10 / 2.014 sonuç gösteriliyor

Kanun 5520
2006-06-21

KURUMLAR VERGİSİ KANUNU

Bu metin, kurumlar vergisinin kapsamını ve uygulanışını belirler. Kurumlar vergisi konusu olan kazançlar arasında sermaye şirketleri, kooperatifler, iktisadi kamu kuruluşları, dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmeler ile iş ortaklıkları yer alır ve bu kurumların kazançları vergilendirilir. Tam mükellefiyet olanlar tüm kazançları üzerinden vergilendirilir; dar mükellefiyet olanlar ise Türkiye’de elde ettikleri kazançlar üzerinden vergilendirilir. Dar mükellefiyetteki kazançlar Türkiye’de elde edilen iş kazancı, tarımsal kazanç, Türkiye’de elde edilen serbest meslek kazancı, kiralama gelirleri, Türkiye’de elde edilen menkul sermaye iratları ve diğer gelirlerden oluşur. Kamu idareleri tarafından yürütülen pek çok hizmet için çeşitli muafiyetler sağlanır. Bu muafiyetler eğitim ve kültür, sağlık, sosyal yardım, sergiler ve fuarlar gibi faaliyetleri kapsayan kuruluşları etkiler; ayrıca kreşler, askeri kantinler, emekli sandıkları ve bazı kamu hizmetlerine ilişkin işlemler için muafiyetler uygulanabilir. İstisnalar kapsamında iştirak kazançları ve belirli yatırım enstrümanlarından elde edilen kazançlar muafiyet kapsamına alınabilir; bu tür istisnalar için sahiplik oranları, süre ve vergilendirme konusundaki bazı şartlar bulunur. Yurt dışı iştiraklerinden elde edilen kazançlarda da istisnalardan yararlanılabilir; ancak bu istisnaların uygulanması belirli koşullara bağlıdır ve bu koşullar değişkenlik gösterebilir. Kooperatiflerle ilgili özel hükümler bulunur; kooperatiflerin bazı işlemleri ortak dışı işlem olarak kabul edilebilir ve bu işlemlere ilişkin vergilendirme kuralları ayrıca belirlenir. Ayrıca organize sanayi bölgeleri ve benzeri altyapı projelerini yürüten iktisadi işletmeler için ortak ihtiyaçları karşılamak amacıyla kurulan yapılar kapsamında muafiyetler söz konusu olabilir. Genel olarak bu düzenleme, hangi kurumların vergilendirileceğini, hangi durumlarda muafiyet veya istisna uygulanacağını, yatırım ve iştirak ilişkilerinden doğan kazançların vergilendirilmesini ve bu alanlardaki uygulanabilir kriterleri ortaya koyar.

CB Yönetmeliği 20059207
2005-08-10

İŞYERİ AÇMA VE ÇALIŞMA RUHSATLARINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

Bu yönetmelik işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının verilmesi, denetlenmesi ve gerekli şartların sağlanması süreçlerini düzenler. İşletme sahipleri açılış için gerekli ruhsatı almak zorundadır; ruhsatsız açılan işletme kapatılır. Başvuru süreci, yerleşim planı, hizmet türü ve tesisin uygunluğu ile ilgili bilgiler ve ek belgeler sunulmalıdır. İşyerleri sağlık ve güvenlik tedbirleri, çevre sağlığı ve genel güvenlik açısından mevzuata uygun şekilde kurulmalı ve işletilmelidir; uyulmaması durumunda ruhsatlandırma, güncelleme veya kapatma gibi sonuçlar doğabilir. Konut alanlarında bazı işletme türlerinin açılması için yer seçimi kararları veya izinler gerekebilir. Umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinde güvenlik, mesafe ve tehlikeli maddelerle ilgili kurallara uyulur; patlayıcı ve benzeri tehlikeli maddelerle ilgili tedbirler alınır. Yangına karşı önlemler için gerekli raporlar istenir ve çok sayıda işletmenin bulunduğu binalarda itfaiye raporu gibi belgelerin bulunması gerekir; gerekli tedbirler alındığında ruhsat verilmiş sayılır. Sıvılaştırılmış petrol gazı tüpü dağıtım merkezleri ve benzeri yerler için güvenlik kayıtları ve izlenebilirlik kuralları uygulanır; kayıtlar saklanır ve yetkili kişiler dışında paylaşılamaz. Turizm belgeli tesislerle ilgili süreçler uygulanır ve bazı yatırımlar için çevresel etki değerlendirmesi gerekliliği durumu belirlenir. Ruhsat verildikten sonra yerinde denetimler yapılır; eksik görülen hususlar tamamlanır. Tesislerde değişiklik yapılması halinde ruhsat süreçleri yeniden başlatılır; bazı değişiklikler için ek adımlar gerekebilir. Ek belgeler ve beyanlar ile başvuru süreçleri yürütülür; başvurunun kabul edildiğini gösteren kayıtlar sunulur ve eksik belgelerin tamamlanması sürenin başladığı duruma göre belirlenir. Bazı sektörlere ilişkin özel tedbirler ve uygulamalar bulunabilir; bazı yatırımlar için süreçler daha hızlı uygulanabilir.

