10 / 560 sonuç gösteriliyor

CB Yönetmeliği 20158213
2015-11-19

TÜRKİYE YETERLİLİKLER ÇERÇEVESİNİN UYGULANMASINA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu yönetmelik, Türkiye Yeterlilikler Çerçevesi kapsamındaki tüm yeterliliklerin tanımlanması, sınıflandırılması ve geçiş ilişkisinin güvenilir şekilde belirlenmesini sağlar; bu sayede öğrenenler için geçiş imkanları netleşir ve yeterliliklerin tanınması kolaylaşır. Yeterlilikler, kalite güvencesi güvence altında tasarlanır ve uygulanır; bu sayede eğitim programlarının ve belgelendirmenin güvenilirliği artar. Aynı seviyedeki farklı yönelimlere sahip yeterlilikler, ortak kavramlar ve sınıflandırma çerçevesinde gruplanır; böylece farklı eğitim ve meslek alanları arasında karşılaştırılabilirlik güçlenir. Önceki öğrenmelerin tanınması ve kredilerin birleştirilmesi konusunda açık kurallar oluşturulur; bu sayede bireyler farklı programlar arasında ilerleyebilir ve hak ettikleri kredileri kullanabilir. Yeterliliklerle ilgili bilgiler bir veri tabanında tutulur ve gerektiğinde güncellenir; bu, aranan bilgilere hızlı ve güvenilir erişim sağlar. Yeterliliklerin yayınlanması, kullanıma sunulması ve belgelendirme faaliyetlerinde yetkili olmayanların hareket etmesi engellenir; bu sayede uygulamada güvenlik ve güvenilirlik korunur. Değişiklik, iptal veya çıkarılma süreçleri mevcut belgeli kişilerin durumunu etkilediğinde adil ve duyarlı uyum süreçleri işler ve gerekli durumlarda bilgilendirme yapılır. Yeterliliklerle ilgili karar süreçleri, paydaşlar arasındaki iletişimi ve işbirliğini güçlendirir; böylece eğitim, istihdam ve hayat boyu öğrenme hedefleri desteklenir. Uluslararası uyum hedefi doğrultusunda Avrupa Yeterlilikler Çerçevesiyle uyum sağlanır ve karşılaştırılabilirlik için ortak kavramlar geliştirilir.

CB Yönetmeliği 4022
2021-05-27

UYGUNLUK DEĞERLENDİRME KURULUŞLARI VE ONAYLANMIŞ KURULUŞLAR YÖNETMELİĞİ

Bu yönetmelik, uygunluk değerlendirme kuruluşları ile bunların içinden görevlendirilen onaylanmış kuruluşların faaliyetlerini yöneten temel kuralları ve taraflara bildirim yükümlülüklerini belirler; ürün güvenliği ve uyum amacıyla gerekli tüm süreçlerin bu çerçevede yürütülmesini sağlar. Uygunluk değerlendirme kuruluşları şeffaf, bağımsız, tarafsız ve müşterilerini gereksiz yük altına sokmadan hizmet verir; faaliyetlerle ilgili tüm belge ve kayıtlar gerektiği süre boyunca saklanır ve talep edildiğinde ilgili mercilere sunulur. Yetkili kuruluşlar, uygunluk değerlendirme kuruluşlarını görevlendirme, gözetim ve denetim yoluyla takip eder; olası uygunsuzluk hallerinde kısıtlama veya durdurma kararları uygulanabilir. Onaylanmış kuruluşlar için bağımsızlık, tarafsızlık ve çıkar çatışmalarını önleyici tedbirler, yeterli teknik niteliklere sahip olma, uygun personel ve altyapıya sahip olma gibi şartlar aranmaktadır; ayrıca gizlilik ve mesleki sorumluluk sigortası gibi yükümlülükler yer alır. Başvuru sürecinde uygunluk değerlendirme kuruluşları, kendilerine ait yeterlilikleri kanıtlayan belgeler ve gerektiğinde akreditasyon bilgilerini sunar; akreditasyon mevcut değilse uygun kanıtlar sunma yükümlülüğü bulunur. Ulusal akreditasyon ve uluslararası eşdeğerlik ilişkileri kapsamında karşılıklılık ilkesi benimsenir; bazı durumlarda uluslararası akreditasyon kuruluşlarının hizmetleriyle işbirliği veya eşdeğerlik kabulü mümkündür. Onaylanmış kuruluşlar, yürüttükleri çalışmaların güvenilirliği için gerekli politikalar ve prosedürlere sahip olur ve karar süreçlerinde tarafsızlığı korur; riskli durumlarda uygunluk değerlendirme faaliyetleri için gerekli teknik gerekliliklere göre karar verir. Faaliyet sonu veya talep halinde kayıtlar, başka bir uygunluk değerlendirme kuruluşuna devredilebilir veya güvenli biçimde saklanır; bu durumda sorumluluklar belirli süreler boyunca sürer.

