10 / 955 sonuç gösteriliyor

CB Kararı 5209
2022-02-24

YATIRIMLARDA DEVLET YARDIMLARI HAKKINDA KARARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KARAR (KARAR SAYISI: 5209)

Bu karar yatırım teşviklerinde bazı önemli değişiklikler yaparak uygulamaların hesap verebilirliğini, kapsama alanını ve finansman şeklini etkileyebilir. Ana pratik etkileri şu şekildedir: - Kullanılmış/yenilenmiş makinelerin yatırım tutarına dahil edilebilmesi mümkün hale gelir; ancak bu nitelikteki mallar için vergi ve gümrük muafiyeti uygulanmaz. Bu, yatırım maliyetlerinin değerlendirilmesinde esneklik sağlar fakat vergi/vergiden muafiyet olanaklarını sınırlamış olur. - Otomotiv üretimine yönelik yatırımlarda kapasite artışına bağlı olarak bazı ek ithalatlar gümrük vergisinden muaf tutulabilir; hibrit ve/veya elektrikli ürünlerle ilgili yatırımlarda ek kapasite için ek destekler devreye girebilir. Bu, otomotiv odaklı yatırımlar için ithalat ve teşvik yapılarını yeniden şekillendirebilir. - Teşviklerin iptali veya kısmi uygulanması durumunda ödenen fazladan faiz veya kar payı desteğinin, ilgili kredinin kullandırıldığı veya teminatlandırıldığı tarihteki şartlarla geri alınması öngörülür. Yatırımcılar için geri ödeme riskleri artabilir. - Bu kararla verilen teşvikler ile diğer kamu desteklerinden aynı yatırım için aynı anda yararlanılamaması yönünde kısıtlamalar getirilir; bazı durumlarda başka desteklerden yararlanma imkanı olsa da bu, bu Karar kapsamındaki desteklerle çakışmayacak şekilde sınırlandırılır. - Yatırım tamamlanması sonrası tamamlanma vizesi için belirlenen süre içinde başvurunun yapılması zorunlu hale gelir; bu sürenin aşılması halinde teşvik belgesinin iptal edilmesi ve gecikme halinde sorumluluğun yatırımcıya ait olması gibi sonuçlar doğar. - Bölgesel destekler kapsamında sektör listesi ve kriterlerinde değişiklikler yapılır; bazı enerji üretimi yatırımları (yenilenebilir enerji) belirli bölgelerde, lisanssız üretim kapsamındaki yatırımlar için desteklerden yararlanabilir hale gelir; ayrıca bazı yeni yatırımlar (örneğin lif çeşitleriyle entegre iplik üretimi gibi) bölgesel desteklerden faydalanabilir. Ferro-krom gibi bazı ürün yatırımları için de bölgesel destek kapsamı yeniden düzenlenir. - Gümrük vergisi muafiyeti listesinde bazı makineler ve cihazlar için muafiyet uygulanmayacağı belirtilir; ihtiyaç sahipleri bu cihazlar için vergi yükümlülüklerini dikkate almalıdır. - Değişiklikler, ilgili uygulama kararlarının kapsamı ve geçerliliği konusunda Bakanlık tarafından belirlenecek uygulama usulleriyle yürürlüğe girer; mevcut ve yeni teşvik belgeleri bu usullere göre uygulanır. - Kısa vadede, bazı geçici hükümlerle belirli süreler için esneklik veya uzatma imkanı getirilebilir; ancak bunlar uygulama sürecinde netleşecektir.

CB Kararı 10021
2025-07-01

İTHALAT REJİMİ KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 10021)

Bu karar ithalat rejimi kapsamındaki mal listesinde değişiklik yapıyor; bazı satırlar kaldırılıyor ve bazıları göre değiştiriliyor, ayrıca ek-2’ye bazı mallar ekleniyor. Bu durum, hangi malların denetime tabi olduğu ve hangi koşullara bağlı olarak ithalata izin veya düzenleyici yükümlülük uygulanacağı konusunda değişiklik getiriyor. Sonuç olarak ithalat süreçlerinde uygulanacak kuralların, başvuru ve denetim kapsamının yeniden belirlenmesi gerekiyor. İthalatçıların yeni listeyi incelemesi ve uyum sağlamak için kayıt ve başvuru süreçlerini güncellemesi önemlidir.

