10 / 2.620 sonuç gösteriliyor

CB Kararı 8860
2024-08-29

YATIRIMLARDA DEVLET YARDIMLARI HAKKINDA KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 8860)

Bu karar, yatırım teşviklerinde yapılan yeni düzenlemeler ile hangi durumlarda teşviklerin nasıl uygulanacağını ve hangi ekipmanların vergi muafiyetinden yararlanacağını netleştirir. Teşvik belgelerinin iptali veya kısmi uygulanması halinde yatırımcılara fazladan ödenen faiz veya kar payı desteğinin geri alınacağı ve bu geri ödemenin her ödemenin yapıldığı tarihte hesaplanarak talep edileceği belirtilir. Fotovoltaik güneş paneli yatırımları için destek sağlanabilir; üretim süreci belirli aşamalardan başlayıp hücre üretim kapasitesini aşmamak kaydıyla destek verilebilir. Gümrük vergisi muafiyeti kapsamında yararlanamayacak makineler listesi güncellenir; bazı elektrikli ve mekanik makinelerin muafiyetten çıkarıldığı netleşir; bu tür ekipman ithalatında vergi ödenmesi gerekir. EK-4 ve EK-8’deki değişiklikler, hangi makinelerin veya ekipmanın destek kapsamında olup olmadığını belirleyen kapsamı netleştirir. Kararın uygulanması ilgili bakanlık veya yetkili kurum tarafından yürütülür. Genel olarak yatırımcılar, bu değişikliklerin hangi yatırımların teşvik kapsamına gireceğini ve hangi ekipmanların muafiyetten yararlanamayacağını etkilediğini dikkate almalıdır.

CB Kararı 5209
2022-02-24

YATIRIMLARDA DEVLET YARDIMLARI HAKKINDA KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 5209)

Bu karar yatırım teşviklerinde bazı önemli değişiklikler yaparak uygulamaların hesap verebilirliğini, kapsama alanını ve finansman şeklini etkileyebilir. Ana pratik etkileri şu şekildedir: - Kullanılmış/yenilenmiş makinelerin yatırım tutarına dahil edilebilmesi mümkün hale gelir; ancak bu nitelikteki mallar için vergi ve gümrük muafiyeti uygulanmaz. Bu, yatırım maliyetlerinin değerlendirilmesinde esneklik sağlar fakat vergi/vergiden muafiyet olanaklarını sınırlamış olur. - Otomotiv üretimine yönelik yatırımlarda kapasite artışına bağlı olarak bazı ek ithalatlar gümrük vergisinden muaf tutulabilir; hibrit ve/veya elektrikli ürünlerle ilgili yatırımlarda ek kapasite için ek destekler devreye girebilir. Bu, otomotiv odaklı yatırımlar için ithalat ve teşvik yapılarını yeniden şekillendirebilir. - Teşviklerin iptali veya kısmi uygulanması durumunda ödenen fazladan faiz veya kar payı desteğinin, ilgili kredinin kullandırıldığı veya teminatlandırıldığı tarihteki şartlarla geri alınması öngörülür. Yatırımcılar için geri ödeme riskleri artabilir. - Bu kararla verilen teşvikler ile diğer kamu desteklerinden aynı yatırım için aynı anda yararlanılamaması yönünde kısıtlamalar getirilir; bazı durumlarda başka desteklerden yararlanma imkanı olsa da bu, bu Karar kapsamındaki desteklerle çakışmayacak şekilde sınırlandırılır. - Yatırım tamamlanması sonrası tamamlanma vizesi için belirlenen süre içinde başvurunun yapılması zorunlu hale gelir; bu sürenin aşılması halinde teşvik belgesinin iptal edilmesi ve gecikme halinde sorumluluğun yatırımcıya ait olması gibi sonuçlar doğar. - Bölgesel destekler kapsamında sektör listesi ve kriterlerinde değişiklikler yapılır; bazı enerji üretimi yatırımları (yenilenebilir enerji) belirli bölgelerde, lisanssız üretim kapsamındaki yatırımlar için desteklerden yararlanabilir hale gelir; ayrıca bazı yeni yatırımlar (örneğin lif çeşitleriyle entegre iplik üretimi gibi) bölgesel desteklerden faydalanabilir. Ferro-krom gibi bazı ürün yatırımları için de bölgesel destek kapsamı yeniden düzenlenir. - Gümrük vergisi muafiyeti listesinde bazı makineler ve cihazlar için muafiyet uygulanmayacağı belirtilir; ihtiyaç sahipleri bu cihazlar için vergi yükümlülüklerini dikkate almalıdır. - Değişiklikler, ilgili uygulama kararlarının kapsamı ve geçerliliği konusunda Bakanlık tarafından belirlenecek uygulama usulleriyle yürürlüğe girer; mevcut ve yeni teşvik belgeleri bu usullere göre uygulanır. - Kısa vadede, bazı geçici hükümlerle belirli süreler için esneklik veya uzatma imkanı getirilebilir; ancak bunlar uygulama sürecinde netleşecektir.

