10 / 992 sonuç gösteriliyor

Kanun 6458
2013-04-11

YABANCILAR VE ULUSLARARASI KORUMA KANUNU

Bu kanun yabancıların Türkiye’ye giriş, kalış ve Türkiye’den koruma talep edenlerin korunmasına ilişkin usul ve esasları düzenler ve uygulanabilir kapsamı belirler. Yabancılar için Türkiye’ye giriş ve kalış süreçlerinde sınır kapılarında ve ülke içinde yapılacak işlemler ile uluslararası koruma taleplerinin incelenmesi süreçleri öngörülür; kitlesel olarak Türkiye’ye gelen yabancılar için geçici koruma uygulanabilir. Uluslararası koruma statüsü olarak mülteci, şartlı mülteci veya ikincil koruma gibi statüler tanımlanır ve bu statülerin kazanılması veya korunmasıyla ilgili esaslar belirlenir. Geri gönderme yasağı, bir kişinin işkenceye veya insanlık dışı ya da onur kırıcı muameleyle karşı karşıya kalacağı yerlere gönderilmesini engeller. Türkiye’ye giriş için gerekli belgeler gösterilmek zorundadır; bazı durumlarda sınır kapılarında vize verilebileceği veya vize muafiyetinin uygulanabileceği öngörülür. Bazı yabancılar için ise kamu düzeni, kamu güvenliği veya kamu sağlığı açısından sakınca olması halinde giriş yasağı uygulanabilir ve bu kararlar bildirilir. Uluslararası koruma başvuruları, başvuranın talebinin engellenmesini hedeflemeyen şekilde değerlendirilir ve kararlar başvuru sahibine tebliğ edilir; kararlar aleyhine başvuru ve yargı yolu vardır. Giriş yasağı kararları, sınır dışı edilme durumları ve bu kararların uygulanmasına ilişkin hükümler vardır; bazı hallerde giriş yasağının süresi ve uygulanması düzenlenir. Sınır kapılarında durumda özel olarak verilebilen geçici vizeler ve havalimanı transit vizeleri uygulanabilir; bu vizelerin süreleri ve koşulları belirlenir. Uzun süre Türkiye’de kalacak yabancılar için ikamet izni zorunluluğu bulunur; bazı statülerde ikamet izninden muafiyetler öngörülebilir ve muafiyetlerden yararlanmak için gerekli belgeler şekillendirilir. İkamet izni başvuruları konsolosluklar aracılığıyla yapılır; diploması ve uluslararası kuruluşlar gibi özel statülerde bulunan kişiler ile aileler için ikamet izninden muafiyetler söz konusu olabilir. Vize uygulamaları, vizelerin verilmesi, vizeden muafiyetler ve sınır kapılarında verilebilecek vizelere ilişkin esaslar belirlenir; bazı durumlarda vizelerin tek taraflı kolaylıklar sağlaması öngörülür. Cumhurbaşkanı ve ilgili makamlar, pasaport ve vize işlemlerine ilişkin yetkileri kullanabilir ve belirli durumlarda vize kolaylıkları veya muafiyetler getirebilir.

Kanun 6735
2016-08-13

ULUSLARARASI İŞGÜCÜ KANUNU

Bu yasa, Türkiye’de çalışmak isteyen yabancıların çalışma izni veya muafiyeti almakla yükümlü olduğunu ve izinsiz çalışmanın yasak olduğunu belirtir. Çalışma izni, uluslararası işgücü politikası çerçevesinde Bakanlık tarafından verilir; değerlendirme sürecinde kamu düzeni, güvenlik ve sağlığı gözetilir ve ilgili kurumların görüşleri alınabilir. Başvurular yurt içinde doğrudan Bakanlığa veya yurt dışındaki temsilciliklere yapılabilir; bazı durumlarda yetkili aracı kurumlar da başvuru yapabilir. Ön izin gerektiren mesleklerde çalışma izni başvuruları için ön izin almak zorunludur. Çalışma izni muafiyeti bulunan yabancılar, muafiyet kapsamında çalışabilir ve bu süreler diğer çalışma izni sürelerinin hesaplanmasında dikkate alınmaz. Turkuaz Kartı ve süresiz çalışma izni gibi özel statüler, belirli kriterlere göre verilir; Turkuaz Kartı sahibi olanlar eş ve bakmakla yükümlü olduğu çocuklarına ikamet izni yerine geçen haklar kazanabilir ve geçiş süresi dolduğunda süresiz haklar elde edebilir. Çalışma izni veya muafiyeti geçerliliğini yitirir veya iptal edilirse çalışma hakkı sona erer. Kamu düzeni, güvenlik veya sağlık açısından sakınca görüldüğünde başvurular reddedilebilir veya iptal edilebilir. Uluslararası işgücü politikası doğrultusunda izleme ve bilgi paylaşımı amacıyla bir sistem kurulması öngörülür. Diplomatik ve konsüler temsilciliklerde görevli yabancılar için belirli muafiyetler ve başvuru mekanizmaları mevcut olabilir.

