10 / 3.531 sonuç gösteriliyor

CB Yönetmeliği 20046801
2004-02-25

KAMU KURUM VE KURULUŞLARI PERSONEL SERVİS HİZMET YÖNETMELİĞİ

Bu yönetmeliğin uygulanmasının pratik etkileri şunlardır: - Kamu kurum ve kuruluşları, personel servis hizmeti kurmak veya işletmek için izne başvurmalı ve verilen izni düzenli olarak yeniletmelidir. - Hizmet, öncelikle belediyelerin toplu taşıma araçları ve bu araçları kullanan gerçek/tüzel kişiler ile belediyelerin belirlediği ücret tarifelerine uygun olarak yürütülmelidir; belediyelerin yeterli olmadığı durumlarda ilgili birimlerden alınacak yazılı gerekçeye dayanılarak talep karşılanabilir. - Servis ihdası için güzergah, hangi yerleşim yerleri arasında hizmet verileceği, yararlanacak personel sayısı, zaman tarifesi ve kullanılacak araç sayısı gibi bilgiler başvuruda belirtilmelidir. - Taşımacılar, taşıyacakları araçların ruhsat ve kapasite belgelerini sunmalı; sözleşme süreci izne bağlanmalı ve hizmetin birkaç taraf tarafından yürütülebilmesi durumunda ortak girişim gibi yapılar kabul edilebilir. - Ücretlendirme, ilgili meslek odalarının tarifeleri doğrultusunda belirlenir ve ödemelerin nasıl yapılacağı hakkında bilgiler tespit edilir. - Taşımacılar, yolcuların güvenliğini, araç içi düzeni ve yolcuların rahatsız edici içeriklerden korunmasını sağlamakla yükümlüdür; güzergah izin belgelerinin dışına çıkılmamalı ve belediye ile trafik komisyonlarının kararlarına uyulmalıdır. - Taşımacılar ve sürücüler, araçlarının güvenlik ve bakım yönünden gerekli şartlara uygun olmasını temin etmeli; taşıt üzerinde gerekli güvenlik ekipmanları ve emniyet kemerleri bulunmalıdır; periyodik muayene ve bakımlar düzenli olarak yapılmalıdır. - Sürücü ve yardımcıların sabıka kaydı, gerekli sürücü belgesi ve kamu güvenliğine ilişkin uygunluk gibi şartları taşıması gerekir; olumsuz durumlar durumunda işleyiş engellenebilir. - Servis araçları için zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırılmalı; sigortası olmayan araçlarla personel taşımacılığı yapılmamalıdır. - Denetimler, ilgili kurumlarca yürütülür ve kurallara aykırı durumlar tespit edildiğinde gerekli yaptırımlar uygulanabilir; ayrıca ihlaller ilgili valilikler veya belediyelere bildirilir. - Servis araçlarından yararlanacak personelin kimlik kartı taşıması ve gerektiğinde gösterebilmesi gerekir; acil durumlar için ek kullanım hakları tanımlanabilir. - Taşıtın teknik uygunluk belgeleri ve güvenlik şartları sağlanmalı; araç içi güvenlik, yolcu taşıma kapasitesi ve diğer teknik gereklilikler kontrollü olarak sağlanır. - Kamu kurumları, servis hizmetlerindeki aksaklıkları ve kural dışı hareketleri tespit ederek uygun yaptırımları uygular; ilgili meslek odalarına bildirimde bulunulur. - Yolcu taşıyan servislerin acil durumlarda (yangın, afet, eğitim vb.) kullanımı sözleşmede belirtilen ücret karşılığında mümkün olabilir.

CB Kararı 1903
2019-12-25

30/5/1985 TARİHLİ VE 3212 SAYILI KANUN KAPSAMINDA 2020 YILINDA ANLAŞMA AKDEDİLMEKSİZİN VERİLEBİLECEK MAL VEYA HİZMETLERİN PARASAL LİMİTİ İLE CİNSİNİN BELİRLENMESİ HAKKINDA KARAR (KARAR SAYISI: 1903)

