10 / 2.273 sonuç gösteriliyor

CB Kararı 859
2019-03-29

8/1/2002 TARİHLİ VE 4736 SAYILI KANUNUN 1 İNCİ MADDESİNİN BİRİNCİ FIKRASI HÜKMÜNDEN MUAF TUTULACAKLARIN TESPİTİNE DAİR 28/1/2002 TARİHLİ VE 2002/3654 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 859)

Bu karar, belirli bir grup vatandaşın sağlık hizmetlerine erişimini sağlamak amacıyla geçici bir muafiyet getirmektedir. Muafiyetten yararlanacak grup, genel sağlık sigortası kapsamındaki vatandaşlar ile bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilerden oluşur ve sağlık hizmeti almakta karşılaştıkları sınırlamalar nedeniyle bazı hizmetleri alamamaktadır. Sağlık hizmetleri, devletin sağlık kuruluşları ve üniversite hastanelerinde sunulan hizmetleri kapsar ve muafiyet bu hizmetler için uygulanır. Muafiyet, belirli bir süre için geçerlidir. Uygulamanın nasıl yürütüleceğini ve ödeme ile ilgili diğer usul ve esaslar düzenlenecektir.

CB Kararı 4207
2021-07-01

8/1/2002 TARİHLİ VE 4736 SAYILI KANUNUN 1 İNCİ MADDESİNİN BİRİNCİ FIKRASI HÜKMÜNDEN MUAF TUTULACAKLARIN TESPİTİNE DAİR 28/1/2002 TARİHLİ VE 2002/3654 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 4207)

Pratik olarak, askeri birlikler ve güvenlik kuvvetleri tatbikatlar ve sağlık tedbirleri sırasında ambulanslardan yararlanırken bazı sağlık yükümlülüklerinden muaf tutulacaktır. Muafiyetin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ilgili kurumlarca belirlenecektir.

CB Kararı 1046
2019-05-10

8/1/2002 TARİHLİ VE 4736 SAYILI KANUNUN 1 İNCİ MADDESİNİN BİRİNCİ FIKRASI HÜKMÜNDEN MUAF TUTULACAKLARIN TESPİTİNE DAİR 28/1/2002 TARİHLİ VE 2002/3654 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 1046)

Bu karar, belirli askeri ve güvenlik birimlerinde sunulan temel sağlık hizmetlerinden ücret alınmamasını sağlayan bir muafiyet getirir. Kapsama girenler askeri öğrenciler ve askerlik hizmeti yükümlüsü erler ile bu grupların, bağlı birinci basamak sağlık hizmet sunucularında aldıkları hizmetlerden ücretli olarak yararlanması gerekmeyecek durumdadır. Muafiyetin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ise belirlenecek.

Kanun 1219
1928-04-14

TABABET VE ŞUABATI SAN´ATLARININ TARZI İCRASINA DAİR KANUN

- Türkiye içinde tababet icrası için tıp fakültesi diplomasına sahip olmak ve diplomanın tasdik ve tescilinin ilgili makamlarca yapılması gerekir; diploma sahibi, hizmet yükümlülüğünü tamamlamışsa ve tasdik/tescil işlemleri tamamlanmışsa sicilde kayıtlı olarak icra edebilir. - Diplomayla ilgili belgeler olmadan veya gerekli tasdik/tescil yapılmadan kimsenin hekimlik yapması yasaktır; bu durumda meslek icrası mümkün değildir. - Cerrahi müdahaleler ve sünnet gibi işlemler için ilgili eğitim ve belgeler bulunmalı; bazı durumlarda özel izin ve gözetim altında istisnai uygulamalara izin verilebilir. - Yabancı tıp fakültelerinden hekimlik yapanların Türkiye’de çalışabilmesi için diplomanın denetlenmesi, Türkiye’deki ders programı ve uygulamalarla uyumunun araştırılması gerekir; uygun bulunanlar onaylanıp meslek icrasına izin verir. - Özel muayenehane açmak veya evde muayene yapmak isteyenler, kayda ve bildireceği yerlere ilişkin usullere uymalı; muayenehanenin taşınması halinde de bildirim yapmalıdır. - Bir mahalde çalışan hekimler, gerekli vasıflara sahip olmak zorundadır ve bazı istisnai durumlar hariç, Türk hastalarını tedavi edebilir; farklı kurumlarda çalışma esasları ve istihdam kuralları belirlenmiştir. - Hekim odaları ve Ali Divanı Haysiyet adlı etik/disiplin kurulları oluşturulur; mesleki adaba uymayanlar hakkında disiplin cezaları uygulanabilir ve kararlar temyize tabi tutulabilir. - Hekim odaları tarafından ilan, reklam ve mesleki duyurular sınırlandırılır; hasta kabul ettiği mahal ve muayene saatleri gibi bilgiler dışında başka biçimde reklam yapılamaz. - İş yeri hekimliği, kamu veya özel kurumlarda belirli şartlar altında yürütülebilir; küçük iş yerlerinde bazı esneklikler ve ek uygulamalar olabilir; uluslararası sağlık turizmi kapsamında işbirlikleri yapılabilir ve bu işlerde bütçe paylaşımı şartları belirlenebilir. - Büyük ameliyatlar için uzman hekim ile birlikte çalışılması gerekir; acil veya zorunlu hallerde bu kuralın istisnaları uygulanabilir ve ilgili yönetmelikler yoluyla usul ve esaslar belirlenir. - Diplomaları olmayan veya gerekli yetkileri taşımayanlar hasta tedavisi yaparsa cezai yaptırımlar uygulanabilir; meslek etiğine aykırı davrananlar için çeşitli yaptırımlar öngörülmüş olup uygulama esasları düzenlenir.

