10 / 2.553 sonuç gösteriliyor

CB Yönetmeliği 359
2018-11-23

YURTDIŞINDA DAİMÎ GÖREVLERE ATANACAK PERSONEL HAKKINDA YÖNETMELİK

Yurtdışında daimi görevlere atanacak personelin seçiminden atamaya, çalışma usullerine ve disiplin ile diğer özlük işlerine ilişkin esaslar netleşir ve uygulanır hale gelir. Atama için gerekli genel koşullar, eğitim düzeyi, gerekli mesleki bilgi ve yabancı dil gerekliliği açık biçimde belirtilir; temsil yeteneği ve kamu hizmetinde gereken hizmet geçmişi gibi nitelikler de dikkate alınır. Yabancı dil konusunda, görevlendirilecek ülkenin resmi dili veya belirli yabancı dillerden birini bilme ve buna uygun bir dil yeterlilik belgesi sunma zorunluluğu doğar; bazı durumlarda bu belge aranmazsa dille ilgili istisnalar uygulanabilir. Atama süreleri belirli sınırlara tabi olup uzatma ve tekrarlı atama olanakları bulunabilir; yurtdışında daimi görevden dönüş sonrası yeniden görevlendirme için gerekli hizmet süresi benzer şekilde hesaplanır; niteliklerini sonradan kaybeden veya uygun bulunmayanlar göreve devam ettirilmez. Eğitim açısından görevlendirilen personele görevin gerektirdiği hizmet içi eğitim ve istihbarata karşı koyma ile ilgili eğitimler uygulanır; kapsam ve uygulama ayrıntıları Dışişleri Bakanlığı tarafından belirlenir. Koordinasyon ve iletişim konularında, misyon şefi başlıca amir olarak hareket eder; personel, misyon şefinin talimatlarına göre davranır, bilgi toplanması ve gerekli tedbirlerin uygulanması misyon şefinin yönlendirmesiyle yürütülür; dönüşte uyum sağlanması için gerekli süreçler uygulanır. Görevli bulunduğu ülkede davranış kuralları net biçimde belirlenir; devletin çıkarlarını ve itibarını korumak, devletin temsilcisi olarak hareket etmek, resmî ve özel yaşamda dikkatli ve saygılı olmak, yerel makamlar ve halkla ilişkilerde tarafsızlık ve eşit muameleyi sürdürmek gereklidir. Raporlama yönünden üç aylık raporlar hazırlanır ve misyon şefinin onayıyla Dışişleri Bakanlığına sunulur; acil ve zorunlu durumlar için ek raporlar da talep edilebilir; görev tamamlandığında özet bir rapor sunulur. Disiplin işlemleri ilgili mevzuata göre yürütülür; disiplin amirleri misyon şefi ve bağlı bulunan üst yöneticiler tarafından belirlenir. İzinler ve görev devir teslimi planlı ve koordine biçimde gerçekleştirilir; görev devri için gerektiğinde birlikte çalışılarak uyum sağlanır. Eski hükümler yürürlükten kaldırılır ve bazı kurumlar için özel ek hükümler getirilir; bazı yabancı diller için ek düzenlemeler veya istisnalar uygulanabilir. İçişleri Müşavirleriyle ilgili geçiş süresi gibi uygulamalarda özel değişiklikler öngörülebilir.

CB Kararı 10928
2026-01-31

KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ?NE YAPILACAK YOLCULUKLARDA VERİLECEK GÜNDELİKLERE DAİR KARAR İLE YURTDIŞI GÜNDELİKLERİNE DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 10928)

