlerinin ülke çapında eşit, kaliteli ve verimli biçimde planlanması, koordine edilmesi ve geliştirilmesi amaçlanır, Kamu ve özel sağlık kurumlarının kurulması ve işletilmesinde kaynak israfı ve atıl kapasiteye yol açılmaması gerektiği gözetilir; gerektiğinde hizmet alımı yoluyla kaliteli hizmet sunumu esas alınır. Koruyucu sağlık hizmetine öncelik verilir; hizmetlerin fiyatlandırılması, standartlaştırılması ve denetlenmesiyle kalite ve verimlilik sağlanır; kamu ve özel tüm sağlık kuruluşları için ücret tarifeleri ve mali denetimler ilgili mevzuata göre belirlenir veya onaylanır. Bütün sağlık kurum ve personelinin ülke genelinde dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılması hedeflenir; sağlık hizmetlerinin standartlara uygun olarak sunulması için eğitim, denetim ve oto kontrol sistemi kurulur ve işletilir. Sağlık hizmetlerinin izlenmesi ve iyileştirilmesi amacıyla kayıt ve bildirim sistemleri kurulur; elektronik ortam ve e-Devlet entegrasyonu vasıtasıyla sağlık verileri daha etkin takip edilir. Sağlık personelinin istihdamı, hizmet içi eğitim programları ve yetiştirme amacıyla koordinasyon sağlanır; üniversitelerle işbirliği ve eğitim-araştırma faaliyetlerinin yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır. İlaç, aşı, serum ve biyolojik maddeler ile bunların üretimi, ithali, ruhsatlandırılması, fiyatlandırılması, kalite kontrolü ve güvenli kullanımı konusunda denetim ve yetkiler belirlenir. Engelli çocuk doğumlarının önlenmesi, gebelik öncesi ve gebelik dönemiyle ilgili eğitim ve önleyici çalışmaların yürütülmesi; yeni doğan metabolik hastalık taramalarıyla riskli bebeklerin belirlenmesi sağlanır. Rehabilitasyon amaçlı kullanılan yardımcı araç ve gereçlerin üretimi için gerekli izin, kalite standardı ve denetim süreçleri düzenlenir. Sağlık kurumlarının amaçlarına uygun teşkilatlanması ve sağlık hizmetlerinin zincir halinde koordineli şekilde yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır ve hizmet standartları denetlenir. Devlet hizmeti yükümlülüğü bulunan personelin mesleklerini icra edebilmesi için gerekli hizmet süresinin tamamlanması zorunluluğu uygulanır; atama yerleri ve süreçleri ilgili mevzuata göre belirlenir. Eğitim ve araştırma hastanelerinde görevli eğitim görevlilerinin atama ve görev süreçleri ile ücretlendirme ve bütçe sınırlamaları, yönetmeliklerle düzenlenir; sözleşmeli eğitim görevlilerinin çalışma esasları ve karşılığı belirlenir.

CB Kararı 7803
2023-11-18

4760 SAYILI ÖZEL TÜKETİM VERGİSİ KANUNUNA EKLİ (II) SAYILI LİSTEDE YER ALAN BAZI MALLARIN ÖZEL TÜKETİM VERGİSİ ORANLARINA ESAS ÖZEL TÜKETİM VERGİSİ MATRAHLARININ YENİDEN TESPİTİ HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 7803)

Pratik etki özeti: Bu karar, özel tüketim vergisinin hesaplanmasında motor gücü temelinde farklı vergilendirme matrahlarının uygulanacağını belirler. Motor gücü belirli bir sınırın altında olanlar ile üstünde olanlar için ayrı vergilendirme temelleri söz konusudur. Elektrikli motorlu araçlar için ise ayrı bir sınıflandırma öngörülmektedir. Sonuç olarak araç ithali ve satın alınması durumunda ödenecek toplam vergi değişir; bu da araç maliyetlerini ve piyasa fiyatlarını etkiler. Tedarik zinciri ve alıcılar için vergi yükü ve kararlar üzerinde etkili olabilir.