Bu karar dost veya müttefik devletlere yapılacak hibeler ve mal/veya hizmet sağlama işlemleri için esnek bir çerçeve oluşturur ve anlaşmasız olarak belirli bir mali sınırlama dahilinde mal ve hizmet aktarımını mümkün kılar. Hibe edilebilecek mal ve hizmetlerin kapsamı geniştir; silah ve teçhizat başta olmak üzere yiyecek ve içecekler, askeri giyim ve kişisel teçhizatlar, araçlar ile bunlara ait yedek parçalar, ilaçlar ve tıbbi malzemeler, sağlık cihazları ve yedek parçaları, ofis ve kırtasiye malzemeleri, bilgisayar ve yazıcılar ile sarf malzemeleri, eğitim ve eğitim yardımı malzemeleri, tekstil makineleri ve yedek parçaları, basılı yayınlar ve diğer eğitim materyalleri, mutfak makineleri ve mutfak gereçleri, giyim ve sergileme amacıyla talep edilen malzemeler, navigasyon ve bağlantı cihazları, deniz ve hava taşıtlarına ait yedek parçalar ve ilgili ekipmanlar, insansız hava araçları ve savunma teknolojileri, danışmanlık, bakım ve onarım hizmetleri, mayınlı alanların temizlenmesi ve zararsız hale getirilmesi için gerekli ekipman ve destek ile lojistik ve ulaştırma hizmetleri gibi unsurlar yer alır. Üçüncü taraflara yapılacak hibeler için transfer izni ve uygun onaylar gereklidir; hibe işlemlerine ilişkin süreçler bu çerçeveye uygun olarak yürütülür. Amaçlar arasında acil durumlar ve afetlerle ilgili ulaşım, arama-kurtarma ve yardım görevleri için gerekli malzeme ve lojistik desteği ile bu alanlarda eğitim ve tatbikatlar için gerekli malzeme desteği de bulunabilir.

Kanun 2918
1983-10-18

KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU

Bu metin karayollarında trafik güvenliğini sağlamak ve trafik akışını düzenlemek amacıyla kavramsal bir çerçeve sunar. Trafik kullanıcıları, yol türleri, taşıt sınıfları ve bu araçların hak ve yükümlülüklerini tanımlayarak uygulamada karşılaşılacak temel terim ve sorumlulukları netleştirir. Sürücü, işletten ve araç sahibine ilişkin tanımlar, sorumluluk atamalarını ve hesap verebilirliği kolaylaştırır. Yaya, hayvan, araç ve yol kullanıcılarının güvenliğini hedefleyen geçiş hakları ve trafik öncelikleriyle ilgili ilkeler belirlenir. Trafik işaretleri, yol işaretlemeleri ve kavşak düzenlemeleri gibi altyapı unsurlarının uygulanmasına ilişkin çerçeve oluşturulur; bu da sürüş güvenliğini artırır ve denetimi kolaylaştırır. Kanun, güvenli yol kullanımını desteklemek amacıyla kurullar ve koordinasyon mekanizmaları kurar; bu yapılar, trafik güvenliğini iyileştirmek için öneriler geliştirmek ve uygulamadaki aksaklıkları tespit etmekle görevlidir. Ayrıca karayolları üzerinde uygulanacak kurallarla park, duraklama, geçiş, yük taşıma kapasitesi gibi pratik konularda standartlar belirlenir ve uygulanabilirlik açısından referans sağlar.

CB Kararı 1001
2019-04-19

30/5/1985 TARİHLİ VE 3212 SAYILI KANUN KAPSAMINDA 2019 YILINDA ANLAŞMA AKDEDİLMEKSİZİN VERİLEBİLECEK MAL VEYA HİZMETLERİN PARASAL LİMİTİ İLE CİNSİNİN BELİRLENMESİNE İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 1001)