CB Kararı 4106
2021-06-22

İTHALAT REJİMİ KARARINDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KARAR (KARAR SAYISI: 4106)

Bu karar, bazı ürünlerin kontrol kapsamındaki listeden çıkarılmasına ve bazı ürünlerin listeye eklenmesine yol açmıştır. Bu durum, ilgili ürünlerin ithalatı, üretimi ve satışında lisans ve denetim süreçlerinin değişebileceğini gösterir. Uygulama açısından, ürün sınıflandırması ve beyan gereklilikleri açısından uyum çalışması yapan tarafların mevcut tedarik zincirlerini ve sözleşmelerini gözden geçirmesi gerekir. Yeni listeye eklenen ürünler için gerekli uygunluk ve izleme yükümlülükleri doğabilir; bu ürünlerin temini veya tedariki sırasında ek belgeler veya izinler talep edilebilir. Kapsam değişiklikleri, ilgili sektörlerde faaliyet gösteren firmaların tedarikçi seçimleri, stok yönetimi ve maliyet yapılarını etkileyebilir. Değişiklikler özellikle kimyasal maddeler, metalik malzemeler ve pil teknolojileriyle ilgili ürünleri kapsadığı için güvenlik, sağlık ve çevre mevzuatlarına uyum açısından dikkat gerektirir. Uyum sağlamak için mevzuata tabi olanların uygunluk denetimlerini güçlendirmesi ve kayıtlama ile raporlama yükümlülüklerini yerine getirmesi önem kazanır.

CB Yönetmeliği 200711994
2007-05-06

HARP ARAÇ VE GEREÇLERİ İLE SİLAH, MÜHİMMAT VE PATLAYICI MADDE ÜRETEN SANAYİ KURULUŞLARININ DENETİMİ HAKKINDA YÖNETMELİK

Bu yönetmelik harp araç ve gereçleri ile silah, mühimmat ve patlayıcı madde üreten tesislerin kurulması, işletilmesi ve denetlenmesine ilişkin esasları belirler. Kontrole tabi liste kapsamındaki malzemelerin üretimi için tesis kurma ve üretim izni alma zorunluluğu getirir; başvuru süreci, gerekli belgelerin toplanması ve güvenlik ile teknik uygunluk açısından inceleme ve saha denetimlerini kapsar. İzinler verilmeden önce tesisin bulunduğu arsanın uygunluğu, sahiplik ve kimlik bilgileri, üretim güvenliği ve çevre etkileri gibi kriterler dikkate alınır; değişiklik durumlarında yeniden değerlendirme gerekir. Üretim izni, üretim hatlarının ve güvenlik belgelerinin uygunluğunu doğrulayan denetimlerle düzenlenir ve uygun görüldüğünde belgelendirme gerçekleştirilir; üretim izninin süresiyle ilgili sınırlama yoktur. Prototip üretim talepleri gerektiğinde değerlendirilir ve denetimlerle tutanaklara bağlanır. Üretim izninin iptali güvenlik, kamu düzeni, yer değişikliği, yönetim değişikliği, grev veya diğer belirtilen durumlar nedeniyle mümkün olur. Satış izni, üreticinin kontrol listesindeki ürünleri iç pazarda satabilmesini sağlar ve satış ile ilgili süreçler güvenlik önlemleriyle sınırlanır; bazı ürünlerin ihracatı ve transferi için ek güvenlik yükümlülükleri uygulanır. Liste kapsamındaki malzemelerin üretimine ilişkin başvurular ve izne ilişkin süreçler yılda gözden geçirilir; uygun olmayan durumlarda izin verilmez veya iptal edilir.