Bu karar Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne ve yurtdışına yapılacak görevler için gündelikler ve konaklama giderleriyle ilgili esasları belirler. Gündelikler ve konaklama giderleri, ekli cetvelde gösterilen esaslar çerçevesinde ödenir; ancak hizmetin niteliği, mevcut ödenekler veya konaklama/yemek desteği gibi durumlar nedeniyle bazı kişiler için daha düşük ödemeler yapılabilir ve bu durumda ilgili kurumun yazılı olarak bildirim istenir. Yatacak yer gideri belgelendirildiğinde bazı durumlarda bu giderler gündeliğe ek ödeme olarak verilebilir; belirli şartlar içinde indirimler veya ek ödemeler uygulanabilir. Yurtdışına çıkışlarda avans ve ödemeler Türk Lirası üzerinden yapılır; yabancı para üzerinden hesaplanan tutarlar için kur farkları belirli kurallara göre uygulanır. Yurtdışında resmi veya özel kurumlar tarafından yapılan ödemeler varsa bu farklar gündelikten düşülebilir ve bazı harcırah unsurları ayrı olarak dikkate alınabilir. Görevlendirmeler kapsamında konaklama giderleri için belirli sınırlar içinde ek ödemeler yapılabilir ve bazı üst düzey görevlere ilişkin uygulamalarda özel düzenlemeler öngörülebilir. Bu karar, bazı kurumlarda özel istisnaları ve uygulama farklılıklarını da kapsayabilir ve bazı hallerde uygulanmayabilir.

Kanun 6735
2016-08-13

ULUSLARARASI İŞGÜCÜ KANUNU

Bu yasa, Türkiye’de çalışmak isteyen yabancıların çalışma izni veya muafiyeti almakla yükümlü olduğunu ve izinsiz çalışmanın yasak olduğunu belirtir. Çalışma izni, uluslararası işgücü politikası çerçevesinde Bakanlık tarafından verilir; değerlendirme sürecinde kamu düzeni, güvenlik ve sağlığı gözetilir ve ilgili kurumların görüşleri alınabilir. Başvurular yurt içinde doğrudan Bakanlığa veya yurt dışındaki temsilciliklere yapılabilir; bazı durumlarda yetkili aracı kurumlar da başvuru yapabilir. Ön izin gerektiren mesleklerde çalışma izni başvuruları için ön izin almak zorunludur. Çalışma izni muafiyeti bulunan yabancılar, muafiyet kapsamında çalışabilir ve bu süreler diğer çalışma izni sürelerinin hesaplanmasında dikkate alınmaz. Turkuaz Kartı ve süresiz çalışma izni gibi özel statüler, belirli kriterlere göre verilir; Turkuaz Kartı sahibi olanlar eş ve bakmakla yükümlü olduğu çocuklarına ikamet izni yerine geçen haklar kazanabilir ve geçiş süresi dolduğunda süresiz haklar elde edebilir. Çalışma izni veya muafiyeti geçerliliğini yitirir veya iptal edilirse çalışma hakkı sona erer. Kamu düzeni, güvenlik veya sağlık açısından sakınca görüldüğünde başvurular reddedilebilir veya iptal edilebilir. Uluslararası işgücü politikası doğrultusunda izleme ve bilgi paylaşımı amacıyla bir sistem kurulması öngörülür. Diplomatik ve konsüler temsilciliklerde görevli yabancılar için belirli muafiyetler ve başvuru mekanizmaları mevcut olabilir.