Kanun 2219
1933-06-05

HUSUSİ HASTANELER KANUNU

Bu yasa özel hastanelerin kurulması, işletilmesi ve kapatılmasıyla ilgili temel çerçeveyi belirler ve özel hastanelerin, devlet hastaneleri ve belediyelerin hastanelerinden ayrıştırılmasını sağlar. Kullanım önemi ve kapsamı - Özel hastaneler, tedavi ve sağlık hizmeti sunan, bulunduğu bölgenin sağlık ihtiyaçlarına yönelik olarak açılan sağlık yurtlarıdır; açılma, işletme ve kapanma şartları yasa hükmlerine bağlıdır. - Kendi mevzuatına göre kurulan şirketler, müteahhitler ya da üretim-kamu işlerinde çok çalışanlı işyerleri tarafından açılan hastaneler belirli koşullarda bu kanunun kapsamı dışında kalabilir; bu durumda açılıp kapanma süreçleri kendi mevzuatlarına göre yürütülür ve ilgili makama bildirilmesi gerekir. Ruhsat ve kuruluş süreci - Açılmak istenen hastane için ayrıntılı bir başvuru dosyası hazırlanır; yer, yapının nitelikleri, kaç yatak, hangi hastalar tedavi edileceği, tedavinin ücretli mi parasız mı olacağı, sorumlu müdürün kim olacağı gibi bilgiler ile hastane içinde yapılacak tesisler ve tesisatla ilgili belgeler eklenir. - İnceleme sonucu uygun görülürse ruhsat verilir; ruhsat, belirli bir sürede açılamazsa hükümleri geçersiz sayılır. - Yeniden yapılacak hastaneler için de benzer süreç uygulanır ve gerekli tetkikler tamamlanır. Yönetim ve personel - Hastanenin başında, yetkili ve ehil bir hekim olan müdür bulunur; müdürün belirli mesleki nitelikler ve geçmişe ilişkin kısıtlamalar taşıması gerekir. - Hastaneler, malî ve idari işlerden sorumlu organlara sahip olabilir; devlet veya yerel idarelerin denetimi altında çalışabilirler. - Hastanenin iç yapısına göre farklı branşlar için özel uzmanlar ve uygun kadro şartları belirli yönetmeliklerle düzenlenir; gerektiğinde dış hekimlerin davet edilmesi söz konusudur. Hasta kabulü ve ücretlendirme - Hastalar, ruhsatta bildirilen kategoriye göre kabul edilip tedavi edilmek zorundadır; bulaşıcı hastalıklar için özel düzenlemeler uygulanır. - Hastane, hastaların tedavisinde dışarıdan getirilecek hekimleri de yanlarına alabilir; tedavi uygun koşullarda bu hekimlerce yürütülür. - Parasız yatak imkânı olan bölümler bulunur; parasız olarak kabul edilen hastalara ilişkin özel hükümler uygulanır; parasız kabul edenler için ek ücretler talep edilemez. - Hastalar için tedavi ücretleri, verilen hizmetlere ilişkin genel kriterlere göre belirlenir; bazı temel teşhis ve tedavi hizmetleri hariç olup, bazı operasyonlar ve dış hekim hizmetleri ayrıca ücretlendirilir. Tesis ve ekipman gerekliliği - Her hastanenin çalışması için gerekli olan laboratuvar, arıtma ve sterilizasyon tesisleri ile uygun cerrahi ve doğum ameliyathanesi gibi altyapıya sahip olması gerekir; bu olmadan hasta kabul edilemez. - Gerekli özel odalar, ekipmanlar ve sağlık hizmetleri, mevcut olmayan hastaneler hasta kabul edemez. Denetim ve yaptırımlar - Hastaneler, ilgili denetim makamlarının denetimine tabidir; eksiklikler tespit edildiğinde yazılı ihtar verilir ve belirlenen süre içinde giderilmesi istenir. - Yeterli düzeltme yapılmazsa ruhsatın geri alınması veya hastanenin kapatılması gibi yaptırımlar uygulanabilir; ayrıca, usulsüz ücret alımı ve diğer yasa dışı uygulamalara ilişkin para cezaları uygulanır ve fazlaca tahsil edilen ücretler iade edilir. - Ruhsatı geri alınan hastanelerin yeni bir ruhsat alması ve hastalara yeniden hizmet verebilmesi için belirli süreçler işletilir. Kullanım ve geçiş hükümleri - Vakıf ve benzeri özel hastaneler için yönetim, ilgili kamu idaresi tarafından denetim ve malî yönetim açısından düzenlenir; temel esaslar genel denetim ve yönetim ilkelerine tabidir. - Müdürlerin ölüm veya ayrılık gibi hallerinde yeni bir müdür atanması için süre ve süreçler belirlenir; bazı durumlarda hastanenin kapatılmaması için alternatif yönetim düzenlemeleri uygulanır. Genel etki niteliği - Özel hastaneler, hangi hastaları kabul edeceklerini, hangi hizmetleri sunacaklarını, ücretlendirme ayrıntılarını ve gerekli altyapıyı öncelemek zorundadır; eksiklik durumunda denetim ve yaptırım riski taşırlar. - Hastanenin varlığı ve faaliyetleri üzerinde sıkı denetim ve uygunluk zorunluluğu bulunur; hijyen, güvenlik ve hasta haklarına ilişkin standartlar esas alınır. - Acil ve zorunlu tedavi durumlarında hastanelerin acil müdahaleyi geciktirmeden yerine getirmesi beklenir ve bu çerçevede hastaların güvenliği ve bakım kalitesi gözetilir.