Kanun 6446
2013-03-30

ELEKTRİK PİYASASI KANUNU

Bu mevzuat, elektrik piyasasında rekabetçi, istikrarlı ve şeffaf bir yapı oluşturmayı hedefler ve bağımsız bir denetim ve düzenlemenin uygulanmasını sağlar. Faaliyet gösterebilmek için üretim, iletim, dağıtım, toptan ve perakende satış, piyasa işletimi, ithalat, ihracat ve toplu aracılık gibi alanlarda lisans almak gerektiğini düzenler. Her tesis için ayrı lisans verilmesi kuralı getirilerek lisans yapısında tesis odaklı bir yaklaşım sağlanır. Lisans sahipleri finansal defter ve kayıtlarını tutmak, denetime açık olmak ve gerekli bilgi ve belgeleri sunmakla yükümlü tutulur; ayrıca tarifelerle ilgili mevzuata uymak durumundadır. İletim ve dağıtım sistemine eşit erişim ve kullanım imkanı sağlanır; bağlantı ve kullanım şartları belirlenir. Tarife ve maliyet yapısının belirlenmesi için usul ve esaslar oluşturulur ve hizmetlere ilişkin fiyat, hüküm ve şartlar belirli kurallara bağlanır. Piyasa yapısına toplu aracılık ve elektrikli araç şarj altyapısı gibi yeni faaliyetler dahil edilir; bu alanlarda lisanslar, sertifikasyon ve veri paylaşım mekanizmaları öngörülür. Şarj ağlarının halka açık olması, gerçek zamanlı verilerin paylaşılması ve şarj hizmetinin sunulması hedeflenir. Tesis sahipliğinin değişmesi veya kullanım haklarının devri gibi durumlarda denetleyici onay süreçleri bulunur. Uluslararası entegrasyon ve ticaret kapsamında ithalat ve ihracat faaliyetleri için uyum ve düzenleme mekanizmaları kurulabilir.

Kanun 6001
2010-07-13

KARAYOLLARI GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN HİZMETLERİ HAKKINDA KANUN

Bu Kanunun uygulamasıyla Karayolları Genel Müdürlüğü, karayollarını üç ana sınıfta (otoyolları, devlet yollarını ve il yollarını) kapsayacak şekilde planlar, yönetir ve bu yolların kamu yararı ve milli ihtiyaçlar doğrultusunda geliştirilmesini sağlar. Karayolları ağının hangi yolları kapsayacağına ilişkin kararlar ilgili kurumların görüşleriyle birlikte Bakanlık onayıyla uygulanır; hak ve sorumluluklar, bu ağlardan çıkarılan yollar için gerekli bildirimlerin yapıldığı andan itibaren ilgili idarelere devredilir. Geçiş ve kullanım koşullarıyla ilgili olarak geçiş ücretli yollar ve erişme kontrolü uygulaması, Genel Müdürün teklifi üzerine Bakanın onayıyla belirlenir; ücretler, yolun sınıfı, trafik yoğunluğu ve diğer ilgili faktörler dikkate alınarak belirlenir ve sözleşmelere uygun şekilde uygulanır. Ücretli olmayan kesimler ile işletme hakkı verilen veya devredilen alanlar için geçişler genel hükümler doğrultusunda belirlenir. Erişme kontrolü uygulanan karayollarına bağlantılar ve şehir geçişleri, Genel Müdürlük önerisi ve Bakanlık ile belediyelerin ortak kararıyla düzenlenir; erişim kontrollü yol çevresindeki taşınmaz sahiplerinin doğrudan giriş-çıkış hakları yoktur ve bağlantıların ulaşımı toplayıcı yol veya bağlantı noktaları üzerinden sağlanır. Belediyeler ve mücavir alanlar dışında kalan yerlerde imar planı çalışmalarında Genel Müdürlük görüşü aralıklı olarak dikkate alınır; kesinleşen güzergâh planları imar planlarına işlenir ve bu süreçler koordineli yürütülür. Tesisler ve yapılarla ilgili olarak erişme kontrollü karayolları sınırları içinde Genel Müdürlük izniyle kurulacak tesisler, mimari ve mühendislik sorumluluğu Genel Müdürlükte olmak üzere plan, ruhsat ve lisans süreçlerine tabi değildir; ancak bu tesislerin bulunduğu alanlar karayoluna bağlı olarak yürütülür ve ilgili izinler bu kapsamda değerlendirilir. Kamulaştırma ve trampa yetkileri, gerekli taşınmazların temini için Genel Müdürlük tarafından kullanılır; trampa yoluyla taşınmazlar kamu yararı amacıyla uygun görüldüğünde değiş tokuş edilerek kullanıma alınır; kamulaştırılan taşınmazlar devlet malı olarak kabul edilir. Genel Müdürlüğün mal ve gelirleri devlet malı hükmünde olup haczedilemez; bazı vergilerden ve harçlardan muaf olabilir; gelirler vergiden istisnai olarak etkilenebilir; bu muafiyetler mevzuat çerçevesinde uygulanır. Güzergâh planları ve imar planı uyumu üzerinde yoğun bir koordinasyon vardır; güzergâhlar, imar planlarına işlenmek üzere belediye ve ilgili kurumlarla paylaşılarak değerlendirilir; itirazlar Genel Müdürlükçe karara bağlanır ve karayolu güzergâhı kesinleşince ilgili kurum ve kamu kurumlarına bildirilir; jeolojik, jeoteknik ve fotogrametrik raporlar bu süreçlerde temel alınır. Çevre ve güvenlik açısından, karayolları kenarında atık bırakılması yasaktır; güvenlik ve trafik güvenliğinin sağlanması amacıyla gerektiğinde müdahaleler Genel Müdürlük gözetiminde veya yetkili makamlarca gerçekleştirilir ve zarar veya masraflar sorumlu kişilerden talep edilir. Ulaşımın sürekliliği amacıyla, erişme kontrolü uygulanması nedeniyle yolların kapatılması durumunda, taşınmaz sahipleri için en kısa mesafeden alternatif erişim sağlanır ve bu haklar korunur. Özetle, bu yapılandırma karayolları ağını planlama, sınıflandırma, erişim ve geçiş koşullarını belirleme, kamulaştırma ve taşınmaz temin süreçlerini düzenleme, bağlantı ve şehir geçişlerini koordine etme, tesisleşme ve güvenlik konularını merkezi bir yönetim altında tutar; kamu yararı, çevre güvenliği ve imar alanıyla uyum ilkeleri doğrultusunda karar alınmasını ve uygulanmasını hedefler.