Kanun 1416
1929-04-16

ECNEBİ MEMLEKETLERE GÖNDERİLECEK TALEBE HAKKINDA KANUN

Bu yasa devlet bütçesiyle yurt dışına gönderilecek öğrencilerin seçiminden eğitimine, denetimine ve dönüp görev yapmasına kadar olan süreçleri düzenler. Adaylar yazılı ve sözlü sınavla belirlenir; sınav süreçleri ve değerlendirme kriterleri belirli bir komisyon tarafından yürütülür; sınav öncesi sağlık muayeneleri de tamamlanır. Sınavlarda adayların genel bilgi düzeyi, kavrayış ve ifade gücü, iletişim becerileri ve bilimsel/teknolojik gelişmelere açıklık gibi faktörler değerlendirilir; her aday için belirli kriterler üzerinden notlar tutulur. Sınav ve seçim süreçleriyle ilgili diğer usul ve esaslar belirlenir ve ilan edilir; sınav sorularının hazırlanması veya dışarıdan destek alınması gibi hususlara esneklik verilmiştir. İmtihan ve seçilim için sağlık açısından uygunluk kontrolü yapılır; sağlık raporları sınav süreci için ön koşuldur. Eğitim için gerekli planlar hazırlanır; her öğrencinin bireysel eğitim şartları ve takip edilecek tahsilat planı belirlenir ve uygulamaya konulur. Öğrencilerin masrafları karşılanır; yıllık ödenekler ve gerekli giderler belirli bütçe kalemlerinde düzenlenir; öğrenciler için gerekli taahhütler alınır. Eğitim tamamlandığında mecburi hizmet yükümlülüğü başlar ve bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi durumunda borçlar faiziyle geri ödenir. Sağlık nedeniyle eğitime devam edilemeyenler için muafiyetler veya özel düzenlemeler uygulanabilir; bu durumda borçlar ve yükümlülükler yeniden değerlendirilir. Teftiş ve gözetim heyetleri kurulur; öğrencilerin eğitim durumları denetlenir; gerektiğinde görev yerinin değiştirilmesi veya geri çağırılmasına karar verilebilir; masraflar avans olarak ödenebilir. Geri dönüş sonrası atama ve kadro süreçleri işletilir; mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlayanlar için uygun görevler ve kariyer ilerlemesi sağlanır. Yurt dışı eğitim sürelerinin sigorta, emeklilik ve hizmet sürelerine etkileri belirlenir; bu sürelerin borçlanılması ve ödenmesiyle ilgili uygulamalar oluşturulur ve gerekli durumlarda taksitlendirme imkânı sunulur. Staj amacıyla yapılan yurt dışı gönderimler bu kanunun kapsamı dışında tutulur.

Kanun 4857
2003-06-10

İŞ KANUNU

Bu Kanunun uygulanması, işverenler ile çalışanlar arasındaki çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumlulukları netleştirmeyi amaçlar ve kapsamı büyük ölçüde geniştir; bazı istisnalar hariç tüm işyerlerini kapsar. - İşveren, işveren vekili ve işçi kavramları netleşir; vekil de işverenin sorumluluklarını taşır. - Alt işverenlik ilişkisinde asıl işverenin sorumlulukları devam eder; muvazaalı bir uygulama tespit edilirse çalışanlar başlangıçtan itibaren asıl işverenin çalışanı sayılır; böylece çalışan hakları korunur. - İşin bölünerek alt işverene verilmesi konusunda sınırlamalar bulunur; ana işin çoğu veya tamamı dışındaki işler için alt işverenlik kurulabilir; bu durumda taraflar birlikte sorumluluk taşıyabilir. - İşyerinin devri durumunda mevcut iş sözleşmeleri devralana geçer; devralan, çalışanın hizmet süresi esas alınan haklarını bu devretme sürecinde korur; devreden ve devralandan önceki borçlar için ortak sorumluluk olabilir; bazı durumlarda ortak sorumluluk sınırlı olabilir. - Geçici iş ilişkileri belirli koşullarda kurulabilir; süre ve yenileme sınırları öngörülür; geçici işçi, geçici iş veren ve özel istihdam bürosu arasındaki yazılı sözleşmeye bağlı olarak çalışır; ücret ödemeleri ve sigorta hakları güvence altındadır; iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim ve tedbirler alınır; geçici işçiler için sosyal hizmetlerden eşit muamele sağlanır. - Eşit davranma ilkesi uygulanır; dil, ırk, cinsiyet, engellilik gibi sebeplerle ayrım yapılamaz; eşit işe eşit ücret ilkesi geçerli olur; cinsiyet veya gebelik nedeniyle doğrudan veya dolaylı farklı işlem yapılamaz; ihlal halinde haklar ve tazminat doğabilir. - İş sağlığı ve güvenliği eğitimi ve gerekli tedbirler tüm çalışanlar için sağlanır; özellikle geçici işçiler için yükümlülükler belirlenmiştir. - İş yerinin veya bölümünün devri, hakların korunması ve yükümlülüklerin paylaşılması açısından kurallara tabi tutulur; tescil ve bildirim gibi hususlar uygulanır. - Kanunun uygulanmaması gereken bazı işler ve iş ilişkileri de öngörülmüştür (örneğin bazı tarım, aile ekonomisi kapsamındaki işler ve ev içi hizmetler gibi alanlar). - Muvazaalı işlem nedeniyle çalışan haklarının ihlal edildiği durumlar için gerekli denetim ve itiraz mekanizmaları öngörülür; tespit halinde işçiler başlangıçtan itibaren haklarını talep edebilir. Bu düzenlemeler, çalışanların korunmasını, adil çalışma koşullarını sağlamayı ve işverenler için çalışan hakları ile sorumluluklarının netleşmesini hedefler.