Kanun 193
1961-01-06

GELİR VERGİSİ KANUNU (GVK)

Bu metin gerçek kişilerin gelir vergisine tabi olduğunu ve mükellefiyetin iki temel durumda uygulanacağını belirtir: Türkiye’de yerleşmiş olanlar dünya çapında elde ettikleri gelirler üzerinden vergilendirilir; Türkiye’de yerleşik olmayanlar ise sadece Türkiye’de elde ettikleri gelirler üzerinden vergilendirilir. Gelirin unsurları olarak sayılan kazanç ve iratlar bulunduğu için, ticari kazançlar, ziraî kazançlar, ücretler, serbest meslek kazançları, gayrimenkul sermaye iratları, menkul sermaye iratları ve diğer kazanç ve iratlar vergilendirmenin konusunu oluşturur; bu gelirler, verginin hesaplanmasında genelde elde edilen gerçek ve net miktarlar üzerinden nazara alınır. Türkiye’de yerleşmiş sayılanlar için vergilendirme, dünya çapında elde ettikleri gelirlerin tamamını kapsar; yerleşik olmayanlar için ise vergilendirme yalnızca Türkiye’de elde edilen kazanç ve iratlar üzerinden yapılır. Dar mükellefiyet kapsamında olanlar ise Türkiye’de elde ettikleri kazanç ve iratlar üzerinden vergilendirilir. Esnaf muaflığına bağlı olarak vergi muafiyeti uygulanan belirli küçük ölçekli ticaret ve zanaat faaliyetleri bulunmaktadır. Bu muaflıktan faydalanabilmek için ilgili esnaf odasına kayıt olmak ve Esnaf Muaflığı belgesi gibi belgeleri temin etmek gerekir; ayrıca hasılat üzerinden vergi tevkifatı uygulanır ve bir sınırı aşanlar gerçek usulde vergilendirmeye geçer. Muaflığın şartları sağlandığında esnaf olarak vergiden muaf olunabilir; ancak muaflık şartlarının ihlali veya belirli sınırların aşılması durumunda muaflık kaldırılır. Diplomatlar ve consoloslar ile karşılıklı olarak belirlenen memurlar, vergilendirme dışında kalır; ayrıca bu kişilerle ilişkili ücretler belli koşullarda vergiden istisna edilir. Ayrıca bazı hizmet erbaplarına pay senedi verilmesi halinde belirli şartlar dahilinde vergi istisnası uygulanır; istisna kademeli olarak ve belirli süreler içinde elden çıkarma suretine göre değişir ve vergilerin zamanında tahsilatı için özel hükümler uygulanır. Yaşlılık muaflığı gibi ek istisnalar ve bazı diğer muaflıklar da mevcut olup, bunlar serbest meslek erbapları ve diğer kategoriler için ayrı ayrı düzenlenmiştir.

CB Kararı 5539
2022-05-11

KREDİ GARANTİ KURUMLARINA SAĞLANAN HAZİNE DESTEĞİNE İLİŞKİN KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 5539)

