TARIM KANUNU
Bu kanun tarım sektörünü ve kırsal alanı geliştirmek için politika belirleme, destekleme programları ve uygulama usullerini düzenleyen kapsamlı bir çerçeve yaratır; hedefler ve öncelikler ile kurumsal işleyişi netleştirir.
Tarım politikalarının amaçları, üretimin iç ve dış talebe uygun şekilde geliştirilmesini, doğal ve biyolojik kaynağın korunmasını, verimliliğin artırılmasını, gıda güvenliği ve güvencesinin güçlendirilmesini sağlar.
İlkeler, piyasa mekanizmalarına zarar vermeden destekleme araçlarının kullanılması, örgütlülük ve kurumsallaşma, özel sektörün rolünün artırılması, sürdürülebilirlik ve şeffaflık gibi esaslar üzerinde yoğunlaşır.
Öncelikler arasında üretimde verimlilik ve kalite artışı, güvenilir gıda arzı, altyapının geliştirilmesi, bilgi ve teknolojinin yaygınlaştırılması, tarım-gübre ve pazar entegrasyonunun güçlendirilmesi, risk yönetimi ve kırsal kalkınmanın desteklenmesi yer alır.
Üretimin planlanması ve arz-talep dengesi kurallarıyla, hangi ürünlerin üretileceği ve üretim miktarlarının nasıl belirleneceği konularında karar mekanizmaları kurulur; izleme ve denetim uygulanır.
Sistemli üretici verileri ve kayıt altyapısı kurularak, desteklerin hedeflenmesi ve yönetimi kolaylaştırılır; maliyete ve verimliliğe dayalı analizler yapılabilir.
Sözleşmeli üretim için tarafların hak ve sorumluluklarını belirleyen kurallar, teslim koşulları, finansal ve sigorta yükümlülükleri ile arabuluculuk ve basit yargılama süreçleri öngörülür; devlet avanslarıyla giderler karşılanabilir.
Tarım havzaları ile bölgesel ekolojik şartlara uygun üretim odaklı bir yapı kurulabilir; bu sayede üretim, sürdürülebilirlik ve verimlilik hedeflerine daha iyi hizmet eder.
Kırsal kalkınma programları ve projeleri, katılımcı ve yerel kapasiteleri geliştirme, kadın ve gençlerin katılımını artırma amacı güder.
Üretici örgütleri ve ürün konseyleri üzerinden üretici ile tüccar, sanayici ve kamu işbirliği güçlendirilir; kooperatifler ve birlikler desteklenir.
Biyolojik çeşitlilik, genetik kaynaklar ve biyogüvenlik konuları korunur; biyoteknolojik gelişmelerin kaydı, tescili ve uygun kullanımı için düzenlemeler yapılır.
Çiftçi eğitimi, yayım ve danışmanlık hizmetleriyle bilgi paylaşımı; sivil toplum ve özel sektörün katılımı teşvik edilir ve denetlenir.
Araştırma ve geliştirme ile eğitim faaliyetleri desteklenir; üniversiteler ve ilgili kurumlarla işbirliği güçlendirilir.
Sözleşmeli üretim ve diğer destekleme araçları, doğrudan gelir desteği, fark ödemesi, telafi edici ödemeler, hayvancılık destekleri ve tarım sigortası ödemeleri gibi kapsamlı desteklerle çiftçilere yönlendirilir.
Üretici örgütlerinin ve konseylerin kararları, gerekli raporlama ve şeffaflık ilkeleriyle değerlendirilir ve denetlenir.
Bütçe ve denetim süreçleri dahilinde programlar sürekli izlenir ve gerektiğinde düzenlemeler yapılır; uygulamalar sağlıklı ve hesap verebilir bir şekilde yürütülür.