10 / 775 sonuç gösteriliyor

Kanun 7338
1959-06-15

VERASET VE İNTİKAL VERGİSİ KANUNU

Bu yasa miras veya karşılıksız intikal yoluyla mal edinen kişiler üzerinde veraset ve intikal vergisini öngörür; Türkiye sınırları içindeki mallar ile Türkiye’de bulunan malların intikali kapsamdadır ve bazı durumlarda Türk vatandaşlarının yurtdışındaki malları için istisnalar uygulanabilir. Mükellef kimdir: Malı miras veya ivazsız intikal yoluyla edinen kişi vergiyi ödemekle yükümlüdür; yabancı ülkelerde bulunan mükellefler için ise beyan ve ödeme süreçleri Türkiye’deki usullere göre yürütülür. Beyanname ve beyan yükümlülüğü: Vergiye tabi intikal eden mallar için beyanname verilmesi gerekir; bazı durumlarda vergiyi tevkif edenler beyanda bulunmakla yükümlüdür; bazı kişiler için beyanname verme zorunluluğu bulunmaz. Verginin matrahı ve değerleme esasları: Vergilendirme, intikal eden malların değerine göre yapılır; mal çeşitlerine göre farklı değerleme yöntemleri uygulanır ve beyan edilen değer ile idarece belirlenen değer arasındaki fark vergiye esas tutarı oluşturur. Değerleme günleri: Miras yoluyla intikallerde miras açıldığı gün, diğer tür intikallerde malların hukuken iktisap edildiği gün esas alınır. Tenzil ve masraflar: Malın değeri üzerinden düşebilecek bazı borçlar ve masraflar vardır; cenaze giderleri ile ilgili masraflar düşülebilir; bazı borçlar ise düşürülemez; karşıt borçlar ve vergi borçları da dikkate alınır. Tarh ve ödeme süreci: Verginin tarhı, mükellefin beyanına dayanır; tarh edilen vergi belirlenen süreler içinde ödenir veya uzlaşmalı tecil imkanı bulunabilir; tecil süresi belirli sınırlar içinde sınırlıdır ve icra takibiyle sonuçlanabilir. Muafiyet ve istisnalar: Kamu idareleri, bazı hayır kurumları, eğitim ve sağlık gibi amaçlarla kurulan teşekküller ile belirli durumlarda hediyeler, sadakalar ve diğer bazı ödemeler vergiye tabi değildir; ayrıca özel durumlarda evlatlıklar ve bazı miras payları için istisnalar uygulanabilir. Değerleme ve cezalar: İlk tarhiyatta beyan edilen değer ile idarenin değerlemesi arasındaki fark cezai işlem gerektirebilir; bazı durumlarda ceza uygulanmaz; değerin hatalı beyanı durumunda düzeltme ve geri ödeme süreçleri gerekir.