Kanun 224
1961-01-12

SAĞLIK HİZMETLERİNİN SOSYALLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu kanun sağlık hizmetlerinin topluma eşit ve ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulmasını hedefler. Sağlık hizmetleri, sağlık evleri, sağlık ocakları, sağlık merkezleri ve hastaneler ile bunlara bağlı teşekküllerden oluşan bir ağ halinde düzenlenir ve bu yapılar içinde sağlık personeli görev yapar. Vatandaşların, sosyalleştirilmiş bölgelerde kendi sağlık hizmeti sağlayıcılarını seçme hakları vardır ve hizmetlerden yararlanma konusunda belirli koşullara göre ücretsiz veya kısmi maliyetli faydalanma imkanı sağlanır; listeye dahil olan ilaç ve tedavi araçları ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulur, liste dışında kalanlar için ücret ödenir. Bölgelerde yaşayan yabancı uyruklu kişiler ve sigortalılar da belirli şartlar altında sağlık hizmetlerinden faydalanabilir. Sağlık hizmetlerinin örgütlenmesi ve yürütülmesi belirli bir plan ve yapılar çerçevesinde koordine edilir ve yurt çapında aşamalı olarak uygulanır. Sağlık personelinin istihdamı sözleşme esasına dayalı olarak düzenlenir; sözleşme süresi, yer değiştirme ve hizmetten ayrılma durumlarında haklar ve kısıtlamalar bulunur. Hizmetlerin yürütülmesi için gerekli altyapı ve lojman gibi olanakların temin edilmesi esastır; altyapı olmadan sosyalleştirme planı uygulanamaz. Kamuya ait binalar ve malzemeler belirli şartlar altında devredilir ve kullanıma alınır. Halkla iletişim ve işbirliği amacıyla kurullar kurulur; halkın talepleri ilgili birimlere iletilir ve hizmetlerin geliştirilmesi için bilinçlendirme çalışmaları yapılır. Genel olarak, sağlık hizmetlerinin sosyal güvence altında sunulması ve maliyet paylaşımı yoluyla adil erişimin sağlanması amaçlanır.