Bu karar, dost veya müttefik devletlere ve bu devletlerde bulunan kamu veya özel nitelikteki kurum ve kuruluşlara mal ve hizmetlerin, sözleşme yapılmaksızın protokol yoluyla bağış veya hibe olarak verilmesini ve bunun için bir parasal sınır belirlenmesini sağlamaktadır. Hibe edilebilecek mal ve hizmetlerin cinsi ekli listede gösterilmiştir; liste kapsamına silah ve mühimmat, yiyecek-içecek malzemeleri, askeri giyim ve teçhizat, kişisel teçhizat, üzerine silah monte edilemeyen araçlar ve bunlara ait yedek parçalar, ilaç ve tibbi sarf malzemeleri, sağlık cihazları ve bunlara ait yedek parçalar, ofis ve kırtasiye malzemeleri, döseme ve demirbaş malzemeleri, spor malzemeleri ve spor salonu donanımları, temizlik sarf malzemeleri, bilgisayar ve yazıcı gibi sarf malzemeleri, televizyon ve iletişim cihazları ile bunlara ait yedek parçalar, eğitim ve eğitim yardımı malzemeleri, dikimevinde kullanılan tekstil makineleri ve yedek parçaları, resmi olmayan askeri yayınlar, mutfaklarda kullanılan makineler ve bunlara ait yedek parçalar, sofralık malzemeler, komple jeneratör ve yedek parçaları, giyim/teçhizat malzemeleri ve bunlarla ilgili teçhizat, haritalar ve basılı malzemeler, arama-kurtarma amacıyla kullanılan teknik ekipman ve malzemeler gibi çeşitli kategoriler bulunmaktadır. Ayrıca bazı kalemler için üçüncü taraf malzemesi niteliği ve transfer izni ile Dışişleri Bakanlığı’nın uygun görüşü gibi şartlar belirtilmiştir. Pratik etki olarak bu karar, hibe yoluyla sağlanacak ayni ve hizmet yardımlarını kapsayan, belirli kategorileri içeren hızlı ve resmi bir çerçeve oluşturarak dost/devletlerin kurumlarına yapılacak hibelerin hızlı bir biçimde gerçekleşmesini amaçlamaktadır. Üçüncü taraf malzemelerin hibeleri için transfer izninin alınması gerektiği ve listedeki malzemelerin hibelerinin öncesinde Dışişleri Bakanlığı’nın uygun görüşünün alınmasının gerekliliği, uygulamada gerekli onay süreçlerini öne çıkarmaktadır.

CB Kararı 4875
2021-12-03

30/5/1985 TARİHLİ VE 3212 SAYILI KANUN KAPSAMINDA 2022 YILINDA ANLAŞMA AKDEDİLMEKSİZİN VERİLEBİLECEK MAL VEYA HİZMETLERİN PARASAL LİMİTİ İLE CİNSİNİN BELİRLENMESİNE İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 4875)

Bu karar, mal ve hizmetlerin protokolle verilebilecek şekilde hibeyle sağlanmasına olanak tanır ve bu hibeler dost veya müttefik devletler ile bu devletlerdeki kamu/kurumlar için uygulanabilir. Kapsamında silah ve mühimmat, savunma ve savunma dışı malzemeler; ilaçlar ve tıbbi cihazlar; eğitim ve öğretim malzemeleri; ofis ve kırtasiye malzemeleri; giyim, tekstil ve teknik ekipmanlar; mutfak ve sofralık malzemeler; bilgisayar ve iletişim teknolojileri; araçlar ve bunlara ait yedek parçalar; enerji ve aydınlatma malzemeleri; çeşitli diğer ekipmanlar ve sergileme/öğrenim amaçlı malzemeler ile arama-kurtarma ve afet yardımı malzemeleri gibi geniş bir yelpazeyi kapsar; ayrıca insansız hava araçları, dronlar ve bunlara ait ekipmanlar da dahil listededir. Üçüncü taraf malzemelerin hibesi için transfer izni alınması gerekir ve hibelerin yürütülmesinde Dışişleri Bakanlığı’nın uygun görüşünün alınması şarttır. Bu uygulama, ilgili ülkelerle hibe işlemlerini daha hızlı ve esnek bir şekilde yürütmeyi amaçlar, ancak güvenlik ve dış politika açısından uygunluk gözetimine tabidir.

Kanun 197
1963-02-23

MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ KANUNU

Motorlu taşıtlar vergisi, kayıtlı motorlu taşıtlar ve bazı sivil hava vasıtaları için geçerlidir. Verginin mükellefi, taşıtının kayıtlı olduğu gerçek veya tüzel kişidir. Muaf tutulanlar arasında kamu kurumları ve benzerleri adına kayıtlı taşıtlar ile yabancı diplomatik temsilciliklere ait taşıtlar ve belirli engelli taşıtları ile özel donanımlı araçlar bulunur; ayrıca bazı bankalara ait taşıtlar da muaf olabilir. Vergileme esasları, otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtı ve benzerleri ile motosikletler için uygulanır; vergi hesaplanırken taşıt değeri, motor hacmi veya güç ile aracın yaşı gibi kriterler dikkate alınır; elektrikli taşıtlar için güç düzeyine göre farklı vergi tutarları uygulanır. Tarife üzerinden vergi miktarları belirlenir; yaşa ve değere bağlı olarak değişen tutarlar söz konusudur. Vergi tutarları zaman içinde yeniden değerleme oranına göre güncellenir.

