10 / 2.023 sonuç gösteriliyor

Kanun 2022
1976-07-10

65 YAŞINI DOLDURMUŞ MUHTAÇ, GÜÇSÜZ VE KİMSESİZ TÜRK VATANDAŞLARINA AYLIK BAĞLANMASI HAKKINDA KANUN

Bu yasa, muhtaç durumda olan 65 yaşını doldurmuş Türk vatandaşlarına aylık bağlama imkanı sağlar ve ayrıca bazı engelli bireyler için de aylık ödemeyi öngörür; bu ödemeler, muhtaçlık devam ettikçe devam eder. Aylıkların miktarı, belirli bir katsayıyla hesaplanan bir tutarda olup, kişinin ve hısımının gelir durumuna göre muhtaçlık şartı sürdürülmelidir; toplam gelir belirli bir seviyenin üzerinde olanlar muhtaç kabul edilmez ve aylık alamaz. 65 yaşına ulaşmadan önce bağlanan aylıklar da bu kapsamda ödenmeye devam eder ve engellilik durumuna göre aylıklar yeniden tespit edilir. Engelliliğin tespiti sağlık kurulu raporuyla yapılır; engelli olanlar ile engelli yakınlarına aylık bağlanabilir ve bazı durumlarda bakımı üstlenenlere, ailenin gelir durumuna göre aylık verilecek şekilde düzenlemeler bulunur. Engelli çocuklar için de özel kapsama dair hükümler uygulanır ve bakımıyla ilgili düzenlemeler yaş gruplarına göre çeşitlilik gösterebilir. Aylıklar peşin olarak ve belirlenen ödeme günlerinde ödenir; durum değişikliği veya ölüm halinda ödemeler kesilir ve haklar bozulursa geri ödeme talep edilebilir. Aylık bağlama ve ödemeyle ilgili gerekli belgeler için uygun usul ve esaslar ortak bir yönetmelikle belirlenir. Yanıltıcı sağlık raporuyla aylık alanlar tespit edilirse ödenen tutarlar geri alınır ve raporları düzenleyenler ile bunlardan yararlananlar hakkında cezai işlemler uygulanabilir. Yersiz ödemelerle ilgili bazı geçici hükümler, önceki ödemelerin terkin edilmesini ve bu kapsamda uygulanacak işlemleri öngörür. Bu kapsamdaki ödemelerin vergiden muaf olduğu hüküm altına alınır.

Kanun 5378
2005-07-07

ENGELLİLER HAKKINDA KANUN

Engellilerin temel hak ve özgürlüklerden eşit şekilde yararlanması için ayrımcılık yasaktır ve gerekli durumlarda makul düzenlemeler yapılır; özel tedbirler ayrımcılık olarak sayılmaz. Topluma bağımsız ve etkin katılım için engellilerin toplumsal yaşamda yer alması desteklenir; ihtiyaç duydukları bireysel ve toplum temelli destek hizmetlerine erişimleri sağlanır. Erişilebilirlik önceliklidir; yapıların, ulaşımın, bilgi ve iletişim teknolojilerinin güvenli ve bağımsız kullanılabilir olması hedeflenir; kamu ve özel toplu taşıma araçları ile bilgi erişimi engellilerin ihtiyaçlarına uygun hale getirilir. Engellilik durumuna uygun destek ve bakım, habilitasyon ve rehabilitasyon hizmetleri sunulur; bu hizmetler erken başlatılır ve engellinin bulunduğu yere mümkün olduğunca yakın yerde yapılır; gerekli yardımcı araçlar ve teknolojiler erişilebilir durumda bulundurulur. Erken tanı ve koruyucu sağlık hizmetleri desteklenir; engelliliğin önlenmesi ve var olan durumun kötüleşmesini azaltmaya yönelik çalışmalar yürütülür. Eğitimde kayıtsızlık olmadan erişim sağlanır; engellilerin bütünleşik eğitim içinde yer alması, özel eğitime ihtiyaç duyanlar için uygun değerlendirme ve yönlendirme süreçleri bulunur; işitme engelliler için iletişim desteği ve uygun materyaller (kabartma, alt yazı, işaret dili) sağlanır. İş gücü piyasasında eşitlik ve adil muamele güvence altına alınır; engellilik nedeniyle ayrımcılığa karşı önlemler alınır, işe başvuru ve çalışma koşullarında makul düzenlemeler yapılır; korumalı işyerleri için gerekli düzenlemeler belirlenir. Eğitim ve öğretimde engellilerin ihtiyaçlarına uygun planlar ve destekler uygulanır; ailelerin ve ilgili kurumların katılımı süreç boyunca esas alınır. Engellilerin, ailelerin ve sivil toplum kuruluşlarının politika yapım ve hizmet sunumu süreçlerinde katılımı sağlanır; karar alma süreçlerinde temsil imkanı artırılır. Toplum içinde izolasyon önlenir; engellilerin toplumla bütünleşmesini destekleyen bakıma ve toplumsal yaşamın her alanında eşit erişimi hedefleyen uygulamalar hayata geçirilir.

