10 / 674 sonuç gösteriliyor

CB Yönetmeliği 10809
2025-12-31

AFET VE ACİL DURUM MÜDAHALE HİZMETLERİ YÖNETMELİĞİ (KARAR SAYISI: 10809)

Bu yönetmelik afet ve acil durum müdahale hizmetlerinin ulusal ve yerel düzeyde planlanmasını, olay yerine hızlı ve etkili bir şekilde ulaşımı ve bu hizmetlerin koordinasyonunu sağlayacak bir çerçeve kurar. İlgili tüm paydaşların (kamu kurumları, özel sektör, sivil toplum ve gönüllüler) birlikte çalışmasını ve karşılıklı yardımlaşmayı düzenler. Planlama yaklaşımı, hazırlık, müdahale ve ön iyileştirme aşamalarını kapsar; hizmetlerin tümü eksiksiz ve birbirleriyle uyumlu olarak yürütülür. Ulusal ve yerel düzeyde müdahale için bir plan geliştirilir; operasyon, bilgi/koordinasyon, lojistik ve finans/idari işler gibi servisler yapılandırılır; müdahaleyi yürütecek ana çözüm ortakları ile destek ortaklarının sorumlulukları belirlenir ve ihtiyaç halinde bu ortaklar koordine edilir. Ulusal düzeyde afet grubu planları ana çözüm ortakları ile destek ortaklarının katılımıyla hazırlanır ve uygun formatta yürürlüğe girer; gerekli kaynakların mevcut durumu takip edilir ve paylaşılır. İl ve ilçe düzeyinde afet müdahale planları, ilgili yetkililerin katılımıyla hazırlanır ve uygun yöntemlerle veri paylaşımı sağlanır; yerel düzeyde müdahale organizasyonu kurulur ve görevler belirlenir. Yerel düzey afet grubu planları, ana çözüm ortaklarının bağlı olduğu birimler tarafından uygulanır; yerel planlar il ve ilçe planları ile uyumlu biçimde geliştirilir ve entegrasyona uygun hâle getirilir. Erken uyarı ve haberleşme sistemleri kurularak halkın güvenli bilgi alması temin edilir; afet sonrası için geçici barınma alanları ve toplama alanları belirli önlemlerle planlanır. Erişilebilirlik önceliklidir; dezavantajlı grupların güvenli ve bağımsız olarak ulaşabilir ve bilgiye erişebilir olması sağlanır. Psikososyal destek, sağlık hizmetleri ve medikal kurtarma gibi çok disiplinli müdahale hizmetleri sunulur; gerektiğinde sağlık ürünlerinin temini ve dağıtımı dikkate alınır. Gönüllülerin katılımı özendirilir ve koordinasyonu sağlanır. Karar verme süreçleri için veriler toplanır ve karar destek sistemine entegrasyon yoluyla müdahale kaynakları etkin biçimde yönetilir.

Kanun 224
1961-01-12

SAĞLIK HİZMETLERİNİN SOSYALLEŞTİRİLMESİ HAKKINDA KANUN

Bu kanun sağlık hizmetlerinin topluma eşit ve ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulmasını hedefler. Sağlık hizmetleri, sağlık evleri, sağlık ocakları, sağlık merkezleri ve hastaneler ile bunlara bağlı teşekküllerden oluşan bir ağ halinde düzenlenir ve bu yapılar içinde sağlık personeli görev yapar. Vatandaşların, sosyalleştirilmiş bölgelerde kendi sağlık hizmeti sağlayıcılarını seçme hakları vardır ve hizmetlerden yararlanma konusunda belirli koşullara göre ücretsiz veya kısmi maliyetli faydalanma imkanı sağlanır; listeye dahil olan ilaç ve tedavi araçları ücretsiz ya da katkı payı karşılığında sunulur, liste dışında kalanlar için ücret ödenir. Bölgelerde yaşayan yabancı uyruklu kişiler ve sigortalılar da belirli şartlar altında sağlık hizmetlerinden faydalanabilir. Sağlık hizmetlerinin örgütlenmesi ve yürütülmesi belirli bir plan ve yapılar çerçevesinde koordine edilir ve yurt çapında aşamalı olarak uygulanır. Sağlık personelinin istihdamı sözleşme esasına dayalı olarak düzenlenir; sözleşme süresi, yer değiştirme ve hizmetten ayrılma durumlarında haklar ve kısıtlamalar bulunur. Hizmetlerin yürütülmesi için gerekli altyapı ve lojman gibi olanakların temin edilmesi esastır; altyapı olmadan sosyalleştirme planı uygulanamaz. Kamuya ait binalar ve malzemeler belirli şartlar altında devredilir ve kullanıma alınır. Halkla iletişim ve işbirliği amacıyla kurullar kurulur; halkın talepleri ilgili birimlere iletilir ve hizmetlerin geliştirilmesi için bilinçlendirme çalışmaları yapılır. Genel olarak, sağlık hizmetlerinin sosyal güvence altında sunulması ve maliyet paylaşımı yoluyla adil erişimin sağlanması amaçlanır.

