DİJİTAL HİZMET VERGİSİ İLE BAZI KANUNLARDA VE 375 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMEDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN
Bu kanun dijital ortamdaki bazı hizmetlerden elde edilen hasılat üzerinde vergi uygulanmasını ve bu vergilendirmeyle ilgili yükümlülükleri düzenler; kapsamlı olarak dijital hizmet sağlayıcıları vergiyi ödemekle sorumludur ve bu kapsama aracılık hizmetleri de dahildir. Verginin konusunu oluşturan hasılat üzerinden vergi matrahı belirlenir ve dövizle elde edilen hasılat Türk lirasına çevrilir; gider, maliyet veya vergi adı altında indirim yapılmaz ve fatura üzerinde ayrıca gösterilmez. Verginin yükümlüsü dijital hizmet sağlayıcılarıdır; bazı durumlarda hizmete aracılık edenler de verginin ödenmesinden sorumlu tutulabilir. Muafiyet ve istisnalar belirli koşullarda uygulanır; muafiyetin tespitinde grubun toplam hasılatı dikkate alınabilir ve muafiyetin aşılması halinde muafiyet sona erer. Bildirim ve belgelendirme yükümlülükleri getirilir; bu yükümlülükleri yerine getirmeyenler muafiyetten yararlanamaz. Vergi oranı üzerinden hesaplama yapılır ve vergi için herhangi bir indirim uygulanmaz; oran ayrı hizmet türleri için değiştirilip uygulanabilir. Vergilendirme dönemi belirli dönemlerde yürütülür ve vergilendirme işlemleri beyanname üzerinden yapılır; beyanname ve ödemenin süresi ve tarh işlemleri ilgili kurumlarca belirlenir. Vergi yükümlülüklerini yerine getirmeyenlere karşı, vergi dairesi tarafından ihtar ve diğer uyum tedbirleri uygulanabilir; bildirim ve ödeme yükümlülüklerinin yerine getirilmesi için gerekli süreçler öngörülmüştür. Bu uygulama ve süreçler, yürütme organları tarafından uygun görülen usul ve esaslarla yürütülür ve gerektiğinde değişiklikler yapılabilir.