Kanun 6235
1954-02-04

TÜRK MÜHENDİS VE MİMAR ODALARI BİRLİĞİ KANUNU

Bu kanun, mühendislik ve mimarlık meslek mensuplarını ihtisas alanlarına göre odalara toplayan ve bu odalarla Birliği biçiminde örgütlenen bir yapıyı kurar; amaç, mesleğin gelişimini desteklemek, meslek disiplinini ve etiğini korumak, meslek mensuplarının müşterek ihtiyaçlarını karşılamak ve kamu yararını gözetmektir. Birlik ve odalar, kamu kurumu niteliğinde kurulu olan ve mesleğin genel çıkarlarını kollayan kurumsal yapılar olarak iş görür; bu yapılar kendi iç yönetim organlarına sahip olur ve bağımsız kararlar alır. Üyelik için gerekli temel koşullar, mesleği icra yetkisine sahip olmak ve gereken vatandaşlık statüsüne sahip olmak olarak belirlenir; ihtisas mevzuları farklı ise uygun odaya kaydolma esasına dayanır; ihtisas alanına uygun oda kurulmamışsa en yakın ilgili oda üzerinden kaydolma yapılır. Meslek disiplini ve etik ilkelerinin korunması için gerekli gördüğü bütün faaliyetlerde bulunulur; disiplin cezaları uygulanabilir ve bu cezaların itiraz ve denetim süreçleri vardır. Odalar, ihtisas alanlarına göre kendi kapsamlarında faaliyet gösterir; birliğin amaçları dışında faaliyette bulunamazlar; gerektiğinde yerel ve branşlar halinde şubeler açabilirler. Oysa odaların ve Birliğin mali yapısı, üyelik aidatları, fevkalade yardımlar, neşriyat gelirleri ve bağışlar gibi unsurlarla yönetilir. Kamu kurumları ile mesleki mevzuatın uygulanması ve geliştirilmesi konusunda odalar ve Birlik gerekli hallerde görüş bildirmek ve işbirliği yapmakla yükümlüdür. Yabancı mühendis ve mimarların Türkiye’de belirli koşullarda çalışabilmesi için çalışma izni alınması ve Odalar Birliği görüşünün alınması gerekir; kısa süreli konaklamalarda geçici kayıt olabilme imkanı bulunabilir. Meslek unvanlarının yalnızca yasal olarak kendilerine verilen unvanlar ile kullanılması gerekir; aksi halde mesleki faaliyetler engellenebilir. Seçimler ve organ kararları, adil ve güvenilir bir süreç içinde yürütülür; seçimler gizli oyla yapılır ve kararlar bağlayıcıdır; gerektiğinde kamu denetimi ve üst kurullarca denetlenir. Genel olarak, bu kanun, mühendislik ve mimarlık mesleklerinin örgütlenmesini, meslek disiplinini, kamu güvenini ve meslek mensuplarının ortak çıkarlarını koruyacak kurumsal bir çerçeve sağlar; üyelerin mesleki faaliyetleri için gerekli kayıt, yetki ve yükümlülükler ile disiplin mekanizmalarını belirler.