Kanun 3359
1987-05-15

SAĞLIK HİZMETLERİ TEMEL KANUNU

Sağlık hizmetlerinin ülke çapında eşit, kaliteli ve verimli biçimde planlanması, koordine edilmesi ve geliştirilmesi amaçlanır, Kamu ve özel sağlık kurumlarının kurulması ve işletilmesinde kaynak israfı ve atıl kapasiteye yol açılmaması gerektiği gözetilir; gerektiğinde hizmet alımı yoluyla kaliteli hizmet sunumu esas alınır. Koruyucu sağlık hizmetine öncelik verilir; hizmetlerin fiyatlandırılması, standartlaştırılması ve denetlenmesiyle kalite ve verimlilik sağlanır; kamu ve özel tüm sağlık kuruluşları için ücret tarifeleri ve mali denetimler ilgili mevzuata göre belirlenir veya onaylanır. Bütün sağlık kurum ve personelinin ülke genelinde dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılması hedeflenir; sağlık hizmetlerinin standartlara uygun olarak sunulması için eğitim, denetim ve oto kontrol sistemi kurulur ve işletilir. Sağlık hizmetlerinin izlenmesi ve iyileştirilmesi amacıyla kayıt ve bildirim sistemleri kurulur; elektronik ortam ve e-Devlet entegrasyonu vasıtasıyla sağlık verileri daha etkin takip edilir. Sağlık personelinin istihdamı, hizmet içi eğitim programları ve yetiştirme amacıyla koordinasyon sağlanır; üniversitelerle işbirliği ve eğitim-araştırma faaliyetlerinin yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır. İlaç, aşı, serum ve biyolojik maddeler ile bunların üretimi, ithali, ruhsatlandırılması, fiyatlandırılması, kalite kontrolü ve güvenli kullanımı konusunda denetim ve yetkiler belirlenir. Engelli çocuk doğumlarının önlenmesi, gebelik öncesi ve gebelik dönemiyle ilgili eğitim ve önleyici çalışmaların yürütülmesi; yeni doğan metabolik hastalık taramalarıyla riskli bebeklerin belirlenmesi sağlanır. Rehabilitasyon amaçlı kullanılan yardımcı araç ve gereçlerin üretimi için gerekli izin, kalite standardı ve denetim süreçleri düzenlenir. Sağlık kurumlarının amaçlarına uygun teşkilatlanması ve sağlık hizmetlerinin zincir halinde koordineli şekilde yürütülmesi için gerekli düzenlemeler yapılır ve hizmet standartları denetlenir. Devlet hizmeti yükümlülüğü bulunan personelin mesleklerini icra edebilmesi için gerekli hizmet süresinin tamamlanması zorunluluğu uygulanır; atama yerleri ve süreçleri ilgili mevzuata göre belirlenir. Eğitim ve araştırma hastanelerinde görevli eğitim görevlilerinin atama ve görev süreçleri ile ücretlendirme ve bütçe sınırlamaları, yönetmeliklerle düzenlenir; sözleşmeli eğitim görevlilerinin çalışma esasları ve karşılığı belirlenir.

CB Kararı 8105
2024-01-18

KAMU KURUM VE KURULUŞLARININ ÜRETTİKLERİ BAZI MAL VE HİZMETLERDEN ÜCRETSİZ VEYA İNDİRİMLİ OLARAK FAYDALANACAKLARIN TESPİTİNE İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 8105)

Bu karar yabancı hastaların devlet hastanelerinde tedavi edilmesine ilişkin bir çerçeve getirir. Uygulama kapsamında sunulan hizmetler sağlık hizmetleri, ilaçlar, tıbbi cihazlar ile protez ve taburculuk için gerekli malzemeleri kapsar. Ülkeye gelen yabancı hastaların bu kapsamda tedavi alabilmesi için belirli bir sınır uygulanır ve uygulanmasıyla ilgili tereddütlerin giderilmesi ile usul esaslar düzenlenir.