CB Yönetmeliği 20169431
2016-11-11

TÜRK SİLAHLI KUVVETLERİ, JANDARMA GENEL KOMUTANLIĞI VE SAHİL GÜVENLİK KOMUTANLIĞI SAĞLIK YETENEĞİ YÖNETMELİĞİ

Bu düzenlemenin pratik amacı, ilgili personel ve adayların sağlık durumunu tespit etmek ve barışta ile savaşta uygulanacak sağlık işlemlerini belirlemektir. Kapsamı, askerliğe ilişkin görevli ve aday olan kişileri kapsar. Sağlık muayenesi ve sınıflandırma - Muayene, varsa aile hekimi tarafından veya yoksa en yakın resmi sağlık kuruluşunda tek tabip tarafından yapılır. - Muayene sonucunda yükümlülerin durumuna göre üç ayrı sınıflandırma yapılır: askerlik için elverişli, askerlik için elverişli değildir ve geçici rahatsızlığı olanlar. - Sınıflandırma, hangi göreve veya sevke uygun olduğunun belirlenmesini ve gerekli işlemleri doğrudan etkiler. İşlemler ve sonuçlar - Askerlik için elverişli olmayanlar alınmaz; elverişli görülenler için raporlar düzenlenir ve onay süreci tamamlandığında kesinleşir. - Geçici hastalıklar tespit edildiğinde ertesi yıla bırakma veya sevke geciktirme kararları verilir ve bu raporlar ilgili birimlere iletilir. - Geçici hastalıklar tamamen iyileşinceye kadar sevk geciktirme, ertesi yıla bırakma veya hava değişimi gibi işlemler uygulanabilir. Yurtdışında yaşayan yükümlüler - Yurtdışında yaşayanlar için muayene, bulunduğu ülkedeki mevzuata uygun olarak yapılır ve sonuçlar yükümlünün kayıtlı olduğu yerdeki askeri makama iletilir. - Yurtdışında belirli durumlarda işlemler konsolosluklarca yürütülebilir. Ücretler - Muayene ve raporlar için herhangi bir ücret veya katkı payı alınmaz. İtirazlar ve sağlayacağınız süreçler - Sağlık raporlarına itirazlar önce sağlık kurulu kararına götürülür; gerekirse daha ileri inceleme için uygun kurula sevk edilir. - İlk rapor ile kontrol muayenesi arasındaki uyumsuzluk durumunda, daha ileri inceleme için başka bir kurula yönlendirilebilirsiniz ve karar yeniden gözden geçirilir. Hastalıkların birleşimi ve sonuçlar - Birden çok hastalık birlikte değerlendirildiğinde, bu durum askerlik yapmayı engelliyorsa elverişsiz karar verilir. - Belirli bir süre içinde tedaviyle veya stabilleşmeyle birlikte durum değişirse, yeniden değerlendirilebilir. Hava değişimi ve istirahat - Sevk sonrası geçici hastalıklar için hava değişimi veya istirahat işlemleri uygulanabilir. Genel etki - Bu süreçler, hizmete alma, sevk, ertesi yıla bırakma ve geçici bakım kararlarını etkileyerek askerlik sürecinin sağlık açısından nasıl işleyeceğini belirler.