Kanun 6458
2013-04-11

YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU

Bu kanun yabancıların Türkiye’ye giriş, kalış ve Türkiye’den koruma talep edenlerin korunmasına ilişkin usul ve esasları düzenler ve uygulanabilir kapsamı belirler. Yabancılar için Türkiye’ye giriş ve kalış süreçlerinde sınır kapılarında ve ülke içinde yapılacak işlemler ile uluslararası koruma taleplerinin incelenmesi süreçleri öngörülür; kitlesel olarak Türkiye’ye gelen yabancılar için geçici koruma uygulanabilir. Uluslararası koruma statüsü olarak mülteci, şartlı mülteci veya ikincil koruma gibi statüler tanımlanır ve bu statülerin kazanılması veya korunmasıyla ilgili esaslar belirlenir. Geri gönderme yasağı, bir kişinin işkenceye veya insanlık dışı ya da onur kırıcı muameleyle karşı karşıya kalacağı yerlere gönderilmesini engeller. Türkiye’ye giriş için gerekli belgeler gösterilmek zorundadır; bazı durumlarda sınır kapılarında vize verilebileceği veya vize muafiyetinin uygulanabileceği öngörülür. Bazı yabancılar için ise kamu düzeni, kamu güvenliği veya kamu sağlığı açısından sakınca olması halinde giriş yasağı uygulanabilir ve bu kararlar bildirilir. Uluslararası koruma başvuruları, başvuranın talebinin engellenmesini hedeflemeyen şekilde değerlendirilir ve kararlar başvuru sahibine tebliğ edilir; kararlar aleyhine başvuru ve yargı yolu vardır. Giriş yasağı kararları, sınır dışı edilme durumları ve bu kararların uygulanmasına ilişkin hükümler vardır; bazı hallerde giriş yasağının süresi ve uygulanması düzenlenir. Sınır kapılarında durumda özel olarak verilebilen geçici vizeler ve havalimanı transit vizeleri uygulanabilir; bu vizelerin süreleri ve koşulları belirlenir. Uzun süre Türkiye’de kalacak yabancılar için ikamet izni zorunluluğu bulunur; bazı statülerde ikamet izninden muafiyetler öngörülebilir ve muafiyetlerden yararlanmak için gerekli belgeler şekillendirilir. İkamet izni başvuruları konsolosluklar aracılığıyla yapılır; diploması ve uluslararası kuruluşlar gibi özel statülerde bulunan kişiler ile aileler için ikamet izninden muafiyetler söz konusu olabilir. Vize uygulamaları, vizelerin verilmesi, vizeden muafiyetler ve sınır kapılarında verilebilecek vizelere ilişkin esaslar belirlenir; bazı durumlarda vizelerin tek taraflı kolaylıklar sağlaması öngörülür. Cumhurbaşkanı ve ilgili makamlar, pasaport ve vize işlemlerine ilişkin yetkileri kullanabilir ve belirli durumlarda vize kolaylıkları veya muafiyetler getirebilir.

Kanun 197
1963-02-23

MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ KANUNU

Motorlu taşıtlar vergisi, kayıtlı motorlu taşıtlar ve bazı sivil hava vasıtaları için geçerlidir. Verginin mükellefi, taşıtının kayıtlı olduğu gerçek veya tüzel kişidir. Muaf tutulanlar arasında kamu kurumları ve benzerleri adına kayıtlı taşıtlar ile yabancı diplomatik temsilciliklere ait taşıtlar ve belirli engelli taşıtları ile özel donanımlı araçlar bulunur; ayrıca bazı bankalara ait taşıtlar da muaf olabilir. Vergileme esasları, otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtı ve benzerleri ile motosikletler için uygulanır; vergi hesaplanırken taşıt değeri, motor hacmi veya güç ile aracın yaşı gibi kriterler dikkate alınır; elektrikli taşıtlar için güç düzeyine göre farklı vergi tutarları uygulanır. Tarife üzerinden vergi miktarları belirlenir; yaşa ve değere bağlı olarak değişen tutarlar söz konusudur. Vergi tutarları zaman içinde yeniden değerleme oranına göre güncellenir.