CB Yönetmeliği 20169431
2016-11-11

TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ, JANDARMA GENEL KOMUTANLIĞI VE SAHİL GÜVENLİK KOMUTANLIĞI SAĞLIK YETENEĞİ YÖNETMELİĞİ

Bu düzenlemenin pratik amacı, ilgili personel ve adayların sağlık durumunu tespit etmek ve barışta ile savaşta uygulanacak sağlık işlemlerini belirlemektir. Kapsamı, askerliğe ilişkin görevli ve aday olan kişileri kapsar. Sağlık muayenesi ve sınıflandırma - Muayene, varsa aile hekimi tarafından veya yoksa en yakın resmi sağlık kuruluşunda tek tabip tarafından yapılır. - Muayene sonucunda yükümlülerin durumuna göre üç ayrı sınıflandırma yapılır: askerlik için elverişli, askerlik için elverişli değildir ve geçici rahatsızlığı olanlar. - Sınıflandırma, hangi göreve veya sevke uygun olduğunun belirlenmesini ve gerekli işlemleri doğrudan etkiler. İşlemler ve sonuçlar - Askerlik için elverişli olmayanlar alınmaz; elverişli görülenler için raporlar düzenlenir ve onay süreci tamamlandığında kesinleşir. - Geçici hastalıklar tespit edildiğinde ertesi yıla bırakma veya sevke geciktirme kararları verilir ve bu raporlar ilgili birimlere iletilir. - Geçici hastalıklar tamamen iyileşinceye kadar sevk geciktirme, ertesi yıla bırakma veya hava değişimi gibi işlemler uygulanabilir. Yurtdışında yaşayan yükümlüler - Yurtdışında yaşayanlar için muayene, bulunduğu ülkedeki mevzuata uygun olarak yapılır ve sonuçlar yükümlünün kayıtlı olduğu yerdeki askeri makama iletilir. - Yurtdışında belirli durumlarda işlemler konsolosluklarca yürütülebilir. Ücretler - Muayene ve raporlar için herhangi bir ücret veya katkı payı alınmaz. İtirazlar ve sağlayacağınız süreçler - Sağlık raporlarına itirazlar önce sağlık kurulu kararına götürülür; gerekirse daha ileri inceleme için uygun kurula sevk edilir. - İlk rapor ile kontrol muayenesi arasındaki uyumsuzluk durumunda, daha ileri inceleme için başka bir kurula yönlendirilebilirsiniz ve karar yeniden gözden geçirilir. Hastalıkların birleşimi ve sonuçlar - Birden çok hastalık birlikte değerlendirildiğinde, bu durum askerlik yapmayı engelliyorsa elverişsiz karar verilir. - Belirli bir süre içinde tedaviyle veya stabilleşmeyle birlikte durum değişirse, yeniden değerlendirilebilir. Hava değişimi ve istirahat - Sevk sonrası geçici hastalıklar için hava değişimi veya istirahat işlemleri uygulanabilir. Genel etki - Bu süreçler, hizmete alma, sevk, ertesi yıla bırakma ve geçici bakım kararlarını etkileyerek askerlik sürecinin sağlık açısından nasıl işleyeceğini belirler.

CB Kararı 2040
2020-01-08

8/1/2002 TARİHLİ VE 4736 SAYILI KANUNUN 1 İNCİ MADDESİNİN BİRİNCİ FIKRASI HÜKMÜNDEN MUAF TUTULACAKLARIN TESPİTİNE DAİR 28/1/2002 TARİHLİ VE 2002/3654 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 2040)

Bu karar, genel sağlık sigortalisi olup sağlık hizmeti alamayan vatandaşlar ile bakmakla yükümlü oldukları kişilerin devlet hastaneleri ve üniversite hastanelerinde sunulan sağlık hizmetlerinden ücretsiz olarak yararlanmasına olanak tanır. Uygulamanın yürütülmesi için gerekli usul ve esaslar belirlenecek ve uygulamadaki tereddütler giderilecektir. Ayrıca ödemeler ve uygulamaya ilişkin diğer hususlar belirlenen esaslar çerçevesinde düzenlenecektir.