Kanun 5620
2007-04-21

KAMUDA GEÇİCİ İŞ POZİSYONLARINDA ÇALIŞANLARIN SÜREKLİ İŞÇİ KADROLARINA VEYA SÖZLEŞMELİ PERSONEL STATÜSÜNE GEÇİRİLMELERİ, GEÇİCİ İŞÇİ ÇALIŞTIRILMASI İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA KANUN

Bu kanun geçici iş pozisyonlarında çalışanların bazılarını sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli personel statüsüne geçirebilmek için temel kurallar ve süreçler getirir. Uygulamanın pratik etkileri şu şekilde özetlenebilir: - Kapsama giren geçici işçilerden uygun görülenler, çalıştıkları işin niteliğine ve mevcut kadro durumuna göre sürekli işçi kadrosuna veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilebilir. İçinde bulundukları kuruluşun ihtiyaçları ve çalışanların özellikleri belirleyici olur. - Geçiş yapılacaklar için hizmet süreleri ve diğer ilgili kriterler dikkate alınır; emeklilik veya yaşlılık aylığı almaya hak kazanmış olanlar geçişten çıkarılır ve iş sözleşmeleri feshedilir. - Geçiş kararları ilgili çalışanlara bildirilir ve çalışanlar belirlenen süre içinde hangi statüde çalışmak istediklerini yazılı olarak iletebilir. Tercih belirtilmezse karar uygulanır. - Geçiş yapılan çalışanların mevcut ücret seviyeleri korunur; ancak yalnızca genel toplu sözleşme artışları uygulanır ve herhangi bir özel ücret artışı yapılmaz. - Geçiş nedeniyle boşalacak geçici pozisyonlar iptal edilmiş sayılır; yeni geçişler bu şekilde tamamlanır. - Mevsimlik, kampanya işleri ve orman yangınıyla mücadele gibi belirli işler için sınırlı sürelerle geçici işçi çalıştırılmasına yönelik istisnalar ve gerekli onay süreçleri bulunabilir. - Engellilik durumu veya ağır engelli yakını bulunan çalışanlar için kurum içi yer değiştirme talebi değerlendirilebilir; engellilik devam ettiği sürece zorunlu yer değiştirme uygulanmaz, durumda değişiklik olursa yeniden değerlendirme yapılabilir. - Aile viya acil hallerde ücretsiz izin gibi ek haklar ve uygulama esasları belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde uygulanabilir.