Kanun 5718
2007-12-12

MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKINDA KANUN

Bu düzenlemede yabancı unsur taşıyan özel hukuk ilişkilerinde uygulanacak hukuk ve bu konudaki ihtilafın çözümüne ilişkin temel kurallar belirlenir. Taraflar arasındaki meselelerde hangi ülkenin hukukunun uygulanacağına karar verirken, hangi ülkenin yetkili olduğu ve yabancı kararların tanınması gibi meseleler de dikkate alınır. Yetkili hukuk, tarafların vatandaşlığı, yerleşim yeri veya mutad meskeni gibi bağlarla belirlenir; aksi kararlaştırılmadıkça bu bağlar esas alınır. Yetkili hukuk toplu olarak tarafların mutabakatıyla değiştirilebilir; aksi açıkça kararlaştırılmadıkça söz konusu hüküm uygulanır. Yabancı hukuk belirli bir olay için uygulanabilirken, bu hukuk kamu düzenine aykırı olduğunda Türk hukuku uygulanabilir. Yetkili yabancı hukukun uygulanmasının amacı ve kapsamı açısından Türk hukukunun doğrudan uygulanabilir kuralları da devreye girebilir. Hukukî işlemlerin şekline ilişkin esaslar, işlemin yapıldığı ülkenin veya esasta uygulanacak olan hukukun öngördüğü şekil kurallarına bağlıdır. Zamanaşımı, ilişkinin esasına uygulanacak hukuka tabidir. Ehliyet ve kısıtlılık gibi hususlarda haklar çoğunlukla kişinin millî hukukuna tabidir; bazı istisnai durumlarda Türkiye’deki mutad mesken hükümleri devreye girebilir. Vasiyet, gaiplik ve ölmüş sayılma gibi konularda karar verilecek kişinin millî hukuku belirleyici olur; bazı durumlarda malların bulunduğu ülke etkili olabilir. Nişanlanma ve evlilik gibi aile hayatı konularında ehliyet, şartlar ve geçerlik genelde tarafların millî hukukuna bağlıdır; evlilik şekli ise evliliğin yapıldığı ülke hukuku tarafından belirlenir; ortak evlilik hukuku, tarafların müşterek millî hukukuna bağlı olarak ya da Türk hukuku uygulanarak çözülebilir. Boşanma ve ayrılık konuları tarafların müşterek millî hukukuna göre incelenir; nafaka, velayet ve geçici önlemler Türk hukuku kapsamına girebilir. Evlilik malları konusunda taraflar mutabık kaldıkları millî hukukunu esas alabilir; aksi halde mutad mesken hukuku veya Türk hukuku uygulanır; taşınmazlar için ilgili ülke hukuku esas alınır. Soybağı ve soybağına ilişkin hükümler, çocuğun doğum anındaki millî hukuka göre kurulur; kurulamıyorsa çocuğun mutad meskeni veya diğer yakın bağlar dikkate alınır. Evlât edinme, vesayet ve kayyımlık gibi koruma tedbirleri ile ilişkilere ilişkin hükümler çoğunlukla tarafların millî hukukuna göre uygulanır. Nafaka ve miras gibi konularda uygulanacak hukuk, alacaklı veya mirasçıların çoğu duruma göre belirlenir; taşınmazlar ve muvazaa gibi durumlarda yerleşim ya da malın bulunduğu ülke etkili olur. Taşınır ve taşınmaz üzerindeki aynî haklar, hareket halindeki mallar ve taşıma sözleşmeleri gibi alanlarda uygulanan hukuk, malın bulunduğu ülke veya tarafların seçimlerine göre belirlenir; taşınmaz haklarında ise esas olarak taşınmazın bulunduğu ülke hukuku geçerli olur. Fikri mülkiyet haklarına ilişkin işlemlerde hangi ülkenin koruma talebinde bulunduğu esas alınır; taraflar arasında hukuk seçimi yapılmışsa o hukuk uygulanır. Sözleşmeden doğan borç ilişkilerinde, taraflar açıkça bir hukuk seçmezse en sıkı ilişkili olduğu hukuk uygulanır; bu, sözleşmenin kuruluşundaki mutad mesken veya işyeri gibi kriterlerle belirlenir. Taşınmazlara ilişkin sözleşmeler, taşınmazın bulunduğu ülke hukukuna tabidir. Tüketici sözleşmeleri için tüketicinin mutad meskeninin emredici hükümleri korunur; tarafların hukuk seçimi yoksa da mutad mesken hukuku uygulanır; bazı istisnalar paket turlar kapsamında uygulanmaz. İş sözleşmeleri, tarafların belirlediği hukuka tabidir; taraflar seçim yapmamışsa işçinin mutad işyeri hukuku uygulanır; işin sürekli olarak birden çok ülkede yapıldığı durumlarda esas işyerinin bulunduğu ülke uygulanır. Fikrî mülkiyet sözleşmeleri, tarafların seçtikleri hukuka tabidir; seçim yoksa işyeri veya mutad mesken hukuku uygulanır. Sözleşmeden doğan ilişkilerde, taraflarca sıkı ilişkiyle bağlanan başka bir hukuk varsa o hukuk uygulanabilir. İnsan hakları ile ilgili durumlarda zarar görenin seçimine göre ilgili ülkelerin yasaları uygulanabilir; bu, ihlâllerin niteliğine göre değişir. Haksız fiil durumunda zarar görenin veya zararın meydana geldiği ülkenin hukuku uygulanır; sigorta ilişkilerinde hak sahipleri doğrudan sigortacıyı hedef alabilir. Kişilik haklarının ihlâliyle ilgili talepler ve cevap hakları, çeşitli bağlara göre farklı ülkelerin hukukuna tabi olabilir. İmalât ülkesinin tercihi ve mutad mesken veya işyeri gibi kriterler zarar verenin veya zararın bulunduğu ülkeye göre belirlenir. Haksız rekabet konusunda talepler, piyasaya etki eden ülkenin hukukuna tabidir; rekabetin engellenmesi ve zararlar bu bağlamda ilgili ülke hukukuna göre çözümlenir.