Kredili kefalet sistemi kapsamındaki kurumlar için yeni nitelikler ve ortaklık-yönetim kriterleri uygulanır; bu kriterlere uygun olmayan başvurular ve ilgili süreçler daha sıkı inceleme ve uyum kontrolüne tabi olur. İç kontrol, risk yönetimi ve raporlama alanında yeni yükümlülükler devreye girer; kurumlar faaliyetlerini güvenli, verimli ve saydam bir şekilde sürdürmek için daha yapılandırılmış bir denetim ve raporlama sistemine sahip olur. Bilgi güvenliği ve bilgi sistemleri standartları zorunlu hâle gelir; tüm bilgiler güvenli şekilde saklanır, entegrasyon ve raporlama süreçleri merkezi bir çerçeveye oturtulur. İç denetim ve bağımsız denetim konusunda net kriterler ve süreçler belirlenir; denetim bulguları yönetim kuruluna sunulur ve mali raporlar bu standartlara uygun olarak hazırlanır. Kamu yararı, tarafsızlık, şeffaflık ve veri koruması ilkelerinin uygulanması zorunlu hâle gelir; başvurular ve işlemler bu ilkelere uygun olarak yürütülür; kamuoyuna açıklama konularında onay ve koordinasyon süreçleri işler. Kurum faaliyet alanı ve yetkileri konusunda net sınırlar getirilir; yalnızca kefalet sağlama esas faaliyet olarak kabul edilir; diğer faaliyetler için ilgili kurumun uygun görüsüyle hareket edilmesi gerekir. Geçici hükümlerde bazı sektörler için kefalet başvurusu ve limit uygulamalarında esneklikler öngörülebilir; güvence beyanı ile ispatlama gereklilikleri devreye girebilir. KOBİ tanımıyla ilgili değişiklik sonrası bazı işletmeler için kefalet limitlerinden faydalanma imkanının uygulanması belirli sürelerle mümkün olabilir. Genel olarak, kefalet işlemlerinin izlenmesi, raporlanması ve kamuya bilgi verilmesi konularında denetlenebilirlik ve hesap verilebilirlik artırılır; süreçler kamu yararı ve hesap verebilirlik hedefleri doğrultusunda yürütülür.

Kanun 5737
2008-02-27

VAKIFLAR KANUNU

Vakıfların yönetimi, denetimi ve mal varlığı ile ilgili esaslar netleşir; vakıflar kendi türlerine göre belirlenen yönetim biçimlerine tabi olur. Mazbut vakıflar Genel Müdürlük tarafından yönetilir ve temsil edilir; mülhak, cemaat ve esnaf vakıfları ise Meclis’in atayacağı yöneticilerle yönetilir; yeni vakıfların yönetim organları vakıf senedine göre oluşturulur ve yöneticilerin Türkiye’de yerleşik bulunması gerekir. Yönetim organlarında ölüm, istifa veya başka nedenlerle boşluk doğduğunda yeni yöneticilerin nasıl belirleneceğine ilişkin süreçler düzenlenir; bazı durumlarda yönetim organı oluşuncaya kadar vakıf işlerinin Genel Müdürlükçe yürütülmesi mümkün olur. Vakıf yöneticileri, yönetici olamayacaklar için belirlenen suçlardan hüküm giymişse görevden alınır; görevden alınma durumlarında sürece ilişkin koruyucu ve denetim mekanizmaları uygulanır. Vakıfların amacıyla mevzuata uygun hareket etmeleri zorunludur; amaç dışı faaliyetler, vakıf mallarını amacına aykırı kullanma, ağır ihmal veya zarara yol açma gibi hallerde görevden alınma ve denetim yolları öngörülür; yöneticiler mahkeme kararı olmaksızın görevlerinden uzaklaştırılamaz. Vakıflar mal edinme yetkisine sahiptir; mevcut mallar üzerinde her türlü tasarrufta bulunabilirler; hayrat taşınmazlar özel koruma altındadır ve bunların kullanımıyla ilgili değişiklikler Meclis kararı ile yapılır; bazı taşınmazlar tamamen ya da kısmen hayra dönüştürülebilir, başka hayratlara devredilebilir veya paraya çevrilebilir; bedelsiz değiştirmeler çoğu durumda bedeller karşılığı yapılır ve bedellerin ödenmesi tamamlanmadan işlem tescil edilmez. Hayrat taşınmazlar haczedilemez veya rehnedilemez; hayra uygunluk kaybettiğinde veya uygun olmayan kullanım ortaya çıktığında başka hayra dönüştürülebilir veya başka bir işlev verilerek gelir elde edilebilir. Vakıfların taşınmazları hakkında tasarruf süreçlerinde tapu tescil işlemleri yapılır; yabancı kökene sahip kurucusu olan vakıfların taşınmaz ediniminde belirli şartlar uygulanabilir. Taviz bedeli, taşınmaz üzerinde serbest tasarruf sağlanması için ödenir ya da başka değerlerle karşılanabilir; bedelin tamamı ödenmeden tasarruflar tescil edilmez ve bedelin tahsiline ilişkin usuller uygulanır. Kiralama uygulamaları belirli sınırlar ve usuller çerçevesinde yürütülür; kira süreleri ve şartlar, yatırım karşılığı kiralamalar, tarımsal faaliyetle ilişkili kiralamalar ve teminat uygulamaları düzenlenir; bazı durumlarda uzun vadeli kira ve yatırım karşılığı kiralamalar için özel onaylar gerekebilir. Vakıf mallarına ilişkin denetim ve uyumsuzluk hallerinde idari para cezaları uygulanabilir; beyanname ve bilgi verme zorunluluğu ile toplantı esaslarına uyum konularında yaptırımlar öngörülür. Vakıflarda yönetim ve denetim organlarının kusurlu fiillerinden doğan zararlar için sorumluluk hükümleri vardır; çalışan ve yöneticiler durumlarına göre sorumluluk taşır. İntifa hakları ve bu hakların kullanımı vakıf şartlarına göre sınırlı ve denetlenebilir; hak kullanımıyla ilgili usuller netleştirilir. Vakıflar, vakfiyelerindeki şartları fiilen veya hukuken yerine getiremeyecek durumda kaldıklarında, şartları değiştirmek veya gelirleri vakıf gelirlerine uygun şekilde güncellemek üzere Meclis’in yetkilerini kullanabilir; mal varlığı ve gelirlerin işlevi, vakıf amaçlarıyla uyumlu olarak güncellenir. Bu düzenlemeler vakıfların yönetim, mal varlığı yönetimi, hayrat taşınmazların korunması ve işlerliğinin sağlanması açısından değişiklikler getirir; vakıf mallarının korunması, kullanımı ve kamu yararına uygun bir şekilde işletilmesi amaçları doğrultusunda uygulama alanı yaratır.