Kanun 5718
2007-12-12

MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKINDA KANUN

Bu düzenlemede yabancı unsur taşıyan özel hukuk ilişkilerinde uygulanacak hukuk ve bu konudaki ihtilafın çözümüne ilişkin temel kurallar belirlenir. Taraflar arasındaki meselelerde hangi ülkenin hukukunun uygulanacağına karar verirken, hangi ülkenin yetkili olduğu ve yabancı kararların tanınması gibi meseleler de dikkate alınır. Yetkili hukuk, tarafların vatandaşlığı, yerleşim yeri veya mutad meskeni gibi bağlarla belirlenir; aksi kararlaştırılmadıkça bu bağlar esas alınır. Yetkili hukuk toplu olarak tarafların mutabakatıyla değiştirilebilir; aksi açıkça kararlaştırılmadıkça söz konusu hüküm uygulanır. Yabancı hukuk belirli bir olay için uygulanabilirken, bu hukuk kamu düzenine aykırı olduğunda Türk hukuku uygulanabilir. Yetkili yabancı hukukun uygulanmasının amacı ve kapsamı açısından Türk hukukunun doğrudan uygulanabilir kuralları da devreye girebilir. Hukukî işlemlerin şekline ilişkin esaslar, işlemin yapıldığı ülkenin veya esasta uygulanacak olan hukukun öngördüğü şekil kurallarına bağlıdır. Zamanaşımı, ilişkinin esasına uygulanacak hukuka tabidir. Ehliyet ve kısıtlılık gibi hususlarda haklar çoğunlukla kişinin millî hukukuna tabidir; bazı istisnai durumlarda Türkiye’deki mutad mesken hükümleri devreye girebilir. Vasiyet, gaiplik ve ölmüş sayılma gibi konularda karar verilecek kişinin millî hukuku belirleyici olur; bazı durumlarda malların bulunduğu ülke etkili olabilir. Nişanlanma ve evlilik gibi aile hayatı konularında ehliyet, şartlar ve geçerlik genelde tarafların millî hukukuna bağlıdır; evlilik şekli ise evliliğin yapıldığı ülke hukuku tarafından belirlenir; ortak evlilik hukuku, tarafların müşterek millî hukukuna bağlı olarak ya da Türk hukuku uygulanarak çözülebilir. Boşanma ve ayrılık konuları tarafların müşterek millî hukukuna göre incelenir; nafaka, velayet ve geçici önlemler Türk hukuku kapsamına girebilir. Evlilik malları konusunda taraflar mutabık kaldıkları millî hukukunu esas alabilir; aksi halde mutad mesken hukuku veya Türk hukuku uygulanır; taşınmazlar için ilgili ülke hukuku esas alınır. Soybağı ve soybağına ilişkin hükümler, çocuğun doğum anındaki millî hukuka göre kurulur; kurulamıyorsa çocuğun mutad meskeni veya diğer yakın bağlar dikkate alınır. Evlât edinme, vesayet ve kayyımlık gibi koruma tedbirleri ile ilişkilere ilişkin hükümler çoğunlukla tarafların millî hukukuna göre uygulanır. Nafaka ve miras gibi konularda uygulanacak hukuk, alacaklı veya mirasçıların çoğu duruma göre belirlenir; taşınmazlar ve muvazaa gibi durumlarda yerleşim ya da malın bulunduğu ülke etkili olur. Taşınır ve taşınmaz üzerindeki aynî haklar, hareket halindeki mallar ve taşıma sözleşmeleri gibi alanlarda uygulanan hukuk, malın bulunduğu ülke veya tarafların seçimlerine göre belirlenir; taşınmaz haklarında ise esas olarak taşınmazın bulunduğu ülke hukuku geçerli olur. Fikri mülkiyet haklarına ilişkin işlemlerde hangi ülkenin koruma talebinde bulunduğu esas alınır; taraflar arasında hukuk seçimi yapılmışsa o hukuk uygulanır. Sözleşmeden doğan borç ilişkilerinde, taraflar açıkça bir hukuk seçmezse en sıkı ilişkili olduğu hukuk uygulanır; bu, sözleşmenin kuruluşundaki mutad mesken veya işyeri gibi kriterlerle belirlenir. Taşınmazlara ilişkin sözleşmeler, taşınmazın bulunduğu ülke hukukuna tabidir. Tüketici sözleşmeleri için tüketicinin mutad meskeninin emredici hükümleri korunur; tarafların hukuk seçimi yoksa da mutad mesken hukuku uygulanır; bazı istisnalar paket turlar kapsamında uygulanmaz. İş sözleşmeleri, tarafların belirlediği hukuka tabidir; taraflar seçim yapmamışsa işçinin mutad işyeri hukuku uygulanır; işin sürekli olarak birden çok ülkede yapıldığı durumlarda esas işyerinin bulunduğu ülke uygulanır. Fikrî mülkiyet sözleşmeleri, tarafların seçtikleri hukuka tabidir; seçim yoksa işyeri veya mutad mesken hukuku uygulanır. Sözleşmeden doğan ilişkilerde, taraflarca sıkı ilişkiyle bağlanan başka bir hukuk varsa o hukuk uygulanabilir. İnsan hakları ile ilgili durumlarda zarar görenin seçimine göre ilgili ülkelerin yasaları uygulanabilir; bu, ihlâllerin niteliğine göre değişir. Haksız fiil durumunda zarar görenin veya zararın meydana geldiği ülkenin hukuku uygulanır; sigorta ilişkilerinde hak sahipleri doğrudan sigortacıyı hedef alabilir. Kişilik haklarının ihlâliyle ilgili talepler ve cevap hakları, çeşitli bağlara göre farklı ülkelerin hukukuna tabi olabilir. İmalât ülkesinin tercihi ve mutad mesken veya işyeri gibi kriterler zarar verenin veya zararın bulunduğu ülkeye göre belirlenir. Haksız rekabet konusunda talepler, piyasaya etki eden ülkenin hukukuna tabidir; rekabetin engellenmesi ve zararlar bu bağlamda ilgili ülke hukukuna göre çözümlenir.