KHK 655
2011-11-01

ULAŞTIRMA VE ALTYAPI ALANINA İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME

- Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı’nın teşkilat ve görevlerinde yeniden düzenleme yapılır; bazı birimler kaldırılır veya görevler yeniden dağıtılır. - Altyapı yatırımları kapsamında projelerin mülkiyet devri ve işletme devri süreçleri düzenlenir; devralan kuruluşlar maliyetlerle ilgili ödemeler ve üstlenilecek yükümlülükler konusunda sorumluluk taşır ve belediyelerin ilgili yükümlülükleri devralan kuruluşa ait olarak yürütülebilir. - Kriz ve afet durumlarında bakanlığın deniz ulaştırması, liman ve tersane hizmetlerinin planlanması, koordine edilmesi ve ihtiyaç duyulan malzeme ve araçların temin edilmesi görevi yerleşir. - Türk boğazlarında güvenli geçişin sağlanması için gemi trafik yönetim tesislerinin kurulması ve bu tesislerin tasdik, ruhsat ve planlama işlemlerinin belirlenen esaslara göre yürütülmesi görevi vardır. - Bağlama kütüğü kaydı yükümlülüğü getirildiği için ticari ve özel kullanımdaki gemi, deniz ve içsu araçlarının kayda alınması zorunluluğu ve bu işlemlerin nasıl yürütüleceğine ilişkin esaslar yönetmelikle belirlenir. - Araştırma ve geliştirme destekleri kapsamında ilgili kurumlar gelir elde edilen tutarlardan pay aktarır ve bu destekler belirli alanlarda kullanılmak üzere planlanır; gerekli bilgi paylaşımı ve işbirliği yükümlülüğü doğar. - Denetim ve idari yaptırımlar konusunda uyarma, geçici faaliyet durdurma ve yetki iptali gibi yaptırımların uygulanması için yetkiler ve uygulama esasları tanımlanır. - Yabancı plakalı araçlar için cezaların tahsili ve ilgili bildirim süreçleri belirlenir; uygulama usul ve esasları ilgili kurumlarca müştereken belirlenir. - Bölge limanlarında denetim ve diğer hizmetler için normal çalışma saatleri öncelikli olmak üzere, gerektiğinde mesai dışı hizmet bedelleri üzerinden ek ödemeler yapılabilir; bu ödemeler belirli koşullarda vergiden muaf tutulabilir. - Mevcut ve devralınacak metro ile raylı sistemlere ilişkin geçici ve kalıcı hükümler uygulanır; mevcut işlerin yürütülmesi ve kadro değişiklikleri düzenlenir. - Genel olarak, bu düzenlemelerle deniz, kara ve hava ulaşımına ilişkin koordinasyon, denetim ve maliyet paylaşımı ile altyapı projelerinin yönetimi üzerinde yeni bir çerçeve kurulur.