CB Yönetmeliği 359
2018-11-23

YURTDIŞINDA DAİMÎ GÖREVLERE ATANACAK PERSONEL HAKKINDA YÖNETMELİK

Yurtdışında daimi görevlere atanacak personelin seçiminden atamaya, çalışma usullerine ve disiplin ile diğer özlük işlerine ilişkin esaslar netleşir ve uygulanır hale gelir. Atama için gerekli genel koşullar, eğitim düzeyi, gerekli mesleki bilgi ve yabancı dil gerekliliği açık biçimde belirtilir; temsil yeteneği ve kamu hizmetinde gereken hizmet geçmişi gibi nitelikler de dikkate alınır. Yabancı dil konusunda, görevlendirilecek ülkenin resmi dili veya belirli yabancı dillerden birini bilme ve buna uygun bir dil yeterlilik belgesi sunma zorunluluğu doğar; bazı durumlarda bu belge aranmazsa dille ilgili istisnalar uygulanabilir. Atama süreleri belirli sınırlara tabi olup uzatma ve tekrarlı atama olanakları bulunabilir; yurtdışında daimi görevden dönüş sonrası yeniden görevlendirme için gerekli hizmet süresi benzer şekilde hesaplanır; niteliklerini sonradan kaybeden veya uygun bulunmayanlar göreve devam ettirilmez. Eğitim açısından görevlendirilen personele görevin gerektirdiği hizmet içi eğitim ve istihbarata karşı koyma ile ilgili eğitimler uygulanır; kapsam ve uygulama ayrıntıları Dışişleri Bakanlığı tarafından belirlenir. Koordinasyon ve iletişim konularında, misyon şefi başlıca amir olarak hareket eder; personel, misyon şefinin talimatlarına göre davranır, bilgi toplanması ve gerekli tedbirlerin uygulanması misyon şefinin yönlendirmesiyle yürütülür; dönüşte uyum sağlanması için gerekli süreçler uygulanır. Görevli bulunduğu ülkede davranış kuralları net biçimde belirlenir; devletin çıkarlarını ve itibarını korumak, devletin temsilcisi olarak hareket etmek, resmî ve özel yaşamda dikkatli ve saygılı olmak, yerel makamlar ve halkla ilişkilerde tarafsızlık ve eşit muameleyi sürdürmek gereklidir. Raporlama yönünden üç aylık raporlar hazırlanır ve misyon şefinin onayıyla Dışişleri Bakanlığına sunulur; acil ve zorunlu durumlar için ek raporlar da talep edilebilir; görev tamamlandığında özet bir rapor sunulur. Disiplin işlemleri ilgili mevzuata göre yürütülür; disiplin amirleri misyon şefi ve bağlı bulunan üst yöneticiler tarafından belirlenir. İzinler ve görev devir teslimi planlı ve koordine biçimde gerçekleştirilir; görev devri için gerektiğinde birlikte çalışılarak uyum sağlanır. Eski hükümler yürürlükten kaldırılır ve bazı kurumlar için özel ek hükümler getirilir; bazı yabancı diller için ek düzenlemeler veya istisnalar uygulanabilir. İçişleri Müşavirleriyle ilgili geçiş süresi gibi uygulamalarda özel değişiklikler öngörülebilir.