CB Yönetmeliği 85631
1982-12-16

HUDUT BÖLGELERİ UÇUŞ YÖNETMELİĞİ

Pratik olarak bu düzenleme hudut bölgelerindeki hava sahasının güvenli ve kontrollü şekilde kullanılmasını hedefler ve sınır bölgelerini kapsayan alanlarda hangi uçuşların nasıl yapılacağına dair yol gösterir. - Tampon bölge ve diğer sınır bölgeleri ile ilgili kavramlar ve bu bölgelerde hangi hareketlerin sınırlandığı belirlenir; bu bölgelerde yapılacak uçuşlar için özel kurallar uygulanır. - Tampon bölge içinde uçuşlar için önceden izin almak gerekir; bazı operasyonlar için istisnalar tanımlanır ve özel durumlar için ayrı iznin nasıl verileceği belirtilir. - Uçuşların planlanması ve yürütülmesi için gerekli süreçler tanımlanır; uçuş planı hazırlanması, uygun haberleşme ve radar/çağrı hizmetleriyle koordinasyon sağlanması zorunludur; uçuşlar olay olarak raporlanabilir. - Türk hava araçlarının bu bölgelerde uyması gereken güvenlik ve teknik gereksinimleri ortaya konur; iletişim, navigasyon ve güvenlik cihazlarının çalışır durumda olması gerekliliği vurgulanır. - Yabancı hava araçlarının tampon bölgelerinde uçuş yapabilmesi için özel izinler ve koordinasyonlar gerektiği; tatbikat dışı uçuşlar için ayrı iznin uygulanabilirliği belirtilir. - Tatbikatlar ve acil/özel görevler için uygulanacak izin ve iletişim süreçleri, hangi makamların onayıyla hareket edileceğini belirler; gerektiğinde pilotların veya görevlilerin belirli dil ve bilgi gereklilikleriyle hava aracında bulundurulması ihtimali söz konusudur. - Dronlar ve mikro hava araçları gibi küçük ölçekli uçuşlar için de tampon bölge içinde uyulacak sınırlamalar ve işlemler öngörülür. - Uçuş güvenliği açısından, tampon bölgede gerçekleştirilecek uçuşların mümkün olan en güvenli çerçevede ve mevcut gözetim sistemiyle yürütülmesi esas alınır. - Acil durumlar ve özel ihtiyaçlar için hızla hareket edilebilmesi amacıyla esnek karar mekanizmaları ve ilgili iletişim kanalları tanımlanır.