CB Yönetmeliği 200915188
2009-08-09

KAMU KURUM VE KURULUŞLARINA İŞÇİ ALINMASINDA UYGULANACAK USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu yönetmelik kamu kurum ve kuruluşlarında işçi alımlarını merkezi bir süreçte yürütmeyi ve adil, şeffaf uygulamaları sağlamayı amaçlar. - İşçi talepleri merkezi bir kurum aracılığıyla yapılır ve uygun bulunan talepler karşılanır; kariyer meslek talepleri ise ulusal düzeyde ele alınır; diğer taleplerin hangi düzeyde karşılanacağı kurumlarca belirlenir. - Taleplerin ilanı kamuoyuna duyurulur; başvurular belirlenen süre içinde gerçekleştirilir; adres bilgilerinin doğrulanması için mevcut nüfus kayıt sistemi kullanılır. - İşe alınacaklarda belirlenen temel şartlar aranmaktadır; engelli adaylar için sağlık raporu gereklidir; gerekli görülürse geçici istihdam için özel kurallar uygulanabilir. - Öncelik hakkına sahip olanlar için belirlenen kategoriler vardır ve bu haklar belgelenmelidir; hak sahiplerinin başvurma ve yerleşme süreçleri buna göre yürütülür; haklar kötüye kullanılmamalıdır. - Başvuru süreçlerinde engellilik ve diğer özel durumlar açısından eşitlik sağlanır; cinsiyet ayrımcılığına yer verilmemesi esastır. - İlçe düzeyinde karşılanamayan talepler ise il, bölge veya ulusal düzeye kaydırılarak tamamlanabilir. - Kurumlar, gerekli gördüklerinde bazı durumlarda işçi talebini doğrudan kendi faaliyet alanı içinde veya ilgili kurumsal yapı ile uyumlu olarak yürütme esnekliğine sahiptir. - Adaylar için başvuru süreci boyunca gerekli belgeler ve başvuru için izlenecek yol net biçimde belirlenir; ayrıca taleplerin sonucunda ilanlar ve duyurular yoluyla bilgilendirme yapılır.

CB Yönetmeliği 923809
1993-01-18

NAKDİ TAZMİNAT VE AYLIK BAĞLANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu Yönetmelik, güvenlik ve asayişin korunması amacıyla görev yapanler ile bu görevler nedeniyle ölen, yaralanan veya engelli hale gelenler ile bunların bakıma muhtaç yakınlarına maddi tazminat, aylık bağlanması ve öğrenim/sağlık yardımı sağlanmasına ilişkin esasları belirler. Uygulamada temel amaç, görev sırasında zarar görenlerin ve ailelerinin maddi ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlamaktır. Pratik etkiler - Ölen veya engelli hale gelenlerin yaklaşık olarak kendisi ile yakınları için tazminat ve aylık hakları düzenlenir; bu haklar talep edilerek, öncelik sırasına göre paylaştırılır ve bazı durumlarda mirasçıların hakları devreye girer. - Engellilik durumunda, engellilik derecesine göre belirlenen tutarlarda ödeme yapılır; bu tutarlar, bakım gereksinimi ve yaşam sürdürme etkileri gözetilerek hesaplanır. - Yaralanma halinde yapılan ödeme, yaralanmanın ciddiyetine göre belirli oranlarda gerçekleştirilir; tedavi sürecinde geçici olarak avans ödenmesi ve sonrasında kesin tutarın netleşmesi söz konusudur. - Ölenler ve engelli hale gelenler için bağlanacak aylıklar, ilgili sigorta kurumunun işlemleriyle belirlenir ve bu aylıklar çeşitli durumlarda dul ve yetimlere devredilir; bazı durumlarda artış uygulanabilir. - Öğrenim yardımları ve sağlık yardımları ile ilgili haklar güvence altına alınır: çocukların eğitimleri için uygun imkanlar (kamu kurumlarına ilişkin yatılılık/sınav esasları) ve yükseköğrenim için yurt/kredi destekleri sağlanır; tedavi giderleri kamu kurum ve hastanelerinde karşılanır. - Nakdi tazminatın ödenmesi, ilgili kurumlarca incelenen bir süreçle belirlenir ve onaylanan kararlar doğrultusunda ödemeler gerçekleştirilir. - Kapsama, sadece iç güvenlik göreviyle sınırlı kalmaz; yabancı ülkelerde veya uluslararası sahalardaki görevler nedeniyle meydana gelen kayıplar için de haklar aynen uygulanır. - Tazminat ve yardımların izlenmesi, kayıtların tutulması ve gerektiğinde yeniden değerlendirme süreçleri ile yürütülür; bu çerçevede ilgili kurumlar arasındaki koordinasyon sağlanır.