Kanun 3568
1989-06-13

SERBEST MUHASEBECİ MALİ MÜŞAVİRLİK VE YEMİNLİ MALİ MÜŞAVİRLİK KANUNU

Pratik Etki Özeti - Serbest muhasebeci mali müşavirlik ve yeminli mali müşavirlik meslekleri düzenlenerek, işletmelerin muhasebe, mali müşavirlik ve denetim ihtiyaçlarının güvenilir ve bağımsız şekilde karşılanması hedeflenir; hizmet kapsamı muhasebe kayıtlarının tutulması, mali tabloların ve beyannamelerin hazırlanması ile ilgili danışmanlığı ve gerektiğinde raporlama işlemlerini içerir. - Unvan kullanımı sıkı bir şekilde sınırlanır; yetkisi olmayanların serbest muhasebeci mali müşavirlik veya yeminli mali müşavirlik unvanını kullanması yasaktır; bu tür ihlallerin takibi ve yaptırımları meslek odaları tarafından denetlenir. - Meslek mensupları için genel ve özel nitelikler belirlenir; vatandaşlık, medeni haklar, güvenlik ve meslek onuru gibi şartlar aranır; bazı ağır cezalar veya suçlardan dolayı engeller söz konusu olabilir. - Serbest muhasebeci mali müşavir olabilmek için ilgili alanlarda üniversite diploması, staj ve meslek sınavını geçme gibi özel şartlar öngörülür; vergi inceleme yetkisi kazananlar için bazı istisnalar veya farklı yol haritaları bulunur. - Staj ve hizmet sürelerinin sayılmasına ilişkin kurallar getirilir; belirli kamu hizmeti veya denetim görevi yapan süreler staj süresine sayılabilir; bu süreler meslek kazanım sürecine katkı sağlar. - Meslek sınavları, sınav komisyonlarının nasıl oluşacağı ve sınavın nasıl yürütüleceğine dair esaslar belirlenir; sınav sonuçlarının adaletli ve mevzuata uygun şekilde değerlendirilmesi gerekir. - Yabancı uyruklu adaylar için karşılıklılık amacıyla bazı şartlar ve onay süreçleri uygulanabilir; bu, uluslararası katılım imkânını sınırlamaya veya kolaylaştırmaya yöneliktir. - Vergi iadeleri gibi belirli alanlarda rapor düzenletme yetkisi ve sorumluluklar tanımlanır; raporların doğru olması halinde müştereken ve müteselsilen vergi cezaları ve giderlerinden sorumluluk doğar. - Yeminli mali müşavirlik mesleğine kabul edilenler için meslek öncesi yemin zorunluluğu getirilir; tasdik kapsamı ve raporlar için kanunlar çerçevesinde sorumluluk doğar. - Tasdik ve tasdikten doğan sorumluluk, tasdik edilen mali tabloların ve beyannamelerin mevzuata uygunluğunu denetlemeyi ve bu kapsamda doğan sorumlulukları içerir; hatalı tasdik halinde ilgili mali zararlardan müşterek ve müteselsilen sorumluluk doğabilir. - Mesleğin uygulanması sırasında işbirliği veya istihdam konusunda bazı sınırlamalar vardır; meslekten men edilene veya mesleği yapması yasaklananlara ait durumlarda bu kişilerle işbirliği yapılamaz. - Odalar, meslek mensuplarını ve odaların görev alanını belirler; meslek mensuplarının faaliyet sınırları ve meslek etiği konularında denetim ve düzenleyici görevler üstlenir.

Kanun 1219
1928-04-14

TABABET VE ŞUABATI SAN´ATLARININ TARZI İCRASINA DAİR KANUN

- Türkiye içinde tababet icrası için tıp fakültesi diplomasına sahip olmak ve diplomanın tasdik ve tescilinin ilgili makamlarca yapılması gerekir; diploma sahibi, hizmet yükümlülüğünü tamamlamışsa ve tasdik/tescil işlemleri tamamlanmışsa sicilde kayıtlı olarak icra edebilir. - Diplomayla ilgili belgeler olmadan veya gerekli tasdik/tescil yapılmadan kimsenin hekimlik yapması yasaktır; bu durumda meslek icrası mümkün değildir. - Cerrahi müdahaleler ve sünnet gibi işlemler için ilgili eğitim ve belgeler bulunmalı; bazı durumlarda özel izin ve gözetim altında istisnai uygulamalara izin verilebilir. - Yabancı tıp fakültelerinden hekimlik yapanların Türkiye’de çalışabilmesi için diplomanın denetlenmesi, Türkiye’deki ders programı ve uygulamalarla uyumunun araştırılması gerekir; uygun bulunanlar onaylanıp meslek icrasına izin verir. - Özel muayenehane açmak veya evde muayene yapmak isteyenler, kayda ve bildireceği yerlere ilişkin usullere uymalı; muayenehanenin taşınması halinde de bildirim yapmalıdır. - Bir mahalde çalışan hekimler, gerekli vasıflara sahip olmak zorundadır ve bazı istisnai durumlar hariç, Türk hastalarını tedavi edebilir; farklı kurumlarda çalışma esasları ve istihdam kuralları belirlenmiştir. - Hekim odaları ve Ali Divanı Haysiyet adlı etik/disiplin kurulları oluşturulur; mesleki adaba uymayanlar hakkında disiplin cezaları uygulanabilir ve kararlar temyize tabi tutulabilir. - Hekim odaları tarafından ilan, reklam ve mesleki duyurular sınırlandırılır; hasta kabul ettiği mahal ve muayene saatleri gibi bilgiler dışında başka biçimde reklam yapılamaz. - İş yeri hekimliği, kamu veya özel kurumlarda belirli şartlar altında yürütülebilir; küçük iş yerlerinde bazı esneklikler ve ek uygulamalar olabilir; uluslararası sağlık turizmi kapsamında işbirlikleri yapılabilir ve bu işlerde bütçe paylaşımı şartları belirlenebilir. - Büyük ameliyatlar için uzman hekim ile birlikte çalışılması gerekir; acil veya zorunlu hallerde bu kuralın istisnaları uygulanabilir ve ilgili yönetmelikler yoluyla usul ve esaslar belirlenir. - Diplomaları olmayan veya gerekli yetkileri taşımayanlar hasta tedavisi yaparsa cezai yaptırımlar uygulanabilir; meslek etiğine aykırı davrananlar için çeşitli yaptırımlar öngörülmüş olup uygulama esasları düzenlenir.