CB Kararı 540
2018-12-31

BAZI MALLARA UYGULANACAK ÖZEL TÜKETİM VERGİSİ ORANLARININ YENİDEN BELİRLENMESİ HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 540)

Bu karar bazı mallara uygulanacak özel tüketim vergisi oranlarını yeniden belirler. Elektrikli motorlu pedal destekli taşıtlar ile motor gücü belirli sınırların altında olan bazı taşıtlar için ÖTV oranı sıfır olarak belirlenmiştir. Bu uygulama belirli bir süre için geçerlidir ve ilgili araçlar için ÖTV yükümlülüğü bu süre boyunca yoktur.

Kanun 5228
2004-07-31

BAZI KANUNLARDA VE 178 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

- Kanun, araç muayene hizmetlerinin nasıl yürütüleceğini ve denetleneceğini düzenler; muayene istasyonları yetkili gerçek veya tüzel kişiler tarafından işletilir ve bu yetki alt işleticilere devredilebilir; işletme belgesi Ulaştırma Bakanlığı tarafından verilir. - Muayene ücretleri araç türlerine göre belirlenir ve yıllık olarak yeniden değerlemeyle ayarlanır; belirli durumlarda ödemede gecikme olduğu takdirde ek ücret ve cezalar uygulanabilir; ödemelerin zamanında yapılmaması durumunda Hazine payı toplanır ve ilgili vergi dairesine bildirimle ödenir. - Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler ile alt işleticiler tarafından elde edilen muayene hasılatının belirli oranlarda Hazine payına dönüşmesi amaçlanır; bu payın ödenmesi için belirli süreler ve bildirim yükümlülükleri getirilir; süresinde ödenmeyen tutarlar ilgili kurumlarca tahsil edilir ve eksik bildirim durumunda cezai yaptırımlar uygulanabilir. - Muayene istasyonlarının yönetmeliklere uygunluğu denetlenir; uygunluk sağlanmadığı takdirde para cezası uygulanır ve belirli durumlarda işletme belgesinin iptali söz konusu olabilir. - Özelleştirme kapsamında araç muayene istasyonları için değerleme işlemlerinde belirli bir hesaplama yönteminin kullanılması öngörülür. - Ceza ödemeleriyle ilgili uygulamalarda gecikme faizi ve ödeme koşulları düzenlenir; cezaların belirli usullere göre tahsil edilmesi güvence altına alınır. - Geçici hükümlerle bazı kurumlar için vergi muafiyetleri, tecil imkanları ve ödemelerin yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümler getirilir; bu kapsamda önceki uygulamalara ilişkin bazı talepler için özel düzenlemeler öngörülür. - Kanunun yürürlüğe girmesiyle mevcut mevzuatta kapsamlı değişiklikler yapılır ve farklı alanlardaki uygulamalar bu çerçevede yeniden düzenlenir.

Kanun 209
1961-01-09

SAĞLIK BAKANLIĞINA BAĞLI SAĞLIK KURUMLARI İLE ESENLENDİRME (REHABİLİTASYON) TESİSLERİNE VERİLECEK DÖNER SERMAYE HAKKINDA KANUN