Kanun 6331
2012-06-30

İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU

- Bu yasa işyerlerinde sağlık ve güvenlik için gerekli tedbirlerin alınması, risklerin önlenmesi ve iyileştirilmesi, çalışanlara bilgi ve talimat verilmesiyle ilgili temel yükümlülükleri belirler. - İşverenler, çalışanların sağlık güvenliğini sağlamak için riskleri önleyici veya azaltıcı her türlü tedbiri almak, risk değerlendirmesi yapmak ve bu tedbirleri işin değişen şartlarına göre güncellemekle yükümlüdür; çalışanların sağlık açısından uygunluğu gözetilir ve tehlikeli alanlara girilmesi için gerekli önlemler alınır. - Risklerden korunma ilkeleri uygulanır; riskler kaynağında ele alınır, işyeri tasarımı, ekipman seçimi ve çalışma yöntemleri sağlık ve güvenliğe uygun şekilde yapılır; tehlikeli olan tehlikesizi ya da daha az tehlikelisini tercih etmek ve toplu korunmayı önceliklendirmek gerekir; çalışanlara uygun talimatlar verilir. - İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin sunulması için işverenler kendi içinden iş güvenliği uzmanı ve işyeri hekimi görevlendirebilir veya ortak sağlık ve güvenlik birimi gibi hizmetlerden yararlanabilir; gerektiğinde bu hizmetler koordineli şekilde yürütülür ve mevzuata uygun olarak uygulanır. - Hizmet sunan kuruluşlar ve görevlendirilen kişiler, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini yerine getirmekle yükümlüdür; ihmal veya hatalar nedeniyle oluşabilecek zararlar konusunda sorumluluk doğar ve gerekli bildirimler yapılır. - Çalışanlar için güvenli çalışma koşulları sağlanır; özellikle genç çalışanların korunmasına yönelik önlemler uygulanır ve gerekli eğitimler verilir. - Kanun kapsamı dışında kalan bazı faaliyetler ve kişiler için hükümler uygulanmayabilir; bu durumlar net olarak belirtilir. - İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerine yönelik destekler ve uygulanabilirlik esasları, uygun kurallar ve yönetmeliklerle belirlenir; küçük işletmelere yönelik desteğin şartları ve finansman kaynağına ilişkin düzenlemeler yapılabilir. - Kamu kurumlarındaki uygulamalar için de özel düzenlemeler bulunabilir; hizmet alanında görev alan kişilerle ilgili haklar ve sorumluluklar ortaya konulur.