Kanun 2709
1982-11-09

TÜRKİYE CUMHURİYETİ ANAYASASI

Bu metin devletin cumhuriyet olduğunu, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devleti olarak vatandaşların temel hak ve özgürlüklerini güvence altına aldığını belirtir; toplumun huzuru, adalet ve refahı ile kişilerin maddi ve manevi gelişimini öncelik olarak hedefler. Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlük ilkesine bağlıdır; Türkçe resmi dil olarak önceliklidir; milli bayrak, marş ve başkent gibi simgeler devletin kimliğini somutlaştırır. Değiştirilemeyecek hükümler, devletin temel nitelikleri ve Cumhuriyetin yapısal esaslarını korur, bu temel ilkeler üzerinde normalenin üzerinde değişiklikler yapılamaz. Egemenlik millete aittir; milletin iradesiyle kararlar alınır; devlet organları bu gücü anayasadan aldığı sınırlar içinde kullanır; hiçbir kişi veya organ kaynağını Anayasadan almayan yetkiler kullanamaz. Yasama, yürütme ve yargı bağımsız ve tarafsız olarak iş görür; kuvvetler arasındaki işbirliği ve sınırlı yetki paylaşımı, devletin medeni iş bölümünü güvence altına alır. Kanun önünde eşitlik ilkesinin korunması; dil, ırk, renk, cinsiyet, din, siyasi düşünce gibi unsurlara dayalı ayrımcılık yasaktır; eşitliğin sağlanması için gerekli tedbirler makul ve haklar üzerinde dengeleyici olarak kabul edilebilir. Temel hak ve hürriyetler kişiliğe bağlı, dokunulmaz ve devredilemez olarak tanımlanır; bu haklar, toplum karşısındaki ödev ve sorumlulukları da içerir ve demokratik toplumun gerekleriyle ölçülür. Temel hakların kötüye kullanılmaması gerekir; hak ve özgürlükleri amaç göstererek, devleti veya milleti bölmeyi hedefleyen faaliyetler yasa dışı sayılır. Savaş veya olağanüstü hallerde haklar üzerinde geçici sınırlamalar yapılabilir; buna karşın yaşam hakkı ve kişilerin güvenliği korunur, kararlar yargı denetimine tabidir. Kişinin hürriyeti ve güvenliği güvence altındadır; yasa gereği yakalama ve tutuklama durumları belirli usullerle ve haklar bildirilerek gerçekleştirilir; adil yargılanma hakkı ve masumiyet karinesi geçerlidir; uzun süreli tutukluluklarda özellikle denetim ve hızlı yargılanma güvence altındadır. Özel hayatın gizliliği, konut dokunulmazlığı ve haberleşme özgürlüğü korunur; bu haklar ancak kanunla ve gerektiğinde mahkeme kararıyla sınırlanabilir; kararlar belirli sürelerde onaylanır ve gerekçeyle açıklanır. Konut dokunulmazlığı yalnızca yetkili merciin kararlarıyla ve belirli güvenlik gerekçeleriyle ihlal edilebilir; karar süreci belirli sürelerde onaylanır ve açıklanır. Haberleşme özgürlüğü ve gizliliği korunur; engelleme ve müdahale için usule uygun hâkim kararı gerekir; kararlar belirli süre içinde onaylanır ve gerekçeli olarak açıklanır. Yerleşme ve seyahat özgürlüğü vardır; yurtdışına çıkış ve sınır dışı edilmeye ilişkin sınırlamalar kanunla belirlenir; vatandaşlar temel olarak sınır dışı edilemez ve yurda girme haklarından yoksun bırakılamaz. Din ve vicdan özgürlüğü güvence altındadır; ibadet ve dini uygulamalar serbesttir; dini inanç ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; din eğitimi devlet gözetimindedir; din ve manevi yaşamla ilgili haklar kişilerin baskı altında kalmaksızın korunur.