Kanun 213
1961-01-10

VERGİ USUL KANUNU

- Vergi işlemleri genel bütçeye giren vergiler ve yerel yönetimlerin vergi, resim ve harçları için geçerlidir; bu kapsamdaki bağlı yükümlülükleri ve uygulanacak kuralları belirler. - Gümrük ve tekel vergileri bu yasa kapsamı dışındadır; bu vergiler için ayrı düzenlemeler uygulanır. - Vergiyi doğuran olayın gerçek niteliğine dayanılarak ispatlanır; olayın ve işlemlerin gerçek durumu esas alınır ve kanunlar bu doğrultuda yorumlanır. - Vergi daireleri, mükellefi tespit eder, vergiyi tarh eder, tahakkuk ettirir ve tahsil eder; mükellefin bağlı olduğu vergi daireleri belirlenir ve bazı işlemler elektronik olarak yürütülebilir. - Vergi mahremiyeti çok sıkı tutulur; ilgili kişiler görevleri gereği öğrendikleri sırları açıklayamaz; belirli durumlarda kamu yararı veya resmi süreçler için bilgi paylaşımı mümkün olabilir ve paylaşım usul ve esasları kurumlarca belirlenir. - Vergiyle ilgili bilgi paylaşımı için gerekli tedbirler alınır; bilgi paylaşımına ilişkin istisnalar ve sorumluluklar düzenlenir. - Mükellef kavramı gerçek veya tüzel kişiyi; vergi sorumlusu ise verginin ödenmesinden sorumlu olan kişiyi ifade eder; temsilci veya yönetim sorumlulukları durumunda bunlar da yükümlülüğe dahil edilir. - Vergi borcuna dair yükümlülükler mirasçılara miras payı oranında geçer; tüzel kişilikte tasfiye veya benzeri durumlar söz konusu olduğunda sorumluluklar belirli şartlarda devam edebilir. - Vergi kesenler, yaptıkları ödemelerden vergiyi tam olarak kestirilip ödenmesini sağlamakla yükümlüdür; yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde sorumluluklar doğabilir. - Mirasın reddedilmemiş olması halinde mirasçılar vergi borçlarından payları oranında sorumludur; bazı durumlarda ortaklar veya temsilciler de sorumluluk taşıyabilir. - Mücbir sebepler, vergisel yükümlülükleri yerine getirmeyi engellerse süreler bu sebepler kalkana kadar işlemeyebilir; sürenin işlemesine yeniden başlanması durumları belirlenir. - Mücbir sebep halinde bölge veya sektör gibi belirlenen kriterlere göre ilan edilen durumlar kapsamında vergiyle ilgili yükümlülükler ertelenebilir veya özel muafiyetler uygulanabilir. - Kanunla açıkça yazılı olmayan hallerde süreler, tebliğler ve diğer idari işlemler belirli esaslara göre uygulanır.

Kanun 4920
1946-06-13

DEVLET ORMAN İŞLETMELERİNİN BAZI VERGİLERDEN MUAF TUTULMASINA DAİR KANUN

Devlet Ormanları ile bağlı Devlet Orman İşletmeleri tarafından sahip olunan veya intifa ettirilen arazi, bina ve tesisler ile bunların kira ile tutulmuş olmamaları şartı yüzünden bazı vergilerden muaf tutulur. Orman İşletmeleriyle ilgili ormancılık işlerinde çalıştırılan işçilerin gündelikleri her türlü vergi ve resimden muaftır. Orman idaresi ve bağlı işletmeleri bu muafiyetler kapsamında bazı vergileri ödemekten muaf olur ve bu vergilerle ilgili yükümlülükler belirli bir ölçüde hafifletilir. Orman İşletmeleriyle ilgili yükümlülükler için kazanç vergisi hükümleri genel olarak uygulanır. Geçici hükümlerle geçmişe ilişkin olarak Devlet Orman İdaresi adına tahakkuk etmiş olsa da tahsil edilmemiş bulunan vergiler, harçlar, zamlar ve cezalar silinir ve bu tutarlara yeniden tahakkuk yapılmaz. Bu kanun yürürlüğe girer.

CB Kararı 1106
2019-05-15

13/7/1956 TARİHLİ VE 6802 SAYILI GİDER VERGİLERİ KANUNUNUN 33 ÜNCÜ MADDESİNDE YER ALAN BANKA VE SİGORTA MUAMELELERİ VERGİSİ NİSPETLERİNİN TESPİTİ HAKKINDAKİ 28/8/1998 TARİHLİ VE 98/11591 SAYILI BAKANLAR KURULU KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 1106)

Bu karar kambiyo işlemlerinde uygulanacak banka ve sigorta muameleleri vergisi oranını değiştirir. Vergi muafiyeti getirilen işlemler şunlardır: bankalar ile yetkili kurumların kendi aralarında veya birbirlerine yaptıkları kambiyo satışları; Hazine ve Maliye Bakanlığına yapılan kambiyo satışları; döviz kredisi ödemesine yönelik olarak kredi borçlusuna yapılan kambiyo satışları. Bu işlemler için vergi uygulanmaz. Bu karar kapsamındaki diğer kambiyo işlemlerinde vergi uygulanmaya devam eder.