Kanun 2828
1983-05-27

SOSYAL HİZMETLER KANUNU

Bu metin sosyal hizmetlerin nasıl yürütüleceğine ilişkin geniş bir çerçeve oluşturur ve hizmetlerin amacı, kapsamı, tanımlar ile genel esaslar ve mali hükümlerini belirler. Sosyal hizmetler, ihtiyaç sahiplerinin maddi, manevi ve sosyal yoksunluklarını giderici, sorunlarını önleyici ve çözümleyici hizmetleri kapsar ve yaşam standartlarının yükseltilmesini hedefler. Korunmaya ihtiyacı olan çocuklar, engelliler ve yaşlılar gibi temel toplumsal gruplar ile benzer ihtiyaç sahipleri öncelikli olarak hizmetlerden yararlanır. Hizmetler için çeşitli kuruluş türleri ve birimler kurulur; çocuklara yönelik koruma ve bakıma odaklı yuvalar, yetiştirme yurtları, kreş ve gündüz bakım hizmetleri, huzurevleri ve bakım-rehabilitasyon merkezleri gibi birimler ile bu hedeflere uygun çalışır. Hizmetler, kamu kurumları, gönüllü kuruluşlar ve sivil toplumun koordineli işbirliğiyle, denetim ve gözetim altında sunulur; kaynaklar en verimli şekilde kullanılır. Hizmetlere erişimde ayrımcılık yasaktır; talep fazlası olduğunda belirlenen öncelikler uygulanır ve hizmetler insan onuru ve saygısı çerçevesinde sunulur. Personel seçimi ve hizmet içi eğitim, hizmetin niteliğine ve özelliklerine uygun şekilde yapılır; çalışanların nitelikleri hizmetin gerektirdiği standartlara uygun olur. Dış kuruluştan hizmet alınması gerekiyorsa izin ve standartlara uyum zorunludur; coğrafi ve fonksiyonel dağılım dengeli sağlanmaya çalışılır ve hizmet boşlukları giderilir. Engelliler için eşit katılım, erişilebilirlik, eğitimde fırsat eşitliği, istihdam ve sosyal güvenlik konularında hedefler belirlenir; engellilerin karar alma süreçlerine katılımı sağlanır. Ev tipi sosyal hizmet birimleri, merkezler ve koordinasyon yapıları aracılığıyla ihtiyaç tespiti, müdahale ve takibi bir arada ve kolay ulaşılabilir biçimde gerçekleştirilir. Hizmetler için mali kaynaklar genel bütçeden sağlanan yardımlar, hizmetlerden elde edilen gelirler, bağışlar ve benzeri çeşitli kaynaklarla finanse edilir. Kamu ve özel sektör işbirliği, üniversiteler ve sivil toplum kuruluşlarıyla koordinasyon esas alınır ve hizmetlerin yayılımı ile etkili kullanımı hedeflenir. Çalışanlar ve özel düzenlemeler konusunda sözleşmeli çalıştırma gibi alternatif istihdam biçimlerine olanak tanınabilir; engellilerin özel istihdam gerekiklikleri de gözetilir.

Kanun 5502
2006-05-20

SOSYAL GÜVENLİK KURUMUNA İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

- Birçok madde yürürlükten kaldırılarak kurumun iç yapısı ve görevleri sadeleştirilmiştir; bu, karar alma süreçlerinde esneklik ve basitleştirme doğurabilir. - Taşınmazlar ve mal varlığına ilişkin hükümler, devlet malı statüsünü ve kuruma ilişkin sınırlamaları belirginleştirir; kurumun malvarlığı haczedilemez ve teminat yatırma zorunluluğundan muaf tutulabilir; taşınır ve taşınmaz işlemlerinde yetkiler belirli kurumlarca yönlendirilir. - Dava ve icra süreçlerinde teminat yatırma yükümlülüğü olmadığından, kurumun yargı süreçlerindeki finansal riskleri sınırlı kalır. - Veri güvenliği ve paylaşımı konusunda net çerçeve getirilmiştir; kişisel ve sağlık verilerinin korunması ve paylaşımına ilişkin kurallar uygulanır; paylaşımlar anonimliğin korunması ve belirli kamu veya araştırma amaçları için açık bir usul ile yapılabilir; paylaşılan verinin güvenliğini paylaşım yapanlar üstlenir. - Sağlık ve diğer özel verilerin paylaşımı için noter onaylı muvafakat veya e-Devlet üzerinden kimlik teyidi gibi şartlar öngörülür; kamu idareleri, Merkez Bankası ve üniversiteler gibi kurumlarla belirli hallerde ücretsiz paylaşım yapılabilir. - Sözleşmeli olarak çalıştırılabilecek personel sınırlı sayıda ve belirli alanlarda (örneğin teknik ve bilgisayar hizmetleri) istihdam edilebilir; ücretlendirme ve sözleşme esasları, üst yönetim ve maliye ile ortak belirlenir; çalışanlar için özel haklar ve ek ödemeler öngörülebilir. - Yönetim kurulu üyeleri ve kurum personeli kamu görevlisi sayılır ve ilgili mevzuat hükümlerine tabidir; görevden uzaklaştırma gibi tedbirler uygulanabilir durumlar öngörülebilir. - Kurumun faaliyet alanında belirli danışma ve yardımcı birimlerinin yapısında değişiklikler veya kaldırmalar gerçekleşmiş olabilir; bu durum operasyonel odakların ve hizmet sunumunun yeniden yapılandırılmasına yol açabilir.