Kanun 6004
2010-07-13

DIŞİŞLERİ BAKANLIĞI PERSONELİNE İLİŞKİN BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN

- Dışişleri Bakanlığı personelinin yurtdışı teşkilatında çalışmasına ilişkin genel çerçeve ve esaslar belirlenir; hangi unvanlar ve atama süreçlerinin uygulanacağına ilişkin temel ilkeler ortaya konulur. - Meslek memurları ile konsolosluk ve ihtisas memurlarının atama ve alınma süreçleri ile gerekli nitelikler yönetmelikle belirlenen kurallara bağlanır. - Yurtdışında sürekli görevlere atanan personel için uygulanacak mali haklar belirli kategoriler halinde düzenlenir ve bu hakların hesaplanması ülkelere göre değişebilen kriterlere göre yapılır; bu haklar üzerinde değişiklik yapma yetkisi Cumhurbaşkanı olarak belirtilir. - Yurtdışı teşkilatında görev yapanlar için aile yardımı, eğitim yardımı, yabancı dil tazminatı gibi ödemeler ve ek gösterge/kompansasyon niteliğindeki ödemeler belirlenen esaslar çerçevesinde verilerek kişilerin mali durumları desteklenir. - Sözleşmeli personel de teşvik ödeneği kapsamına alınabilir ve ödeneğin hesaplanmasında ilgili ücretler esas alınır. - Olağanüstü durumlarda can güvenliğini sağlamak amacıyla temsilciliklerde görev yapanların tahliye edilmesi ve gerekli diğer güvenlik tedbirlerinin alınması için Bakanlık yetkilidir; zarar görenler için tazminat veya hasar karşılığı destek sağlanabilir. - Ders ücreti uygulaması, Diplomasi Akademisi kapsamında ders veren Bakanlık personeli ve diğer ilgili kişileri kapsayacak şekilde belirli sınırlar içinde uygulanır. - Sağlık ve güvenlik açısından belirli şartlar ve gereken raporlar talep edilebilir; bazı durumlarda gerekli şartlar yerine getirildiğinde hizmetin sürdürülmesi için uygunluk sağlanır. - Eğitim yardımı uygulaması, çocukların öğrenim giderlerini destekleyecek şekilde ve belirlenen kapsamlar içinde güvence altına alınır; yardım miktarı ve kapsamı ülkeler arası farklılıklara ve ilgili haklara göre belirlenir. - Teşvik ödeneği, yurtdışında görev yapanlara yönelik ek destek olarak verilir ve kapsam ile oranlar temsilcilik sınıflandırmasına göre yönetmelikle belirlenir; sözleşmeli personel de bu ödenekten yararlanabilir. - Genel olarak bu düzenlemeler, yurtdışında ve merkez teşkilatında görev yapan personelin haklarını, görev sürelerini, mali avantajlarını ve olağanüstü durumlarda uygulanacak tedbirleri kapsayan bir uygulama çerçevesi sunar.