Kanun 488
1964-07-11

DAMGA VERGİSİ KANUNU

Damga vergisi, yazılı veya imza yerine geçen belgeler ile elektronik olarak oluşturulan ve ispatı/kanıtı amacıyla ibraz edilebilecek belgeleri kapsar. Belgelerin yabancı ülkelerle Türkiye’de düzenlenen ve Türkiye’de resmi dairelere ibraz edilen kağıtları vergilendirme açısından dikkate alınır. Kağıtların mahiyeti, vergiyi belirler; belgenin hükmünü veren yazı üzerinden hangi vergi türünün uygulanacağına karar verilir. Bir belgenin üzerinde birden fazla akit veya işlem bulunması halinde her birinden ayrı vergi alınabilir; ancak bağlı olan asıl işlemin akdi üzerinden en yüksek vergi uygulanır; belirli durumlarda ek akitler için ayrıca vergi alınmaz veya sınırlı vergi doğabilir. Bir kağıtta birden çok imza bulunması vergiyi tekrarlatmaz; maktu vergiye tabi belgelerde imza adedine göre vergi hesaplanır; birden çok taraflı imza söz konusu ise paylar ayrı ödenir. Resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlerde damga vergisini ödemek yükümlülüğü genelde taraflara düşer; bazı belgeler için hesapla ilgili özel sorumluluklar ve sınırlamalar uygulanabilir; resmi daireler kendi mecburiyetlerini yerine getirmezse cezai sonuçlar doğabilir. İstisna kapsamına giren belgeler damga vergisinden muaftır. Damga vergisi nispi veya maktu olarak alınır; nispi vergide belgenin niteliği ve içerdiği miktar dikkate alınır, maktu vergide ise belgenin mahiyeti esas alınır. Yabancı paraların Türk parasına çevrilmesiyle vergilendirme buna göre yapılır. Damga vergisinin ödenmesi için çeşitli ödeme yöntemleri bulunur; basılı damga ile ödeme de uygulanabilir; makbuz karşılığı, istihkattan kesinti ile ve belirli şartlarda peşin ödeme mümkündür; ödeme usulleri ve süreleri Maliye Bakanlığı tarafından belirlenir. Birden fazla kişinin imzasını taşıyan belgelerde vergi ve sorumluluk, imzalayan tüm taraflarca muhtemelen paylaştırılabilir; ancak bu sorumluluk bazı durumlarda müteselsil olarak doğabilir. Noterler ve bazı kurumlar için damga vergisi bakımından özel mecburiyetler ve sınırlamalar vardır; bazı belgeler noterler tarafından tasdik edilmeden işleme konulamaz. İstihkaktan kesintiyle ödeme gibi özel ödeme uygulamaları da devrede olabilir; verginin hesaplanması ve beyanı için ilgili daireler tarafından belirlenen usuller uygulanır.