CB Yönetmeliği 85631
1982-12-16

HUDUT BÖLGELERİ UÇUŞ YÖNETMELİĞİ

Pratik olarak bu düzenleme hudut bölgelerindeki hava sahasının güvenli ve kontrollü şekilde kullanılmasını hedefler ve sınır bölgelerini kapsayan alanlarda hangi uçuşların nasıl yapılacağına dair yol gösterir. - Tampon bölge ve diğer sınır bölgeleri ile ilgili kavramlar ve bu bölgelerde hangi hareketlerin sınırlandığı belirlenir; bu bölgelerde yapılacak uçuşlar için özel kurallar uygulanır. - Tampon bölge içinde uçuşlar için önceden izin almak gerekir; bazı operasyonlar için istisnalar tanımlanır ve özel durumlar için ayrı iznin nasıl verileceği belirtilir. - Uçuşların planlanması ve yürütülmesi için gerekli süreçler tanımlanır; uçuş planı hazırlanması, uygun haberleşme ve radar/çağrı hizmetleriyle koordinasyon sağlanması zorunludur; uçuşlar olay olarak raporlanabilir. - Türk hava araçlarının bu bölgelerde uyması gereken güvenlik ve teknik gereksinimleri ortaya konur; iletişim, navigasyon ve güvenlik cihazlarının çalışır durumda olması gerekliliği vurgulanır. - Yabancı hava araçlarının tampon bölgelerinde uçuş yapabilmesi için özel izinler ve koordinasyonlar gerektiği; tatbikat dışı uçuşlar için ayrı iznin uygulanabilirliği belirtilir. - Tatbikatlar ve acil/özel görevler için uygulanacak izin ve iletişim süreçleri, hangi makamların onayıyla hareket edileceğini belirler; gerektiğinde pilotların veya görevlilerin belirli dil ve bilgi gereklilikleriyle hava aracında bulundurulması ihtimali söz konusudur. - Dronlar ve mikro hava araçları gibi küçük ölçekli uçuşlar için de tampon bölge içinde uyulacak sınırlamalar ve işlemler öngörülür. - Uçuş güvenliği açısından, tampon bölgede gerçekleştirilecek uçuşların mümkün olan en güvenli çerçevede ve mevcut gözetim sistemiyle yürütülmesi esas alınır. - Acil durumlar ve özel ihtiyaçlar için hızla hareket edilebilmesi amacıyla esnek karar mekanizmaları ve ilgili iletişim kanalları tanımlanır.