CB Yönetmeliği 20168375
2016-01-15

GEÇİCİ KORUMA SAĞLANAN YABANCILARIN ÇALIŞMA İZİNLERİNE DAİR YÖNETMELİK

Geçici koruma sağlanan yabancılara çalışma izni olmadan çalışma veya çalıştırılma hakkı verilmez; çalışma izni, yasal olarak çalışma amacıyla gerekli olan bir belgedir. Çalışma izni başvuruları iki yoldan yapılabilir: ya geçici koruma sahibi yabancı kendisi başvurur, ya da onu çalıştıracak işveren başvuru yapar; başvurular resmi kanallar üzerinden gerçekleştirilir. Mevsimlik tarım veya hayvancılık gibi istihdam alanlarında istisniler uygulanabilir; bu tür başvurular ilgili yerel makamlara iletilir ve uygunluk durumu bu açıklama sürecinde değerlendirilir. Bazı işler için yalnızca Türk vatandaşları tarafından icra edilmesine izin verildiği durumlar bulunur; bu tür işler için yapılan başvurular değerlendirmeye alınmadan reddedilir. Sağlık meslek mensupları ve eğitim meslek mensupları için ön izin almak gerekir; ön izin olmadan yapılan başvurular dikkate alınmaz. Çalışma izinlerinin hangi illerde verileceği bazı güvenlik ve kamu düzeni gerekçeleriyle etkilenebilir; bazı illerde izinlerin verilmesi durdurulabilir veya uzatılmayabilir; mevcut durumda uzun süre geçerlilik taşıyan izinler süreleri dolana kadar kullanılabilir. İstihdam kotası uygulamaları çerçevesinde, yabancı çalıştırılacak kişi sayısı işyerindeki Türk çalışanı sayısına göre sınırlandırılır; çok küçük işyerlerinde yabancı çalıştırma olasılığı sınırlı olabilir; Türk çalışanı bulunamadığı durumlarda istihdam kotasının uygulanmayabileceği durumlar söz konusu olabilir. Çalışma izni elde eden yabancılar için izin haber verilir ve ilgili taraflar bilgilendirilir. Mevsimlik tarım veya hayvancılık için verilen çalışma izni muafiyetleri ilgili yetkili makama bildirilir. Geçici koruma sağlanan yabancılar için çalışmanın usul ve esasları ile ücretlendirme hususlarında asgari standartlar korunur; asgari ücretten düşük ücret ödenmesi yasaktır. Dernekler ve vakıflar gibi belirli sivil toplum kuruluşları ile vergi muafiyeti tanınan bazı kurumlar, geçici koruma sağlanan yabancıları çalıştırmak üzere başvurabilir; diğer benzer kuruluşların başvuruları da uygun görüş alınmasına bağlı olarak değerlendirilebilir. Mesleki eğitim kapsamında kurslar ve programlar aracılığıyla mesleki eğitim alan yabancılar için çalışma imkanı doğabilir; bu durumda istihdam kotası farklı uygulanabilir. Geçici korumanın kapsamı ve bu yönetmelik hükümleri dışında kalan konularda genel çalışma ve sosyal güvenlik mevzuatı uygulanır; geçici koruma süresi sona erdiğinde veya iptal edildiğinde alınan çalışma izinleri iptal olur. Bu metnin yürürlüğe girmesiyle uygulanması başlar ve uygulanmasını yetkili daireler yürütür.