Kanun 2828
1983-05-27

SOSYAL HİZMETLER KANUNU

Bu metin sosyal hizmetlerin nasıl yürütüleceğine ilişkin geniş bir çerçeve oluşturur ve hizmetlerin amacı, kapsamı, tanımlar ile genel esaslar ve mali hükümlerini belirler. Sosyal hizmetler, ihtiyaç sahiplerinin maddi, manevi ve sosyal yoksunluklarını giderici, sorunlarını önleyici ve çözümleyici hizmetleri kapsar ve yaşam standartlarının yükseltilmesini hedefler. Korunmaya ihtiyacı olan çocuklar, engelliler ve yaşlılar gibi temel toplumsal gruplar ile benzer ihtiyaç sahipleri öncelikli olarak hizmetlerden yararlanır. Hizmetler için çeşitli kuruluş türleri ve birimler kurulur; çocuklara yönelik koruma ve bakıma odaklı yuvalar, yetiştirme yurtları, kreş ve gündüz bakım hizmetleri, huzurevleri ve bakım-rehabilitasyon merkezleri gibi birimler ile bu hedeflere uygun çalışır. Hizmetler, kamu kurumları, gönüllü kuruluşlar ve sivil toplumun koordineli işbirliğiyle, denetim ve gözetim altında sunulur; kaynaklar en verimli şekilde kullanılır. Hizmetlere erişimde ayrımcılık yasaktır; talep fazlası olduğunda belirlenen öncelikler uygulanır ve hizmetler insan onuru ve saygısı çerçevesinde sunulur. Personel seçimi ve hizmet içi eğitim, hizmetin niteliğine ve özelliklerine uygun şekilde yapılır; çalışanların nitelikleri hizmetin gerektirdiği standartlara uygun olur. Dış kuruluştan hizmet alınması gerekiyorsa izin ve standartlara uyum zorunludur; coğrafi ve fonksiyonel dağılım dengeli sağlanmaya çalışılır ve hizmet boşlukları giderilir. Engelliler için eşit katılım, erişilebilirlik, eğitimde fırsat eşitliği, istihdam ve sosyal güvenlik konularında hedefler belirlenir; engellilerin karar alma süreçlerine katılımı sağlanır. Ev tipi sosyal hizmet birimleri, merkezler ve koordinasyon yapıları aracılığıyla ihtiyaç tespiti, müdahale ve takibi bir arada ve kolay ulaşılabilir biçimde gerçekleştirilir. Hizmetler için mali kaynaklar genel bütçeden sağlanan yardımlar, hizmetlerden elde edilen gelirler, bağışlar ve benzeri çeşitli kaynaklarla finanse edilir. Kamu ve özel sektör işbirliği, üniversiteler ve sivil toplum kuruluşlarıyla koordinasyon esas alınır ve hizmetlerin yayılımı ile etkili kullanımı hedeflenir. Çalışanlar ve özel düzenlemeler konusunda sözleşmeli çalıştırma gibi alternatif istihdam biçimlerine olanak tanınabilir; engellilerin özel istihdam gerekiklikleri de gözetilir.

KHK 663
2011-11-02

SAĞLIK ALANINDA BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME

Pratik etki olarak sağlık alanında teşkilat ve görevler sadeleşirken koordinasyon güçlenir; hastane hizmetlerinin düzenli ve verimli yürümesi için yerel ve merkezi düzeyde uyum sağlanır. Hastane koordinasyon kurulları kurularak hastanelerin gelişim planlarının onaylanması, uygulanmasının izlenmesi ve çalışan yükümlülüklerinin takibi merkezi bir mekanizmadan gerçekleştirilir. Sağlık meslekleri kurulu, meslek etiği, eğitim müfredatı ve hasta hakları konularında standartlar belirleyerek eğitim ve denetim süreçlerini yönlendirir; mesleki yetersizlik veya etik ihlaline ilişkin kararlarla eğitim programları ve gerektiğinde meslekten men kararları uygulanır. Etik ilkelere aykırı davranışlar veya hasta hakları uygulamalarında belli ölçülerde ihlalde, eğitim programına yönlendirme veya meslekten geçici/kalıcı men gibi yaptırımlar devreye alınır; bu süreçler bağımsız olarak silsile içinde yürütülebilir. Mesleki hatalar ve ihmal nedeniyle ağır sonuçlar doğuran fiillerde, ceza soruşturmasıyla bağlantılı süreçler etkilenmeksizin gerekli disiplin cezaları uygulanabilir; disiplin kararları, diğer hukuk işlerinden bağımsız olarak yürütülebilir. Sözleşmeli personel ve uzman kadrolarında istihdam, süreli sözleşmeler ve performans esaslı değerlendirme ile yönetilir; performans hedeflerine ulaşılmayan durumda sözleşme feshi veya uzatma gibi kararlar alınabilir. Memurların sözleşmeli statüye geçişiyle ilgili haklar ve süreçler belirlenir; aylık izinler, emeklilik ve diğer özlük hakları açısından kazanılmış haklar dikkate alınır ve geçişler yasal çerçevede gerçekleştirilir. Bağlı kuruluşlar arasındaki yapısal değişiklikler uygulanırken, halk sağlığı hizmetinin koordinasyonu ve kalitenin güvence altına alınması ön planda tutulur; denetim ve hizmet standartları bu kapsamda zorunlu hale getirilir. Taşra teşkilatı ve hastane yönetimlerinde koordinasyon ile görevler netleştirilir; hastane gelişim planlarının uygulanması ve sözleşme yükümlülüklerinin yerine getirilmesi konularında denetim ve koordinasyon kapasitesi artar.