Kanun 2565
1981-12-22

ASKERİ YASAK BÖLGELER VE GÜVENLİK BÖLGELERİ KANUNU

Bu yasa, askeri tesisler ve güvenlik açısından kritik bölgelerin çevrelerinde güvenlik ve gizliliği sağlamak amacıyla askeri yasak bölgeler ve özel güvenlik bölgeleri kurulmasını, kaldırılmasını ve gerektiğinde genişletilmesini öngörür. Bu bölgelerin sınırları ve ilanıyle ilgili esaslar belirli ve bu sınırlar işaretlerle veya haritalarla gösterilir. Kara alanında yüksek güvenlik gerektiren bölgelerin uygulanışı şu sonuçları doğurur: - Bölgede bulunan taşınmazlar kamulaştırılabilir. - Bölgede yalnızca görevliler ve izin verilen diğer görevliler ile vatandaşa özel kurallar çerçevesinde giriş ve ikamet izni verilebilir; bazı durumlarda aile fertlerinin girişine veya su kaynaklarından yararlanılmasına yönelik istisnalar uygulanabilir. - Yabancıların bölgeye geçici bile olsa girmesi veya ikamet etmesi genel olarak izin gerektirir. - Bölgede bulunan eski eserler ve doğal kaynaklar araştırılıp işletilebilir; bunun için denetimli ve onaylı çalışmalar gerekli olur. - Bölgede fotoğraf çekimi, harita çıkarma gibi faaliyetler, savunma ve güvenlik tedbirlerini bozacak durumlar dışında izinle yapılabilir. - Kamulaştırma zorunlu değildir; ancak bölgenin güvenliği için gerekli görülen durumlarda mal sahiplerine yönelik düzenlemeler yönetmelikle belirlenir. - Bölgenin güvenliğini bozabilecek inşaat ve diğer faaliyetler durdurulur; uygun görülmeyen yapılar yıkılarak masrafları sahiplerinden talep edilebilir. Kara ikinci düzey bölgelerinin uygulanışı şu sonuçları doğurur: - Vatandaşlar bölge içinde yaşama, seyahat etme ve tarımsal/faaliyet yürütme konusunda serbest olabilir; ancak güvenlik gerekçesiyle bazı durumlarda sınırlamalar getirilebilir. - Yabancılar bölge içinde mülk edinemez, ikamet veya uzun süreli kalışlarda sınırlamalar uygulanabilir; bazı durumlarda izin alınması gereklidir. - Bölgeye girişler ve konaklama için izin alınması gerekir; yetkili makamlar bu izinleri düzenler. - Bölge içinde yollar ve geçişlerle ilgili esaslar yönetmelikle belirlenir. - Bölgede belirli bir süre içinde taşınmaz mal sahipliği ve durumunun raporlanması gerekir. - Bölge içinde inşaat, hafriyat, ormancılık, yeni ekim gibi faaliyetler için önceden onay alma zorunluluğu vardır; izinsiz çalışmalar durdurulur, sahibine yaptırım uygulanabilir. - Savunma ve güvenlik açısından önemli olan alanlarda izinsiz teknolojik cihazlar kullanılamaz. - Eski eserler ve doğal kaynaklar ile ilgili işlemler, uygun görüş alındıktan sonra yürütülür; bu alanlarda gemi sökümü için tesisler kurulamaz. Deniz alanlarında uygulama şu sonuçları doğurur: - Deniz kıyılarından başlayarak belirlenen sınırlar işaretlerle belirlenir ve haritalara işlenir. - Yabancı deniz araçları kötü hava koşulları veya teknik arızalar dışında belirlenen bölgelere giriş yapamaz; sığınma durumunda yetkili makamlara bildirilir ve mümkün olan en kısa sürede bölgeyi terk etmesi sağlanır; masraflar ve zararlar ilgili taraflarca karşılanır. - Denize açılan veya sığınan gemi ve araçların güvenliği için gerekli tedbirler alınır. - İkinci derece deniz bölgelerinde Türk vatandaşlarının serbest balıkçılık ve doğal kaynaklarla ilgili faaliyetleri bazı güvenlik şartlarıyla sürdürülür; yabancıların bu bölgelerde mal edinmesi ve ikametleri yasaktır; giriş için izin gerekir. - Yabancı gemi ve deniz araçlarının bölgelerdeki faaliyetleri için izin ve görüşmeler gereklidir; bazı durumlarda limanlara giriş ve çıkış için yetkili makamların onayı gerekir; zaruri hallerde sığınmalar için özel durumlar tanınabilir. - Deniz bölgelerindeki liman ve körfezlere giriş çıkışlar için güvenlik esasları uygulanır; sığınma durumlarında yükümlülükler yerine getirilir ve gerekli bildirimler yapılır. - Bu bölgelerdeki arama, keşif ve kaynak işlemleri milli kurullara uygun olarak yürütülür; savunma güvenliği açısından zararlı görülen uygulamalar yasaktır. Genel olarak, bu düzenleme bölgelerin güvenliğini sağlamak amacıyla sınırları belirler, giriş ve ikamet üzerinde kısıtlamalar getirir, yabancıların hakları üzerinde sınırlamalar koyar, kaynakların ve eski eserlerin araştırılması ile kullanımı için denetim ve izin mekanizmalarını öngörür; uyulmadığında ise denetim ve yaptırım süreçleri devreye girer. Bu çerçevede bölge sahipleri ve kullanıcıları, güvenlik gerekçesiyle uygulanacak kısıtlamaları karşılayıp, gerekli izinleri almakla yükümlüdür.