Kanun 7244
2020-04-17

YENİ KORONAVİRÜS (COVID-19) SALGINININ EKONOMİK VE SOSYAL HAYATA ETKİLERİNİN AZALTILMASI HAKKINDA KANUN İLE BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

Covid-19 salgını nedeniyle kamuya ait bazı alacakların ertelenmesi, hiç alınmaması veya yapılandırılması öngörülüyor. Ertelenen süre sonunda ödemeler, herhangi bir gecikme zammı veya faiz uygulanmadan, eşit taksitlerle ve ilgili hesaplama usullerine göre gerçekleştirilebilir. Erteleme kapsamında kira, ecrimisil ve satış/izin bedelleri ile ilgili işlemler için başvuru şartı aranmaksızın üç aylık dönemi kapsayan ertelemeler yapılabilir ve ertelenen süre sonunda ödemeler taksitlendirilerek tahsil edilebilir. Faaliyetleri durdurulan işletmeler için kira bedelleri alınmaz. Ertelenen dönemde kira artışları yapılmaz, ancak ertelenen süre sonunda bu bedeller yeniden tahsil edilmeye başlanır. Belediyeler, il özel idareleri ve bağlı kuruluşları için gelir vergisi tevkifatı ve sosyal sigorta primleriyle ilgili ödeme süreleriyle ilgili ertelemeler uygulanabilir; ertelenen süre sonunda bu ödemeler de eşit taksitlerle ödenir ve zamanaşımı süresi işlemez. Ayrıca bazı krediler ve kooperatif yararına olan yükümlülükler için faizsiz ertelemeler veya vadelerin uzatılması kecerli olabilir. Kamuya ait taşınmazlar için kira, bedel veya teminat gibi yükümlülüklerde erteleme kapsamında belirlenen şartlar uygulanır ve ertelenen süre sonunda ödemeler faizsiz olarak yapılır. Vakıflar ve mazbut vakıflara ait taşınmazlarda kira sözleşmeleriyle ilgili ertelemeler ve kira artışı yapılmaması yönünde tedbirler uygulanabilir. Kültür ve Turizm Bakanlığına ait taahhütlerle ilgili bazı bedeller için de erteleme ve faizsiz ödeme imkanı söz konusu olabilir. Erteleme uygulamasının usul ve esaslarını belirleyen düzenlemeler bulunur ve bu kapsamda yürütme yetkisi ilgili makamlara aittir. Bu değişiklikler mevcut alacak yapılandırmalarını kapsar ve mevcut alacakların ödenmesiyle ilgili süreçleri etkiler.