CB Kararı 8795
2024-08-10

HAKKARİ İLİ DERECİK İLÇESİ KÖYLERE HİZMET GÖTÜRME BİRLİĞİNİN KURULMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 8795)

Derecik ilçesindeki köylere Hizmet Götürme Birliği kurulacaktır. Bu birliğin kurulmasıyla köylere yönelik hizmetlerin planlanması, sunulması ve koordinasyonunun güçlendirilmesi hedeflenir; altyapı ve kamu hizmetlerinin daha entegre ve verimli biçimde yürütülmesi mümkün olur.

CB Kararı 3096
2020-10-21

YENİ KORONAVİRÜS (COVİD-19) SALGINI KAYNAKLI ZORLAYICI SEBEP GEREKÇESİYLE; BAKIM MERKEZLERİNDE BAKIM HİZMETİ SUNULABİLMESİ VE HİZMET ALIMIYLA BAKIM HİZMETİ SUNULABİLMESİ İÇİN BAZI ŞARTLARIN 17/4/2021 TARİHİNE KADAR ARANMAMASI HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 3096)

Hizmet alımıyla bakım hizmetinin sunulabilmesi için gelir kriterinin geçici olarak aranmadığı uygulanır.

CB Kararı 2024116
2024-04-26

ELEMAN TEMİNİNDE GÜÇLÜK ÇEKİLEN YERLERDE VE HİZMET DALLARINDA SAĞLIK HİZMETLERİNİN ETKİLİ VE VERİMLİ BİR ŞEKİLDE YÜRÜTÜLEBİLMESİ AMACIYLA SÖZLEŞMELİ SAĞLIK PERSONELİ İSTİHDAM EDİLECEK HİZMET BİRİMLERİNİN, 2024 YILI SONUNA KADAR UYGULANMAK ÜZERE YENİDEN BELİRLENMESİ HAKKINDA KARAR (KARAR: 2024/116)

Bu karar ile eksikliği bulunan yerlerde sözleşmeli sağlık personeli istihdam edilerek sağlık hizmetlerinin etkili ve verimli şekilde yürütülmesi amaçlanmaktadır. Ekli listeye göre acil sağlık hizmetleri, ilçe sağlık müdürlükleri/toplum sağlığı merkezleri, sağlık evi ve yataklı tedavi birimlerinde çeşitli meslek gruplarından personel görevlendirilecek ve bu dağılım ile sağlık hizmetlerinin erişim ve kapasitesinin artırılması hedeflenmektedir.

Kanun 209
1961-01-09

SAĞLIK BAKANLIĞINA BAĞLI SAĞLIK KURUMLARI İLE ESENLENDİRME (REHABİLİTASYON) TESİSLERİNE VERİLECEK DÖNER SERMAYE HAKKINDA KANUN

Bu düzenleme, Sağlık Bakanlığı merkez ve bağlı kuruluşlarında döner sermaye işletmeleri kurulmasını öngörür ve kaynağını kurumların kârı, bağışlar ve devlet yardımlarından oluşan bir döner sermaye havuzundan sağlar; ihtiyaç halinde bu havuz büyütülebilir. Döner sermaye, kurumların hizmetlerini sürdürmesini ve geliştirmesini sağlayacak çeşitli amaçlar için kullanılabilir; tıbbi malzeme ve cihaz alımı, ilaç ve kan ürünleri temini, laboratuvar ve tetkik giderleri, yabancı hastalara sağlık hizmeti, eğitim, araştırma, danışmanlık ve akreditasyon giderleri, atölye ve tamirat işleri, taşıtlar ve hizmet araçları temini, taşınır ve taşınmaz alımları ile kiralama giderleri, deneysel çalışmalar ve canlı hayvan bakımından faydalanma gibi giderler bu kapsama girer. Kurumlar, gerekli gördüklerinde fiyatlandırma ve mal/hizmet temini konusunda ortak hareket edebilir ve aynı il sınırları içinde mal verebilmek için ariyet sözleşmesi yapabilirler. Ayrıca bütçe kısıtları ve yatırım programlarıyla uyumlu olarak bina, tesis, ekipman gibi yatırımlar için döner sermayeden harcama yapabilirler. Döner sermaye gelirleri, hizmetin aksatılmaması ve yatırım programlarıyla uyumlu olması şartıyla genel bütçe ödeneğine katkı sağlayan amaçlar için aktarılabilir ve bu kapsamda harcamalar merkezi bir planlama ile yürütülür. Döner sermaye üzerinden, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerini desteklemek amacıyla harcamalar yapılabilir; bunlar için gerekli süreçler ve kriterler Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen esaslar doğrultusunda işler. Personel için ek ödemeler ve teşvikler sağlanabilir; bu ek ödemeler, performans, görev türü ve çalışma koşulları gibi etkenlere bağlı olarak hesaplanır ve belirli sınırlamalarla uygulanır. Ayrıca özel durumlar ve iş birliği çerçevesinde üniversite ve özel hastanelerle yapılan sözleşmelerle ilgili uygulamalar da belirli esaslara bağlanır. Döner sermaye elde edilen gelirlerden, SGK ve diğer kaynaklar dahil olmak üzere ek ödeme dağıtımları gerçekleştirilebilir; toplam dağıtım için belirlenen sınırlar bulunur ve denetim altında uygulanır. Uluslararası sağlık hizmetlerinden elde edilen gelirler, ilgili personele ek ödeme olarak dağıtılabilir; bu uygulamalar için özel kurallar geçerlidir ve paylaşımlar bu kurallara göre yapılır. Bu uygulama, hasta hizmetlerinin sürekliliğini, hizmet kalitesini ve verimliliğini artırmayı, eğitim ve araştırma faaliyetlerini desteklemeyi hedefler.