CB Kararı 5872
2022-07-27

5520 SAYILI KURUMLAR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 14 ÜNCÜ MADDESİNİN DÖRDÜNCÜ FIKRASINDA YER ALAN İSTİSNANIN, KURUMLARIN 30/6/2022 TARİHLİ BİLANÇOLARINDA YER ALAN YABANCI PARALAR İTİBARIYLA DA UYGULANMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 5872)

Kurumların bilançolarında yer alan yabancı para varlıkları için de istisnanın uygulanması sağlanmıştır.

CB Kararı 6297
2022-10-27

5520 SAYILI KURUMLAR VERGİSİ KANUNUNUN GEÇİCİ 14 ÜNCÜ MADDESİNİN DÖRDÜNCÜ FIKRASINDA YER ALAN İSTİSNANIN, KURUMLARIN 30/9/2022 TARİHLİ BİLANÇOLARINDA YER ALAN YABANCI PARALAR İTİBARIYLA DA UYGULANMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 6297)

Yabancı para cinsinden varlıklar için vergisel istisnanın uygulanması sağlanmıştır. Bu durum, şirketlerin bilançosunda yer alan yabancı para varlıklarının vergisel istisna kapsamına alınmasını sağlar.

CB Kararı 10928
2026-01-31

KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ?NE YAPILACAK YOLCULUKLARDA VERİLECEK GÜNDELİKLERE DAİR KARAR İLE YURTDIŞI GÜNDELİKLERİNE DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 10928)

Bu karar Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne ve yurtdışına yapılacak görevler için gündelikler ve konaklama giderleriyle ilgili esasları belirler. Gündelikler ve konaklama giderleri, ekli cetvelde gösterilen esaslar çerçevesinde ödenir; ancak hizmetin niteliği, mevcut ödenekler veya konaklama/yemek desteği gibi durumlar nedeniyle bazı kişiler için daha düşük ödemeler yapılabilir ve bu durumda ilgili kurumun yazılı olarak bildirim istenir. Yatacak yer gideri belgelendirildiğinde bazı durumlarda bu giderler gündeliğe ek ödeme olarak verilebilir; belirli şartlar içinde indirimler veya ek ödemeler uygulanabilir. Yurtdışına çıkışlarda avans ve ödemeler Türk Lirası üzerinden yapılır; yabancı para üzerinden hesaplanan tutarlar için kur farkları belirli kurallara göre uygulanır. Yurtdışında resmi veya özel kurumlar tarafından yapılan ödemeler varsa bu farklar gündelikten düşülebilir ve bazı harcırah unsurları ayrı olarak dikkate alınabilir. Görevlendirmeler kapsamında konaklama giderleri için belirli sınırlar içinde ek ödemeler yapılabilir ve bazı üst düzey görevlere ilişkin uygulamalarda özel düzenlemeler öngörülebilir. Bu karar, bazı kurumlarda özel istisnaları ve uygulama farklılıklarını da kapsayabilir ve bazı hallerde uygulanmayabilir.

CB Yönetmeliği 6011
2022-09-06

MİLLİ İSTİHBARAT TEŞKİLATI BAŞKANLIĞI TARAFINDAN, 4734 SAYILI KAMU İHALE KANUNUNUN 3 ÜNCÜ MADDESİNİN (B) BENDİ KAPSAMINDA YAPILACAK İHALE VE ALIMLARA İLİŞKİN USUL VE ESASLAR