Kanun 5346
2005-05-18

YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ ELEKTRİK ENERJİSİ ÜRETİMİ AMAÇLI KULLANIMINA İLİŞKİN KANUN

Bu düzenlemenin temel etkileri şu şekilde pratik olarak ortaya çıkar. - Yenilenebilir enerji kaynaklarının elektrik üretimi için kullanımı yaygınlaştırılır ve bu kaynakların güvenilir, ekonomik ve kaliteli şekilde ekonomiye kazandırılması hedeflenir; kaynak çeşitliliği artırılır ve çevresel faydalar desteklenir. - Yenilenebilir enerji alanlarının belirlenmesi, korunması ve bu alanlarda üretime ilişkin işlemlerin belgelendirilmesi için net bir çerçeve kurulur; üretim sahalarının planlama ve kullanım süreçleri standartlaştırılır. - Üretilen elektriğin kaynağının izlenmesi ve tanımlanması amacıyla belgelendirme sistemi kurulur; belgelendirme üreticiye ve piyasaya güven sağlar. - Yenilenebilir enerji üreticilerine uzun vadeli destek mekanizması yoluyla belirli koşullarda fiyat ve süre açısından güvenli bir fayda sağlanır; bu destek, piyasa aktörleri arasındaki ödeme akışları üzerinden işletilir. - Kapasite tahsisi ve yatırım süreçleri rekabetçi mekanizmalarla yürütülür; yenilenebilir projelerin uygun maliyetli ve hızlı hayata geçirilmesi amaçlanır. - Yerli üretim ve yerli parçaların kullanımına yönelik teşvikler uygulanır; yerli katkı fiyatları ve ilgili usuller belirli koşullarda uygulanarak tedarik zincirinin yerellik açısından güçlendirilmesi hedeflenir. - Lisanssız üretim kapsamında kendi tüketimini karşılayanlar için fazla üretimin sisteme verilmesi halinde belirli avantajlar getirilir; sistemden yararlanmanın şartları ve uygulanması netleşir. - Yenilenebilir enerji tesislerinin arazileri üzerinde planlama ve kamulaştırma süreçleriyle ilgili hususlar belirginleşir; yatırımların hayata geçirilmesi için uygun hukuki ve idari çerçeve sağlanır. - Şebeke güvenliği ve dengeleme piyasaları ile yan hizmetler piyasasında yer almak isteyen üreticilerin uyması gereken yükümlülükler ve haklar netleştirilir; piyasalarda adil rekabet ve istikrar hedeflenir. - Bölgesel olarak teşvikler ve öncelikler uygulanabilir; bazı bölgelerde jeotermal ve güneş enerji kaynaklarının kullanımı özellikle desteklenir. - Elektrik tedarikçileri ve dağıtım şirketleri için ödeme yükümlülükleri ve fatura süreçleri aracılığıyla gelir akışları ve pay dağılımları düzenli bir şekilde yürütülür; üreticilere yapılan ödemelerin güvenli yönetimi sağlanır.