Bu düzenleme, Sağlık Bakanlığı merkez ve bağlı kuruluşlarında döner sermaye işletmeleri kurulmasını öngörür ve kaynağını kurumların kârı, bağışlar ve devlet yardımlarından oluşan bir döner sermaye havuzundan sağlar; ihtiyaç halinde bu havuz büyütülebilir. Döner sermaye, kurumların hizmetlerini sürdürmesini ve geliştirmesini sağlayacak çeşitli amaçlar için kullanılabilir; tıbbi malzeme ve cihaz alımı, ilaç ve kan ürünleri temini, laboratuvar ve tetkik giderleri, yabancı hastalara sağlık hizmeti, eğitim, araştırma, danışmanlık ve akreditasyon giderleri, atölye ve tamirat işleri, taşıtlar ve hizmet araçları temini, taşınır ve taşınmaz alımları ile kiralama giderleri, deneysel çalışmalar ve canlı hayvan bakımından faydalanma gibi giderler bu kapsama girer. Kurumlar, gerekli gördüklerinde fiyatlandırma ve mal/hizmet temini konusunda ortak hareket edebilir ve aynı il sınırları içinde mal verebilmek için ariyet sözleşmesi yapabilirler. Ayrıca bütçe kısıtları ve yatırım programlarıyla uyumlu olarak bina, tesis, ekipman gibi yatırımlar için döner sermayeden harcama yapabilirler. Döner sermaye gelirleri, hizmetin aksatılmaması ve yatırım programlarıyla uyumlu olması şartıyla genel bütçe ödeneğine katkı sağlayan amaçlar için aktarılabilir ve bu kapsamda harcamalar merkezi bir planlama ile yürütülür. Döner sermaye üzerinden, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerini desteklemek amacıyla harcamalar yapılabilir; bunlar için gerekli süreçler ve kriterler Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen esaslar doğrultusunda işler. Personel için ek ödemeler ve teşvikler sağlanabilir; bu ek ödemeler, performans, görev türü ve çalışma koşulları gibi etkenlere bağlı olarak hesaplanır ve belirli sınırlamalarla uygulanır. Ayrıca özel durumlar ve iş birliği çerçevesinde üniversite ve özel hastanelerle yapılan sözleşmelerle ilgili uygulamalar da belirli esaslara bağlanır. Döner sermaye elde edilen gelirlerden, SGK ve diğer kaynaklar dahil olmak üzere ek ödeme dağıtımları gerçekleştirilebilir; toplam dağıtım için belirlenen sınırlar bulunur ve denetim altında uygulanır. Uluslararası sağlık hizmetlerinden elde edilen gelirler, ilgili personele ek ödeme olarak dağıtılabilir; bu uygulamalar için özel kurallar geçerlidir ve paylaşımlar bu kurallara göre yapılır. Bu uygulama, hasta hizmetlerinin sürekliliğini, hizmet kalitesini ve verimliliğini artırmayı, eğitim ve araştırma faaliyetlerini desteklemeyi hedefler.

CB Yönetmeliği 20046801
2004-02-25

KAMU KURUM VE KURULUŞLARI PERSONEL SERVİS HİZMET YÖNETMELİĞİ

Bu yönetmeliğin uygulanmasının pratik etkileri şunlardır: - Kamu kurum ve kuruluşları, personel servis hizmeti kurmak veya işletmek için izne başvurmalı ve verilen izni düzenli olarak yeniletmelidir. - Hizmet, öncelikle belediyelerin toplu taşıma araçları ve bu araçları kullanan gerçek/tüzel kişiler ile belediyelerin belirlediği ücret tarifelerine uygun olarak yürütülmelidir; belediyelerin yeterli olmadığı durumlarda ilgili birimlerden alınacak yazılı gerekçeye dayanılarak talep karşılanabilir. - Servis ihdası için güzergah, hangi yerleşim yerleri arasında hizmet verileceği, yararlanacak personel sayısı, zaman tarifesi ve kullanılacak araç sayısı gibi bilgiler başvuruda belirtilmelidir. - Taşımacılar, taşıyacakları araçların ruhsat ve kapasite belgelerini sunmalı; sözleşme süreci izne bağlanmalı ve hizmetin birkaç taraf tarafından yürütülebilmesi durumunda ortak girişim gibi yapılar kabul edilebilir. - Ücretlendirme, ilgili meslek odalarının tarifeleri doğrultusunda belirlenir ve ödemelerin nasıl yapılacağı hakkında bilgiler tespit edilir. - Taşımacılar, yolcuların güvenliğini, araç içi düzeni ve yolcuların rahatsız edici içeriklerden korunmasını sağlamakla yükümlüdür; güzergah izin belgelerinin dışına çıkılmamalı ve belediye ile trafik komisyonlarının kararlarına uyulmalıdır. - Taşımacılar ve sürücüler, araçlarının güvenlik ve bakım yönünden gerekli şartlara uygun olmasını temin etmeli; taşıt üzerinde gerekli güvenlik ekipmanları ve emniyet kemerleri bulunmalıdır; periyodik muayene ve bakımlar düzenli olarak yapılmalıdır. - Sürücü ve yardımcıların sabıka kaydı, gerekli sürücü belgesi ve kamu güvenliğine ilişkin uygunluk gibi şartları taşıması gerekir; olumsuz durumlar durumunda işleyiş engellenebilir. - Servis araçları için zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırılmalı; sigortası olmayan araçlarla personel taşımacılığı yapılmamalıdır. - Denetimler, ilgili kurumlarca yürütülür ve kurallara aykırı durumlar tespit edildiğinde gerekli yaptırımlar uygulanabilir; ayrıca ihlaller ilgili valilikler veya belediyelere bildirilir. - Servis araçlarından yararlanacak personelin kimlik kartı taşıması ve gerektiğinde gösterebilmesi gerekir; acil durumlar için ek kullanım hakları tanımlanabilir. - Taşıtın teknik uygunluk belgeleri ve güvenlik şartları sağlanmalı; araç içi güvenlik, yolcu taşıma kapasitesi ve diğer teknik gereklilikler kontrollü olarak sağlanır. - Kamu kurumları, servis hizmetlerindeki aksaklıkları ve kural dışı hareketleri tespit ederek uygun yaptırımları uygular; ilgili meslek odalarına bildirimde bulunulur. - Yolcu taşıyan servislerin acil durumlarda (yangın, afet, eğitim vb.) kullanımı sözleşmede belirtilen ücret karşılığında mümkün olabilir.