Kanun 3160
1985-03-05

EMNİYET TEŞKİLATI UÇUŞ VE DALIŞ HİZMETLERİ TAZMİNAT KANUNU

Bu Kanun, Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde uçuş ve dalış yapan personelin tazminatlarına ilişkin temel çerçeveyi kurar ve uygulamayı sadeleştirir. - Uçuş ve dalış yapan pilotlar, pilot adayları, uçuş ekibi ile kurbağa adam ve kurbağa adam adayları için ödenecek tazminatlar, görev türüne ve hizmet süresine göre belirlenen esaslara göre hesaplanır ve aylık olarak ödenir. - Tazminatın miktarı, görev grubu ve hizmet süresi gibi faktörlere bağlı olarak değişir; farklı görev grupları için farklı oranlar uygulanır. - Yıllık olarak ödenmesi gereken asgari uçuş veya dalış görevlerini tamamlama şartı bulunur; bu şartı sağlayamayanlar için ödenen tazminatta kesinti yapılabilir ve bu kesinti takip eden hizmet yılından itibaren giderilir. - Görev esnasında kazalar veya sağlık sebepleri nedeniyle uçuş veya dalışa ara veren personele belirli süreli ödeme yapılır; bu süre zarfında uçuş/dalış görevi aranmamış sayılır ve süre tamamlandığında ödeme yeniden düzenlenir; iki yıldan fazla ara verilirse tazminat ödemesi kesilir. - Şehitlik, engellilik veya yaralanma durumunda hak sahiplerine tazminat ödenir; mirasçı paylaşımları belirli kurallara göre uygulanır. - Sözleşmeli personelin hakları korunur; hizmet süreleri emekliliğe sayılır ve hastalık izni gibi durumlarda geçici ödemeler yapılır. - Eğitim ve öğretmenlik görevlerini yürüten personele yetiştirme ikramiyeleri verilir; ayrıca kurbağa adam kurslarında eğitim veren öğretmenlere ek ödemeler uygulanır. - Itibarî hizmet süreleri ve ilgili hesaplama kurallarıyla, uçuş/dalış hizmetlerine ilişkin sürenin emeklilik ve diğer haklara yansıması sağlanır; gerektiğinde ek süreler veya istisnalar uygulanabilir. - Eğitim giderleri ve yükümlülükler konusunda istifa ya da ayrılma durumlarında mali sorumluluklar düzenlenir; bununla ilgili ödemeler ve iade hükümleri belirlenir. - Kanunun uygulanması ve yürütülmesi konusunda gerekli yetkili kurumlar aracılığıyla hayata geçirilir.

CB Yönetmeliği 20123178
2012-07-04

HUKUKİ UYUŞMAZLIK DEĞERLENDİRME KOMİSYONUNUN ÇALIŞMA USUL VE ESASLARI HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu düzenlemenin uygulanmasıyla kamu idareleri arasındaki ihtilafların sulh yoluyla çözümlenmesi amacıyla idare içinde bir hukuk uyuşmazlık değerlendirme komisyonu kurulmuş ve çalışma esasları belirlenmiştir. Komisyon, taraf olan idareler arasındaki adli ve idari uyuşmazlıkların sulh yoluyla sonuçlandırılmasına odaklanır; sözleşme değişiklikleri veya feshine ilişkin konular ile idari işlemler nedeniyle doğan zararlar ve tazminat taleplerinin incelenmesini kapsar. İnceleme, tarafların görüşleri, varsa uzman görüşleri ve belgeler ışığında yürütülür; gerektiğinde taraflar dinlenebilir ve durumun gerekçeli rapor halinde sunulması hedeflenir. Raporda olayın özeti, tarafların görüşleri ve varsa muhalefet gerekçesi yer alır ve ilgili mercilere iletilır. Sekretarya hizmetleri ile raporların kaydı ve arşivlenmesi sağlanır; toplantı ve karar süreçleri düzenlenir. Komisyon, uzman ücretlerinin ödenmesi esaslarını uygular ve genel olarak uyuşmazlıkların sulh yoluyla çözülebilmesi ve kamu kaynaklarının verimli kullanılması amacıyla çalışır.