Kanun 5253
2004-11-23

DERNEKLER KANUNU

- Derneklerin Türkiye’deki faaliyetlerinin çerçevesini belirler; amaçları, yapıları, denetimleri ve uygulanacak yaptırımları kapsar. - Dernek kurma hakkını güvence altına alır ve tüzükte bulunması gereken asgari konuları tanımlar. - Genel kurul, yönetim ve denetim kurulları ile diğer organların görevlerini, yetkilerini ve üyelik süreçlerini düzenler. - Şubeler, temsilcilikler, platformlar, federasyonlar ve konfederasyonlar gibi tüzel kişilikleri ve organları arasındaki ilişkiyi ve yönetimini kurallandırır. - Uluslararası faaliyetlere ilişkin esasları getirir; yurt dışında temsilcilik veya şube açma, yabancı kuruluşlarla işbirliği ve Türkiye’de faaliyet için gerekli izin/görüş süreçlerini belirler. - Tüzel kişilerin oy kullanmasını ve temsil yetkilerini düzenler. - İç denetim zorunluluğu getirir ve bağımsız denetim kuruluşlarıyla denetim yapılmasına olanak tanır; denetim sonuçlarının ilgili kişiler ve kurul tarafından sunulmasını sağlar. - Gelir ve giderlerin belgelenmesini, saklama sürelerini ve mali süreçlerin yürütülmesini standardize eder; bankacılık işlemleri için gereken belgeleri belirtir. - Derneklerin maddi yardım alabileceği ve verebileceği tarafları, kamu kurumlarıyla ortak projeler için mali paylaşımına ilişkin esasları ve ilgili sınırlamaları kurallaştırır. - Sandık kurulumu ile üyelerin zaruri ihtiyaçlarının karşılanmasına ilişkin esasları düzenler. - Üyelik kabulü, çıkışı, değişiklikler ve organ üyelerinin bildirilmesi gibi işlemlerde uygulanacak usulleri belirler. - Taşınmaz mal edinme ve tasfiye süreçlerini, mal varlığının korunması ve devriyle ilgili esasları düzenler. - Kolluk kuvvetlerinin müdahale yetkileri ve el koyma hallerinde hakim kararının gerekliliğini ve bildirim yükümlülüğünü belirtir. - Yurtdışından yardımların alınması ve yurtdışına yapılacak yardımların bildirilmesi ile kayıt altına alınmasına ilişkin esasları getirir. - Faaliyetlerin ve hesapların şeffaflığı için beyanname verilmesi ve yıl sonunda denetimlerin yapılmasına ilişkin uygulamaları özetler.

Kanun 6103
2011-02-14

TÜRK TİCARET KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN

Bu düzenlemenin uygulanmasıyla, yeni Türk Ticaret Kanunu’nun uygulanmasına ilişkin geçiş kuralları netleşir; eski haklar korunur ve kazanılmış haklar güvence altına alınır. - Eski hukuka ait işlemler ve olaylar için hangi yasa uygulanacağı, olayın niteliğine göre belirlenir; yeni hükümler, yürürlüğe girdikten sonra meydana gelen olaylara uygulanır. - Eski hukuk altında olması gereken haklar, hak kazanılmış ise korunur; bazı durumlarda eski haklar saklı kalır. - Zamanaşımı ve hak düşürücü süreler önceki hukuka tabidir; diğer konular yeni kanuna göre yürütülür. - Yollamalarla ilgili eski referanslar, yeni düzenlemelere uyacak şekilde yeniden yorumlanır. - Deniz ticareti ve deniz sigortasına ilişkin davalar için yetkili merci ve görevler yeniden düzenlenir; ilgili davaların devri sağlanır. - Bileşik faiz konusunda mevcut sözleşmelerdeki düzenlemeler değiştirilir; değişiklik tamamlanana kadar bileşik faize ilişkin uygulama sınırlanabilir; gerektiğinde borçludan talep edilebilir. - Ticari işletmenin merkezi, Türkiye içindeki veya dışında bulunan bir işin Türkiye’de şube olarak tescili ve merkezi yurt dışına taşınması gibi hususlar, tarafların beyanı ve gerekli belgelerle yürütülür; özel düzenlemeler yönetmeliklerle belirlenir. - Şube kaydı için gerekli bilgiler ve belgeler, kayıt dairesine beyan edilir; taşıyıcı hükümler, düzenlemeler ve uygulanma şekli ileride çıkarılacak yönetmeliklerle netleşir. - Sermaye artırımı ve esas sözleşme değişiklikleri için uyum süreci uygulanır; uyum sağlanmazsa yeni kanuna göre genel kurul kararları ve uygulanış şekli devreye girer. - Tek pay sahibi anonim şirketler ve tek ortaklı limited şirketler için bildirim ve tescil ile ilan yükümlülükleri belirlenir; bu yükümlülükler zamanında yerine getirilmezse sonuç doğurur. - Yönetim kurulundaki mevzuat değişiklikleri ve görevlerin sürekliliği konusunda mevcut yöneticiler görevlerini sürdürür; belirli durumlarda tüzel kişi temsilcisiyle ilgili düzenlemeler gerekir. - Esas sözleşme değişikliklerinde toplantı ve karar nisaplarına ilişkin uyum zorunluluğu doğar; aksi halde eski genel hükümlerin uygulanması söz konusu olabilir. - Özel denetçinin mevcut görevi, raporu tamamlayıncaya kadar yürütülür; bu durumda denetçi istediği takdirde görevinden ayrılabilir. - Oy hakları ve nama yazılı payların devri konusundaki sınırlamalar önceki hükümler çerçevesinde uygulanmaya devam eder. Genel olarak, bu düzenleme şirketler ve ticari işletmeler için geçiş süreçlerini belirler, uyum gerekliliklerini ortaya koyar, eski hakların korunmasını ve yeni hükümlerin uygulanmasını sağlar.