Kanun 2918
1983-10-18

KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU

Bu metin karayollarında trafik güvenliğini sağlamak ve trafik akışını düzenlemek amacıyla kavramsal bir çerçeve sunar. Trafik kullanıcıları, yol türleri, taşıt sınıfları ve bu araçların hak ve yükümlülüklerini tanımlayarak uygulamada karşılaşılacak temel terim ve sorumlulukları netleştirir. Sürücü, işletten ve araç sahibine ilişkin tanımlar, sorumluluk atamalarını ve hesap verebilirliği kolaylaştırır. Yaya, hayvan, araç ve yol kullanıcılarının güvenliğini hedefleyen geçiş hakları ve trafik öncelikleriyle ilgili ilkeler belirlenir. Trafik işaretleri, yol işaretlemeleri ve kavşak düzenlemeleri gibi altyapı unsurlarının uygulanmasına ilişkin çerçeve oluşturulur; bu da sürüş güvenliğini artırır ve denetimi kolaylaştırır. Kanun, güvenli yol kullanımını desteklemek amacıyla kurullar ve koordinasyon mekanizmaları kurar; bu yapılar, trafik güvenliğini iyileştirmek için öneriler geliştirmek ve uygulamadaki aksaklıkları tespit etmekle görevlidir. Ayrıca karayolları üzerinde uygulanacak kurallarla park, duraklama, geçiş, yük taşıma kapasitesi gibi pratik konularda standartlar belirlenir ve uygulanabilirlik açısından referans sağlar.

CB Kararı 10021
2025-07-01

İTHALAT REJİMİ KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 10021)

Bu karar ithalat rejimi kapsamındaki mal listesinde değişiklik yapıyor; bazı satırlar kaldırılıyor ve bazıları göre değiştiriliyor, ayrıca ek-2’ye bazı mallar ekleniyor. Bu durum, hangi malların denetime tabi olduğu ve hangi koşullara bağlı olarak ithalata izin veya düzenleyici yükümlülük uygulanacağı konusunda değişiklik getiriyor. Sonuç olarak ithalat süreçlerinde uygulanacak kuralların, başvuru ve denetim kapsamının yeniden belirlenmesi gerekiyor. İthalatçıların yeni listeyi incelemesi ve uyum sağlamak için kayıt ve başvuru süreçlerini güncellemesi önemlidir.

CB Kararı 1130
2019-05-22

AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ MENŞELİ BAZI ÜRÜNLERİN İTHALATINDA EK MALİ YÜKÜMLÜLÜK UYGULANMASINA DAİR KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 1130)

Bu karar ABD menşeli bazı ürünlerin ithalatında uygulanacak ek mali yükümlülüklerin kapsamını değiştirmiştir. Çeşitli ürün grupları için ek yükümlülük uygulanması öngörülmüş ya da mevcut yükümlülükler artırılmıştır. Kapsamı geniş ürün grupları arasında gıda ve tüketici ürünleri, enerji ve sanayiye yönelik ürünler ile plastik, kağıt ve benzeri diğer kategoriler bulunabilir. Bu değişiklikler ithalat maliyetlerini artırabilir ve bu ürünlerin tedarik maliyetleri ile nihai fiyatlar üzerinde baskı oluşturabilir. İthalat süreçlerinde ve tedarik zinciri yönetiminde etkiler görülebilir.

CB Kararı 21
2018-08-15

AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ MENŞELİ BAZI ÜRÜNLERİN İTHALATINDA EK MALİ YÜKÜMLÜLÜK UYGULANMASINA DAİR KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 21)

Amerika Birleşik Devletleri menşeli bazı ürünlerin ithalinde uygulanacak ek mali yükümlülük uygulamasını değiştiren karar, hangi ürünlerin ek mali yükümlülüğe tabi olduğu ve uygulanacak ek yükümlülük oranlarının belirli ürün grupları için yeniden düzenlendiğini ifade eder. Bu kapsamda pirinç, tütün ürünleri, alkollü içecekler, güzellik veya makyaj ürünleri, plastik ve kauçuk esaslı ürünler, kağıt ve karton ürünleri, selüloz ürünleri, tekstil ürünleri, mobilya ile otomobiller ve bazı makineler gibi geniş bir yelpazede ürünlerin ek mali yükümlülüğe tabi tutulması amaçlanmıştır. Geçici hüküm uyarınca daha önce sevk edilmek üzere taşıma belgeleri düzenlenmiş olan eşyaların bu değişiklikten önceki ek yükümlülük oranları uygulanabilecektir. Karar yürürlüğe girer ve uygulanır; uygulama süreçleri ilgili mevzuata göre yürütülür.