Kanun 2920
1983-10-19

TÜRK SİVİL HAVACILIK KANUNU

Bu metin, sivil havacılık faaliyetlerinin ülke çıkarlarıyla uyumlu ve güvenli bir şekilde yürütülmesini amaçlar ve operatörler, kamu kurumları ile üzerinde çalışılan taraflar için uygulanabilir kurallar getirir. Türkiye’nin hava sahasında egemenlik ve güvenlik önceliklidir; hava sahasında uçuş yapabilenler belirli şartları yerine getirmek zorundadır ve diğer hava araçlarının kullanımı için yetkili makamların iznine ihtiyaç vardır. Ayrıca askeri ve güvenlik ihtiyaçlarına göre uçuş yasakları veya sınırlamaları geçici veya sürekli olarak uygulanabilir. Uçuşların planlanması ve hava sahası kullanımı, güvenlik ve koordinasyon gerekleriyle belirlenir; bu süreçte temel olarak askeri makamlar ile ilgili sivil havacılık otoritesi birlikte çalışır. Dış ülkelere ait uçaklar için giriş-çıkış ve kullanım kuralları sıkılaştırılmış olup, özel durumlarda esneklik de sağlanabilir. Kamu güvenliği, can ve mal güvenliği açısından kazalara ilişkin bildirim ve inceleme süreci vardır; her türlü sivil kazada yetkili makamlar hızlıca bildirim alır ve delillerin korunması sağlanır. Sivil havacılık için bağımsız uzmanlardan oluşan bir kurul, kazaların nedenlerini ve oluş biçimini anlamak için teknik inceleme yapar; sonuçlar, güvenliği artırmaya dönük önerilerle birlikte rapor halinde ilgili taraflara sunulur ve gerektiğinde kamuya duyurulur. Kaza sonrası enkazın durumu ve kaybolma durumları için belirli güvenlik ve idari süreçler öngörülür; enkaz sahipleri, belirli bir sürede enkazı alma hakkına sahiptir. Kaybolma kararı, mahkeme aracılığıyla ve ilgili usullere göre verilir. Ticari hava işletmeleri için ön şartlar, izin ve işletme ruhsatı alma zorunluluğu vardır; bu ruhsatlar devredilemez ve belirlenen şartlara uyulması gerekir. Tarifeler ve posta taşıması gibi ek yükümlülükler de yerleşik kurallar çerçevesinde yönetilir. Denetimler, denetim gerektiren bilgiler ve belgeler için işletmeciler sorumludur; gerekli görüldüğünde ilgili faaliyetler durdurulabilir. Havacılık faaliyetleriyle ilgili önemli kararlar, genel güvenlik hedefleriyle uyumlu olarak, ülke güvenliği ve uluslararası yükümlülükler gözetilerek uygulanır. Kargo ve yolcu taşımacılığı için iç hatlar konusunda belirli sınırlamalar bulunur; yeni bir düzenlemeyle Türk taşıyıcıların yabancı tescilli uçakları kiralayıp iç hatlarda taşıma yapmasına olanak tanınmıştır. Havalimanı ve tesisleri devlet veya kamu tüzelkişileri tarafından kurulur ve işletilir; sivil havacılık için gerekli planlama, kamulaştırma ve gelişim çalışmaları ilgili makamların koordinasyonu ile yürütülür; milli güvenlik gerekçeleriyle izinler verilmeyebilir veya mevcut kapsam dışında kullanım için izin iptal edilebilir. Yine bu alanlarda yapılan özel inşaat veya işletme faaliyetleri, yetkili makamların olumlu görüşüyle gerçekleşir. Yabancı havayolu işletmeleri için uygulanacak hükümler, uluslararası anlaşmalar ve karşılıklılık ilkesi çerçevesinde belirlenir. Gösteri ve yarışlar için gerekli izinler istenir ve askeri katılımla ilgili konular, güvenlik açısından yetkili makamlarca yönetilir.

Kanun 4925
2003-07-19

KARAYOLU TAŞIMA KANUNU

Karayolu taşımacılığına ilişkin bu düzenleme, yolcu ve eşya taşıma ile ilgili hizmetleri kapsar ve hizmetlerin düzenli, güvenli, çevreye duyarlı ve rekabetçi bir yapıda yürütülmesini amaçlar. Taşımacılık, acentelik, taşıma işleri komisyonculuğu, nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapabilmek için yetki belgesi almak gerekir; bu belge, meslekî saygınlık, mali yeterlilik ve meslekî yeterlilik gibi koşulları içerir. Taşımacılar, taşıma hizmetlerini kendi nam ve hesabına yükümlendiği şekilde yürütmek zorundadır; güvenli taşıma, uygun taşıt ve nitelikli personel temini ile yasal ve teknik şartlara uyum büyük önem taşır. Taşımacılar, yolculuğun güvenliği ve konforu için gerekli tedbirleri almak zorundadır; beklenmedik gecikmelerde alternatif güzergâhlar kullanabilme veya yolcuyu uygun bir noktaya yönlendirme yükümlülüğü vardır; bu tür durumlarda yolcu ve eşya hakları saklıdır ve ek ücret talep edilemez. Göndereni, eşyanın türü, miktarı ve diğer önemli bilgileri tam ve doğru biçimde taşıma tarafına bildirmek zorundadır; yanlış bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Acenteler ve taşıma işleri komisyoncuları, yaptıkları faaliyetlerden taşıyıcı ile müştereken ve müteselsilen sorumludur; nakliyat ambarı ve kargo işletmecileri ise eşyayı teslim alma anından teslim edilene kadar olan süreçte güvenlik, düzen ve çevre koruma kurallarına uymaktan sorumludur. Taşıma yasağı, yetki belgesi sahibi olmayanların kendi nam ve hesabına taşıma yapmasını engeller; yolcu taşımacılığında komisyonculuk yapılamaz; işlem yapanlar, müşterinin hesabına taşıma yapmalıdır. Ücret ve zaman tarifeleri, yetki belgesine sahiplerce hazırlanır ve Bakanlığa bildirilir; tarifeler görülebilir yerlerde bulundurulur; rekabeti bozucu veya aşırı ücret uygulamalarında müdahale edilebilir; zaman tarifeleri onaylıdır ve uygulanır. Uluslararası taşımalar için belirlenen kapsam ve yetki gereklidir; taşıtlar yabancı plakalı olabilir ancak bazı hallerde özel izin veya yetki gerekir; yabancı plakalı araçlar Türkiye içinde iki nokta arasında tamamlama taşımacılığı yapamaz. Sınır geçişlerinde geçiş ücretleri uygulanır; köprü, tünel, otoyol ücretleri bu geçiş ücretlerine dahil değildir. Taşımacılar, sürücülerin ceza puanı durumunu belirli periyotlarda kontrol ettirir ve yüksek ceza puanlı sürücüler için gerekli eğitim ve iç denetim tedbirlerini alır. Gönderenler, eşyayı varış noktası, cinsi, miktarı ve nitelikleri konusunda doğru bilgi vermekle yükümlüdür; yanlış bilgi durumunda sorumluluk gönderene aittir. Uluslararası taşımaların uygulanması, taraf olunan uluslararası anlaşmalar ve yetki belgesi gereklilikleriyle yönetilir; yabancı plakalı taşıtlar için sınırlar ve taşıma yetkileri belirlenir. Taşımacılık faaliyetiyle ilgili gereklilikler, güvenlik, çevre koruma, düzen ve kamu yararı çerçevesinde denetlenir ve uygulanır.