Kanun 2918
1983-10-18

KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU

Bu metin karayollarında trafik güvenliğini sağlamak ve trafik akışını düzenlemek amacıyla kavramsal bir çerçeve sunar. Trafik kullanıcıları, yol türleri, taşıt sınıfları ve bu araçların hak ve yükümlülüklerini tanımlayarak uygulamada karşılaşılacak temel terim ve sorumlulukları netleştirir. Sürücü, işletten ve araç sahibine ilişkin tanımlar, sorumluluk atamalarını ve hesap verebilirliği kolaylaştırır. Yaya, hayvan, araç ve yol kullanıcılarının güvenliğini hedefleyen geçiş hakları ve trafik öncelikleriyle ilgili ilkeler belirlenir. Trafik işaretleri, yol işaretlemeleri ve kavşak düzenlemeleri gibi altyapı unsurlarının uygulanmasına ilişkin çerçeve oluşturulur; bu da sürüş güvenliğini artırır ve denetimi kolaylaştırır. Kanun, güvenli yol kullanımını desteklemek amacıyla kurullar ve koordinasyon mekanizmaları kurar; bu yapılar, trafik güvenliğini iyileştirmek için öneriler geliştirmek ve uygulamadaki aksaklıkları tespit etmekle görevlidir. Ayrıca karayolları üzerinde uygulanacak kurallarla park, duraklama, geçiş, yük taşıma kapasitesi gibi pratik konularda standartlar belirlenir ve uygulanabilirlik açısından referans sağlar.

Kanun 197
1963-02-23

MOTORLU TAŞITLAR VERGİSİ KANUNU

Motorlu taşıtlar vergisi, kayıtlı motorlu taşıtlar ve bazı sivil hava vasıtaları için geçerlidir. Verginin mükellefi, taşıtının kayıtlı olduğu gerçek veya tüzel kişidir. Muaf tutulanlar arasında kamu kurumları ve benzerleri adına kayıtlı taşıtlar ile yabancı diplomatik temsilciliklere ait taşıtlar ve belirli engelli taşıtları ile özel donanımlı araçlar bulunur; ayrıca bazı bankalara ait taşıtlar da muaf olabilir. Vergileme esasları, otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtı ve benzerleri ile motosikletler için uygulanır; vergi hesaplanırken taşıt değeri, motor hacmi veya güç ile aracın yaşı gibi kriterler dikkate alınır; elektrikli taşıtlar için güç düzeyine göre farklı vergi tutarları uygulanır. Tarife üzerinden vergi miktarları belirlenir; yaşa ve değere bağlı olarak değişen tutarlar söz konusudur. Vergi tutarları zaman içinde yeniden değerleme oranına göre güncellenir.