CB Kararı 9079
2024-11-02

BAZI ÜRÜNLERİN İTHALATINDA EK MALİ YÜKÜMLÜLÜK UYGULANMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 9079)

Bu karar, belirli ürünlerin ithalatında ek mali yükümlülük adı verilen ilave bir yükümlülük uygulanmasını öngörür; bu yükümlülük, ithalatın A.TR dolaşım belgesiyle yapılması durumunda devreye girer. Ek mali yükümlülük, normal gümrük vergilerinden bağımsız olarak tahsil edilir ve genel bütçeye gelir olarak kaydedilir. İthalatçı, beyanında doğru menşe ülkesini beyan etmekle sorumludur; gerektiğinde ek bilgi ve belge talep edilebilir. Uygulama kapsamındaki ürünler arasında binek otomobiller ile belirli motor hacmi ve sınıflarına sahip diğer taşıtlar yer alır. Ülke olarak Birleşik Meksika Devletleri, Güney Afrika Cumhuriyeti, Japonya, Kanada ve Vietnam Sosyalist Cumhuriyeti belirtlidir. Kararın uygulanması Ticaret Bakanlığı tarafından yürütülür. Ek mali yükümlülük gümrük vergileri ile birlikte hesaplanır ve gümrük idareleri tarafından tahsil edilir; ithalat sürecinde ek beyan ve gerekirse ek belge talepleri ile sürecin ilerlemesi sağlanır.

CB Yönetmeliği 20168520
2016-03-17

SINIR YÖNETİMİ ALANINDA KURUMLARARASI İŞBİRLİĞİ VE KOORDİNASYON HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu yönetmelik sınır yönetimi alanında görevli kamu kurumları arasında işbirliği ve koordinasyonu güçlendirmeyi amaçlar. Entegre Sınır Yönetimi Koordinasyon Kurulu, Sınır Yönetimi Uygulama Kurulu ve Ulusal Koordinasyon ve Ortak Risk Analiz Merkezi kurulur; bu yapılar sınır yönetimi politikalarını belirler, uygulanmasını izler ve ortak risk analizini yürütür. Başkanlık merkezi koordinasyonu sağlar; ilgili kurumlar arasındaki iletişimi ve veri paylaşımını düzenler, politika ile uygulamanın uyum içinde işlemesini gözetir. Sınır yönetimi konularında görevli kurumlar arasındaki sorumlulukları koordine eder ve mevzuat uyumunu güçlendirir. Ortak veri tabanı ve ortak risk analizi merkezi kurulur; kurumlar arası bilgi güvenli bir altyapı üzerinden paylaşılır ve riskler ortak analiz edilerek tedbirler belirlenir. Sınır kapılarında çalışma saatlerinin uyumlu hale getirilmesi, ortak yük kontrolü uygulamaları, hizmet standartlarının oluşturulması ve acil durum planlarının tatbikatları gibi uygulamalar hayata geçirilir. Sınır güvenliği, sınır gözetimi ve halk sağlığı ile hayvan ve bitki sağlığı risklerine karşı ortak önlemler geliştirilir ve uygulanır. Yasadışı geçişler, kaçakçılık ve insan kaçakçılığı gibi fiillere karşı ortak önleyici tedbirler geliştirilir ve bilgi paylaşımı artırılır. Sınır kapıları ve sınır geçişlerinde teknik altyapı, güvenlik sistemleri ve veri iletişimi geliştirilir; ortak projeler yürütülür. Avrupa Birliği ve diğer ülkelerle temas noktası olarak uluslararası işbirliği sürdürülür ve iletişim güçlendirilir. Ortak eğitim, etik kurallar ve yolsuzlukla mücadele konusunda ortak standartlar ve programlar geliştirilir. İlgili kurumlar için yıllık rapor ve istatistikler hazırlanır ve paylaşılır.