Bu metin, MIT Başkanlığı ve bağlı birimlerinin güvenlik ve gizlilik gerektiren mal, hizmet, danışmanlık ve yapım işleri alımlarında uygulanacak ihale ve ödeme süreçlerini düzenler. Uygulanacak yöntemler arasında açık ihale, belli istekliler arasında ihale ve bazı durumlarda doğrudan temin yer alır; hangi durumda hangi yöntemin seçileceği ve süreçlerin nasıl işleyeceği başkanlıkça belirlenir. Yapım işleri ve bu kapsamda yapılacak hizmet alımları için özel kurallar çerçevesinde, davet edilen firmalar arasında yürütme ve ortak girişim kısıtlamaları gibi hususlar uygulanır; ihale dokümanı ve sözleşme koşulları belirlenir. Yurt içi alımlarda teminat, avans ve ödeme şekilleri ile teminat mektupları ve güvence süreçleri tanımlanır; ödeme için bankalarla ilişki ve konular esnek şekilde uygulanabilir. Yurt dışı alımlarda ödeme seçenekleri akreditif, mal mukabili ve peşin olarak belirlenir; geçici ve kesin teminatlar, kontrgaranti sistemi ve geçerlilik süreleri düzenlenir; yabancı konular için kontrgaranti ve yerli bankaların teminatı kabul edilebilir. İlgili idareler aracılığıyla gerçekleştirilecek yapım işi ve yapım işine konu hizmet alımları için izlenecek süreçler ve sorumluluklar netleştirilir; ihale talimatının hazırlanması, ihale komisyonunun oluşumu ve kararın onayı gibi adımlar belirlenir. Sözleşmenin noter tasdiki gerekliliği gibi hususlar net bir şekilde düzenlenir ve denetim ile müşahitlik süreçleri tanımlanır.

CB Yönetmeliği 20146883
2014-10-22

GEÇİCİ KORUMA YÖNETMELİĞİ

- Bu yönetmelik, ülkeden ayrılmaya zorlanan yabancılar için geçici koruma olarak adlandırılan özel bir güvence sistemi kurar ve uygulanmasını düzenler; bu koruma, bireysel olarak uluslararası koruma statüsü verilmesini doğrudan sağlamaz. - Geçici korumadan yararlanabilecek kişiler, acil ve kitlesel akın durumlarında gelenler ve bireysel olarak uluslararası koruma statüsü belirlenemeyenler arasından belirlenir. - Geçici koruma kapsamına alınanlar Türkiye’de kalış süresi boyunca güvenlik, barınma ve temel ihtiyaçlarının karşılanması dahil belirli haklara sahip olur; ancak bu koruma, daha sonraki uluslararası koruma başvurularının otomatik olarak kabulü anlamına gelmez. - Belirli koşullarda ve nitelikteki kişiler geçici korumadan yararlanamaz veya yararlandıysa korumaları iptal edilebilir; bu, ciddi suç işlemek veya insanlığa karşı suçlar gibi ağır gerekçeleri kapsar. - Geçici koruma kararları ana yetkili bir makam tarafından alınır ve uygulama ile içeriğiyle ilgili hususlar daha ayrıntılı olarak belirlenir; bireysel kararlar ise ilgili kurumlar tarafından yürütülür. - Geçici koruma kapsamında bulunan yabancılar için geçici barınma merkezleri kurulur; bu merkezlerde güvenlik ve gerekli hizmetler sağlanır; aile üyelerinin aynı yerde barındırılma imkanı da mümkün olabilir. - Geçici koruma uygulanırken, yabancıların ülkeye kabulü ve sınır kapılarından giriş/çıkış işlemleri organize edilir; belgeli veya belgesiz gelenlere gerekli tedbirler uygulanır; sınır güvenliği kontrolleri yapılır. - Geçici koruma süreci boyunca bireysel uluslararası koruma başvuruları işlemeye alınmaz; bu, korumanın uygulanabilirliğini güçlendirmek amacıyla yapılır. - Geçici korumanın sona ermesi veya kısmi/kalıcı olarak değiştirilmesi halinde, ülkelerine dönüş ya da ülkede kalmaya devam etmek gibi seçenekler değerlendirilebilir ve uygulanır; bu süreçte gerekli süreler ve koşullar belirlenir. - Geçici koruma kapsamındaki kişilerin yeniden Türkiye’ye gelmesi veya durumlarının tekrar ele alınması gerektiğinde, ilgili otoriteler tarafından uygun kararlar alınabilir. - Özel ihtiyaç sahibi kişiler için psikososyal destek ve uygun diğer hizmetler sağlanır; bu destekler bireylerin uyum ve yeniden topluma entegrasyonlarına katkı sağlar.