Kanun 237
1961-01-12

TAŞIT KANUNU

Bu Kanun kamu kurumları ve bağlı kuruluşları ile mahalli idare birliklerinin resmi taşıtlarını düzenler; askeri maksatla kullanılan taşıtlar kapsam dışıdır. Taşıtlar ve kapsam - Taşıtlar motorlu ve motorsuz araçları kapsar ve çeşitli sınıflarda tanımlanır. - Taşıtlar emrine verilen kurumlar için ayrılır ve daimi hizmetlerde kullanılacak sınırlı sayıda taşıt bulundurulabilir. Edinim, kullanım ve bütçe - Taşıt ihtiyacı esas olarak hizmet alımıyla karşılanır; uygun olmayan durumlarda diğer yollarla edinilebilir. - Edinilecek taşıtlar muhtemelen sade, ekonomik ve resmi hizmette kullanılabilir nitelikte olmalıdır. - Taşıtlar yalnızca resmi hizmette kullanılabilir; makam sahipleri ve ilgili hizmetler için gerekli durumlarda refakat ve belirli kişilerin taşınması da mümkün olabilir. - Şehir içi ve tren/otobüs gibi tarifeli hatlardan uzak mevkilere hizmet götürmek için taşıtlar kullanılabilir; dar ve uzak mevkilerde görevli personelin en yakın resmi taşıt hattına götürülmesi için de olanak tanınabilir. - Taşıtların cinsi, adedi ve kullanımı bütçe planlarına bağlı olarak belirlenen esaslara göre düzenlenir ve her yıl güncellenen esaslar üzerinden belirlenir. Bakım, onarım ve operasyon giderleri - Taşıtların bakımı, işletme ve onarım giderleri ilgili kurum bütçelerinden karşılanır; bazı durumlarda yerel bütçelerden de karşılanabilir. - Taşıtların kullanımına ilişkin yönetim ve giderlerle ilgili esaslar Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. Satış ve elden çıkarma - Taşıtlar artık hizmet üretmiyorsa veya ekonomik ömrünü doldurduysa satılabilir; satış süreci raporlama ve karar süreçlerini içerir. - Hizmetin kalmaması halinde taşıtlar belirli yollarla devredilebilir veya başka tasarruf yöntemleriyle değerlendirilir. Kayıt, plaka ve görünürlük - Taşıtlar için resmi plaka ve belirtilen görünüm kuralları uygulanır; taşıtların “resmi hizmete mahsustur” ibaresi taşıması sağlanır. - Milli savunma ve güvenlik güçlerine ait bazı taşıtlar bu kurallara tabi değildir. Uygulama kapsamı ve cezai sonuçlar - Genel seferberlik veya savaş halinde bu Kanun hükümleri uygulanmayabilir; bu durum Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. - Taşıtları yetkisiz kullanma, karara aykırı plaka/etiket uygulama veya benzeri ihlaller halinde yaptırımlar ve hapis cezaları öngörülebilir. Diğer hükümler - Vakıf, dernek, sandık ve benzeri kuruluşlara ait taşıtların giderleri kamu bütçelerinden karşılanmaz; bu taşıtlarla ilgili özel kurallar uygulanabilir. - Dış temsilcilikler ve bazı özel durumlara ilişkin ek hükümler bulunabilir.