Kanun 7528
2024-10-18

ÖĞRETMENLİK MESLEĞİ KANUNU

Bu metin, öğretmenlik mesleğinin seçimi, yetiştirilmesi, atanması ve kariyer basamaklarındaki ilerlemesini düzenleyen temel çerçeveyı ve Millî Eğitim Akademisi’ni kuran yapıyı ortaya koyar. Uygulamada öğretmenler ve yöneticiler için mesleki gelişim, görevler ve sorumluluklar netleşir; ayrıca eğitim kurumlarında kalite ve güvenli bir öğrenim ortamının sağlanmasına yönelik bir yönetim anlayışı benimsenir. Ana etkiler şu şekildedir: - Öğretmenlik mesleğine girişten kariyer ilerlemesine kadar olan süreç, yetkinlik temelli bir yapı içinde planlanır ve yürütülür; meslek için gerekli bilgi, beceri ve davranışlar belirlenir ve geliştirilmeye açıktır. - Millî Eğitim Akademisi, öğretmen adaylarının hazırlık eğitimini verecek ve mesleğe dair yeterliklerin kazanılmasını sağlayacak merkezi bir yapı olarak kurulmuş olur; hazırlık eğitimi, değerlendirme süreçleri ve atama için gerekli ölçütler bu kurum çerçevesinde yönetilir. - Öğretmenler, öğrencilerin milli, ahlaki ve insani değerlerle yetiştirilmesi başta olmak üzere öğrenme süreçlerini destekler; ders planları, uygun araçlar ve yöntemler kullanır; meslektaşları, aileler ve toplulukla iş birliği yapar; güvenli ve verimli bir öğrenim ortamının sağlanmasına katkıda bulunur. - Yöneticiler, eğitim-öğretimin amacına uygun şekilde yönetimi ve denetimi gerçekleştirir; kurumsal gelişimi gözetir, güvenli ve huzurlu bir ortam sağlar; kaynakları etkili ve verimli kullanır ve çalışanların görevlerini adil ve planlı bir şekilde dağıtır. - Öğretmenlik nitelikleri, seçimi ve ataması için gerekli genel standartlar belirginleşir; adaylar, uygun bir yükseköğretim programından mezun olmaya ve belirlenen niteliklere sahip olmaya odaklanır; atama süreci, bu nitelikleri esas alır. - Hazırlık eğitimi boyunca adayların teori ve uygulama alanındaki yeterlilikleri ölçülür; başarı kriterleri ve uygulamalı performans değerlendirme yöntemleriyle atamaya esas puanlar oluşturulur; eğitim süresince devam zorunluluğu ve güvenlik/özel inceleme gibi uygulamalar uygulanır. - Akademi ile ilişkisi kesilebilecek durumlar, disiplin cezaları ve uygulanacak yaptırımlar açık çerçeveyle tanımlanır; kınama, ödeme kesintisi ve Akademiden çıkarma gibi yaptırımların hangi fiil ve davranışlar için uygulanacağı belirtilir; ciddi fiiller bu süreçler kapsamında ele alınır. - Disiplin fiilleri, meslek huzurunu ve öğrenim ortamını bozucu davranışları kapsar; kopya çekme, devamsızlık, tehdit veya zarar verici davranışlar, güvenlik veya güvenilirlik yerine koymayan uygulamalar gibi örnekler üzerinden uygulanabilirlik sağlanır. Kapsam ve uygulama, özel öğretim kurumları ve kamu/özel sektör içinde ilgili hükümler çerçevesinde ve Akademi ile kurumlar arasındaki iş bölümüyle ilişkilendirilir; meslek etiği, kalite güvencesi ve sürekli gelişim için gerekli mekanizmalar da bu çerçevede işleyiş kazanır.