Kanun 237
1961-01-12

TAŞIT KANUNU

Bu Kanun kamu kurumları ve bağlı kuruluşları ile mahalli idare birliklerinin resmi taşıtlarını düzenler; askeri maksatla kullanılan taşıtlar kapsam dışıdır. Taşıtlar ve kapsam - Taşıtlar motorlu ve motorsuz araçları kapsar ve çeşitli sınıflarda tanımlanır. - Taşıtlar emrine verilen kurumlar için ayrılır ve daimi hizmetlerde kullanılacak sınırlı sayıda taşıt bulundurulabilir. Edinim, kullanım ve bütçe - Taşıt ihtiyacı esas olarak hizmet alımıyla karşılanır; uygun olmayan durumlarda diğer yollarla edinilebilir. - Edinilecek taşıtlar muhtemelen sade, ekonomik ve resmi hizmette kullanılabilir nitelikte olmalıdır. - Taşıtlar yalnızca resmi hizmette kullanılabilir; makam sahipleri ve ilgili hizmetler için gerekli durumlarda refakat ve belirli kişilerin taşınması da mümkün olabilir. - Şehir içi ve tren/otobüs gibi tarifeli hatlardan uzak mevkilere hizmet götürmek için taşıtlar kullanılabilir; dar ve uzak mevkilerde görevli personelin en yakın resmi taşıt hattına götürülmesi için de olanak tanınabilir. - Taşıtların cinsi, adedi ve kullanımı bütçe planlarına bağlı olarak belirlenen esaslara göre düzenlenir ve her yıl güncellenen esaslar üzerinden belirlenir. Bakım, onarım ve operasyon giderleri - Taşıtların bakımı, işletme ve onarım giderleri ilgili kurum bütçelerinden karşılanır; bazı durumlarda yerel bütçelerden de karşılanabilir. - Taşıtların kullanımına ilişkin yönetim ve giderlerle ilgili esaslar Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. Satış ve elden çıkarma - Taşıtlar artık hizmet üretmiyorsa veya ekonomik ömrünü doldurduysa satılabilir; satış süreci raporlama ve karar süreçlerini içerir. - Hizmetin kalmaması halinde taşıtlar belirli yollarla devredilebilir veya başka tasarruf yöntemleriyle değerlendirilir. Kayıt, plaka ve görünürlük - Taşıtlar için resmi plaka ve belirtilen görünüm kuralları uygulanır; taşıtların “resmi hizmete mahsustur” ibaresi taşıması sağlanır. - Milli savunma ve güvenlik güçlerine ait bazı taşıtlar bu kurallara tabi değildir. Uygulama kapsamı ve cezai sonuçlar - Genel seferberlik veya savaş halinde bu Kanun hükümleri uygulanmayabilir; bu durum Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir. - Taşıtları yetkisiz kullanma, karara aykırı plaka/etiket uygulama veya benzeri ihlaller halinde yaptırımlar ve hapis cezaları öngörülebilir. Diğer hükümler - Vakıf, dernek, sandık ve benzeri kuruluşlara ait taşıtların giderleri kamu bütçelerinden karşılanmaz; bu taşıtlarla ilgili özel kurallar uygulanabilir. - Dış temsilcilikler ve bazı özel durumlara ilişkin ek hükümler bulunabilir.