Kanun 6245
1954-02-18

HARCIRAH KANUNU

Bu metin, memur ve hizmetliler ile belirli durumlarda fahri çalışanlar ve aile fertleri için harcırah ödemelerinin kapsamını, hesaplama yöntemlerini ve uygulanacağı koşulları belirler; temel etkisi, seyahat ve görev değişiklikleri sırasında yapılacak mali desteklerin hangi durumlarda, hangi tutarlarda ve hangi unsurları kapsayacağına ilişkin kuralları benimsetmektir. Harcırahın kapsamı ve hak sahipleri - Memur ve hizmetliler ile aile fertleri ve bazı özel görevlendirme durumlarındaki kişiler; ayrıca bazı özel tipeki görevler için geçici olarak görevlendirilenler harcıraha hak kazanır. - Aile fertleri olarak eş, çocuklar ve bakmakla yükümlü olunan yakınlar dikkate alınır; gerekli görülen diğer yakınlar da kapsama alınabilir. - Harekat, spor temasları, yabancı ülkelere gönderilecek birlikler ve benzeri özel hallerde ilgili kategoriler için harpî veya kurumsal kararlar gereği harcırah sağlanabilir. Harcırahın unsurları - Yol masrafı, gündelik (yaşam giderleri), aile masrafı ve yer değiştirme masrafı birbirinden bağımsız veya birkaçı birlikte ödenebilir; bagaj ve taşımaya ilişkin masraflar da bu kapsamda karşılanabilir. - Harcırah, ilgili kurumun belirlediği esaslar doğrultusunda hesaplanır ve çoğunlukla memurun mevcut aylık derecesi veya ilgili ödeneğe göre belirlenen tutarlara dayanır. Hesaplama ve kullanılacak yol/taşıt - Harcırah mümkün olan en uygun ve olağan kullanılan yol ve taşıt üzerinden hesaplanır; belirli tarifeli taşıtlar varsa onların kullanılması esas alınır. - Gidiş-dönüş hesaplarında yolun izlenmesi gereken taraflar ve istisnalar, esas kurum tarafından önceden belirlenir. Uygulama ve özel durumlar - Memur veya hizmetli olmayanlar için geçici görevler ve belirli özel hallerde harcırah, ilgili kurum yetkililerinin takdirine bağlı olarak uygulanır. - Daimi veya muvakkat vazife kapsamında yolda veya görev yerinde ölüm halinde ödemeler, belirlenen esaslar çerçevesinde hesaplanır ve gerekiyorsa avanslar iade veya ihtirazi olarak düzeltilir. - Askeri harekat ve operasyonlar bağlamında bazı harcırahlar sınırlı uygulanır; ödenen gündelikler, konaklama ve yol masrafları belirli sürelerle esnek olarak düzenlenir ve bazı durumlarda toplam harcırah ödemesi sınırlandırılır. Aile ve ikametle ilgili düzenlemeler - Aile ile birlikte oturulması yasak edilen bölgelerdeki geliş/gidişlerde aile harcırahı ve yer değiştirme masrafları uygulanır; ailelerin yeni ikametgahlarına göre harcırah hesaplanır. - Uluslararası hükümlerde yabancı ülkelerle ilgili birlikler için harcırah esasları devletin yetkili makamları tarafından belirlenir; ailelerin Türkiye sınırları içinde belirli bir mahallede ikamet edebilecekleri düzenlemeler uygulanabilir. - Hastalık veya diğer özel haller nedeniyle yurda dönüş veya geçici ikamet değişikliklerinde ailelerin durumuna göre ek harcırahlar ve taşıma giderleri sağlanabilir. Bu özet, harcırah ödemelerinin hangi durumlarda, hangi unsurları kapsadığı, hesaplama temelleri ve uygulanabilir sınırlamalar açısından pratik etkisini yansıtır.

Kanun 3259
1986-02-23

İSLAM KALKINMA BANKASINA VERGİ MUAFİYETİ TANINMASI HAKKINDA KANUN

İslam Kalkınma Bankası’nın varlıkları, gelirleri, karları ve her türlü işlemleri ile bunlarla ilişkili nakden veya hesaben alınan paralar ve işlemle ilgili belgeler ile her türlü mal edinimi, bunların devir ve temlikleri dahil olmak üzere her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır. Bankaya sermayeye iştirak nispetinde ödenecek kar payları vergilendirilmez ve tevkifata tabi tutulmaz. İthal işlemlerinin de bu kapsam içine alındığı kabul edilirse, bu muafiyet kaldırılır.