Kanun 5580
2007-02-14

ÖZEL ÖĞRETİM KURUMLARI KANUNU

Bu yasa özel öğretim kurumlarının açılmasına, devrine ve işletilmesine ilişkin temel kuralları belirler; Türkiye Cumhuriyeti uyruklu gerçek kişiler veya özel hukuk tüzel kişileri ile yabancı ve azınlık okulları için uygulanır. Kurum açma izni almak zorunludur; iznin verilebilmesi için fiziki altyapı, nitelikli kadro ve eğitim programının uygunluk ve Bakanlık onayının sağlanması gibi koşullar gerekir; izinsiz faaliyetler yasaktır ve bu durum cezai sonuç doğurabilir. Bakanlıkça onaylanan usul ve esaslar çerçevesinde eğitim-öğretim faaliyetleri yürütülür; kurumlar yönetim ve denetim süreçlerinde tek müdür tarafından yönetilebilir, birden çok kurum için genel müdür gibi üst düzey yöneticiler atanabilir. Kurucuların ve kurucu temsilcilerinin belirli nitelikleri taşıması gerekir; güvenlik ve kamu düzenine karşı suçlar açısından uygunluk şartları aranır. Ayrıca binaların ve bulunduğu bölgenin güvenliği, uygunluk standartları, diğer işletmelerle ilişki ve ayrışma konularında kurallar vardır; bazı yerler ve durumlar için mesafe veya yerleşim düzenine ilişkin zorunluluklar uygulanır. Milletlerarası özel öğretim kurumları, yabancı okullar ve azınlık okulları için özel denetim ve kapasite, arazi kullanımı ve yönetim yönünden ek hükümler uygulanır. Faaliyetler bu kurallar çerçevesinde denetlenir ve uyulmaması halinde kapatma veya idari yaptırımlar söz konusu olabilir.

Kanun 5378
2005-07-07

ENGELLİLER HAKKINDA KANUN

Engellilerin temel hak ve özgürlüklerden eşit şekilde yararlanması için ayrımcılık yasaktır ve gerekli durumlarda makul düzenlemeler yapılır; özel tedbirler ayrımcılık olarak sayılmaz. Topluma bağımsız ve etkin katılım için engellilerin toplumsal yaşamda yer alması desteklenir; ihtiyaç duydukları bireysel ve toplum temelli destek hizmetlerine erişimleri sağlanır. Erişilebilirlik önceliklidir; yapıların, ulaşımın, bilgi ve iletişim teknolojilerinin güvenli ve bağımsız kullanılabilir olması hedeflenir; kamu ve özel toplu taşıma araçları ile bilgi erişimi engellilerin ihtiyaçlarına uygun hale getirilir. Engellilik durumuna uygun destek ve bakım, habilitasyon ve rehabilitasyon hizmetleri sunulur; bu hizmetler erken başlatılır ve engellinin bulunduğu yere mümkün olduğunca yakın yerde yapılır; gerekli yardımcı araçlar ve teknolojiler erişilebilir durumda bulundurulur. Erken tanı ve koruyucu sağlık hizmetleri desteklenir; engelliliğin önlenmesi ve var olan durumun kötüleşmesini azaltmaya yönelik çalışmalar yürütülür. Eğitimde kayıtsızlık olmadan erişim sağlanır; engellilerin bütünleşik eğitim içinde yer alması, özel eğitime ihtiyaç duyanlar için uygun değerlendirme ve yönlendirme süreçleri bulunur; işitme engelliler için iletişim desteği ve uygun materyaller (kabartma, alt yazı, işaret dili) sağlanır. İş gücü piyasasında eşitlik ve adil muamele güvence altına alınır; engellilik nedeniyle ayrımcılığa karşı önlemler alınır, işe başvuru ve çalışma koşullarında makul düzenlemeler yapılır; korumalı işyerleri için gerekli düzenlemeler belirlenir. Eğitim ve öğretimde engellilerin ihtiyaçlarına uygun planlar ve destekler uygulanır; ailelerin ve ilgili kurumların katılımı süreç boyunca esas alınır. Engellilerin, ailelerin ve sivil toplum kuruluşlarının politika yapım ve hizmet sunumu süreçlerinde katılımı sağlanır; karar alma süreçlerinde temsil imkanı artırılır. Toplum içinde izolasyon önlenir; engellilerin toplumla bütünleşmesini destekleyen bakıma ve toplumsal yaşamın her alanında eşit erişimi hedefleyen uygulamalar hayata geçirilir.