Kanun 7036
2017-10-25

İŞ MAHKEMELERİ KANUNU

Bu metnin iş mahkemelerinin kuruluşu, görev ve yargılama usulüne ilişkin temel sonuçları, taraflar için pratik etki olarak şu şekilde özetlenebilir. - İş mahkemeleri, tek hâkimli şekilde kurulup iş ilişkilerine ve buna bağlı uyuşmazlıklara bakar; ihtisaslaşma amacıyla bazı yerlerde bölümler veya daireler oluşturulabilir ve dava, bu kapsamda belirlenen yerlerde görülür. - Arabuluculuk zorunluluğu uygulanır; işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebi gibi konularda dava açılmadan önce arabulucuya başvurulması gerekir; taraflar arabuluculuk sürecinde iletişim bilgilerini paylaşır ve arabuluculuk sonucunda varılan anlaşma veya varılamaması davayı doğrudan etkiler. - Arabuluculuk süreci belirli bir sürede sonuçlandırılmaya çalışılır; taraflar görüşmelere katılmazsa veya iletişim sağlanamazsa arabuluculuk faaliyeti sona erer ve bazı durumlarda yargılama giderlerinin paylaşımı konusunda yaptırımlar uygulanır; ayrıca arabuluculuk süresince zamanaşımı durur. - Arabuluculuk şartının istisnaları bulunmaktadır; iş kazası veya meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talepleri gibi bazı konular için bu şart uygulanmaz. - Arabuluculuk bürosunun görevi, uygun mediatori belirlemek, tarafların iletişimlerini organize etmek ve yetkili büroyu kurumsal olarak belirlemektir; yetki konusunda tarafların itirazları olduğunda yetkili büro ve mahkeme karar verir. - Arabuluculuk sonucunda taraflar eşit olarak ücret ve giderleri paylaşabilir; anlaşma halinde taraflar belirlenen şekilde ödemeyi yapar; anlaşma olmaması durumunda giderler belirli kurallara göre karşı tarafa yüklendirilebilir. - Bazı kararlar temyiz yoluna kapalıdır; bu, fesih bildirimine itiraz, disiplin cezalarının iptali gibi belirli tür kararlar için geçerlidir; bu, bu tür kararların istinaf veya temyiz yoluyla denetlenemeyeceği anlamına gelir. - Sosyal güvenlik mevzuatına ilişkin uyuşmazlıklarda, Sosyal Güvenlik Kurumu veya ilgili kurumlar davaya taraf olarak müdahil veya ihbar edilmiş olarak katılabilir; bu durum süreçte kurumun görüş ve işlemlerinin dikkate alınmasını sağlar. - Yürürlük, geçiş ve uygulama açısından yeni kurallar mevcut davalara uygulanır; eski davaların akışı devam eder ve bazı hükümler yeni davalarda uygulanır. - Genel olarak, dava süreçleri basit yargılama usulüne uygun olarak yürütülür; tarafların ispat yükü ve delillerinin değerlendirilmesi, dava birikiminin her talep açısından ayrı ele alınması gibi hususlar uygulanır.