CB Kararı 7
2018-07-31

11/5/2018 TARİHLİ VE 7143 SAYILI VERGİ VE DİĞER BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KANUNUN 2, 3, 4, 7 VE 8 İNCİ MADDELERİ İLE 10 UNCU MADDESİNİN ALTI, YEDİ VE SEKİZİNCİ FIKRALARINDAN YARARLANMAK İÇİN ÖNGÖRÜLMÜŞ OLAN BAŞVURU, BİLDİRİM VE BEYAN SÜRELERİNİN 27/08/2018 TARİHİNE (BU TARİH DÂHİL) KADAR UZATILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 7)

Vergi ve diğer bazı alacakların yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümlere yararlanmak amacıyla başvuru, bildirim ve beyan süreleri uzatılmıştır. Bu uzatma, borç yapılandırması ve benzeri imkanlardan yararlanmak isteyen kişiler için başvuru ve bildirim süreçlerini tamamlamak üzere daha esnek bir süre sağlar. Sonuç olarak, ilgili kişiler ve kurumlar için yapılandırma seçeneklerinden yararlanma imkanı genişler ve sürecin uygulanması kolaylaşır.

Kanun 5228
2004-07-31

BAZI KANUNLARDA VE 178 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

- Kanun, araç muayene hizmetlerinin nasıl yürütüleceğini ve denetleneceğini düzenler; muayene istasyonları yetkili gerçek veya tüzel kişiler tarafından işletilir ve bu yetki alt işleticilere devredilebilir; işletme belgesi Ulaştırma Bakanlığı tarafından verilir. - Muayene ücretleri araç türlerine göre belirlenir ve yıllık olarak yeniden değerlemeyle ayarlanır; belirli durumlarda ödemede gecikme olduğu takdirde ek ücret ve cezalar uygulanabilir; ödemelerin zamanında yapılmaması durumunda Hazine payı toplanır ve ilgili vergi dairesine bildirimle ödenir. - Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler ile alt işleticiler tarafından elde edilen muayene hasılatının belirli oranlarda Hazine payına dönüşmesi amaçlanır; bu payın ödenmesi için belirli süreler ve bildirim yükümlülükleri getirilir; süresinde ödenmeyen tutarlar ilgili kurumlarca tahsil edilir ve eksik bildirim durumunda cezai yaptırımlar uygulanabilir. - Muayene istasyonlarının yönetmeliklere uygunluğu denetlenir; uygunluk sağlanmadığı takdirde para cezası uygulanır ve belirli durumlarda işletme belgesinin iptali söz konusu olabilir. - Özelleştirme kapsamında araç muayene istasyonları için değerleme işlemlerinde belirli bir hesaplama yönteminin kullanılması öngörülür. - Ceza ödemeleriyle ilgili uygulamalarda gecikme faizi ve ödeme koşulları düzenlenir; cezaların belirli usullere göre tahsil edilmesi güvence altına alınır. - Geçici hükümlerle bazı kurumlar için vergi muafiyetleri, tecil imkanları ve ödemelerin yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümler getirilir; bu kapsamda önceki uygulamalara ilişkin bazı talepler için özel düzenlemeler öngörülür. - Kanunun yürürlüğe girmesiyle mevcut mevzuatta kapsamlı değişiklikler yapılır ve farklı alanlardaki uygulamalar bu çerçevede yeniden düzenlenir.

CB Kararı 5058
2021-12-31

193 SAYILI GELİR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 93 ÜNCÜ MADDESİNİN BİRİNCİ, İKİNCİ VE BEŞİNCİ FIKRALARINDA YER ALAN SÜRELERİN, 31/12/2021 TARİHİNDEN İTİBAREN 30/6/2022 TARİHİNE KADAR (BU TARİH DÂHİL) UZATILMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 5058)

Bazı vergi beyanı ve ödeme süreleri uzatılmıştır. Bu uzatma, yükümlülerin beyan ve ödeme işlemlerini daha geç tamamlamalarına olanak sağlar. Böylece gecikme riskinin azaltılması ve ilgili süreçlerin daha esnek yürütülmesi hedeflenmektedir.