Kanun 3308
1986-06-19

MESLEKİ EĞİTİM KANUNU

Bu yasa çıraklık, kalfalık ve işletmelerde mesleki eğitimin planlanması, uygulanması ve değerlendirilmesini düzenler. Aday çırak, çırak, kalfa ve usta gibi kavramlar ile eğitim sürecinin hak ve yükümlülükleri tanımlanır. Öğrenci ve işyeri işbirliği için Mesleki Eğitim Kurulları ile İl Mesleki Eğitim Kurulları kurulur; bu organlar ihtiyaç tespiti, program düzenlenmesi ve ilerlemenin izlenmesi görevlerini üstlenir. İşletmeler, beceri eğitimi, staj ve tamamlayıcı eğitim yaptırmakla yükümlüdür; uygun eğitim ortamı ve eğiticileri sağlar. Çıraklık süreci deneme dönemiyle başlar; sözleşme süreçleri ve uygulanması ile haklar netleştirilir. Usta öğretici bulunması zorunludur; kalfalık unvanı kazananlar belge ile yetkilendirilir ve unvanı uygun işlerde kullanır. Kalfa sınavı ile kalfalık belgesi elde edilir; sınav esasları ve uygulama mevzuata göre belirlenir. Eğitim programları, mesleki eğitim kurulları ile yükseköğretim kurumları arasındaki işbirliği çerçevesinde yürütülür; staj ve uygulamalar sektöre uyum sağlar. Yapısal esneklikler afet gibi olağanüstü durumlarda eğitim olanaklarını değiştirebilir. İşletmelerdeki personel sayısı temelinde bazı destekler ve eğitim uygulamaları söz konusu olabilir; bu süreçler raporlama ve koordinasyonla yürütülür. Staj ve tamamlayıcı eğitim, yükseköğretimdeki dersler dışındaki uygulamalardır; sektörü tanıma ve iş hayatına uyum amacı güder. Eğitim birimleri, gerekli araç ve donanıma sahip olur. Eğitim ve öğretimin sonuçları belge ve sertifikalarla resmileştirilir.

Kanun 2547
1981-11-06

YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU

- Yükseköğretim kurumlarının teşkilatı, işleyişi ve sorumlulukları netleşir; kurumlar arasındaki koordinasyon ve denetim mekanizmaları kurulur. - Planlama, kaynak kullanımı ve bütçe yönetimi için kapsamlı bir çerçeve oluşturulur; yatırımların ve kaynakların amaçlara uygun kullanımı sağlanır. - Öğretim elemanları ve akademik kadro yapısı ile görev ve nitelikler tanımlanır; bu, akademik kapasitenin ve kalite güvencesinin geliştirilmesini amaçlar. - Eğitim programları ve akademik yapılar standardize edilir; ders içerikleri, program akışları ve yeterlilikler netleşir. - Öğrenci ve toplum yararına odaklanma artar; eğitimde eşitlik ve erişimin güçlendirilmesi hedeflenir; bilimsel çalışma ve üretim teşvik edilir. - Eğitim türleri ve esnek öğrenim modelleriyle farklı öğrenci ihtiyaçlarına yanıt verilmesi sağlanır; açık, uzaktan ve yüz yüze eğitim çeşitleri uygulanabilir hale gelir. - Bilimsel çalışma, araştırma, yayın ve uluslararası işbirliği desteklenir; bilgi üretimi ve paylaşımı güçlenir. - Mesleki ve teknik eğitimle entegrasyon ve uyum hedeflenir; iş gücü yetiştirme ve uygulama odaklı beceriler güçlendirilir. - Genelde güvenlik, sağlık ve etik konularını kapsayan kurallar uygulanır; eğitim ortamlarında güvenli ve etik bir çerçeve sağlanır. - Ülke ve bölge ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde kalkınma amaçlı planlama ve politika geliştirme süreçleri yürütülür; yükseköğretimin toplumsal kalkınmaya katkısı artırılır.