SİVİL SAVUNMA KANUNU
- Sivil Savunma, düşman taarruzlarına, tabii afetlere ve büyük yangınlara karşı halkın can güvenliğini ve mal güvenliğini korumayı, hayatı etkileyen kesinti ve zararı asgariye indirmeyi, hayati öneme sahip tesislerin korunmasını ve bu tesislerin faaliyetlerinin sürdürülmesini amaçlar; ayrıca savunma gayretlerinin halk tarafından desteklenmesini ve gerektiğinde müdahale için hazırlıklı olunmasını sağlar.
- Hassas bölgeler, düşman taarruzları veya afetler açısından öncelikli olarak belirlenen alanlar olup, bu bölgelerde sivil savunma yapısının kurulması ve görevlerin yerine getirilmesi önceliklidir.
- Hassas bölgeler dışındaki bölgelerde de savunma tedbirleri planlanır ve uygulanır; bu bölgelerdeki resmi ve hususi kurumlar, güvenlik ve tahliye gibi konularda yükümlülükler taşır.
- Ülkedeki idari makamlar, sivil savunma teşkilatını kurmak, donatmak, sevk ve idaresini sağlamak ve bölgelerine yönelik tehditlere karşı hazırlıklı olmakla sorumludur; gerektiğinde savunma amaçlı tedbirlerde iş birliği yapar.
- Kamu ve özel kurumlar ile vatandaşlar, sivil savunma hizmetlerini yerine getirmekle yükümlüdür; ayrıca yabancı kurumlar ve kişiler de bu yükümlülüklerin ifasına uygun davranmalıdır.
- Geniş halk kitlesi için sivil savunma hizmetlerinde görev almak üzere çağırma ve görevlendirme süreçleri belirlenir; savaş halinde bazı haklar bakımından askerlikle paralel tedbirler söz konusu olabilir.
- Sivil savunma personeli ve gönüllülerinin yetiştirilmesi amacıyla eğitim ve tatbikatlar planlanır; bu eğitimler ve tatbikatlar belirlenen sınırlar içinde yürütülür.
- Sığınakların yerleşimi, türleri ve yapımı için yönetmelikler çıkarılır; sığınakların maliyeti kamu bütçesiyle veya kamu-özel ortaklığıyla karşılanır; konut ve işyeri sahipleri kendi ihtiyaçları için yaptırdıkları sığınakların maliyetini karşılar ve gerekirse bu masraflar kira hesaplarına dahil edilebilir.
- Sığınaklar için gerekli olan koruma kılavuzları, güvenlik önlemleri ve kıyafetler belirlenir; bu unsurlar ilgili kurallar çerçevesinde uygulanır.
- Halkı uyarmak ve bilgilendirmek amacıyla haber alma ve ikaz sistemi kurulur; bu sistem, mevcut hava kontrol ve iletişim altyapılarıyla entegre çalışır.
- Haberleşme ve ikaz merkezi yapıları kurulur; bu merkezlerin çalışma esasları ve mali yükümlülükleri ilgili makamlarca düzenlenir.
- Tehlike haberlerinin yayılması için gerekli iletişim altyapısı ve maliyetler ortak bir planla karşılanır; mevcut posta ve radyo telekomünikasyon altyapıları bu amaçla kullanılır.
- Resmi ve özel tüm kuruluşlar, kendi alarm ve bildirim sistemlerini kurmaya ve sürdürmeye çalışır.
- Merkezi ve bölgesel düzeyde arama ve kurtarma birlikleri kurulabilir; bu birlikler, ihtiyaç duyulan illerde faal hale getirilebilir ve gerekli kurallar merkezileştirilir.
- Sivil Savunma mahalli kuvvetleri, şehir ve kasaba düzeyinde kendi planlarını uygulama ve halkı yönlendirme görevlerini yürütür.
- Sivil Savunma Genel Müdürü ve diğer yetkililer, teşkilatın yönetimi ve kurulmasıyla ilgili kararları yürütür; illerdeki müdürler ve müdürlükler de kendi bölgesel planlarını uygulamadan sorumludur.
- Teşkilatın merkez ve taşra yapısı, arama ve kurtarma ekipleri ile birlikte görev dağılımını ve çalışma esaslarını belirleyen düzenlemelerle örgütlenir.
- Planlama, eğitim, haberleşme ve donanım konularında gerekli personel, ekipman ve malzeme tesisi ve yönetimiyle ilgili esaslar uygulanır; bunlar her ölçekte koordine edilir.