Kanun 1219
1928-04-14

TABABET VE ŞUABATI SAN´ATLARININ TARZI İCRASINA DAİR KANUN

- Türkiye içinde tababet icrası için tıp fakültesi diplomasına sahip olmak ve diplomanın tasdik ve tescilinin ilgili makamlarca yapılması gerekir; diploma sahibi, hizmet yükümlülüğünü tamamlamışsa ve tasdik/tescil işlemleri tamamlanmışsa sicilde kayıtlı olarak icra edebilir. - Diplomayla ilgili belgeler olmadan veya gerekli tasdik/tescil yapılmadan kimsenin hekimlik yapması yasaktır; bu durumda meslek icrası mümkün değildir. - Cerrahi müdahaleler ve sünnet gibi işlemler için ilgili eğitim ve belgeler bulunmalı; bazı durumlarda özel izin ve gözetim altında istisnai uygulamalara izin verilebilir. - Yabancı tıp fakültelerinden hekimlik yapanların Türkiye’de çalışabilmesi için diplomanın denetlenmesi, Türkiye’deki ders programı ve uygulamalarla uyumunun araştırılması gerekir; uygun bulunanlar onaylanıp meslek icrasına izin verir. - Özel muayenehane açmak veya evde muayene yapmak isteyenler, kayda ve bildireceği yerlere ilişkin usullere uymalı; muayenehanenin taşınması halinde de bildirim yapmalıdır. - Bir mahalde çalışan hekimler, gerekli vasıflara sahip olmak zorundadır ve bazı istisnai durumlar hariç, Türk hastalarını tedavi edebilir; farklı kurumlarda çalışma esasları ve istihdam kuralları belirlenmiştir. - Hekim odaları ve Ali Divanı Haysiyet adlı etik/disiplin kurulları oluşturulur; mesleki adaba uymayanlar hakkında disiplin cezaları uygulanabilir ve kararlar temyize tabi tutulabilir. - Hekim odaları tarafından ilan, reklam ve mesleki duyurular sınırlandırılır; hasta kabul ettiği mahal ve muayene saatleri gibi bilgiler dışında başka biçimde reklam yapılamaz. - İş yeri hekimliği, kamu veya özel kurumlarda belirli şartlar altında yürütülebilir; küçük iş yerlerinde bazı esneklikler ve ek uygulamalar olabilir; uluslararası sağlık turizmi kapsamında işbirlikleri yapılabilir ve bu işlerde bütçe paylaşımı şartları belirlenebilir. - Büyük ameliyatlar için uzman hekim ile birlikte çalışılması gerekir; acil veya zorunlu hallerde bu kuralın istisnaları uygulanabilir ve ilgili yönetmelikler yoluyla usul ve esaslar belirlenir. - Diplomaları olmayan veya gerekli yetkileri taşımayanlar hasta tedavisi yaparsa cezai yaptırımlar uygulanabilir; meslek etiğine aykırı davrananlar için çeşitli yaptırımlar öngörülmüş olup uygulama esasları düzenlenir.