Kanun 4325
1942-12-26

ANKARA ELEKTRİK VE HAVAGAZI VE ADANA ELEKTRİK MÜESSESELERİNİN İDARE VE İŞLETMELERİ HAKKINDA KANUN

Bu yasa Ankara’da elektrik ve havagazı hizmetlerini yürütmek üzere belediyeler tarafından kurulan işletme müessesesi ile Adana’da elektrik işletme müessesesi kurulmasını öngörür ve bu birimler belediyelere bağlı olarak yönetilir. Mevcut tesisler ve alacaklar bu işletmelere devredilir; devralınan malvarlığı ve yükümlülükler işletmelerin kendi hesaplarıyla yürütülür. İşletme müesseselerinin ana görevleri elektrik ve havagazı hizmetlerini üretim, iletim ve dağıtım biçiminde sürdürmek; mevcut tesisleri onarmak, ihtiyaç halinde genişletmek ve gerekiyorsa hükümetin imtiyaz şartnamesine göre baraj ve benzeri su tesislerinden enerji üretimi kurmaktır; elde edilen enerjiyi belirlenen bölgelerdeki kasabalara, köy birliklerine ve ilgili kurumlara iletmek. Ayrıca şartnameyle imtiyaz verilen durumlarda elektrikli yolcu taşıma gibi hizmetleri kurmak ve yürütmek de mümkün olabilir. Şebeke kurma, yeni tesis yapma ve enerji iletimine ilişkin önemli işler için imtiyaz ve özel sözleşme düzenlemeleri yapılır; bu tür sözleşmelerin şartları hükümet tarafından belirlenen esaslara göre düzenlenir. Tarife ve büyük tüketimçilere ilişkin özel anlaşmalar için onay gerekir; belirli çalışanlar için konut amaçlı indirim gibi özel düzenlemeler uygulanabilir. İşletmelerin finansmanı; işletmeden elde edilen gelirler, mevcut varlıklar ve faiz gelirleri, belediyelerden sağlanan yardımlar ve krediler gibi unsurlardan oluşur; bütçe ve kadrolar belediye meclisince onaylanır ve gerektiğinde yıl içinde değişiklik yapılabilir. Açılan hesaplar ve yıllık mali tablolar belediye meclisleriyle murakıplara sunulur; murakıplar bu işlemleri denetler ve raporlarını belediyelere iletir. Net gelirin belediyeye payı ve çeşitli yedekler ile ihtiyatlar ayrılır; personeldeki ikramiyeler ve diğer ödemeler için belirli esaslar uygulanır; kazanç üzerinden vergi uygulanır. İdari ve denetim yapısı; işletmelerin genel müdürü belediye başkanı tarafından atanır; yardımcılar ve bölüm müdürleri de belediye başkanı tarafından görevlendirilir; bir idare encümeni bulunur ve bütçe, kadro, malî kararlar bu encümen ve belediye meclisi aracılığıyla denetlenir. Murakıplar belediye meclisleri tarafından belirli sürelerle seçilir ve mali denetim raporlarını sunar. İşletmelerin malları devlet malı sayılır; hırsızlık, zimmet ve suiistimal gibi fiillere karşı cezai hükümler uygulanır. Memur ve müstahdem ücretleri ilgili kanun hükümlerine tabidir. Abonelerle olan ilişkiler mevcut usullere göre yürütülür ve hizmet tarifeleriyle ilgili işlemler için hükümet tarafından onay yapılır. Kamu hizmetine ilişkin işlerde bazı indirimler ve özel uygulamalar mevzuata bağlanır. Geçici hükümlerle bazı vergisel ve işlem ayrıcalıkları öngörülür; mevcut çalışanların hakları yeni idareler tarafından tanınır. Bu yapılar, mevcut mevzuatta belirlenen genel hükümlerle uyumlu olarak yürütülür.